Мария Аскенсион Николь: Құрандағы Розарий Доминикан миссионерлік қарындастарының негізін қалаушысы
Ascensión Nicol y Goñi
Мария Асенсьон Николь: испандық діни қарындас, Розарий доминикан миссионерлік қарындастар конгрегациясын құрған және алғашқы басшысы. Өмірбаяны мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
María Ascensión Nicol y Goñi, О. П., (14 наурыз 1868 – 24 ақпан 1940) – испандық Рим-католик діни қарындасы, Сент-Доминик орденінің үшінші орденінен. Ол Перуде құрылған Раузаның Доминикандық миссионерлік қарындастар қауымын бірге құрды және оның алғашқы Бас приорессасы болды.
María Ascensión Nicol y Goñi, O. P., (14 March 1868 – 24 February 1940) was a Spanish Roman Catholic religious sister of the Third Order of St. Dominic. She co founded and was the first Prioress General of the Congregation of Dominican Missionary Sisters of the Rosary, which she helped to found in Peru.
Өмірбаян
Ол Флорентина Николь и Гоньи 1868 жылдың 14 наурызында Наварраның Тафалла қаласында дүниеге келді. Ол Хуан Николь и Зальдуендоның төрт қызының ең кішісі, шаруашылық тауарларына маманданған дүкенші, ал 1872 жылы қайтыс болған Агеда Гоньи и Видалдың қызы. Бала кезінде ол отбасына шаруалық жұмыстарда көмектесу сияқты көптеген міндеттерді атқарды. 1878 жылы оның әкесінің туысы, қапалғы кармелиттік монахиня, оның ортаңғы екі қызын монастырьдың мектеп-интернатында оқытуды ұсынды, ең үлкені бұрыннан үйленген еді. Ол қыздарды оқуға жіберді. Кейін олар кармелиттік монахинялар ретінде монастырлық қауымға кірді. 1881 жылдың желтоқсан айында Никольді әкесі Хуэскадағы Беатерио (Конвент) Санта-Роза интернат-мектебіне білім алуға берді. Бұл мектеп аймақтағы беделді мектептердің бірі саналатын, Үшінші Орденнің қапалғы сестерінің діни қауымы болды. Сол жерде ол діни өмірді өз көзімен көріп, болашағы туралы ойларға толы болды. 1883 жылдың ақпанында әкесі мен әйелі оны мектептен алып қайтты, өйткені ол әйелге қажетті білімді жеткілікті деңгейде алды деп есептеді. Алайда, сол кезде ол өзін үйреткен доминикандық сестер қатарына қосылуға шақырылғандай сезінді, бірақ ол шешімін қайта қарастыру үшін үйге оралды. Дәстүрлі миссионерлік қызметтерінен айырылған сестер, бұрынғыда түрлі миссионерлік қауымдар шығарған мерзімді басылымдардан білген миссионерлік қызмет туралы ұсынысты жүзеге асыруға бел буды. Олар Америка мен Филиппинге шіркеу басшыларына хат жазып, ең мұқтаж адамдарға көмектесе алатын жер іздеді. Жауапты Филиппинде бұрын миссионер болған, Перу амазонкасындағы жаңа Викариаттың Апостольдық Викариаты болып тағайындалған Рамон Зубиета берді. Ол Римге епископқа бекітілу үшін барған еді. Римде болғаннан кейін ол Хуэскада тоқтады және жаңа міндетін орындауға сестердің көмегіне ие бола ала ма екенін білу үшін олармен сөйлесті. Осы миссияға ерікті түрде бес әйел бауырлас таңдалды, ал Николь оларды басқаруға тағайындалды. Қауым мүшелерінің арасында сенімі үшін шейіт болған төрт әйел бауырлас бар. Олар 1964 жылдың 25 қарашасында Конго Республикасында Симба көтерілісі кезінде ауруханадағы науқастарды тастап кетпегендіктен азаптап өлтірілді.
She was born Florentina Nicol y Goñi on 14 March 1868 in Tafalla, Navarre, the youngest of the four daughters of Juan Nicol y Zalduendo, a shopkeeper specializing in farming items, and of Águeda Goñi y Vidal, who died in 1872. As a child, she had many duties, including helping her family with the household chores. In 1878 a cousin of her father, who was a cloistered Carmelite nun, offered to educate his middle two daughters at the boarding school of her monastery, the oldest having already married. Agreeing, he sent the girls to study. They later entered the monastic community themselves as Carmelite nuns. In December 1881 Nicol was enrolled by her father at the boarding school of the Beaterio (Convent) of Santa Rosa in Huesca, a religious community of cloistered Sisters of the Third Order of St. Dominic, which was considered a prestigious school in the region. It was there that she was able to experience for herself the religious life, which raised questions in her mind about her future. Her father and stepmother withdrew her from the school in February 1883, considering that she had received sufficient education for a female. During that time, however, she had felt called to join the Dominican Sisters who had taught her, but she returned home to reflect on her choices. Deprived of their traditional ministry, the Sisters decided to act on a proposal they had long considered, namely, missionary service, about which they had learned from the periodicals issued by various missionary congregations. They wrote to ecclesiastical authorities in both America and the Philippines, seeking a field where they could help the poorest of the poor. The response came from the friar Ramón Zubieta, a former missionary in the Philippines who had just been appointed by the Holy See as the Apostolic Vicar of a new Vicariate in the Peruvian amazons. The friar had traveled to Rome for his consecration as a bishop. After his stay in Rome, he stopped in Huesca to speak with the Sisters to see if he would be able to get some of the community to help in his new responsibility. Five of the Sisters who volunteered for this mission were chosen, and Nicol was chosen to lead them. Among its members, the congregation counts four Sisters who are considered to be martyrs for the faith, having been tortured and murdered in the former Republic of the Congo on 25 November 1964, in the course of the Simba Rebellion, after they refused to leave the patients in their hospital.
Құрмет
1962 жылдың қыркүйегінде Памплонада Николды қасиеттілікке қабылдаудың ресми процесі ашылды. 2003 жылы Папа Иоанн Павел II оны құрметті деп жариялады. Келесі жылы оның шаفاعты арқылы керемет оқиға болды деп мойындалды, осыған байланысты Папа Бенедикт XVI процестің жалғасуына рұқсат берді. Осылайша, 2005 жылдың 15 мамырында, Киелі Петр алаңында кардинал Хосе Сараива Мартинс басқаруымен Николь қасиеттілікке көтерілді. Ол Гавайидегі Молокай аралындағы мәйектілерге қызмет еткен Мариан Коуп атты тағы бір миссионерлік қарындаспен бірге қасиеттілікке көтерілді.
The formal process for the canonization of Nicol was opened in Pamplona in September 1962. Pope John Paul II declared her Venerable in 2003. The following year a miracle was declared to have taken place through her intercession, due to which Pope Benedict XVI authorized the process to proceed. Thus, on 15 May 2005, in St. Peter's Square, Nicol was beatified in a ceremony presided over by Cardinal José Saraiva Martins. She was beatified along with another missionary religious sister, Marianne Cope, who worked among the lepers of Molokai, Hawaii.