Canon AE 1: 35 мм-лік бір линзалы рефлекстік фотоаппарат

Кіріспе

35 мм пленкалы бір линзалы рефлекстік камера

Canon AE 1 – алмастырылатын линзалармен қолдануға арналған 35 мм бір линзалы рефлекстік (SLR) пленкалы камера. Ол 1976 жылдың сәуірінен 1984 жылға дейін Жапонияда Canon Camera K. K. (қазіргі Canon Incorporated) компаниясымен өндірілді. Камерада электронды басқарылатын, электромагниттік көлденең маталық фокустық жазықтықтық тескіш қолданылады, оның жылдамдық диапазоны 2-ден 1/1000 секундқа дейін, сондай-ақ Bulb режимі және 1/60 секундтік флэш X синхрондау мүмкіндігі бар. Камера корпусының биіктігі 87 мм, ені 141 мм, тереңдігі 48 мм; салмағы 590 г. Көбінесе қара түсті, хроммен әрленген, бірақ кейбіреулері толығымен қара түсті. AE 1 – микропроцессормен жабдықталған алғашқы SLR және оның сатылымының арқасында тарихи маңызы бар камера: үлкен жарнамалық кампанияның нәтижесінде AE 1 5,7 миллионнан астам дана сатылды, бұл оны SLR нарығында бұрын-соңды болмаған жетістікке жеткізді.

Ерекшеліктері

AE 1 Canon FD бұғаттағыш линзаға ие және кез келген FD немесе New FD (FDn) линзаларын қабылдайды. Ол Canon EF линзаларының кейінгі ұстағыштарымен үйлесімсіз, бірақ тәуелсіз өндірушілер жасаған адаптерлерді табуға болады. Камера сонымен қатар Canon-ның бұрынғы FL линзаларын тоқтату арқылы экспозицияны өлшеуді пайдалану арқылы қабылдайды. 1971 жылы енгізілген түпнұсқа FD линзалары орнату кезінде бұрылмайды; оның орнына линзаны бекіту үшін негізіндегі құлыптау сақинасы бұрылады. Бұл жиі бәсекелес камералардың байонеттік ұстағыштарынан баяу деп сынға ұшырады. Дегенмен, линза/корпус қосылатын беттері бұрылмағандықтан, линзадан пленкаға дейінгі маңызды қашықтыққа әсер ететін тозу болмайды деген қарсы аргумент бар. 1979 жылы Canon New FD линзалар сериясын ұсынды, олар құлыптау үшін бүкіл сыртқы линза цилиндрін бұрады. Ішкі линза цилиндрі қозғалмайды, сондықтан сигналдық рычагтар мен штырьлар да бұрылмайды. 1970 жылдардың соңында 50-ден астам Canon FD линзалары сатып алуға қол жетімді болды. Олар балық көзді FD 15 мм f/2.8 SSC-ден FD 800 мм f/5.6 SSC-ге дейін, сондай-ақ 7.5 мм дөңгелек балық көзді және 35 мм көлбеу және ығысу линзасы сияқты арнайы линзаларды қамтыды. AE 1 аксессуарларына Canon Winder A (моторлық, секундтына 2 кадрға дейін бір кадрлық пленканы жылжыту), Canon Databack A (пленкаға тізбектелген нөмірлеу немесе күнді қою) және Canon Speedlite 155A (басшылық саны 56/17 (фут/метр) ASA 100) және Canon Speedlite 177A (басшылық саны 83/25 (фут/метр) ASA 100) электрондық спышкалары кіреді. Кейінгі Power winder A2 да үйлесімді, бірақ Motor Drive MA емес. AE 1 – микропроцессормен басқарылатын, батареямен жұмыс істейтін, қолмен фокустауға арналған SLR камера. Ол қолмен экспозицияны басқаруды немесе басымдықпен автоматты экспозицияны қолдайды. Экспозицияны басқару жүйесі видоискательдің оң жағындағы тік f-stop шкаласы бойынша көрсетілетін инеден тұрады, ол кіріктірілген экспонометрдің (орталықта кремний фотоэлементімен салмақталған) көрсеткіштерін көрсетеді. AE 1 қолданатын видоискатель – Canon стандартты бөлінген кескінмен қашықтық өлшегіші, микропризмалық шеттерімен фокустауға көмектеседі. Камера батареясыз (бір 4LR44 немесе 4SR44 элементі), соның ішінде саптау және экспонометр жұмыс істемейді.

The AE 1 has a Canon FD breech lock lens mount and accepts any FD or New FD (FDn) lens. It is not compatible with Canon's later Canon EF lens mount, though adapters made by independent manufacturers can be found. The camera will also accept Canon's earlier FL mount lenses through the use of stop down metering. Original FD lenses, introduced in 1971, do not rotate in the mounting process; instead, a locking ring at the base is turned to attach the lens. This was often criticized as being slower than the bayonet mounts of competing cameras. The counter argument, though, was that as the lens/body mating surfaces did not rotate, there was no wear that could affect the critical distance from lens to film plane. In 1979, Canon introduced the New FD series of lenses that rotate the whole outer lens barrel to lock. The inner lens barrel remains stationary, and thus the signal levers and pins still do not rotate. During the late 1970s, there were over 50 Canon FD lenses available for purchase. They ranged from a fisheye FD 15 mm f/2.8 SSC to a FD 800 mm f/5.6 SSC, plus special purpose lenses such as a 7.5mm circular fisheye and a 35 mm tilt and shift lens. Accessories for the AE 1 include the Canon Winder A (motorized single frame film advance up to 2 frames per second), the Canon Databack A (sequential numbering or date stamping on the film), and the Canon Speedlite 155A (guide number 56/17 (feet/meters) at ASA 100) and Canon Speedlite 177A (guide number 83/25 (feet/meters) at ASA 100) electronic flashes. The later Power winder A2 is also compatible, but the Motor Drive MA is not. The AE 1 is a battery powered microprocessor controlled manual focus SLR. It supports either manual exposure control or shutter priority auto exposure. The exposure control system consists of a needle pointing along a vertical f stop scale on the right side of the viewfinder to indicate the readings of the built in light meter (center weighted with a silicon photocell). The viewfinder used by the AE 1 is Canon's standard split image rangefinder with microprism collar focusing aids. The camera will not function without a battery (one 4LR44 or 4SR44 cell), including the shutter and lightmeter.

Құрылыс тарихы

AE 1 Canon SLR желісінің толық қайта қарастырылуындағы алғашқы модель болды. 1970 және 1980 жылдарда Жапонияның ірі SLR брендтері арасында – Canon, Nikon, Minolta, Pentax және Olympus – айқын бәсекелестік болды. 1975 және 1985 жылдар аралығында ауыр металдан жасалған механикалық камера корпустарынан интегралды схемалы (IC) электрондық автоматтандырылған, әлдеқайда ықшам корпустарға үлкен ауысу болды. Сонымен қатар, электрониканың жылдам дамуына байланысты брендтер бірінен кейін бірі автоматтандырылған модельдермен озасып отырды. Canon компаниясы бірнеше онжылдықтар бойы сапалы 35 мм камералар жасап келсе де, 1950 жылдардың соңында оны бәсекелес Nippon Kokagu K. K. және Nikon камералары көлеңкелеп тастады. Canon әуесқойлар үшін ықшам, тұрақты линзалы нарықта (Nikon бәсекелеспеген) жеңілді, бірақ Canon SLR-де Nikon SLR-дің жоғары деңгейдегі кәсіби мүмкіндіктері болмады. Материал сапасы мен жасампаздығы бойынша жақсы беделге ие Nikon компаниясы кәсіби SLR нарығында бәсекелестердің бұза алмайтын беделге ие болды. AE 1 Canon-ның әуесқойлар деңгейіндегі A сериялы SLR-дің алға басушысы болды және Canon-ның электронды түрде басқарылатын SLR нарығына енуіне жол ашты. А сериясының басқа мүшелері: AT 1 (1977 жылы шығарылған), A 1 (1978), AV 1 (1979), AE 1 Program (1981) және AL 1 (1982). Олардың барлығы бірдей ықшам алюминий қорытпасынан жасалған шассиді қолданды, бірақ әртүрлі деңгейдегі ерекшеліктері мен сыртқы косметикалық пластикалық жоғарғы панелі болды. Көптеген негізгі компоненттерді, соның ішінде арзан көлденең маталы жапқышты, видоискательдің ақпарат дисплейін және автоматты жарқырауды басқаруды бөлісу арқылы Canon шығынды одан әрі азайтып, нарықтағы қымбат SLR-дің бағасын төмендетуге мүмкіндік алды. Шығындарды қысқарту философиясына сәйкес Canon AE 1 камерасын конструкциялық пластиктерден едәуір мөлшерде жеңіл және арзан камера үшін жасады, соққыға төзімділігі төмен болу есебінен. Canon пластиктерді пайдалануды жасыру үшін үлкен күш салды – жоғарғы панельге металл түрін беру үшін акрилонитрил бутадиен стиролы (ABS) сатин-хром немесе қара эмальмен жабылды. Төменгі панель мыстан жасалып, содан кейін сатин-хром немесе қара эмальмен жабылды. Электронды құрылғыларды кеңінен қолдану механикалық байланыстардың орнына қарапайым модульді ішкі құрылысты жасауға мүмкіндік берді. Бес негізгі және 25 кіші ішкі модульдер жеке бөлшектердің санын 300-ден астамға дейін қысқартты. Модульді құрылыс өз кезегінде шығындарды азайту үшін автоматтандырылған өндіріс желілерін іске асыруға мүмкіндік берді. Өкінішке қарай, шығындар мәселесі кейбір қозғалыс және жұмыс механизмдерінде пластик материалдарды қолдануға әкелді. AE 1 ешқашан кәсіби камера ретінде жасалмаған; алайда, ол тәжірибелі фотографтарға жағымды болуы үшін әртүрлі қолмен басқару және жүйелік аксессуарлармен салыстырмалы түрде қарапайым басқару және жаңадан келгендерге арналған автоматты диафрагмамен жасалды. AE 1 – миллиондаған фотограф-әуесқойлар сатып алған алғашқы SLR болды, оның мүмкіндіктері мен арзан бағасы оларды ынталандырды. Көптеген жағынан AE 1 Canon камерасының екі бағытының бірігуін білдірді. Бірінші буынның электронды түрде басқарылатын 35 мм-лік SLR Canon EF (1973) соңғы буынның Canonet G III QL17 (1972) арақашықтықты өлшегішімен бірікті. Онжылдықтар бойы Nikon компаниясының жапондық оптикалық үстемдігін іздегеннен кейін Canon компаниясы табысқа жетудің формуласын тапты: пайдаланудың оңайлығы үшін жоғары технология, арзан ішкі бөлшектер мен электрониканы төменгі бағаға және хабарды жеткізу үшін үлкен жарнама. Фотография өнерін бұзатын "ашықтық" автоматтандыруға шағымданған дәстүрлі фотографтардың наразылығына қарамастан, автоматтандыру көптеген әуесқой фотографтарды тартудың жалғыз жолы болып шықты. AE 1-де жарық өлшегіштің ұсынылатын f-орындысын көрсету үшін тек бір көрсеткіш ине қолданылды және нақты линзаның f-орындысын көрсету үшін ізденуші ине де, артық және аз экспозиция үшін плюс немесе минус индикаторлары да жоқ еді. AE 1-дің перпендикулярлық жүйесі спорттық іс-әрекетке тереңірек көрініс беру үшін емес, көбірек қолайлы болды, бірақ оның көлденең қозғалатын перпендикулярдың 1/1000 с ең жоғары жылдамдығы оның осындай іс-әрекеттер үшін қолданылуын шектеді. Батарея есігінің дизайны жиі сынған, уақыт өте келе иелері люк және механикалық ақаулар, соның ішінде айна байланысының тозуы ("Canon шыңғырауы") туралы хабарлаған. Canon-ның EOS автофокус дизайнына арналған FD линзасының орнатылуын тастауы AE 1-дің пайдаланылған нарықтағы бағасына да әсер етті.

The AE 1 was the first in what became a complete overhaul of Canon's line of SLRs. The 1970s and 1980s were an era of intense competition between the major Japanese SLR brands: Canon, Nikon, Minolta, Pentax and Olympus. Between 1975 and 1985, there was a dramatic departure from heavy all metal manual mechanical camera bodies to much more compact bodies with integrated circuit (IC) electronic automation. In addition, due to rapid advances in electronics, the brands leap frogged each other with successively more automated models. Although Canon had been making quality 35 mm cameras for decades, it had since the late 1950s been overshadowed by rival Nippon Kokagu K. K. and its Nikon cameras. While Canon easily led in the amateur compact fixed lens market (where Nikon did not compete), Canon SLRs did not have the professional features of the top end Nikon SLRs. Nikon, with its solid reputation for quality of material and workmanship, held a stranglehold on the prestigious professional SLR market that competitors could not break. The AE 1 was the vanguard of the landmark Canon amateur level A series SLRs and led Canon's foray into the emerging electronically controlled SLR market. The other members of the A series were the AT 1 (released 1977), A 1 (1978), AV 1 (1979), AE 1 Program (1981) and AL 1 (1982). They all used the same compact aluminum alloy chassis, but with different feature levels and outer cosmetic plastic top panel. By sharing most major components, including an inexpensive horizontal cloth curtain shutter, viewfinder information display, and autoflash control, Canon further reduced costs and could undercut the price of the more expensive SLRs then on the market. In keeping with its cost cutting philosophy, Canon designed the AE 1 to use a significant amount of structural plastic for a lighter and cheaper camera at the expense of being less impact resistant. Canon went to great effort to disguise the use of plastic the injection molded acrylonitrile butadiene styrene (ABS) for the top panel finished with either satin chrome or black enameled to give the look and feel of metal. The bottom plate was made of brass and then finished with satin chrome or black enameled. Extensive use of electronics also allowed simpler modular internal construction instead of mechanical linkages. Five major and 25 minor internal modules reduced the individual parts count by over 300. Modular construction, in turn, allowed automated production lines in order to reduce cost. Unfortunately, cost concerns also resulted in the use of plastic in some of the moving and operating mechanisms. The AE 1 was never designed to be a professional camera; however, it was made to have relatively straightforward controls and automatic aperture for newcomers, with various manual controls and system accessories to appeal to more experienced photographers. The AE 1 was the first SLR purchased by millions of amateur photographers, persuaded by its feature list and low price. In many ways, the AE 1 represented the confluence of two streams of Canon camera development. The first generation electronically controlled 35 mm SLR Canon EF (1973) merged with the final generation rangefinder Canonet G III QL17 (1972). After decades of chasing Nikon for Japanese optical supremacy, Canon finally hit upon a formula for success: high technology for ease of use, cheaper internal parts and electronics for lower price, and heavy advertising to get the message out. Despite an outcry from traditionalist photographers who complained about an “excess” of automation ruining the art of photography, automation proved to be the only way to entice most amateur photographers. The AE 1 had only one pointer needle used to indicate the light meter recommended f stop, and had neither a follower needle to indicate the actual lens set f stop, nor plus or minus indicators for over and underexposure. The shutter priority system of the AE 1 was more suited to sports action than to preserving depth of field, yet the 1/1000 s top speed of its horizontally traveling shutter limited its use for such activities. The battery door design was subject to frequent breakage, and over time owners have reported instances of shutter and mechanical gremlins, including mirror linkage wear (the "Canon squeal"). Canon's eventual abandonment of the FD lens mount for the EOS autofocus design also had an effect on prices for the AE 1 on the used market.

Мұра

Apple дыбыс дизайнері Джим Рикес Macintosh компьютерлері мен iPhone-дарда қолданылатын скриншот дыбысын орта мектепте оқып жүрген кезінде қолданған AE 1 құрылғысынан жазды.