Майкл Хоук Смит: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері
Hoke Smith
Майкл Хоук Смит (1855-1931) – АҚШ саяхатшысы, Грузия губернаторы, сенатор және жазушы. Прогрессивтік қозғалыстың көшбасшысы, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саяхатшы (1855–1931)
Таусон университетінің бұрынғы президенті
American politician (1855–1931)
the former president of Towson University
Майкл Хок Смит (2 қыркүйек 1855 – 27 қараша 1931) – американдық адвокат, саяхатшы және газет иесі, АҚШ ішкі істер министрі қызметін атқарған (1893–1896), Джорджия штатының 58-ші губернаторы (1907–1909, 1911) және Джорджиядан АҚШ сенаторы (1911–1920). Ол Оңтүстіктегі прогрессивті қозғалыстың жетекшісі болды және 1907 жылы афроамерикандық сайлаушылардың сайлау құқығынан айырылуына қол жеткізген науқанға қатысты.
Michael Hoke Smith (September 2, 1855November 27, 1931) was an American attorney, politician, and newspaper owner who served as United States secretary of the interior (1893–1896), 58th governor of Georgia (1907–1909, 1911), and a United States senator (1911–1920) from Georgia. He was a leader of the progressive movement in the South and in the successful campaign to disenfranchise African American voters in 1907.
Алғашқы жылдар және білім
Смит 1855 жылдың 2 қыркүйегінде Солтүстік Каролина штатының Ньютон қаласында, Катаваба колледжінің президенті Хилдрет Х. Смит пен Мэри Брент Хоук отбасында дүниеге келді. Смит 2 жасқа толғанда, әкесі Солтүстік Каролина университетіндегі қызметке қабылданып, отбасын Чапел-Хиллге көшірді. Смит Плезант-Ритрит академиясында оқыды және негізінен әкесінен білім алды. Смит Азамат соғысына қатысуға тым жас еді, бірақ оның інісі, Конфедерация генералы Роберт Хоук, соғыста күресті. 1868 жылы әкесі Смит университеттегі лауазымын жоғалтқаннан кейін, отбасын Атлантаға (Джорджия штаты) көшірді, және бұл қала кіші Смит үшін өмірінің соңына дейін үйі болып қалды. Оның практикасы кеңейген сайын, 1882 жылы ол ағасы Бертонды шақырып алды, ол да сот алдында шеберлікпен сөйлей білетін, және олар он жылдан астам бірге жұмыс істеді. Олардың негізгі клиенттері жұмында жарақат алған көптеген теміржол қызметкерлері болды; олар қараған істердің үштен екі бөлігі жеке жарақаттармен байланысты болды және олардың көп бөлігін жеңіп алды.
Smith was born in Newton, North Carolina, on September 2, 1855, to Hildreth H. Smith, president of Catawba College, and Mary Brent Hoke. When Smith was 2 years old, his father accepted a position on the faculty of the University of North Carolina, and moved the family to Chapel Hill. Smith attended Pleasant Retreat Academy and was primarily educated by his father. Smith was too young to participate in the Civil War, but his uncle, Confederate General Robert Hoke, fought in the war. In 1868, when the elder Smith lost his position at the university, he moved the family to Atlanta, Georgia, the city that would remain the younger Smith's home for the rest of his life. As his practice grew, he brought in his brother Burton in 1882, also excellent in front of juries, and they worked together for over 10 years. Their main clients were the many railroad workers injured on the job; three quarters of the cases they took involved personal injury and they won the bulk of them.
Саяси қызмет
Смит Фултон округі мен штаттық демократиялық конвенциялардың төрағасы және Атланта білім беру кеңесінің президенті болды. 1887 жылы Смит «Атланта Журналын» сатып алды. 1892 жылғы президенттік сайлау кезінде «Журналда» Гровер Кливлендтің күшті қолдауы Кливлендтің назарын аударды және федералдық жұмысқа алып келді. 1893 жылы Смит Кливлендтің ішкі істер министрі болып тағайындалды. Ол бұрын теміржолдар алған жер патенттерін түзету, үндістердің мәселелерін реттеу және Оңтүстіктің экономикалық дамуы үшін көп еңбек етті. Кливлендтің және оның саясатының адал жақтасы Смит 1896 жылы Кливлендтің кандидаттары үшін бүкіл ел бойынша үгіт жүргізді. Уильям Дженнингс Брайан 1896 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда сайланғанда, Смит қиын жағдайға түсті: ол платформаны қолдамай партияны қолдай ала ма? Грузия штатында күміс және Брайанды қолдаушылардың көптігі оны екі жақты да қолдауға көндірді. Оның газеті, «Журнал», кандидатты мақұлдады, бірақ күміс саясатын сынауын жалғастырды. Смит Кливлендті қорғау үшін лауазымынан кетті. Смит Атлантаға оралып, жылына шамамен 25 000 доллар табатын табысты заң практикасын қайта бастады және жергілікті беделін бірте-бірте қалпына келтірді. 1900 жылдың сәуір айында ол «Журналдағы» үлесін сатты және көптеген басқа инвестициялар жасады, бірақ тек Атланта аймағындағы жылжымайтын мүлік жақсы нәтиже берді. Ол Солтүстік Авеню пресвитериан шіркеуін ұйымдастыруға белсенді қатысты (ол әлі де тұр) және Атланта білім беру кеңесіне қайта сайланды. Смит Брайанның вице-президенттікке үміткері, Грузияның ең беделді саясаткерлерінің бірі, популист Том Уотсонмен одақтасты. Уотсонның қолдауымен ол қара нәсілділерді «әртүрлі, түбірінен өзгеше» деп атап, олардың сайлау құқығынан айыруды қолдады және ақ және қара нәсілділердің мектептері үшін бөлек салық салуды қолдады, бұл «ақ адамдардың ақшасын қараларға білім беру үшін жұмсау ақымақтық» деді. Уотсонның қолдауы Смитке 1906 жылы губернаторлыққа жеңіске жетуге көмектесті. Смиттің сайлауда ақ үстемдікті жақтаған сөздері 1906 жылғы Атлантадағы нәсілдік бүліктердің басты себебі деп есептеледі. Губернатор ретінде Смит дауыс беру үшін сауаттылықты тексеруді немесе мүліктің болуын талап ететін конституциялық түзетуді, сондай-ақ кедей ақтар үшін аталық баптан босатуды ұсынды. Бұл конституциялық түзету грузиялық қара нәсілділерді сайлау құқығынан айырды. Смит теміржол және сайлау реформаларын да қолдады. Уотсонның қолдауынан айырылғаннан кейін ол келесі сайлауда Джозеф М. Брауннан жеңілді. Смит 1911 жылы губернатор болып қайта сайланды. 1911 жылы губернатор болып тұрғанда, ол Джорджияның Бас Ассамблеясымен АҚШ сенаторы Александр С. Клейдің мерзімін аяқтау үшін таңдалды. Смит 1914 жылы қайта сайланды, бірақ 1920 жылы Том Уотсоннан жеңілді. Кейін Смит Вашингтон және Атлантада заңгерлікпен айналысты.
Smith served as chairman of the Fulton County and State Democratic Conventions and was president of the Atlanta Board of Education. In 1887, Smith bought the Atlanta Journal. His strong support in the Journal for Grover Cleveland during the 1892 presidential election garnered Cleveland's attention and led to a federal job. Smith was appointed as Secretary of the Interior by Cleveland in 1893. He worked hard to right land patents previously obtained by the railroads, for rationalization of Indian affairs and for the economic development of the South. A staunch defender of Cleveland and his sound money policy, Smith campaigned throughout the country in 1896 for Cleveland candidates. When William Jennings Bryan was selected at the 1896 Democratic National Convention, Smith was in a quandary: could he support the party without supporting the platform? The overwhelming support for silver and Bryan in his home state of Georgia convinced him to try to have it both ways. His newspaper, the Journal, endorsed the candidate but continued to denounce the silver policy. Smith resigned his cabinet post to protect Cleveland. Smith returned to Atlanta and resumed his lucrative law practice netting around $25,000 per year and slowly rebuilt his local reputation. In April 1900 he sold his interests in the Journal and tried many other investments but the only ones that did well were real estate in the Atlanta area. He was instrumental in organizing the North Avenue Presbyterian Church (which still stands) and was re elected to the Atlanta Board of Education. Smith allied himself with Bryan's vice presidential candidate, Populist Tom Watson, one of Georgia's most influential politicians. With Watson's support, he embraced Black disfranchisement calling the races "different, radically different" and supporting separate taxes for Black and white schools calling it "folly to spend the money of white men to give negroes a book education." Watson's support helped Smith win the governorship in 1906. Smith's demagogic diatribes on behalf of white supremacy in the election are considered a primary cause of the 1906 Atlanta Race Riot. As governor Smith promoted several Jim Crow laws in a constitutional amendment that required either a literacy test or property ownership for voting, and then adding a grandfather clause exemption for poor whites. This constitutional amendment effectively disenfranchised black Georgians. Smith also supported railroad reform and election reform. After losing the support of Watson, he was defeated in the next election by Joseph M. Brown. Smith was re elected as governor in 1911. In 1911 while still governor, he was chosen by the Georgia General Assembly to fill out the term of United States Senator Alexander S. Clay. Smith won re election in 1914, but was defeated by Tom Watson in 1920. Afterward, Smith practiced law in Washington, DC, and Atlanta.
Өлім және мұра
Смит 1931 жылы қайтыс болды және Атлантадағы Оукленд зиратында жерленді, Кливленд кабинетінің және екінші Кливленд әкімшілігінің соңғы тірі қалып қойған мүшесі. Хок Смит орта мектебі (1947–1985) Атлантадағы 535 Хилл-стрит SE мекенжайында орналасқан болатын. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Либерти" типті кеме "СС Хок Смит" деп аталды. Джорджия университетінің кампусындағы Хок Смит қосымша ғимараты қайтыс болған сенатордың құрметіне берілген атау.
Smith died in 1931 and is buried in Oakland Cemetery in Atlanta, the last surviving member of the Cleveland Cabinet and the second Cleveland Administration. Hoke Smith High School (1947–1985) once stood at 535 Hill Street SE, in Atlanta. During World War II, a Liberty ship was named the SS Hoke Smith. The Hoke Smith Annex Building on the campus of the University of Georgia was named in honor of the late senator.