Жалпы факторлық өнімділік: Шығыс пен енгізімдер арақатынасы
Total factor productivity
Жалпы өнім мен факторлар арақатынасы: Төменгі факторлық өнімділік (TFP) – еңбек пен капиталға қатысты өнімділіктің өлшемі. Экономикалық өсімнің себептерін анықтауға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалпы өнім мен кіріс арақатынасы
Ratio of aggregate output to inputs
Экономикада жалпы факторлық өнімділік (TFP), сондай-ақ көп факторлық өнімділік деп аталады, әдетте жалпы өнімнің (мысалы, ЖІӨ) жалпы кіріс арақатынасы ретінде өлшенеді. Өндіріс технологиясы туралы кейбір жеңілдетуші болжамдар бойынша, TFP-нің өсуі өндірісте қолданылатын еңбек және капиталдың дәстүрлі түрде өлшенген кірісінің өсуімен түсіндірілмейтін өнімнің өсу бөлігін құрайды. TFP өнімді еңбек пен капиталдың салмақталған геометриялық орташасына бөліну арқылы есептеледі, мұнда еңбек үшін стандартты салмақ 0,7, ал капитал үшін 0,3 болып табылады. Жалпы факторлық өнімділік – бұл өндірістік тиімділіктің өлшемі, себебі ол белгілі бір көлемдегі кірістерден қанша өнім алуға болатынын көрсетеді. Бұл көрсеткіш елдер арасындағы жан басына шаққандағы табыстың айырмашылықтарының бір бөлігін анықтайды.
In economics, total factor productivity (TFP), also called multi factor productivity, is usually measured as the ratio of aggregate output (e. g., GDP) to aggregate inputs. Under some simplifying assumptions about the production technology, growth in TFP becomes the portion of growth in output not explained by growth in traditionally measured inputs of labour and capital used in production. TFP is calculated by dividing output by the weighted geometric average of labour and capital input, with the standard weighting of 0.7 for labour and 0.3 for capital. Total factor productivity is a measure of productive efficiency in that it measures how much output can be produced from a certain amount of inputs. It accounts for part of the differences in cross country per capita income.
Есептеу
Төмендегі теңдеу (Кобб-Дуглас түрінде) жалпы өнімді (Y) жалпы факторлық өнімділіктің (A), капитал салымның (K), еңбек салымның (L) және осы екі салымның өнімге қатысу үлесінің (α және β сәйкесінше K және L үлесі) функциясы ретінде көрсету үшін жиі қолданылады. Мұндай теңдеулерде қалыпты жағдай бойынша A, K немесе L-дің артуы өнімнің артуына алып келеді.
The equation below (in Cobb–Douglas form) is often used to represent total output (Y) as a function of total factor productivity (A), capital input (K), labour input (L), and the two inputs' respective shares of output (α and β are the share of contribution for K and L respectively). As usual for equations of this form, an increase in either A, K or L will lead to an increase in output.
Есептеу және нақтылау
Қалдық ретінде, жалпы факторлық өнімділік (ТФӨ) басқа компоненттердің бағалауларына да тәуелді. 2001 жылы Уильям Истерли мен Росс Левин орташа ел үшін ТФӨ-нің бір жұмысшыға шаққандағы өнімнің өсуінің 60 пайызын құрайтынын есептеді. Адам капиталы туралы 2005 жылғы зерттеу, теңдеудің еңбек компонентін бағалаудағы кемшіліктерді түзетуге тырысты, осы арқылы еңбек сапасының бағалауын жетілдірді. Атап айтқанда, білім беру жылдары көбінесе еңбек сапасының (және адам капиталының жиынтығының) көрсеткіші ретінде қарастырылады, бірақ бұл елдер арасындағы білім берудегі айырмашылықтарды ескермейді. Осы қайта бағалауларды пайдалану арқылы ТФӨ-нің үлесі айтарлықтай төмендеді. Роберт Айрес пен Бенджамин Уорр энергияны түрлендіру тиімділігін пайдалану арқылы модельді жақсартуға болатынын анықтады, ол технологиялық прогрестің шамамен көрсеткіші болып табылады.
As a residual, TFP is also dependent on estimates of the other components. In 2001, William Easterly and Ross Levine estimated that for an average country the TFP accounts for 60 percent of growth of output per worker. A 2005 study on human capital attempted to correct for weaknesses in estimations of the labour component of the equation, by refining estimates of the quality of labour. Specifically, years of schooling is often taken as a proxy for the quality of labour (and stock of human capital), which does not account for differences in schooling between countries. Using these re estimations, the contribution of TFP was substantially lower. Robert Ayres and Benjamin Warr have found that the model can be improved by using the efficiency of energy conversion, which roughly tracks technological progress.
Сын-пікірлер
"Жалпы" деген сөз барлық факторлар өлшенгенін көрсетеді. Ресми статистиктер ТФП орнына "көпфакторлы өнімділік" (КФӨ) терминін пайдалануға бейім, себебі энергия сияқты кейбір факторлар әдетте ескерілмейді. Жұмыс күшінің қасиеттері, тас жолдар сияқты мемлекеттік инфрақұрылым, сондай-ақ минералдардың азаюы және ластану сияқты қоршаған ортаның тұрақтылығына қатысты сыртқы шығындар дәстүрлі түрде қамтылмайды. Өсуді есептеу және жалпы факторлық өнімділік Кембриджтік сынға ұшырайды. Сондықтан, кейбір экономистер бұл әдіс пен оның нәтижелерінің дұрыс еместігін немесе оларды басқа баламалы тәсілдермен бірге сақтықпен түсіндіріп, қолдану қажет деп санайды.
The word "total" suggests all inputs have been measured. Official statisticians tend to use the term "multifactor productivity" (MFP) instead of TFP because some inputs such as energy are usually not included. External costs including attributes of the workforce, public infrastructure such as highways and environmental sustainability costs such as mineral depletion and pollution are not traditionally included. Growth accounting exercises and total factor productivity are open to the Cambridge critique. Therefore, some economists believe that the method and its results are invalid or need to be carefully interpreted and used along with other alternative approaches.