Рон Гарденхайр: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер

Рональд Клайд Гарденхайр (1957 жылдың 24 қазанында туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы және менеджер. Ол 1981 жылдан 1985 жылға дейін «Нью-Йорк Метс» командасы үшін шортстоп ретінде ойнады. Кіші лигада тағы бір жыл ойнағаннан кейін, ол үш жыл бойы «Миннесота Твинс» командасының фермалық жүйесінде менеджер болып жұмыс істеді, содан кейін 1991 жылдан 2001 жылға дейін «Твинс» командасының жаттықтырушысы, ал 2002 жылдан 2014 жылға дейін «Твинс» командасының бас менеджері болды. 2010 жылы ол «Американ лигасының жыл бапшысы» сыйлығын жеңіп алды. Содан кейін ол 2017 жылы «Аризона Даймондбекс» командасында жаттықтырушы болып жұмыс істеді және 2018 жылдан 2020 жылдың көп бөлігіне дейін «Детройт Тайгерс» командасын басқарды, одан кейін бейсболдан зейнеткерлікке шықты.

Ерте өмір

Рон Гарденхайр Батыс Германияның Буцбах қаласындағы АҚШ әскері базасында әскери отбасында дүниеге келді. Өсіп келе жатып, ол әскерге қатысуды жоспарлаған, бірақ әкесі бейсболға деген құмарлығын да қолдады. Кейін отбасы Оклахома штатына көшіп, ол Окмулги орта мектебінде және Остин қаласындағы Техас университетінде білім алды.

Ойын мансабы

Нью-Йорк Метс Гарденхайрды 1979 жылғы Бас лига бейсболының драфтында алтыншы раундта (жалпы 132-ші) таңдады. Ол 1981 жылдан 1985 жылға дейін бес маусым бойы Метс сапында ойнады. Ойыншылық карьерасы барысында Гарденхайр қысқа тоғыздық, екінші және үшінші базада ойнады. Оны жарақаттар мазалады, әсіресе тізесінің созылуы. Ол бір маусымда 70-тен астам ойынға тек екі рет қатысты, ол 1982 және 1984 жылдары болды. Гарденхайрдің бойы алты фут (183 см) болды және бейсбол карьерасының көп бөлігінде 175 фунт (79 кг) салмақта болды.

Кіші лигалар

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін (1988–1990) үш жыл бойы Гарденхайр Миннесота командасының резервтік құрамында менеджер болып жұмыс істеді, А класты Midwest лигасы мен АА класты Оңтүстік лигасының командаларын бір рет екінші және екі рет бірінші орынға жеткізді.

Миннесота Твинз

2002 жылдың 4 қаңтарында Гардэнхайр «Твинз» командасының бас жаттықтырысына тағайындалды, бұрынғы бас жаттықтырушы Том Келлидің орнын басты. Келли «Твинз» командасымен екі рет Әлем сериясінде жеңіске жеткен еді. Келлидің тыныш, Бад Грант сияқты жаттықтыру стиліне қарамастан, Гардэнхайр өте белсенді және агрессивті бас жаттықтырушы болды. Ол төрешілермен пікір таластыру үшін жиі алаңнан шығып, кейбіреулер «Гарди» Келлидің барлық мансабындағыдан гөрі бір маусымда көбірек алаңнан қуылды деп әзілдеді. Гардэнхайр «Твинз» командасын басқарған 13 маусымда 73 рет алаңнан қуылды. 2006 жылдың басындағы «Твинз» командасының телеарнада көрсетілген жарнамасында Гардэнхайрдің кеңсе қызметкерімен, жұмыстан кейін үйге қайтуды жоспарлап отырғаны көрсетілді, оның орнына «Твинз» ойынына баруға көндіруге тырысты. Гардэнхайрдың бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы маусымына дейін «Твинз» командасы 1991 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жеткеннен бері плей-оффқа қатыспаған еді, сондай-ақ команданы тарату жоспарынан құтқаруға тура келді, бұл шешім сот арқылы «Метродоммен» жасалған келісімшартты сақтауға міндеттеді. Гардэнхайр басшылығымен 2002 жылы «Твинз» Американ лигасының Орталық дивизионында жеңіске жетіп, 2002 жылғы Американ лигасының чемпионатына жолдама алды. «Твинз» командасының бас жаттықтырушысы ретінде Гардэнхайрдың 13 маусымында бес рет жеңіліс рекордтары тіркелді (2007, 2011, 2012, 2013 және 2014 жылдар), ал алты рет дивизионда жеңіске жетті («Твинз» 2008 жылғы маусымның соңында дивизион чемпионы атанын анықтау үшін «Чикаго Уайт Сокс» командасымен өткізген бір ойында жеңіліске ұшырады). Гардэнхайр басшылығымен команданың тұрақты маусымдағы табыстарына қарамастан, «Твинз» Американ лигасының чемпионатына тек бір рет – 2002 жылғы алғашқы маусымында – қатысты және Әлем сериясіне жолдама алмады. Гардэнхайр «Твинз» командасының бас жаттықтырушысы болған кезеңде плей-оффта 6 жеңіс және 21 жеңіліс көрсетті. Ол команданы бір маусымда алты рет плей-оффқа алып шыққан, бірақ ешқашан Әлем сериясіне қатыспаған бірінші бас жаттықтырушы болды (Боб Мелвин 2020 жылы оған қосылды), және кем дегенде төрт плей-оффқа қатысқан бес бас жаттықтырушының бірі. Гардэнхайр 2010 жылы Американ лигасының жыл бапкері сыйлығын жеңіп алды және 2003, 2004, 2006, 2008 және 2009 жылдары бұл сыйлыққа ие болуға жақын болды, «Твинз» командасын басқарғанда. Ол 2002 жылы, бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы маусымында үшінші орынды иеленді. Гардэнхайрдің бес рет екінші орын алуы Тони Ла Руссамен тең, ол бұл сыйлықты тағы төрт рет жеңіп алды. 2009 жылы ол Чак Таннердің Американ бейсбол лигасының жыл бапкері сыйлығын алды. 2008 жылдың 13 қарашасында Гардэнхайр 2011 жылғы маусымға дейін «Твинз» командасының бас жаттықтырушысы болып қалуға келісімшартты ұзартты. 2010 жылдың 18 қарашасында «Твинз» командасы 2013 жылға дейін екі жылдық келісімшартты ұзарту туралы хабарлады. 2012 жылдың қазан айында, 90-нан астам ойында жеңіліске ұшыраған екі маусымнан кейін Гардэнхайрға 2013 жылғы маусымнан кейін келісімшартты ұзарту туралы ұсыныс жасалмады. 2013 жылдың 30 қыркүйегінде, үшінші жыл қатарынан 90-нан астам ойында жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Гардэнхайрға 2015 жылға дейін екі жылдық келісімшарт ұзарту туралы ұсыныс жасалды. 2013 жылғы маусымның соңында оның мансабында 998 жеңіс тіркелді. Гардэнхайр өзінің 1000-шы бас жаттықтырушылық жеңісін 2014 жылдың 5 сәуірінде «Кливленд Индианс» командасымен өткізген ойында 7:3 есебімен жеңіп алды. Ол 1000 жеңіске жеткен 60-шы бас жаттықтырушы болды. Гардэнхайр бұл жетістікті тек бір командамен қол жеткізген оныншы бас жаттықтырушы, ол тізімде «Твинз» командасының бұрынғы бас жаттықтырушысы Том Келлиге қосылды. 2014 жылдың 29 қыркүйегінде Гардэнхайр 13 маусымдық бас жаттықтырушылық қызметтен кейін және «Твинз» ұйымындағы 27 жылдық еңбек жолынан кейін жұмыстан босатылды. Гардэнхайрдың соңғы төрт жылы «Твинз» командасының тарихындағы ең нашар кезең болды. Бұл 383 жеңіліске және 1 тамыздан маусымның соңына дейінгі кезеңде 78–148 көрсеткішке әкелді. Гардэнхайр 2022 жылы «Твинз» командасының Даңқ залына енгізілді.

On January 4, 2002, Gardenhire was named manager of the Twins, replacing Tom Kelly, who had won two World Series titles with the Twins. In contrast to Kelly's relatively calm, Bud Grant like coaching style, Gardenhire was a very active and aggressive manager, frequently exiting the dugout to argue with umpires, leading some to joke that "Gardy" got ejected more times in a season than Kelly did in his entire career. In his 13 seasons managing the Twins, Gardenhire was ejected 73 times. An early 2006 television commercial for the Twins pokes fun at this, showing Gardenhire arguing with an office worker planning to go home after work rather than go to the Twins game. Heading into Gardenhire's first season as team manager, the Twins had not been to the postseason since their World Series championship in 1991, and had barely escaped being dissolved entirely by a contraction plan that was aborted by a court ruling which bound the team to their lease with the Metrodome. Under Gardenhire, the Twins had a turnaround season in 2002 as they won the American League Central and made it to the 2002 American League Championship Series. In thirteen seasons as the Twins' manager, Gardenhire's team had a losing record five times (2007, 2011, 2012, 2013 and 2014), and won the division six times (the Twins lost a one game playoff to the Chicago White Sox to determine the division champion at the end of the 2008 season). Despite all of the team's regular season success under Gardenhire, the Twins advanced to the American League Championship Series only once – his first season, in 2002 – and did not reach the World Series. In Gardenhire's tenure as the manager of the Twins, the team posted a playoff record of 6 wins and 21 losses. He was the first manager in major league history to take a team to the playoffs six times in a tenure and never make it to the World Series (Bob Melvin joined him in 2020), and he is one of just five managers with at least four playoff appearances to never appear in one. Gardenhire won the American League Manager of the Year Award in 2010 and finished as runner up for the award in 2003, 2004, 2006, 2008, and 2009 while leading the Twins. He finished third in the voting in 2002, his first season as manager. Gardenhire's five runner up finishes are tied with Tony La Russa, who won the award outright an additional four times. In 2009, he received the Chuck Tanner Major League Baseball Manager of the Year Award. On November 13, 2008, Gardenhire signed a contract extension that kept him as the Twins' manager through the 2011 season. On November 18, 2010, the Twins announced a two year contract extension through 2013. In October 2012, after two consecutive 90 plus loss seasons, Gardenhire was not given a contract extension past the 2013 season. On September 30, 2013, despite having another 90 plus loss season for the third year in a row, Gardenhire was given a two year extension, through 2015. He had 998 career wins at the end of the 2013 season. Gardenhire earned his 1,000th managerial victory on April 5, 2014 with a 7–3 victory over the Cleveland Indians at Progressive Field. He became the 60th manager in Major League history to top one thousand wins. Gardenhire is only the tenth manager to accomplish this feat with only one team, joining the Twins' previous manager, Tom Kelly, on that list. On September 29, 2014, Gardenhire was fired after 13 seasons as Twins manager and 27 years in the Twins organization. The last four years of Gardenhire's tenure were the worst in Twins' history. This included 383 losses and a record of 78–148 from August 1 to the end of the season. Gardenhire was inducted into the Twins Hall of Fame in 2022.

Детройт Тайгерлері

2017 жылдың 20 қазанында Гарденхайр 2018 жылғы маусымнан бастап «Детройт Тайгерс» командасын басқару үшін үш жылдық келісімшартқа қол қойғандығы жарияланды. Ол бұрынғы бас тренер Брэд Аусмустың орнын басты, ол төрт маусымда 314–332 есебін көрсеткен еді. «Тайгерс» командасының бас тренері ретіндегі алғашқы ойынында Гарденхайр, 10-шы иннингте «Питтсбург Пайрэтс» командасымен жеңіске жеткені видео қайта қараудан кейін күшін жойғаннан кейін алаңнан қуылды. «Тайгерс» командасы «Пайрэтс» командасына 13:10 есебімен 13 иннингте жеңіліске ұшырады. 2020 жылдың 19 қыркүйегінде Гарденхайр денсаулығының нашарлауына байланысты бас тренерліктен кетіп, зейнеткерлікке шыққандығын хабарлады.

Жеке өмір

Гарденхайр Кэролға (туған есімі Кисслинг) үйленген. Гарденхайрлардың үш баласы бар: ұлы Тоби және қыздары Тиффани мен Тара. Тоби Гарденхайр 2005 жылғы Басты Лига бейсболының (MLB) 41-ші раундында «Миннесота Твинз» командасына таңдалды, көп уақытын қосалқы ойыншы ретінде өткізді және ойыншылық жолын аяқтағанға дейін AAA классындағы «Рочестер Ред Уингс» командасына дейін жетті. Әкесі сияқты, Тоби де өз шеберлігімен емес, қорғаныс шеберлігімен танымал болды. 2011 жылы «Рочестер» сапында өткізген 103 ойында .247 көрсеткішті қабылдағаннан кейін, Тобинің мансабы .232/.291/.274 көрсеткішімен аяқталды, ол 533 кіші лига ойынында алты хоум-ран соқты және барлық тоғыз қорғаныс позициясында, тіпті 2 2/3 иннингке питчер ретінде те ойнады. Тоби Гарденхайр «Твинз» жүйесіне «Cedar Rapids Kernels» командасымен қосылды, ол «Твинз» фермалық жүйесінің бір бөлігі болды. 2021 жылдан бері Тоби «Твинз» командасының AAA филиалы «Сент-Пол Сентс» командасын басқарып келеді.