Кіріспе
Санкт-Михаил шіркеуі (Hauptkirche Sankt Michaelis), әдетте Мишель деп аталады, Гамбургтің бес лютерандық негізгі шіркеулерінің (Hauptkirchen) бірі және қаланың ең танымал шіркеулерінің бірі. Санкт-Михаэлис қаланың ерекше белгісі болып саналады және ол Ганзалық протестанттық барокко стиліндегі ең әдемі шіркеулердің бірі деп есептеледі. Бұл шіркеу қасақан түрде протестанттық болып салынған, көптеген басқа Гамбург шіркеулерінен өзгеше, олар бастапқыда римдік католиктермен салынған және Реформация кезінде протестантизмге ауысқан. Ол бас періште Михаилға арналған. Шіркеу есігінің үстіндегі үлкен қола мүсінде шайтанды жеңіп тұрған бас періште бейнеленген. Толығымен мыспен жабылған 132 метрлік барокколық мұнара Гамбургтің көкжиегінің айқын белгісі болып табылады және әрқашан Эльба өзенімен келе жатқан кемелерге бағыт белгісі болды.
Тарих
Қазіргі шіркеу ғимараты осы жердегі үшінші шіркеу. Біріншісі 1647–1669 жылдары салынған. Ол 1625 жылы жаңа қала қабырғаларының ішінде құрылған және содан бері тұрақты өсіп келе жатқан Жаңа қаланың (Нейштадт) шіркеуі болды. 1687 жылы Мишель бесінші бас шіркеуге (Hauptkirche) айналды, өйткені Жаңа қала (Нейштадт) приходқа айналды. Сол шіркеу 1750 жылдың 10 наурызында найзағай соққаннан қирады. Алғашқы шіркеудің көшірмесі әлемнің 9 қаласында салынған. 1786 жылы жаңа құрылыс аяқталды, ол жоба бойынша салынған. Бұл біз бүгін танитын шіркеу. 1802 жылы астроном Иоганн Бензенберг Жердің айналуын растау үшін шіркеу мұнарасының ішіне металл шарларды тастап, олардың тік сызықтан шығысқа қарай бұрылуын өлшеуге тырысты. Композитор және пианист Йоханнес Брамс осы шіркеуде 1833 жылдың 26 мамырында крещениеден өтті және он бес жасында Брамстың ата-анасына үйленген пастор фон Ахльсен оны бекітті. Шіркеу 20-шы ғасырда екі рет қайта жаңартылды: 1906 жылы құрылыс жұмыстары кезінде өртенгеннен кейін және 1944 және 1945 жылдардағы бомбалаудан кейін. 1906 жылғы өрттен кейін Вильгельм Веймардың суреттері шіркеуді қайта құруға көмектесті. 1983 жылдан бері жөндеу жұмыстары жүргізілуде: бірінші мұнара, содан кейін шатыр.
Сәулет
Мишель 2500 орындықпен Гамбургтегі ең үлкен шіркеу болып табылады. Шіркеудің жоспары латын кресті пішіндес, ені 44 метр, ұзындығы 52 метр, биіктігі 27 метр. Сағат мұнарасы қала панорамасының маңызды бөлігі болып табылады және Эльба өзенімен жүзетін кемелерге бағыт беруге көмектесетін. Сағаттан қала мен портың панорамалық көрінісін тамашалауға болатын бақылау алаңы бар. Сағат мұнарасында төрт сағат беті орналасқан, олар Германиядағы ең үлкен сағат беттері. Шіркеуде бес орган бар, оның ішінде Маркуссен органы және 85 тіркемесі, 5 пульт тақтасы және 6674 құбыры бар үлкен Штайнмайер органы бар. 2008 жылдың 9 қазанында Санкт-Михаил Феликс Мендельсон Бартольди есімімен аталатын жаңа крипталық орган алды. Мүсінші Ото Лессинг 1910 жылы Дрезденде мәрмәрден жасалған, ғимараттың ортасында орналасқан мінбер. Ол дөңгелек тостағанға ұқсап, әсем баспалдақпен жабдықталған. Үлкен мінбердің шатыры Хабаршы періштесімен безендірілген. 1763 жылы Ливорнода ақ мәрмәрден жасалған, қазіргі уақытта онда тұратын Гамбург саудагерлері сыйлаған шомылу тағы бар. Шомылу тағы сиырқауға ұқсас және үш шомылу періштесімен тіреліп тұр. Алтарь 20 метр биіктікте, ол 1910 жылы қымбат мәрмәрден салынған. Алтарьда Иса Мәсіхтің өмірінен маңызды көріністерді бейнелейтін үш бөлім бар. Ортаңғы бейнеде Исаның қайта тірілуі бейнеленген, ал оның астында Соңғы тоқсан бесінші тамақ суреті салынған. Ортаңғы бейненің үстінде үлкен айқыш орналасқан. Алтарьдың ең жоғарғы бөлігінде Киелі Рухтың символы – көгершін пішіндес тәж орналасқан және жарқыраған шеңбермен оралып тұр. Жарқыраған шеңбердің оң және сол жағында екі періште тізе бүгіп, бас иіп отыр.
The church has five organs including a Marcussen organ and a large Steinmeyer organ with its 85 registers, 5 manuals and 6674 pipes. On 9 October 2008, St. Michael's received a new crypt organ, named after Felix Mendelssohn Bartholdy. The pulpit is in the center of the building which was crafted out of marble by sculptor Otto Lessing from Dresden in 1910. It was designed to look like a rounded chalice and features a magnificent staircase. The large pulpit roof is crowned by the Angel of Annunciation. Made from white marble, the baptismal font was crafted in Livorno in 1763 and donated by Hamburg merchants who lived there at that time. The baptismal font is reminiscent of a seashell and supported by three baptism angels. The altar is 20 meters tall and was built from costly marble in 1910. The altar features three sections illustrating key scenes from the life of Jesus Christ. The central image portrays the Resurrection of Jesus and, below it, a relief depicts the Last Supper. Above the central image, there is a large crucifix. Located at the very top, the altar crown takes the form of a dove as a symbol of the Holy Spirit and is surrounded by a radiant circle. To the right and left of the radiant circle, two angels are kneeling and bowing their heads.
Сырғанақ
Шіркеудің жер астындағы қабірлерінде 2,425 адам жерленген, олардың ішінде композиторлар Иоганн Маттесон және Карл Филипп Эммануэль Бах та бар. Қабір бөлмелері төрт сандықты тік қатарлап қоюға мүмкіндік беру үшін терең қазылған. 1813 жылы Гамбургты француз әскері басып алған кезде қала ішінде, соның ішінде қабірлерде жерлеуге тыйым салынды. 2004 жылы ғалымдар кейбір қабірлерді ашып, зерттеді. Осы процесте олар нашар сақталған сандықтарды, сондай-ақ қаңқа қалдықтары, жақсы сақталған киімдер мен матадан жасалған төсемдері бар бірнеше толық сақталған сандықтарды тапты. 18-19 ғасырларда Гамбургтегі бай отбасылар, студенттік ұйымдар, мемлекеттік органдар және жерлеу қорынан пайда көрушілер мұнда қабір сатып алған. Бүгін де криптте жақсы сақталған сандық арбаларын кездестіруге болады. Бұл арбалар криптке жерленген кезде сандықтарды тасымалдау үшін қолданылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде крипт халыққа паналау орны ретінде пайдаланылды. 2000 жылдардың басында крипт жөнделді және қазір шіркеу қызметтері мен концерттер өткізу үшін қолданылады.
Лютерандық епископтар
Бұл шіркеу Солтүстік Германиядағы Евангелиелік лютеран шіркеуінің үш епископының ордасы.