Кіріспе

Вирджиния штатындағы тарихи үй, Chatham Manor – 1771 жылы фермер және мемлекет қайраткері Уильям Фитцхуг үш жылдық құрылыстан кейін, Вирджиния штатының Стаффорд округінде, Фредериксбург қаласының қарсы жағындағы Раппаханнок өзенінің жағасында салынған грузин стиліндегі сарай. Ол бір ғасырдан астам уақыт бойы ірі, өркендеген плантацияның орталығы болды және Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон, Авраам Линкольн және Дуайт Д. Эйзенхауэр келіп қонақ еткен АҚШ-тағы жалғыз жеке тұрғын үй еді. Chatham сонымен қатар жаңа елдегі нәсілдік шиеленістерді де көрсетті. 1805 жылдың қаңтар айында Chatham-ның құлдары өздерінің қараушыларын және көмекшілерін жеңіп, сабап алды, бұл құлдардың ұсақ көтерілісі болды. Қарулы ақ адамдардан құралған отряд тез жиналды. Олар шабуыл кезінде бір құлды өлтіріп, екеуін қашқанда өлтірді. Фитцхуг көп ұзамай мүлікті сатты. Бес онжылдықтан кейін, 1857 жылы, иесі Ханна Джонс Коалтер (мүгедек қызы Джанеттің 77 жастағы анасы) қайтыс болды және қызы мен құлдарының қажеттіліктерін қамтамасыз еткеннен кейін 93 құлын босатуға тырысты. Оның туыстары Дред Скотт ісінен кейін құлдардың құлдықта қалуды немесе бостандық алып, басқа штатта өмір сүру үшін жеткілікті қаржы алуды заңды түрде таңдауға құқығы жоқ екенін мәлімдеп, сотқа жүгінді. Жергілікті судьялар Ханнаның қалауынша, орындаушылар құлдарды босатуы керек деп ойласа, Вирджинияның Жоғарғы соты олармен келіспеді. Сөйтіп, орындаушылар Chatham-ды құлдарымен бірге Дж. Хорас Лейсиге (Ханнаның анасынан кіші әпкесі Беттидің күйеуі) сатты. Бірақ, жақын арада бір құлға өзі мен шағын отбасы үшін бостандық сатып алуға ақша жинауға рұқсат берілді және ол сәтті болды. Американдық Азамат соғысы кезінде Лакилер Chatham-ды тастап кетті. Фредериксбургке көрініс беретін стратегиялық орны қысқа мерзімге АҚШ армиясының штаб-пәтері ретінде, ал кейін Вирджиния қаласын және Спотсильвания округін бақылау үшін болған шайқастар кезінде маңызды одақтық госпиталь ретінде қызмет етті. Соғыс кезінде пайдалану мен пайдаланбау салдарынан Chatham едәуір күйреп кетті. Лакилер 1872 жылы салық төлеу үшін (соның ішінде олардың басқа да мүлігі, Элвуд Манор үшін) Chatham-ды сатты. 20-шы ғасырдың басында бай американдық иелердің құтқаруының арқасында Chatham қайта жаңғыртылып, көрнекті орынға айналды. 1975 жылы мүлік Ұлттық саябақтар қызметіне тапсырылды және қазір Фредериксбург және Спотсильвания Ұлттық әскери паркінің бас кеңсесі болып табылады.

Антебеллум

Бай заңгер және плантатор Уильям Фитцхуг 1771 жылы аяқталатын үш жыл ішінде Чатемдегі негізгі үйдің құрылысын қаржылады. Құлдықпен жұмыс істейтін жұмыс күшімен салынған үйде көптеген сәулеттік ерекшеліктері бар, әсіресе алдыңғы, өзен жағалауындағы фасады Фредериксбургтен өзен арғы бетінен көрінетіндей етіп жасалған. Фитцхуг Джордж Вашингтонның досы және әріптесі болды, оның отбасының фермасы Чатемнен Раппаханнок өзенінің төменгі жағында орналасқан. Вашингтонның күнделіктерінде ол Чатемге жиі келіп тұратын қонақ екені жазылған. Ол Фитцхугпен бірге Америка революциясына дейін Буржес палатасында қызмет еткен және фермерлік және жылқыға деген ортақ құмарлықтарын бөліскен. Фитцхугтың қызы Молли бірінші президенттің шөбересі Джордж Вашингтон Парк Кастиске үйленді және досы Энн Рэндольф Мид Пейджбен бірге құлдықты жою қозғалысының жетекшісі болды. Олардың қызы Мэри Анна Энн Пейджтің иелігінде дүниеге келді, кейіннен болашақ Конфедерация генералы Роберт Лиге үйленді, ол өз қайнағасы қайтыс болғаннан кейін Кастис құлдарын босатты. Планетацияда жеміс бағы, диірмен және Фитцхугтың жылқылары басқа плантаторлардың жылқыларымен жүлделі ақша үшін жарысқан жарыс жолы болды. Фитцхуг сарайға британдық парламентарий Уильям Питтің, 1-ші Чатем графының атымен атады, ол революциялық соғыстан бұрын американдық отарлаушылардың көптеген пікірлерін қолдады. Негізгі үйдің қапталында ондаған қосалқы құрылыстар орналасқан: құлдардың тұрғын үйлері, сүт зауыты, мұз үйі, сарайлар мен жылқы қоралары, сондай-ақ өзенде орнатылған балық тұзақтары. Фитцхуг Чатем плантациясын полковник Уильям Вашингтон мен генерал "Жылы ат" Гарри Лидің қол астында қызмет еткен майор Черчилль Джонсқа сатты. Содан кейін Фитцхуг есейген шағында Вирджиния штатының Александрия қаласындағы қалалық үйге көшіп кетті. Джонс Цинциннати қоғамының мүшесі болды және егіндікті айтарлықтай жақсартты, Раппаханнок өзеніне дейін террасалар салды және сол өзеннен Фредериксбургке дейінгі алғашқы көпірді салды. Көпірді салуға бір жарым жыл кетті, бірақ ол 1826 жылғы су тасқынында жойылды, Черчилль Джонс қайтыс болғаннан кейін үш жылдан астам уақыт өткен соң. Черчилльдің інісі Уильям Джонс ұзақ жылдар бойы Спотсильвания округінде Элвуд Манор иелігінде болды және 40 жылдық әйелі қайтыс болған кезде Чатемді мұраға алды. Ханна Джонс Коалтер Уильямның бірінші әйелінен туған қызы болды. 1825 жылы алғашқы күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол үш рет жесір қалған және Вирджиния апелляциялық сотының судьясы Джон Коалтермен (1771–1838) үйленді. Ол Чатемге үйлену тойына арналған құжатты сыйлық ретінде алды. Осы арада 78 жастағы Уильям Джонс қайтыс болған әйелінің қызы Люси Гордонға қайтадан үйленді. Олардың 18 жылдық некелері Бети Черчилль Джонс атты қызын дүниеге әкелді, ол 1848 жылы бұрынғы мұғалімі, Миссисипи штатының Джеймс Хорас Лейсиге, пресвитериандық пастордың ұлына үйленді. Чатем қонақжайлылығымен танымал болды: Томас Джефферсон мен Джеймс Монро Чатемге жиі келіп тұратын, кейін Вашингтон Ирвинг те солай істеді. Ирвинг Джордж Вашингтонның көп томдық өмірбаянын зерттеу кезінде екі рет келді, оның құрметіне осылай аталды. Уильям Генри Харрисон мен Джон Тайлер 1841 жылы президенттікке және вице-президенттікке сайлануларына бара жатқанда келді. Ханна өзінің соңғы күйеуінен екі он жылдай, сондай-ақ мүгедек қызы Джанеттен де ұзақ өмір сүрді. Бай жесір өсиетімен қызының күтіміне қамқорлық жасауға және үй басқарушысы Чарльзды және басқа 92 құлды босатуға тырысты. Алайда, 1851 жылғы Вирджиния Конституциясы (және одан бұрынғы Вирджиния заңдары) босатылған құлдардың бір жыл ішінде штаттан кетуін талап етті. Сондықтан (кезге АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Джон Маршаллдан басқа ешкімде жоқ) Ханна өзінің әрбір құлына (Чарльздан басқа, ол бірден босатылды) Вирджинияда құл болып қалуды (бірақ олардың қожайындарын таңдау) немесе босатуды және басқа штатқа немесе елге өздерін қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін кішкентай үлесті таңдау мүмкіндігін берді. Оның мүлігі, құлдарды есептемегенде, 15 000-20 000 долларға бағаланды, сондықтан оларға көмектесуге болады. Алайда, оның орындаушысы (бәлкім, Бетти мен оның күйеуі батылдық танытқан шығар) олардың міндеттері туралы соттан нұсқау сұрады. Жергілікті Стаффорд соты құлдарды босату керек деп ойласа, Вирджинияның Жоғарғы соты бұған келіспеді. Уильямсонның Коалтерге қарсы ісінде, 14 Gratton 394 (1858), үш судьяның көпшілігі Ханнаның өсиеттік тілегін қолдамауға шешім қабылдады, дегенмен ол өлімге дейін көп ұзамай өсиетті қайта қарап, құлдықты жоюға қарсы болған жаңа шешімді орта жолға салуға тырысты (Бейлидің Поиндекстердің орындаушысына қарсы ісі). Оның көршісі, судья Ричард К. Л. Монкюр қарсы дауыс берді, жақында қайтыс болған судья Сэмюэлс қосылды. Лейси Чатемді шамамен 35 000 долларға сатып алды, бірақ ақырында 1872 жылы Пенсильвания банкіріне 23 900 долларға сатты.

Чатемдегі құлдық

Фитцхугтың 100-ге жуық құлы мен 49000 акр жері болды (соның ішінде Шатамда 6000 акрға жуығы), маусымға қарай Шатамда 60-90 адам жұмыс істеді. Көбінесе олар егіншілік жұмыстармен немесе үй шаруасымен айналысты, бірақ ол диірменшілер, ағаш шеберлері және темір ұсталары сияқты білікті маманды да жұмысқа алды. Құлдардың қайда тұрғанын көрсететін нақты физикалық дәлелдер қалмады; соңғы кезде ғана Шатамдағы құлдар туралы мәліметтер жазбалардан алынуда. 1805 жылдың қаңтар айында, Рождество мерекесінен кейін жұмысқа тым ерте қайтуға бұйрық берген бақылаушыға наразылық білдірген бірнеше Шатам құлы көтеріліс жасады. Құлдар бақылаушыны және оны жұмысқа қайтаруға тырысқан тағы төрт адамды жеңіп, қамшымен ұрды. Қарулы жасақ көтерілісті басып, қатысушыларды жазалады. Бір қара нәсілді адам өлім жазасына кесілді, екеуі қашуға тырысқанда қаза тапты, ал тағы екеуі, мүмкін Кариб теңізіндегі немесе Луизианадағы құл колониясына жер аударылды. Уильям Черчилль Чатхэмді жесір қызы Ханна мен үш рет жесір болған судья Джон Коалтерге үйлену тойына сыйлық ретінде берді. Коалтер 1838 жылы қайтыс болды, сондықтан Чатхэм оның әйелі Ханнаға өтті, ол қайтадан тұрмысқа шықпады (сол кезде үйленген әйелдер мүлікті тек күйеулері арқылы иелене алатын). Ханна Коалтер 1850 жылғы санақта 51 құлға ие болды және, марқұм күйеуінен айырмашылығы, құлдыққа қарсы методист болғандықтан, 1857 жылы қайтыс болғаннан кейін өсиеті арқылы құлдарды босатуға тырысты. Ханнаның өсиеті бойынша, оның құлдары Огайо сияқты еркін штатқа көшіп кетуді немесе Либерияға баруды, жол ақысы төленген күйі, немесе оның (Коалтердің) отбасының кез келген мүшесінің құлы ретінде қалуды таңдай алатын. Алайда 1848 жылы Ханнаның анасынан кіші әпкесі Бетти, Оңтүстікке қарай Спотсильвания округінің Wilderness аймағында орналасқан Элвуд плантациясының табысты кәсіпкері және құл иегері Дж. Лейсиге тұрмысқа шықты. Лейси өсиетті орындаушыларды сотқа жүгінуге көндірді. Стаффорд соты босатуды қолдады, бірақ Вирджиния апелляциялық соты (Вирджиния Жоғарғы сотының сол кездегі атауы) 3:2 дауыспен 92 шартты босатуды жоққа шығарды (тек Чарльздің толық босатуын күшінде қалдырды). Сот 1857 жылғы АҚШ Жоғарғы сотының Дред Скотт шешімі құлдарды мүлік деп, емес, таңдау құқығы бар тұлғалар деп жариялағандықтан, Коалтердің құлдарына бостандық алу мүмкіндігін бермей, олардың кез келген үмітін жоққа шығарды. "Чатем"дегі құлдықта жұмыс істеген кір жуушы Эллен Митчелл миссис Коалтердің бостандыққа шығаратыны туралы уәдесін біліп, оған сенеді. Лейсидің сот ісі оның бостандығын жоққа шығарғанда, Митчелл ашуланып, бұл бас тартудың қаншалықты әділетсіз екенін қатты айтты, әсіресе ол Луизиана штатының Монро қаласындағы плантацияға жіберілуінен қорықты. Фредериксбургте. Алер шіркеуінде белсенді болды және Митчеллмен не істеу керектігін білмей, оған 90 күндік рұқсат берді. Ол 1860 жылдың басында Вашингтон, Балтимор, Филадельфия, Нью-Йорк және Бостон қалаларында саяхат жасады, онда шіркеулер мен саяси топтарға баяндама жасап, өзінің және балаларының бостандығын сатып алу үшін 1000 доллар (~ доллар) жинады. Лейси таңғалып, Митчеллдің анасын да босатты. Митчеллдер отбасы Огайо штатының құлдыққа тыйым салынған еркін штатына Синциннатиге көшіп барды. 1860 жылғы санақта Эллен Митчелл кір жуу бизнесін жүргізіп отырғаны тіркелді. Бүгінде оның кейбір ұрпақтары Огайо штатының сол аймағында әлі де тұрады. Осылайша, Чатхэмдегі құлдық 1865 жылы Азамат соғысының нәтижесінде, конституциялық түзетудің қабылдануымен, осы институтты жоюмен аяқталды. Ұлттық парк қызметінің тарихшылары және басқалар бұрынғы құлдардың тұрған жерлерін табуға тырысып, зерттеу жұмыстарын жалғастыруда. Төменде талқыланғандай, мүлік Азамат соғысы кезінде қатты зақымдалды. 1862 жылы Азамат соғысы кезінде Нью-Джерси штатының одақтас солдаты салған эскизде Чатхэмдегі кейбір ғимараттар көрсетілген, олар тарихшылар құлдардың тұрған жерлері көбінесе меншіктің "артында" немесе егістік жағында орналасқан деген болжам жасаған кезде ұзақ бұрын жойылған. Бұл аймақ құл күндерінен бері өңделген, ал 20 ғасырда онда жаңа ғимараттар салынды. Жақында табылған эскизде елорданың оңтүстік жағындағы ғимараттар көрсетілген, ол меншіктің орталық бөлігінен шағын жыраны арқылы бөлінген. Ескі фотосуреттерді қайта қарау сол аймақтағы құрылыстардың шаңырақтарының әлсіз сызықтарын көрсетеді, бұл бұрын расталмаған құлдардың тұрған жерлерінің орналасқан жерін көрсетеді.

Америка Азаматтық соғысы

Азамат соғысы Чатэмге өзгерістер мен қирату әкелді. Жоғарыда айтылғандай, үй Джеймс Хорас Лейсиге (1823–1906) тиесілі болған, ол бұрынғы мектеп мұғалімі және Черчилль Джонстың қызының күйеуі болған. Лейси плантатор болғандықтан, Оңтүстікке көңіл білдіріп, 37 жасында Конфедерацияға штаб офицері ретінде қызмет ету үшін Чатэмді тастап кеткен. Ол Жеті қарағай шайқасында генерал Густав В. Смиттың штабында қызмет етті, сондай-ақ Транс-Миссисипи департаментіндегі далалық көлік инспекторы болып жұмыс істеді. Оның әйелі мен балалары 1862 жылдың көктеміне дейін Чатэмде қалды, содан кейін Одақ әскерлерінің келуі оларды ғимаратты тастап, өзен арғы жағындағы туыстарымен бірге Фредериксбургке көшуге мәжбүр етті, ал қала түскеннен кейін Пуласки округіне көшті. Келесі он үш айдың көп бөлігінде Чатэм Одақ әскерлерімен басылып алынды; бұйрықтар, есептер мен хаттар оны «Лейси үйі» деп атады. Одақтың офицерлері бастапқыда сарайды штаб ретінде пайдаланды. 1862 жылдың сәуірінде генерал Ирвин Макдауэлл Фредериксбургке 30 000 әскерін жеткізіп, Ричмонд, Фредериксбург және Потомак теміржолын жөндеуді және Раппаханнок өзені арқылы бірнеше көпірлер салуды қадағалады. Макдауэлл жаңа көпірлерді пайдаланып, оңтүстікке қарай жорықтап, Ричмондтан тыс жердегі Потомак армиясымен күш біріктіруді жоспарлады. Президент Авраам Линкольн Фредериксбургке барып, Макдауэллмен қозғалыс мәселесін талқылады және генералмен және оның штабымен Чатэмде кездесті. Оның сапары Чатхэмге Линкольн мен Вашингтон екеуі де барған үш үйдің бірі екенін дәлелдеді (қалған екеуі – Ричмондтан шығысқа қарай орналасқан Джеймс өзеніндегі Вернон тауы мен Беркли плантациясы). Чатэмде болған кезде Линкольн Фредериксбургке барып, оның көшелерін аралады және кейінірек шайқаста «Мэри биіктіктерінде» орналасқан Нью-Йорк полкіне барды. Линкольннің сапарынан жеті ай өткен соң Фредериксбургте тағы да шайқас басталды. 1862 жылдың қарашасында генерал Амброуз Э. Бернсайд 120 000 сарбаздан тұратын Потомак армиясын Фредериксбургке жеткізді. Бернсайд понтондық көпірлерді пайдаланып, Чатэмнің төменгі жағында Раппаханнок өзенін кесіп өтіп, Фредериксбургті басып алды және Лидің қала артындағы биік жерді ұстаған конфедераттарына қарсы қанды шабуылдарды бастады. Бернсайдтың жоғары тұрған генералдарының бірі Эдвин Самнер шайқасты Чатэмнен бақылады, ал АҚШ артиллериясының батареялары жақын маңдағы жарлардан конфедераттарды атқылады. Сонымен қатар, неміс әскери бақылаушысы граф Цеппелин Чатэмнің ауласынан соғысты бақылау үшін әскермен бірге барлау шарларын көтерді, ол кейіннен өзінің ұшақ фабрикасын ашқаннан кейін жиі айтып берді. Фредериксбург шайқасы Одақ үшін апатты жеңіліспен аяқталды. Бернсайд 12 600 адамды жоғалтты, олардың көп бөлігі қамқорлық үшін Чатэмге және жақын маңдағы Конвей үйіне (Фалмут, Вирджиния) жеткізілді. Бірнеше күн бойы әскери хирургтар үй ішінде жүздеген сарбаздарға операция жасады. Оларға ақын Уолт Уитман, кейіннен Халықаралық Қызыл Кресттің американдық бөлімін құрған Клара Бартон және 2015 жылға дейін Құрмет медалімен марапатталған жалғыз әйел доктор Мэри Эдвардс Уокер сияқты еріктілер көмектесті. Уитман жараланған бауырын іздеп Чатэмге келген. Ол қырғынды көріп қатты шошыды. Кейіннен ол үйдің сыртында, ағаш түбінде «бір атты көлікке жүк тигендей, кесілген аяқтар, қолдар, қарындар және т.б. жиналған. Жақын жерде бірнеше өлік жатыр, - деп қосты ол. - Әрқайсысы қоңыр жүн жамылғымен жабылған». 130-дан астам Одақ сарбаздары Чатэмде қайтыс болды және бастапқыда осы жерде жерленді. Соғыстан кейін олардың денелері Фредериксбург ұлттық зиратына көшірілді. Бірнеше жылдан кейін тағы үш дене табылған кезде, олардың сүйектері Чатэмде, тағы да атақты бақтардың шетінде, жермен тегіс жатқан гранит тастармен белгіленген қабірлерге жерленді. Соғыстан кейінгі қыста АҚШ әскері Чатэмнің артындағы Стаффорд округіне орналасты. Конфедерация әскері өзеннің арғы жағындағы Спотсильвания округін басып алды. Қарсыластар өзен жағасын күзетіп, жауларын байқап тұрды. Кейде олар газеттер мен басқа да заттарды шағын желкенді қайықтармен алмастыратын. Қызметте болмаған кезде Одақ пикеттері Чатэмде ұйықтады; Америка Құрама Штаттарының санитарлық комиссиясының Доротеа Дикс үйде шұба асханасын ашты. Қыс суықтап, отынның жетіспеуіне байланысты кейбір сарбаздар қабырғалардан отын үшін панельдерді жыртып, астындағы гипсті ашты. Кейбір сарбаздардың қаламмен жазған жазулары әлі де көрініп тұр, ал Парк қызметкерлері оларды оқып түсіндірді. Әскери әрекет көктемде қайта басталды. Сәуір айында жаңа Одақ командирі генерал Джозеф Хукер армияның көп бөлігін өзен жоғары қарай алып, Ли әскерлерінің артынан өтті. Басқа бөлімдері Джон Гиббонс дивизиясымен бірге Стаффорд округінде қалды. Конфедераттар Хукердің бас күштерімен кездесу үшін жорыққа шықты және бір апта бойы Чанселлорсвиллдегі елдік жол торабында шайқас болды. Сонымен қатар, Одақ әскерлері Фредериксбургте Раппаханнокты кесіп өтіп, қала артындағы Мэри биіктіктерінен конфедераттарды ығыстырды. Сол 1863 жылғы шайқаста Одақ армиясы жоғалтқан 1000 сарбазданың көп бөлігі Чатэмге қайтарылды, ол қайтадан аурухана ретінде пайдаланылды.

Соғыстан кейінгі жылдар

1865 жылы Азамат соғысы аяқталған кезде Чатем құлайтын бос және қираған халде болды. 1865 жылдың қарашасында Лэсилер келгенде, 750-ден астам әйнек сынықтары, еденде қан дақтары, қабырғаларында граффити, ал ішкі ағаш жабындары отын үшін алынып тасталған. Сонымен қатар, айналасындағы орман отын үшін кесілген, бақшалар мен бірнеше шаруашылық ғимараттары зақымдалған немесе қиратылған, ал газон зират ретінде пайдаланылған. Олардың кейбір жиһаздары эвакуацияланған, бірақ тасымалдау кемесі Раппаханнок өзенінде батып, көп бөлігі жойылған. Кейінгі жылдары Одақтың жерлеу корпусы көптеген әскерлердің қалдықтарын бақшалардан және газоннан алып, Фредериксбургтегі жаңа ұлттық зиратқа қайта жерледі. Құлдарсыз үйлерін дұрыс ұстай алмай, олар "Элвуд" деп аталатын үйлеріне көшіп, 1872 жылы Чатемді Пенсильвания банкиріне 23 900 долларға (~$) сатты. Бетти Лэси Фредериксбург әйелдерінің естелік қауымдастығын құруға көмектесті, Конфедерация зиратын ашты, ал күйеуі ақша жинау үшін саяхаттап, сөз сөйледі. 1920 жылдарға дейін үйдің бірнеше иесі болды, содан кейін генерал Дэниел Брэдфорд Девор (1860–1956) және оның әйелі Хелен Стюарт Девор оны қалпына келтірді (және маңызды өзгерістер енгізді). Олардың жөндеу жұмыстары үйді өзенге қараған батыс жағынан бұрды (қазір бұл басты көлік жолы емес); шығыс кіреберіс автомобильмен жеңіл жететін басты кіреберіс болды. Сонымен қатар, олар шығыс жағында белгілі ландшафт сәулетшісі Эллен Бидл Шипман жобалаған үлкен, қабырғалы ағылшын стиліндегі бақ жасады. Деворлардың еңбегінің нәтижесінде Чатем Вирджинияның ең әдемі үйлерінің қатарына енді. Деворлар 1931 жылы Вашингтонға көшу үшін Чатемді сатты, онда олар кейіннен тарихи орын деп жарияланған таунхаусты салды (және бір кезде АҚШ Жоғарғы Сотының төрағасының ресми резиденциясы болуға ұсынылды). Бүгінде үй және оның айналасындағы жерлер жұртшылыққа ашық. Соңғы жеке меншік иелері, Солтүстік Мүйіс аймағының тумасы және General Motors компаниясының бас директоры Джон Ли Пратт және оның әйелі 1931 жылы Деворлардан Чатем иелігін (256 акрға дейін азайтылған) 150 000 долларға (~$) қолма-қол ақшаға сатып алды. Олар зейнеткерлікке шығуды жоспарлаған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пратт президент Рузвельттің "бір долларлық" адамының бірі болды. Пратт Джордж Маршалл және Дуайт Эйзенхауэр генералдарымен және тағы көптеген адамдармен кездесіп, Вашингтондан демалу және үйрек аулауға бару үшін келді. Осылайша Пратттардың меншігінде Чатемнің мәртебесі сақталды, өйткені Пратт үйге зейнетке шығып, оны жұмыс істейтін "джентльмен" шаруашылығы ретінде пайдаланды. Алайда ол 1968 жылға дейін General Motors директорлар кеңесінде қызметін жалғастырды. 1975 жылы Пратт қайтыс болғаннан кейін, ол сарайдың айналасындағы жерді Стаффорд округіне саябақтар үшін және аймақтың YMCA-сына үлкен бөлігін сыйлады. Бұл сонымен қатар елорданы және оны қоршаған жерді Фредериксбург және Спотсильвания ұлттық әскери паркі үшін штаб-пәтер ретінде пайдаланатын Ұлттық парк қызметіне (NPS) қалдырды. Бес бөлме белгіленген уақытта (түсіндірмелі бейне турмен) тегін мұражай ретінде ашық; аумақ жұртшылыққа ашық. Қалған үйлер мен шаруашылық ғимараттары әкімшілік кеңселер мен техникалық қызмет көрсету орындары ретінде пайдаланылады. 2014 жылы Ұлттық парк қызметі Чатемге және одан көрініс ашу үшін ағаштарды жою жұмыстарын жүргізді. Бұл үйдің қаладан көрінуін жақсартты және оның Азамат соғысы және одан бұрынғы онжылдықтардағы көрінісін қалпына келтірді. 2012 жылдан бері 501(c)3 коммерциялық емес ұйымы Chatham достары тарихи үйді және оның аумағын сақтауға қосымша көмек көрсетіп келеді. Жергілікті Ротари және бау-бақша клубтарымен серіктесіп, Friends тобы бақтарды күтіп-ұстау және гүлдер отырғызу арқылы NPS бюджеттік қызметтерін толықтырады. Сонымен қатар, ол 1940 жылдардағы жазғы үйді бақтардың шетінде және 2002 жылы вандалдар зақымдаған қаланы тамашалайтын көрікті беседкадағы Пан мүсініне жөндеу жұмыстарын жүргізді, сондай-ақ түпнұсқа үй мен шаруашылық ғимараттарындағы 80-нен астам терезелерді жөндеуді бастады.