Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мейсбург (Эйфель диалектісінде: Месбуаш) – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Вулканайфель ауданындағы Ortsgemeinde – бірлескен муниципалитетке (Verbandsgemeinde) қарасты муниципалитет. Ол Даун Verbandsgemeinde-сіне қарайды, оның орталығы сол аттас қалада орналасқан. Мейсбургте Мозель франкондық диалектісінде сөйлейді.
Meisburg (in Eifel dialect: Mesbuasch) is an Ortsgemeinde – a municipality belonging to a Verbandsgemeinde, a kind of collective municipality – in the Vulkaneifel district in Rhineland Palatinate, Germany. It belongs to the Verbandsgemeinde of Daun, whose seat is in the like named town. In Meisburg, a Moselle Franconian dialect is spoken.
Орналасқан жері
Муниципалитет Bundesstraße 257 тас жолында, Даун (19 км) мен Битбург (24 км) қалалары арасында, вулканы тарихымен, географиялық және геологиялық ерекшеліктерімен, тіпті қазіргі уақыттағы активтілігімен белгілі Эйфельдің бөлігі – Вулканайфельдің ортасында орналасқан. 2006 жылдың қыркүйегінде ашылған неміс вулкандары жолы осы ауылдың жанынан өтеді. Ауыл Дюмпельбах өзенінің аңғарында, теңіз деңгейінен 480 метр биіктікте жатыр. Аймақтағы ең биік нүктелер – Дакселберг (теңіз деңгейінен 589 метр) және Ракенбах (теңіз деңгейінен 522 метр). Лохсалмға құятын Шафбах өзені, суға толы Салмвальд (орман) аймағында бастау алады, онда су тарту станциясы бар. Осы жерден Бернкастель-Виттлих ауданының көп бөлігі ауыз сумен қамтамасыз етіледі.
The municipality lies on Bundesstraße 257 between Daun (19 km) and Bitburg (24 km) in the middle of the Vulkaneifel, a part of the Eifel known for its volcanic history, geographical and geological features, and even ongoing activity today, including gases that sometimes well up from the earth. The German Volcano Route, which opened in September 2006, runs past the village. The village sits in the valley of the Dümpelbach at a mean elevation of 480 m above sea level. The highest elevations in the area are the Daxelberg at 589 m above sea level and Rackenbach at 522 m above sea level. The Schafbach, which empties into the Lohsalm, rises in the Salmwald (forest), a water rich area with a waterworks. From here, great parts of the Bernkastel Wittlich district are supplied with drinking water.
Тарих
Эйфельдің қоныстану тарихы Мейсбург ауылының қашан пайда болғанын көрсетеді. Шамамен б.з.д. 4500-1800 жылдар аралығындағы Жаңа тас дәуірінен табылған заттар және қазіргі Мейсбург муниципалитетінің аумағында б.з. 300 жылына дейін римдіктердің қоныстанғанына қатысты мәліметтер, адамның бұл жерде ерте заманнан бері тұрғанын көрсетеді. Муниципалитетте Тас дәуіріне тән тас балқылар, пышақтар, қабысқаштар және жебе ұштары сақталған. Кельттерден кейін римдіктер келді. Римдік жолы, Weinstraße (Шарап жолы) деп аталады, ол Мейсбург ауданынан өтіп, Гунсрюктегі Кирннен Виттлих арқылы, содан кейін Ракенбахер Висшеннен (кішкентай шалғын) жақын жердегі Мейсбургтен Прум мен Малмедиге дейін созылған. Рейн өлкелік мұражайы Трейрдегі ауылдық кадастрлық аймақтағы ежелгі қонысты растады. Римдіктер герман тайпаларымен қуылды, ал одан кейін Көшпенділер дәуірінде франктар келді. Мейсбургте Мозель франкондық диалектісі әлі де қолданылады. Муниципалитет 1979 жылы құрылғанына 750 жыл толуын атап өткенімен, шындығында ол одан да көне. Мейсбург алғаш рет 1140 жылы Папа Иннокентий II-нің құжатында Трирдегі Сент-Максимин аббаттығының меншігі ретінде (Meisbreth) аталған. Ауыл шамамен 1116 жылы болған, Сент-Максимин монастырінің монахтары бірнеше харта жасағанда, онда Мейсбург "Мейсбрат" деп есімделген. 1229 жылы Теодерих және оның әйелі Кларисса, Брухтың лорды мен ледиі, Мейсбургтегі қамқорлық құқығын және оннан бір бөлігінің екі үлесін Сент-Томас монастырына сыйға тартты. 1330 жылы ауылда шіркеу тіркелген және Мейсбург Киллбург сайлау округінің Трирге қарасты амтына бағынған. Сент-Томас монастыры келесі ғасырларда Мейсбургтің жер иесі болды. 1794 жылы монастырьдің жер иелену құқығы тоқтатылғаннан кейін, Киллбург амты да күшін жойды, өйткені Рейннің сол жағалауындағы жерлер Францияға қосылды. Наполеон билігі кезінде Мейсбург Сарр департаментіне, ал жергілікті жерде Прум кантонына қарасты. 1814 және 1815 жылдардағы Вена конгресінде бұл аймақ Пруссияға берілді. Даун ауданы құрылды және Мейсбург Вейденбахтың Bürgermeisterei (Мэрлік) қарамағында болды, кейін Нидерштадтфельд Bürgermeisterei-не қайта тағайындалды. 1947 жылдан бастап ол жаңадан құрылған Рейнланд-Пфальц штатының құрамына кірді, ал Нидерштадтфельдтегі бұрынғы әкімшілік Даунның Verbandsgemeinde-не (Аудандық қауымдастық) қосылды. 1920 жылы ауылға орталықтандырылған сумен жабдықтау жүйесі, ал 1924 жылы электр қуаты келді. Даун мен Киллбург арасындағы қазіргі Bundesstraße 257 деп аталатын провинциялық жол 1930 жылдары салынды. Мейсбургке жақын жерде Ракенбах деген тастай қалған ауыл бар, сондай-ақ Брадшайд деп аталған жоғалған ауыл да бар. 1522 жылы диірменнің болғаны туралы мәліметтер кездеседі. Лольсальм өзеніндегі арақ зауыты Рейнланд аймағындағы сумен жұмыс істейтін жалғыз арақ зауыты болып табылады. Арадан шамамен 2 км қашықтықта тағы бір диірменнің қалдықтары мен диірмен арнасы табылады. Бүгінде қонақ үй болып табылатын Шафбрук 19 ғасырда салынған. 1950 жылдардың басында Ракенбахта үш шаруа қожалығы және Рашайдта тағы үш шаруа қожалығы құрылды; барлығы әлі де жұмыс істеп тұр. Мейсбургте мектеп алғаш рет 1721 жылы аталған. Бұл мектеп 1978 жылы мектеп реформасы барысында жабылды. Валленборн бастауыш мектебі мен Нидерштадтфельд орта мектебі қазір муниципалитеттің мектептері болып табылады. Даун мен Геролштайнда гимназия мен Realschule (нақты мектеп) бар. Мейсбургтегі бұрынғы мектеп ғимаратында қазір Деудсфельд, Мейсбург, Валленборн және Вайденбах балалар бақшасы орналасқан.
The Eifel’s settlement history gives clues as to when the village of Meisburg might have arisen. Finds from the New Stone Age from about 4500 to 1800 BC and clues to Roman settlement about AD 300 in what is now Meisburg’s municipal area bear witness to human habitation here quite early on. The municipality owns a collection of Stone Age stone hatchets, blades, scraping tools and arrowheads. Following the Celts were the Romans. The Roman road known as the Weinstraße (“Wine Road”) also came through the Meisburg area, running from Kirn in the Hunsrück by way of Wittlich, and then on the Rackenbacher Wies’chen (a “little meadow”) past nearby Meisburg to Prüm and Malmedy. The Rheinisches Landesmuseum Trier has confirmed an ancient settlement in the rural cadastral area “In der Delt” from the 2nd and 3rd centuries, presumably a Roman farm. The Romans were driven out by Germanic tribes, and later in the course of the Migration Period came the Franks. In Meisburg, a Moselle Franconian dialect is still spoken today. Although the municipality marked 750 years of existence in 1979, but it is quite a bit older than that. Meisburg was first mentioned (as “Meisbreth”) in a document of Pope Innocent II in 1140 as property of the abbey Saint Maximin in Trier. The village probably existed around 1116, when the monks of Saint Maximin forged several charters, wherein Meisburg is mentioned as “Meisbrath”. In 1229 Theoderich and his wife Clarissa, the Lord and Lady of Bruch, donated the patronage and two shares of the tithes at Meisburg to Saint Thomas’s Monastery. In 1330, a church was already listed in the village and Meisburg belonged to the Electoral Trier Amt of Kyllburg. Saint Thomas’s Monastery was in the centuries that followed Meisburg’s landholder. When an end was put to the monastery’s landholding rights in 1794, the Amt of Kyllburg also ceased to be in force as the lands on the Rhine’s left bank were annexed by France. Under Napoleonic rule, Meisburg belonged to the Department of Sarre, and more locally to the canton of Prüm. At the Congress of Vienna in 1814 and 1815, this area was assigned to Prussia. The district of Daun was formed and Meisburg belonged to the Bürgermeisterei (“Mayoralty”) of Weidenbach, later being reassigned to the Bürgermeisterei of Niederstadtfeld. Since 1947, it has been part of the then newly founded state of Rhineland Palatinate, and the former administration in Niederstadtfeld was absorbed into the Verbandsgemeinde of Daun. The centralized water supply came to the village in 1920, and electricity in 1924. The provincial road, now known as Bundesstraße 257, between Daun and Kyllburg was built in the 1930s. There is one ghost village near Meisburg, named Rackenbach, and there is also a vanished village, which was called Bradscheid. As early as 1522, a mill was mentioned. The sawmill on the river Lohsalm is the only working, water driven sawmill left in the Rhineland. About 2 km up the dale, the remnants of a further mill together with a millrace may still be found. The Schafbrück, today a hotel, already existed in the 19th century. In the early 1950s, three outlying farms were established at Rackenbach and three more at Rascheid; all are still going concerns. A school was first mentioned in Meisburg in 1721. This was closed in the course of school reform in 1978. The Wallenborn primary school and the Niederstadtfeld Hauptschule are now the schools for the municipality. A Gymnasium and a Realschule are to be found in Daun and Gerolstein. The former school building in Meisburg now houses the kindergarten for Deudesfeld, Meisburg, Wallenborn and Weidenbach.
Муниципалды кеңес
Кеңес 2009 жылғы 7 маусымда өткен қалалық сайлауда сайланған 6 кеңес мүшесінен және төраға ретінде құрметті қала әкімінен құралған.
The council is made up of 6 council members, who were elected at the municipal election held on 7 June 2009, and the honorary mayor as chairman.
Мэр
Мейсбург қаласының әкімі – Аня Рикер.
Meisburg’s mayor is Anja Rieker.
Экономика және инфрақұрылым
Жергілікті экономиканың маңызды үлесі жергілікті американдық Спангдалем әуе базасынан түседі.
A significant portion of the local economy derives from the local American Spangdahlem Air Base.