1976 жылғы Куба ұшағының жарылысы және саяси даулар
Cubana de Aviación Flight 455
1976 ж. Куба ұшағының жарылысы: ЦРУ-ға байланысты кубалық эмигранттардың қатысы анықталды. Саяси дау, террорлық ұйымдар, құпия құжаттар – бәрі осы оқиғада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1976 жылы Кубаның жолаушылар рейсіне жасалған бомбалау
1976 airliner bombing of a Cubana passenger flight
Рафаэль Де Гесус Гутьеррес сияқты, Кубаның бірнеше Кастроға қарсы шыққан эмигранттары, оның ішінде Батиста режимі кезінде Куба барлау қызметінде болған, ал Куба революциясынан кейін ЦРУ-ға тыңшы болған адамдар, бұл оқиғаға қатысты екеніне дәлелдер жол берді. Куба үкіметі АҚШ-ты шабуылға бірлесіп қатысқан деп айыптағаннан кейін саяси шиеленіс күшейді. 2005 жылы жарияланған ЦРУ құжаттары агенттіктің "1976 жылдың маусымынан бастап Куба эмигранттарының террористік топтары Куба рейсін бомбалау жоспарлап жатқаны туралы нақты алдын ала хабар алғанын" көрсетеді. Бұрынғы ЦРУ оперативтігі және Кастроға қарсы белсенді Луис Посада Каррилес қатысқандығын жоққа шығарды, бірақ "Caminos del Guerrero" (Жауынгердің жолы) атты кітабында оқиғаның көптеген егжей-тегжейін сипаттайды. Каррилес негізін қалаған Біріккен революциялық ұйымдар координациясы бомбалаудың жауапкері деп саналады. Бомбалаумен байланысты төрт адам тұтқындалды және Венесуэлада сот өтті. Фредди Луго мен Эрнан Рикардо Лозано әрқайсысы 20 жылға бас бостандығынан айырылды. Орландо Бош ақталды және кейін Флорида штатының Майами қаласына көшіп, 2011 жылдың 27 сәуірінде қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Луис Посада Каррилес сегіз жыл бойы сот шешімін күтіп, кейін қашып кетті. Одан кейін ол АҚШ-қа кірді, онда заңсыз елге кіргені үшін айыпталып, 2007 жылдың 19 сәуірінде босатылды.
Several CIA linked anti Castro Cuban exiles, among them Rafael De Jesus Gutierrez, a Cuban intelligence officer of the Batista regime turned CIA spy after the Cuban revolution, were implicated by the evidence. Political complications quickly arose when Cuba accused the US government of being an accomplice to the attack. CIA documents released in 2005 do indicate that the agency "had concrete advance intelligence, as early as June 1976, on plans by Cuban exile terrorist groups to bomb a Cubana airliner." Former CIA operative and anti Castro militant Luis Posada Carriles denied involvement but provides many details of the incident in his book Caminos del Guerrero (Ways of the Warrior). The Coordination of United Revolutionary Organizations, of which Carriles was a founder, is widely seen as responsible for the bombing. Four men were arrested in connection with the bombing, and a trial was held in Venezuela. Freddy Lugo and Hernán Ricardo Lozano were each sentenced to 20 year prison terms. Orlando Bosch was acquitted and later moved to Miami, Florida, where he lived until his death on 27 April 2011. Luis Posada Carriles was held for eight years while awaiting a final sentence but eventually fled. He later entered the United States, where he was held on charges of entering the country illegally, but was released on 19 April 2007.
Өмірбаян
1976 жылы 11 маусымда Кубадан жер аударылған адамдар Доминикан Республикасында Біріккен революциялық ұйымдарды үйлестіру комитетін (CORU) құрды. CORU Кастроға қарсы бес кубалық эмигранттық топты біріктірді, оның ішінде Alpha 66 және Omega 7 тобы болды. 455-рейс бомбалануына үш ай бұрын CORU Кубамен байланыс орнатқан бірнеше Кариб елдеріне қарсы зорлық-зомбылық науқаны жүргізді. 1976 жылдың шілдесінде Ямайкада осы рейске арналған бомба салынған чемодан ұшаққа тиеуге аздай қалғанда жарылды. Жаздағы басқа да жарылыстар Кубамен іскерлік байланыс жасаған әртүрлі авиакомпаниялар кеңселерiн қамтыды, соның ішінде Барбадостағы BWIA West Indies Airways, Колумбиядағы Air Panama және Коста-Рикадағы Iberia мен Nanaco Line кеңселерi.
On 11 June 1976, Coordination of United Revolutionary Organizations (CORU) was founded in the Dominican Republic by Cuban exiles. CORU united five anti Castro Cuban exile groups, including Alpha 66 and Omega 7. For three months prior to the bombing of Flight 455, CORU waged a campaign of violence against several Caribbean countries which had established links with Cuba. In July 1976, the same flight was targeted in Jamaica by a suitcase bomb which exploded shortly before being loaded onto the plane. Other bombings in the summer included a number of offices of airlines carrying out business with Cuba, including the offices of the BWIA West Indies Airways in Barbados; of Air Panama in Colombia; and of Iberia and Nanaco Line in Costa Rica.
Авария
Барбадостың Сивелл әуежайынан (қазіргі Грантли Адамс халықаралық әуежайы) ұшып шыққаннан кейін он бір минут өткен соң және 18 000 фут (5486 метр) биіктікте екі бомба жарылды. Біреуі ұшақтың артқы дәретханасында, екіншісі жолаушылар салонының ортасында болды. Біріншісі ұшақтың басқару кабельдерін қиратты, ал екіншісі ұшақта тесік жасап, өртке себеп болды. Ұшқыш Уилфредо Перес-Перес басқару мұнарасына хабарласып: "Бортта жарылыс болды – біз дереу төмен түсеміз! Бортта өрт бар! Бізге дереу қонуға рұқсат беріңіздер! Бізде тотальдік төтенше жағдай!" деді. Қонудың сәтті болуы мүмкін емес екенін түсінген ұшқыш, ұшақты жағадан алшақтатқан, Портерс, Сент-Джеймс маңындағы Кариб теңізіне бұрған, бұл әрекеті көптеген туристердің өмірін сақтап қалған болуы мүмкін. Авария әуежайға жақын жерде болды. Ұшақтағы 48 жолаушы мен 25 экипаж мүшесі қаза тапты: құрбандардың арасында 57 кубалық, он бір гайяналик және бес Солтүстік Кореялық азамат болды. Он бір гайяналик жолаушының бесеуі медициналық білім алу үшін Кубаға бара жатқан, екеуі Тринидадтан ұшаққа отырып, Кубаға багаждарын тіркеген, бірақ Барбадоста ұшақтан түсіп, Тринидадқа жеке ұшқан венесуэлалықтар еді. Лозано Хосе Васкес Гарсия деген жалған атпен саяхаттап жүрді. Луго мен Лозано кінәларын мойындап, олардың бұл әрекеттері ЦРУ агенті Луис Посада Каррилес берген бұйрық бойынша жасалғанын мәлімдеді. Олардың куәліктері және басқа да дәлелдер Посада мен оның әріптесі, Венесуэлада тұратын антикастролық кубалық Орландо Бошқа қатыстылығын көрсетті. 1976 жылдың 14 қазанында Посада мен Бош Венесуэланың Каракас қаласында, Посадаға тиесілі жеке тергеу компаниясы – Сауда және өнеркәсіптік тергеулер C. A. (Investigaciones Comerciales e Industriales, ICICA) кеңсесінде ұсталды. Тәртіпсіздіктерді іздеу кезінде қару-жарақ, жарылғыш заттар және радио хабар тарату құрылғысы табылды. Лозано шабуыл кезінде ICICA қызметкері болған, ал Луго Тау-кен және көмірсутектер министрлігінде фотограф болып жұмыс істеген. 20 қазанда Тринидад, Куба, Барбадос, Гайана және Венесуэла билігі Порт-оф-Испанияда кездесу өткізді, оның қорытындысы бойынша төрт айыпталушының барлығы осы елдің азаматтары болғандықтан сот процесі Венесуэланың Каракас қаласында өткізілуіне келісім берілді. Одан кейін Луго мен Лозано Венесуэлаға депортацияланды.
Eleven minutes after takeoff from Barbados' Seawell Airport (now Grantley Adams International Airport) and at an altitude of 18,000 feet (5486 m), two bombs exploded on board. One was located in the aircraft's rear lavatory, and another in the midsection of the passenger cabin. The former ultimately destroyed the aircraft's control cables, while the latter blasted a hole in the aircraft and started a fire. The captain, Wilfredo Pérez Pérez, radioed to the control tower: "We have an explosion aboard – we are descending immediately! We have fire on board! We are requesting immediate landing! We have a total emergency!" Realizing a successful landing was no longer possible, it appears that the pilot turned the craft away from the beach and towards the Caribbean Sea off Porters, St James, potentially saving the lives of many tourists. The crash occurred about short of the airport. All 48 passengers and 25 crew aboard the plane died: the victims comprised 57 Cubans, eleven Guyanese, and five North Koreans. The eleven Guyanese passengers included five travelling to Cuba to study medicine, two Venezuelan men who had boarded the plane in Trinidad and checked their baggage to Cuba, but who had exited the plane in Barbados and flown separately to Trinidad. Lozano had been traveling with a false identity under the name of José Vázquez García. Lugo and Lozano confessed, and declared they were acting under the orders of Luis Posada Carriles, a CIA operative. Their testimony, along with other evidence, implicated Posada and fellow CIA operative Orlando Bosch, an anti Castro Cuban living in Venezuela. On 14 October 1976, Posada and Bosch were arrested in Caracas, Venezuela, and the offices of the Commercial and Industrial Investigations C. A. (Investigaciones Comerciales e Industriales, ICICA), a private investigator’s company owned by Posada, were raided. Weapons, explosives and a radio transmitter were found. Lozano was an employee of ICICA at the time of the attack, while Lugo worked as a photographer for the Ministry of Mines and Hydrocarbons. On 20 October, authorities of Trinidad, Cuba, Barbados, Guyana and Venezuela held a meeting in Port of Spain, during which it was decided to hold the trial in Caracas, Venezuela, since the four accused were citizens of that country. Shortly after, Lugo and Lozano were deported to Venezuela.
Әскери сот
1977 жылдың 25 тамызында судья Делия Эстага Морено төрт серіктесті мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптап, істі әскери сотқа жіберді. 1980 жылдың қыркүйегінде Венесуэланың әскери судьясы төрт ер адамды да ақтады. Прокурор екі себеппен шағымданып, істі әскери сотта қарау дұрыс емес екенін мәлімдеді: 1976 жылы ешбір адам әскери қызметте болған жоқ, ал білікті кісі өлтіру немесе қасақана кісі өлтіру қылмысы әскери соттың қарауына жатпайды. Әскери апелляциялық сот келісіп, істің қарауынан бас тарды, соның салдарынан ақтау күшін жойды. Сот судьясы айыпталушылардың "азаматтық адамдар екендігі және оларға тағылған қылмыстар қылмыстық (әскери емес) кодекспен реттелетіні" туралы шешім шығарды. Азаматтар мен жалпы құқық бойынша жасалған қылмыстар Әскери Әділет Кодексінің ережелеріне бағынбауы керек.
On 25 August 1977, Judge Delia Estava Moreno referred the case to a military tribunal, charging all four co conspirators with treason. In September 1980, a Venezuelan military judge acquitted all four men. The prosecutor appealed, arguing that a military court was the wrong forum to try the case for two reasons: none of the men were military personnel in 1976, and the crime of qualified homicide or aggravated homicide cannot be tried by a military tribunal. The Military Court of Appeals agreed and surrendered jurisdiction, rendering the acquittal moot. The Judge ruled that the accused "are civilians and the crimes imputed to them are governed by the penal (and not the military) code Civilians and common law crimes are not subject to the dispositions of the Code of Military Justice."
Азаматтық сот
Төртеуі азаматтық сот алдында ауыр қылмыс жасау және мемлекетке қарсы қызмет жасау айыптарымен айыпталды. 1985 жылғы 8 тамызда Венесуэланың 11-ші қылмыстық сотының судьясы Альберто Перес Маркано Луго мен Рикардоны кінәлі деп танып, олардың әрқайсысын жиырма жылға бас бостандығынан айырды. Судья жазаны ең төменгі шегіне дейін төмендетті, себебі олардың бұрын қылмыстық ісі болмағандығы жеңілдетуші жағдай ретінде қарастырылды. Орландо Бош ақталды, өйткені Барбадос билігі тергеу барысында жинаған дәлелдер Венесуэладағы сотта пайдаланыла алмады, себебі олар кешігіп ұсынылған және испан тіліне аударылмаған болатын. Посада өкім жарияланғанға бір күн бұрын Сан-Хуан-де-лос-Моррос түрмесінен қашып кетті. Ол бұрын екі рет қашып құтылуға тырысып, сәтсіз аяқтағаннан кейін сол жерде ұсталып тұрған еді. Венесуэла билігіне оның қашуына көмектесу үшін пара берілген деген айыптамалар тағылды. Венесуэланың Қылмыстық кодексіне сәйкес, сот ісі айыпталушының қатысуынсыз жалғастырыла алмайтындықтан Посадаға қатысты ешқандай үкім шығарылмады. Сот оған қатысты тұтқынға алу ордерін шығарды, ол оның өліміне дейін күшінде болды.
The four were then charged with aggravated homicide and treason before a civilian court. On 8 August 1985, Venezuelan judge Alberto Perez Marcano of the 11th Penal Court convicted Lugo and Ricardo, sentencing them each to twenty years in prison. The judge reduced the penalty to its lowest limit "due to the extenuating circumstance of no prior criminal records." Orlando Bosch was acquitted, because the evidence gathered by the Barbados authorities during the investigation could not be used in the Venezuela trial, as it was presented too late and had not been translated into Spanish. Posada fled from the San Juan de los Morros penitentiary on the eve of the pronouncement of his sentence. He had been confined there following two previous failed escape attempts. Allegations were made that Venezuelan authorities were bribed to help him escape. No verdict was entered against Posada because, according to the Venezuelan Penal Code, judicial proceedings cannot continue without the presence of the accused. The court issued an arrest warrant against him which lasted until his death.
Салдары
Содан кейін басқа судья істі жоғары сотқа қайта қарауға бұйырды. Венесуэла үкіметі істі әрі қарай шағымданудан бас тартты, ал 1987 жылдың қараша айында Бош босатылды. Ол екі рет ақталғанына қарамастан, 11 жыл түрмеде отырды. Луго мен Лозано 1993 жылы босатылып, Венесуэлада тұрып жатыр. Посада кейін Панамаға және АҚШ-қа қашып кетті. 2005 жылдың сәуір айында Уго Чавес үкіметі Венесуэлада оны бомбалаумен байланысты қайтадан тұтқындауға ордер берді. Бірақ АҚШ-тың иммиграциялық соты Посаданы Кубаға немесе Венесуэлаға депортацияламау керек деп шешті, себебі ол сол елдерде азаптауларға ұшырауы мүмкін еді. 2007 жылы конгрессмен Билл Делахант және Венесуэла үкіметін өкілдік ететін иммиграциялық адвокат Хосе Пертьерра, АҚШ Посадаға ерекше жағдай жасап отырғандықтан оны депортациялауға болады деп мәлімдеді. Олардың пікірінше, АҚШ күдікті террористерді тұтқындап, Сирия мен Египетке тасымалдауды жүзеге асырады, ал бұл елдерде азаптау кең таралған, сондықтан АҚШ террорист Посаданы да Кубаға немесе Венесуэлаға депортациялай алады. Венесуэладан жасалған айыптамалардан босатылған Бош, АҚШ-қа АҚШ-тың Венесуэладағы елшісі Отто Райхтың көмегімен барды, онда ол шартты түрде босату талаптарын бұзғаны үшін тұтқындалды. 1990 жылдың 18 шілдесінде президент Джордж Буш, кейін Флориданың губернаторы болған ұлы Джеб Буштың өтініші бойынша, Бошқа барлық американдық айыптамалардан кешірім жасады; президенттің өзінің қорғаныс министрлігі Боштің "жарты шардағы" ең қауіпті террористердің бірі екеніне қарсылық білдіргеніне қарамастан, кешірім жасалды. Көптеген елдер Боштің экстрадициясын сұрағанмен, ол АҚШ-та бостандыққа шықты. Бошқа кешірім беру үшін саяси қысымды кубалық-американдық Илеана Рос Лехтиненнің конгресс сайлау кампаниясы кезінде, оның кампаниялық жетекшісі Джеб Буш бақылауында басталды. 2005 жылы Посада АҚШ-тың Техас штатында ұлттық аумақта заңсыз болуы үшін ұсталды, бірақ 2007 жылдың 8 мамырында айыптамалар алынып тасталды. 2007 жылдың 19 сәуірінде босатылуы Куба және Венесуэла үкіметтерінің наразылығын тудырды. АҚШ Әділет министрлігі соттан оны түрмеде қалдыруды сұрады, себебі ол "террорлық жоспарлар мен шабуылдардың белгілі бір авторы", қашу қаупі бар және қоғамға қауіпті. 2005 жылдың 28 қыркүйегінде АҚШ-тың иммиграциялық судьясы Посаданы Венесуэлада азаптау қаупі болғандықтан депортацияламау керек деп шешті.
A different judge then ordered the case reviewed by a higher court. The Venezuelan government declined to appeal the case any further, and in November 1987 Bosch was freed. He had spent 11 years in jail despite having been acquitted twice. Lugo and Lozano were released in 1993 and continue to reside in Venezuela. Posada then fled to Panama and to the United States. In April 2005, a new warrant for his arrest in connection with the bombing was issued in Venezuela by the government of Hugo Chávez. However, a U. S. immigration judge ruled that Posada should not be deported to Cuba or Venezuela because he could be subject to torture in those countries. In 2007, Congressman Bill Delahunt and Jose Pertierra, an immigration lawyer representing the government of Venezuela, argued that Posada could be deported on the grounds that the U. S. was making an exception for Posada. Because, they argued, the U. S. practices extraordinary rendition involving the seizure and transportation of suspected terrorists to Syria and Egypt, both of which practice torture, the U. S. could also deport Posada, a terrorist, to Cuba or Venezuela. Freed from Venezuelan charges, Bosch went to the United States, assisted by US Ambassador to Venezuela Otto Reich; there, he was ultimately arrested for a parole violation. On 18 July 1990, Bosch was pardoned of all American charges by President George H. W. Bush at the request of his son Jeb Bush, who later became Governor of Florida; this pardon was despite objections by the President's own defense department that Bosch was one of the most deadly terrorists working "within the hemisphere." Although many countries sought Bosch's extradition, he remained free in the United States. The political pressure to grant Bosch a pardon was begun during the congressional campaign run by Ileana Ros Lehtinen, herself a Cuban American, and overseen by her campaign manager Jeb Bush. In 2005, Posada was held by U. S. authorities in Texas on the charge of illegal presence on national territory before the charges were dismissed on 8 May 2007. His release on bail on 19 April 2007, had elicited angry reactions from the Cuban and Venezuelan governments. The U. S. Justice Department had urged the court to keep him in jail because he was "an admitted mastermind of terrorist plots and attacks", a flight risk and a danger to the community. On 28 September 2005, a U. S. immigration judge ruled that Posada could not be deported because he faced the threat of torture in Venezuela.
ФБР мен ЦРУ-ның білімі
Кубада туған, Венесуэла азаматы болған Луис Посада Каррилес 1967 жылдан 1974 жылға дейін Венесуэланың ФБР-ге баламасы саналатын DISIP ұйымында қарсы барлау қызметінің директоры болды. АҚШ үкіметінің FOIA арқылы жарияланған құжаты Посаданың ЦРУ-дағы статусын растайды: «ЦРУ-ның операциялық қызығушылығы бар Луис Посада ЦРУ-дан айына шамамен 300 доллар төлем алады». Посада оңшыл анти-Кастролық топтармен, әсіресе Кубалық-американдық Ұлттық Қорымен (CANF) және сол кезде Орландо Бош басқарған Біріккен революциялық ұйымдар координациясымен (CORU) тығыз байланыста болды. Құжаттарға сәйкес, Посада 1974 жылы ЦРУ активі болуын тоқтатты, бірақ 1976 жылдың маусым айына дейін, жарылысқа дейін «мерзімік байланыста» болды. ЦРУ 1976 жылдың маусым айында кубалық эмигрант-террорист топтарының кубалық ұшақты бомбалау жоспарлары туралы нақты алдын ала хабардар болды, ал Каракастағы ФБР атташесі ұшаққа бомба орнатқан венесуэлалықтардың бірімен бірнеше рет байланысқа шықты және оған Луис Посада Каррилес басшылығымен террористік қызметтерге қатысқан деген күдікке қарамастан, жарылыстан бес күн бұрын АҚШ-қа виза берді. ФБР-дің 1976 жылғы 21 қазандағы құпиясы ашылған құжатында CORU мүшесі Секундино Каррераның «CORU 1976 жылғы 6 қазанда Cubana Airlines DC 8 ұшағын бомбалауға жауапты болды, бұл жарылыс және оның салдарынан болған өлімдер толыққанды ақталады, өйткені CORU Фидель Кастро режимімен соғыста болды» деген мәлімдемесі келтірілген. Каррера сондай-ақ, жарылысқа байланысты АҚШ-қа қаратылған назардан ләззат алғанын білдірді, себебі бұл назар өзіне және әріптесіне бұрынғысынан кем болды. 2007 жылғы 3 мамырда Джордж Вашингтон университетінде орналасқан тәуелсіз зерттеу ұйымы – Ұлттық қауіпсіздік архиві Посаданы 1976 жылғы кубалық ұшақ жарылысымен және басқа да террористік шабуылдармен және жоспарлармен байланыстыратын құжаттарды жариялады, оның ішінде Барбадостағы Британдық Вест-Индия әуе компаниясы кеңсесіне және Тринидадтағы Гайана елшілігіне жасалған шабуылдар да бар. Ұлттық қауіпсіздік архивінің Кубалық құжаттар жобасының директоры Питер Корнблух бұл құжаттар Посаданың Кастро үкіметін құлдыратуға бағытталған зорлық-зомбылық әрекеттеріне қатысқандығын қосымша дәлелдейтінін мәлімдеді.
Luis Posada Carriles, a Cuban born naturalized Venezuelan, was the Director of Counterintelligence at Venezuela's FBI equivalent, the DISIP, from 1967 to 1974. A U. S. Government document released through FOIA also confirms Posada's status with the CIA: "Luis Posada, in whom CIA has an operational interest Posada is receiving approximately $300 per month from CIA". Posada was heavily involved with right wing anti Castro groups, in particular the Cuban American National Foundation (CANF) and the Coordinadora de Organizaciones Revolucionarias Unidas (Coordination of United Revolutionary Organizations CORU), led at the time by Orlando Bosch. According to documents, Posada stopped being a CIA asset in 1974, but there remained "occasional contact" until June 1976, a few months before the bombing. CIA had concrete advance intelligence, as early as June 1976, on possible plans by Cuban exile terrorist groups to bomb a Cubana airliner, and the FBI's attaché in Caracas had multiple contacts with one of the Venezuelans who placed the bomb on the plane, and provided him with a visa to the U. S. five days before the bombing, despite suspicions that he was engaged in terrorist activities at the direction of Luis Posada Carriles. A declassified FBI document dated 21 October 1976, quotes CORU member Secundino Carrera as stating that CORU "was responsible for the bombing of the Cubana Airlines DC 8 on 6 October 1976 this bombing and the resulting deaths were fully justified because CORU was at war with the Fidel Castro regime." Carrera also expressed his pleasure over the attention paid to the United States over the bombing, as it was taking attention off of himself and his associate. On 3 May 2007, the National Security Archive, an independent research organization located at George Washington University, released documents linking Posada to the 1976 Cubana airline bombing and other terrorist attacks and plots, including those targeting a British West Indian Airways office in Barbados and the Guyanese embassy in Trinidad. Peter Kornbluh, director of the National Security Archive's Cuba Documentation Project, stated that these documents provide additional proof of Posada's involvement in violent efforts to undermine Castro's government.
Ескерткіштер мен мұра
Барбадостың Сент-Джеймс қаласындағы Пэйн шығанағында бомбалаудан қаза тапқандардың естелігіне ескерткіш орнатылды. Фидель Кастро және басқа да Куба мен Венесуэланың шенеуніктері бірнеше рет осы ескерткішке келді, соның ішінде 2005 жылғы желтоқсанда өткен КАРИКОМ отырысы барысында Куба шенеуніктері Посаданы "өңір халқына көптеген ауыртпалықтар келтірген осы зұлым оқиғаға нүкте қою үшін сотқа тартуды" талап етті. 2012 жылғы қазан айында Оңтүстік Америкадағы Гайанада, Гайана университетінің Түркіян кампусында осы трагедияға арналған тағы бір ескерткіш ашылды. Кариб аймағындағы елдер де Біріккен Ұлттар Ұйымының жыл сайынғы 6 қазанды "БҰҰ Халықаралық терроризмге қарсы күрес күні" деп жариялау туралы резолюция қабылдауды ұсынды.
A monument was erected at Payne's Bay, Saint James, Barbados, to the memory of the people killed in the bombing. It was visited several times by Fidel Castro and other Cuban and Venezuelan officials, including a visit during the CARICOM meeting in December 2005, during which Cuban officials called for Posada "to be brought to justice so as to bring closure to this egregious incident that caused so much pain to the people of the region." In October 2012, an additional monument to the tragedy was unveiled in Guyana, South America at the Turkeyen campus of the University of Guyana. There have also been proposals in the Caribbean region to have the United Nations pass a resolution to make the annual day of 6 October as "U. N. International Day Against Terrorism."