Лейтон Баззард Р.Ф.К. – 1934-те негізі қаланған, Англиядағы регби клубы. Regional 2 Thames лигасында 6-шы деңгейде өнер көрсетеді. Тарихы, құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Leighton Buzzard R. F. C – бұл регби одағы клубы, Англияның Лейттон Базард қаласында, Бедфордшир графтығында орналасқан. Олар Стэнбридж қауымындағы Лейтон-роудтағы Райт-Медоуда ойнайды. 2023/24 маусымда бірінші құрама (1st XV) Regional 2 Thames лигасында өнер көрсетеді. Бұл лига ағылшын регби одағы жүйесінің 6-шы деңгейінде орналасқан және RFU Лондон және Оңтүстік-Шығыс дивизионына қарасты.
Leighton Buzzard R. F. C is a Rugby Union club based in the English town of Leighton Buzzard in the county of Bedfordshire. They play at Wright's Meadow on Leighton Road, in the Parish of Stanbridge. In 2023 24 the 1st XV play in Regional 2 Thames a league at the 6th tier of the English rugby union system and based in the RFU London & South East Division.
Алғашқы жылдар
Клуб 1934 жылы қаладағы Седарс грамматикалық мектебінің ынталы қолдауымен құрылды, және ол мектеппен әрқашан тығыз байланыста болды. Клуб алғашқы жылдары өркендеді, үйіндегі ойындарын Крикет клубының Белл Клоуз базасында өткізді, бірақ көптеген клубтар сияқты, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда таратылды. Көптеген негіздеуші мүшелер соғыстан оралмады, және нәтижесінде клуб 1948-1949 маусымының ортасына дейін қайта құрылмады. Одан кейін бірнеше табысты маусымдар болды, клубты жергілікті мектептер мен жергілікті әскери қызметкерлер қолдады, бірақ клуб құлдырап, 1955-56 маусымының соңында қайтадан таратылды. Соғыстан кейінгі осы кезеңде регби Хоклиффе жолындағы Капшилл алаңында ойналды, ол бір ойын алаңын салуға ғана жеткілікті болды. Бүгінгі клубтың болуы, 1958-1959 маусымына дейін клубты қайта құруды бастаған 19 жасар Говард Ансделлдің ынтасына және 1962 жылы клубтың алғашқы үйін салуға, ал 1965 жылы Капшилл Медоу алаңын сатып алуға жетекшілік еткен жергілікті кәсіпкер Джефф Райтқа тиесілі. 1973 жылы алаңды сатудан түскен қаражат қазіргідей керемет жағдайлардың құрылуына мүмкіндік берді. Станбридж Роудқа көшу қала кеңейген кезде болды, және клубқа көптеген жаңа ойыншылар келгендіктен, оның ең жақсы құрамасы үшін күштірек қарсыластарды тартуға мүмкіндік алды. Седарс грамматикалық мектебінің толық білім беретін мектепке айналуы клубқа жақсы регби ойыншыларының келуін тоқтатпады, себебі регби мектептегі негізгі қысқы спорт түрі болып қала берді. Седарс мектебінің арқасында Лейттон әрқашан салыстырмалы түрде кішкентай қаладан келген клуб үшін өзінен күштірек қарсыластармен жарыса алды. Клубтың алты командасының әрқайсысында Ескі Седариялықтардың жақсы өкілдері болады.
The club was founded in 1934 with the enthusiastic support of the town's Cedars Grammar School with which it has always maintained a close support. The club flourished during those early years, playing its home matches at the Cricket Club's Bell Close headquarters, but like many others, was disbanded with the outbreak of World War II. Many of the founder members did not return from the hostilities and probably in consequence the club was not reformed until mid way through season 1948–49. Several successful seasons followed, with the club supported by local schools and locally based service personnel, but fell into decline and was disbanded at the end of the 1955–56 season. Rugby during this immediate post war period was played at the Capshill Meadow on the Hockliffe Road which is just big enough for one pitch. The club of today arguably owes its existence to the enthusiasm of a 19 year old Howard Ansdell who initiated the reforming of the club in time for the 1958–59 season and to local businessman Geoff Wright who steered the club into erecting its first clubhouse in 1962, and in 1965 to the purchase of the Capshill Meadow ground. Proceeds from the sale of the ground in 1973 established the splendid facilities we now enjoy. The move to Stanbridge Road occurred at a time when the Town was expanding and with many new players available to the club, was able to attract much stronger fixtures for its Senior XV. The transformation of Cedars Grammar to a comprehensive did not stop the flow of good rugby players to the club as rugby remained the primary winter sport at the school. Thanks to Cedars, Leighton was always able to punch above its weight for a club from a relatively small town. Each of the club's six sides would always have a good representation of Old Cedarians.
Баяу құрылыс (1960-шы және 1970-ші жылдар)
Седарс және Вандик мектептерінен, әсіресе Седарс мектебінен тұрақты түрде жаңа ойыншылар келіп түсу арқасында "Базардтар" клубы дамыды. 1970-ші жылдарға қарай олардың күшті кестесі болды және әдетте маусымды жеңістермен аяқтады, жеңілістерден гөрі көп жеңіс тіркелді. Осы жылдары клуб Лейтон Базардың француздық шағын қаласы Куломмьермен, Иль-де-Франс аймағындағы Сен-э-Марн департаментінде, тығыз байланыс орнатты. Бір есімде қалған жағдайда клуб румыниялық "CSA Steaua București" клубын қабылдады, себебі нашар ауа райы олардың бір ойынын өткізуге мүмкіндік бермеді. Сол кезде румыниялық регби өте күшті болды және бес ұлттың чемпионатына қабылдануға жақын болмаса да, олар Франция, Уэльс және Шотландияға қарсы үнемі жеңіске жететін еді.
Admirably fed by a regular intake of players from particularly the Cedars but also the Vandyke Schools, Buzzards grew in stature so that by the 1970s they had a strong fixture list and almost always finished a season with more wins than losses. During this time the club built a strong bond with the club from Leighton Buzzard's French twin town Coulommiers in the Seine et Marne department in the Ile de France region. On one memorable occasion the club also stepped in to host top Romanian club CSA Steaua București when bad weather had forced the cancellation of one of their tour matches. At that time Romanian rugby was a force to be reckoned with and if not close to acceptance into the then Five Nations Championship, then they ought to have been as they would score reasonably regular victories over France, Wales and Scotland.
Жетістік жылдары (1980-1995)
Клубтың алтын дәуірі 80-жылдардың басынан 90-жылдардың ортасына дейін созылған. RFU ұлттық лига жүйесін енгізуге дейін, Лейтон сияқты жас клубтар үшін табыстың жалғыз өлшемі RFU құрамына кіретін округтік органдарының кубок жарыстары болды. Округтік кубокты жеңу клубқа келесі маусымдағы Ұлттық нокаут кубогына қатысуға және ірі клубтармен күш сынасу мүмкіндігін берді. Лейтон Базард үшін бұл Бедфордшир және Нортгемптонширдегі клубтар арасындағы Шығыс Мидлендс кубогы болды. 1985–86 жылдары Пол Уайтинг Питербороуды финалда 16:6 есебімен жеңгенде Кубокты көтерген алғашқы "Баззардс" капитаны атанды. Келесі маусымдағы Ұлттық кубоктың жеребесі, кейін Джон Плейер кубогы деп аталды, оларды сол кезде бірінші лигаға өтуге ниеттенген, кейін Бірмингем және Солихалл R. F. C. аталған Бірмингем клубымен жұптастырды. Дэвид Йиррелл басқарған "Баззардс" турдың сенсациясын жасап, 20:11 есебімен жеңіске жетті. "Баззардс" келесі кезеңде Личфилдке есе жіберді, бірақ маусымды Шығыс Мидлендс кубогын сақтап аяқтады, "Нортгемптон Тринитиді" "Франклинс Гарденс" стадионында 18:8 есебімен жеңді. Англияда лигалық регбидің алғашқы маусымында "Баззардс" Мидлендс 2-ші дивизионының (Шығыс) құрамына енді. Олар Джон Плейер кубогында екінші рет өнер көрсетті. Бірінші турда олар жоғары дәрежедегі қарсыласты жеңді, ол кезде 4-ші ұлттық дивизиондағы Дерби (Солтүстік) Лейтон-роудтағы тартысты ойында 10:7 есебімен жеңілді ("Райтс Медоу" атауы әлі қолданылмаған). Екінші турда олар жақын маңдағы Бедфорд Блюз клубымен, өз алаңында кездесті. Джон Оруин басқарған, сол маусымда Англия құрамасының капитаны болған, сондай-ақ Пит Эллам мен Джон Дэвидсон сияқты бұрынғы және болашақ "Баззардс" ойыншыларын қамтыған Бедфордқа қарсы "Баззардс" күшті қарсылық көрсетті. "Баззардс" 24:6 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл ойынға жиналған көрермендердің саны бұл стадиондағы ең көп көрермендердің бірі болды. Кейінірек сол маусымда Шығыс Мидлендс кубогын үшінші рет (қазірге дейін соңғы рет) жеңуге жасаған әрекеттері финалда Стоквуд Парк клубына есе жіберген кезде сәтсіз аяқталды. Бірінші лигалық маусымда бесінші орын алғандары үміттерді ақтамайтын нәтиже болды. Алайда, RFU келесі маусымдағы Ұлттық кубокқа қатысушылардың санын кеңейту туралы шешім қабылдады, енді ол Пилкингтон кубогы деп аталады, бұл Лейтонның Шығыс Мидлендс кубогының күміс жүлдегері ретінде қатысуын қамтамасыз етті. 1988–89 жылдары Джон Фрейзер капитан болып тағайындалды, регби лигасының екінші маусымы сәтті аяқталды, өйткені олар Мидлендс 2 (Шығыс) дивизионының чемпионы атанды, бұл Мидлендс 1-ші дивизионында (қазір Региональдық 1 Мидлендс) бес маусымдық қатысуға әкелді. Ол кезде бұл Ұлттық лига жүйесінің бесінші деңгейі болды. Ұлттық кубоктағы жетістіктері бұрынғы деңгейге жетпеді, өйткені олар 18:12 есебімен бірінші турда Херефорд клубынан жеңіліске ұшырады. 1993–94 жылдары клуб алғаш рет төмендеді, ол қазір Мидлендс 2-ші дивизионына түсті (1994–95 жылдары Шығыс/Батыс бөлінісі жойылды). Осылайша клубтың ең табысты маусымы басталды. Иан Смит басқарған команда лига титулын жеңіске жеткен күні, Райтс Медоудағы Бродстритке қарсы өткен тартысты ойында жеңіп алды, бұл Мидлендс 1-ші дивизионына дереу оралуын қамтамасыз етті. Лигадағы табысқа қоса, Бедфордшир кубогы қайтадан жеңіліп алынды және Шығыс Мидлендс кубогы үшінші рет (және соңғы рет) жеңіліп алынды, финалда жергілікті бәсекелес Стоквуд Парк клубы жеңіліске ұшырады.
The club's golden period could be traced from the early to mid 80s through to the mid 90s. Prior to the RFU's implementation of a national league structure, the only measure of success for junior clubs like Leighton were the cup competitions of the RFU constituent county bodies. Winning the County Cup enabled a club to gain entry to the following season's National Knockout Cup and the chance to have a tilt at one of the big clubs. In Leighton Buzzard's case this came in the shape of the East Midlands Cup for clubs based in Bedfordshire and Northants. In 1985–86, Paul Whiting became the first Buzzards skipper to lift the Cup when Peterborough were beaten 16 6 in the final. The draw for the following season's National Cup, then called the John Player Cup, saw them paired with Birmingham, at the time a club on the cusp of first class status who were later to become Birmingham & Solihull R. F. C. Led by David Yirrell, Buzzards produced the upset of the round winning 20–11. Buzzards fell at the next hurdle to Lichfield but with confidence brimming the season culminated with the retention of the East Midlands Cup when Northampton Trinity were beaten 18 8 at Franklin's Gardens. The following season, the inaugural season of league rugby in England, saw Buzzards placed in Midlands Division 2 (East). They also made their second appearance in the John Player Cup as a result of their County Cup win. Again they conquered higher ranked opposition in the first round when Derby, then of National Division 4 (North), were beaten 10–7 in a close encounter at Leighton Road (the name 'Wright's Meadow' was still to be coined). The second round draw paired them with first class opposition in the form of nearby Bedford Blues, again at home. Led by John Orwin who was to captain England later that season, and also including former and future Buzzard stalwarts in Pete Ellam and John Davidson, Bedford had to work hard to subdue a spirited Buzzards effort. Buzzards conceded just one try in a 24–6 defeat in front of probably the largest crowd to assemble at the ground. Later that season their attempt to land a hat trick of East Midlands Cup wins was dashed at the last when they fell to Stockwood Park in the final. A fifth place in their first league campaign was a disappointing return for a season that had started with such promise. However this disappointment was tempered slightly by the RFU's decision to expand the entry to the following season's National Cup, now to be called the Pilkington Cup, meaning that Leighton would be included as East Midlands Cup Runners Up. In 1988–89 with John Fraser now installed as skipper, the second season of league rugby was a successful one as they finished as champions of Midlands 2 (East) to bring about what became a five season stay in Midlands Division 1 (now named Regional 1 Midlands). At the time this was the fifth tier of the National League structure. Their National Cup heroics didn't quite reach their previous heights as they made an 18–12 first round exit to Hereford. In 1993–94 the club suffered their first relegation dropping back into what was now Midlands Division 2 (the East/West split having been discarded for 1994–95). In terms of silverware the Club now embarked on probably its most successful season. Under the captaincy of Ian Smith, the league title was secured with a win in the last day winner takes all clash against Broadstreet at Wright's Meadow that ensured an immediate return to Midlands Division 1. Not only was there the league success but the Bedfordshire Cup was regained and the East Midlands Cup won for a third (and to date last) time with local rivals Stockwood Park vanquished in both finals.
60 жылдығы және одан кейінгі
Кейін клубтың 60 жылдығына арналған маусым басталды. Бұл мерекелік матчтар 1934 жылы клубтың алғашқы қарсыласы болған Айлсбериге және топтық дивизиондық клуб «Wasps» өкілдік еткен командаға қарсы өтті. Алдыңғы сәуірде өткен Шығыс Мидлендс кубогының жеңісі оларға тағы бір Pilkington Cup жорығын сыйлады. Олар тағы да «Бирмингем және Солихалл» командасымен кездесті. Бұл жолы үй майданына ие болғанымен, тарих қайталанбады және науқанның бастапқы кезегінде 29–11 есебімен жеңіліске ұшырады. Лига жүйесі тез қалыптасқандықтан, клубтың лига құрылымындағы орны маңыздырақ болып көрінді, ал Pilkington Cup енді жағымды, бірақ екінші дәрежелі жарыс ретінде қарастырылды, егер алғашқы кезеңдер сәтті өтіп кетсе, кейбір жетістіктерге қол жеткізуге болатын. «Buzzards» өзінің Midlands 1-ге оралған алғашқы маусымында 13 командадан тұратын кестеде 10-орынды алып, негізгі мақсатына жетті. Клубтың ең табысты лигалық маусымы 1997–98 жылдары болды, онда Карл Сиддон оларды Midlands Division 1-де ортаңғы көрсеткішке жеткізді. Алайда, келесі маусымда ойыншылардың күші мен өнер көрсетуі күрт төмендеді, нәтижесінде сөзсіз құлдырау болды. Клуб содан бері 5-ші деңгейде ойнаған жоқ. 2022–2023 жылдары клуб екі ересек командадан, сондай-ақ «Colts» және «Ladies» XV командаларынан тұрады. Соңғы жылдары клуб тағы үш үлкен команданы, 35 жастан асқан ойыншылардан құралған «Veterans» XV командасын да қатыстырды. Клуб өз қатарынан ойыншыларды дамытуға үлкен мән береді және қазірде 5 мен 17 жас аралығындағы шамамен 200 баладан тұратын ұзақ жылдар бойы қалыптасқан «Mini/Junior» бөлімімен мақтанады. Үлкен демеушісі болмауы «Buzzards» клубының лигадағы орнының төмендеуіне әкелген болуы мүмкін, бірақ бұл клубтың әлі де қала мен мүшелеріне тиесілі екенін және «клубтық сезімді» сақтайтынын білдіреді. 2013–14 жылғы маусымдағы соңғы үй матчында 1st XV құрамындағы 11 ойыншының әкелері де бұрын клубта ойнаған. 2006–07 жылдары «Colts» XV командасы Шығыс Мидлендс лигасы мен кубогын жеңіп, Бедфордшир кубогын да иеленді, бұл олардың жақсарып бара жатқанының белгісі болды. Команданың капитаны Райан Фрейзер LBRFC атынан жүлделі бұйымдарды көтеруде әкесі Джонға еліктеді. Осы «Colts» ойыншыларының көпшілігі жоғары деңгейдегі командаға өтіп, клубты жақсы көрсеткішке ұстады. 2020 жылдың наурызында клуб «Wright's Meadow» стадионында «Malvern» командасын 30–16 есебімен жеңіп, RFU аралық кубогының «Мидлендс» финалында жеңіске жетті. Ұлттық жартылай финалға жеребе тастау кезінде олар Солтүстік дивизион финалында жеңіске жеткен Галифакстағы «Old Brodleians» командасына қарсы үйінде ойнау мүмкіндігіне ие болды. Өкінішке орай, COVID-19 пандемиясы салдарынан матч өткізілмеді, нәтижесінде жарыс тоқтатылды. Осылайша, «Buzzards», «Brodleians» және Оңтүстік-Батыс және Лондон дивизионының жартылай финалистері «Wellington» мен «Old Colfeians» Твикенхэм финалына бір қадам жетпей қалды. Дегенмен, 1934 жылғы қарапайым бастапқыдан бастап LBRFC қазір қала мақтан тұта алатын спорт орталығына айналды. Бірақ, ұйым ретінде, өз орнында тұрып қалудың мүмкін еместігін жақсы білетін клуб комитеті спортпен айналысу және оған байланысты әлеуметтік іс-шараларды өткізу үшін жағдайды жақсартудың жолдарын белсенді түрде қарастыруда.
There followed the club's 60th anniversary season which began with celebration matches against Aylesbury, who had been the club's first opponents in 1934, and a side representing top division club Wasps. The East Midlands Cup win of the previous April had also given them another Pilkington Cup excursion. Again they were paired with Birmingham & Solihull. Though this time they had home advantage, history was not to be repeated and their campaign faltered at the first hurdle as they went down 29–11. By now, with the league system having taken deep root very quickly, a club's position within the league structure was now seen as all important with the Pilkington Cup now seen as a diversion, albeit a pleasant one with some kudos if early rounds could be successfully negotiated. Buzzards achieved their primary aim in their first season back in Midlands 1 by consolidating its place with a 10th place finish in the 13 team table. The club's most successful league campaign came in the 1997–98 when Carl Siddon led them to a mid table finish in Midlands Division 1. The following season, however, saw a sharp decline in playing strength and performance and inevitably relegation followed. The club has not been at Level 5 since. During 2022 2023 the club is fielding two adult senior sides plus a Colts and Ladies XVs. In recent times the club also fielded three additional senior sides, a Veterans (over 35's) XV. The club relies heavily on developing players from within its own ranks and is very proud of its long established Mini/Junior section which currently boasts a membership of approximately 200 children aged between 5 and 17 years. Never having had a large benefactor may have meant that Buzzard's senior league position has slipped, but it has meant that the club still belongs to the town and the members and retains the "club feel". The 1st XV starting line up and subs for the side's last home League match of the successful 2013–14 season contained 11 players whose fathers had also played for the club. Signs that their star might be in the ascendant once more came in 2006–07 when the Colts XV swept the board winning the East Midlands League and Cup competitions along with the Bedfordshire Cup. The side was captained by Ryan Fraser emulating his father John in lifting silverware in the name of LBRFC. A majority of those Colts players filtered into the senior setup and kept the club at a good standard. In March 2020 the club won the Midlands Final of the RFU Intermediate Cup beating Malvern 30 16 at Wright's Meadow despite being reduced to 14 men early in the match. The draw for the national semi finals saw them handed a home tie against Halifax based Old Brodleians who had won the Northern Division final. Sadly the match was never played owing to the COVID 19 pandemic which saw the eventual cancellation of the competition. Thus Buzzards, Brodleians and the South West and London Division semi finalists Wellington and Old Colfeians were left stranded, one step away from a Twickenham final. Still, from those humble beginnings in 1934 LBRFC now provides a sporting centre with which the town has every right to be proud. However, as an organisation, fully aware that standing still is not an option, the club's committee are actively looking at ways of improving the facilities for the playing of sport and enjoyment of associated social activities.