Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Маккендри (6 шілде 1757 – 5 наурыз 1835) – евангелист және Методист Епископтық шіркеуінің төртінші епискобы, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарында туған алғашқы методист епискобы. Ол 1808 жылы сайланды.
William McKendree (July 6, 1757 – March 5, 1835) was an Evangelist and the fourth Bishop of the Methodist Episcopal Church, and the first Methodist bishop born in the United States. He was elected in 1808.
Алғашқы жылдар
Уильям Вирджиния штатының Кинг Уильям округінде Джон мен Мэри Маккендридің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы екеуі де шотланд тегінен шыққан. Жастығында Маккендри Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Вирджиния жасақтарында қызмет етті. Ол қатарға қарапайым жауынгер ретінде келді, бірақ кейін комиссариат бөлімінде адъютант болып қызмет етті. Ол Йорктаун қамалында және Лорд Корнуоллистің тапсыруында болды. Соғыстан кейін ол бейбіт өмірге қайта оралды. Вильям 1787 жылы христиан дініне келді. Содан кейін ол достарымен христиандық иман туралы әңгімелесіп, олар үшін ыстық дұғалар етті. Көп ұзамай ол қоғамдық діни жиналыстарға қатысуға ерікті болып, сөздері күшті әсер етті.
William was born in King William County, Virginia, the son of John and Mary McKendree. His parents were both of Scottish ancestry. As a young man, McKendree served in the Virginia militia during the American Revolutionary War. He entered the ranks as a private, but eventually served as an adjutant in the commissary department. He was present at the siege of Yorktown and the surrender of Lord Cornwallis. After the war, he returned to private life. William was converted to Christ in 1787. Shortly thereafter he began conversing with his friends on the subject of the Christian faith and making them the subjects of his fervent prayers. He soon volunteered to take part in public religious meetings, and his addresses produced a powerful effect.
Министрлік
1788 жылы Вирджиния штатының Брансуик округіне қоныстанған Уильям методист епископ шіркеуінің пасторлық қызметіне сынақтан өтіп қабылданды. Ол уағыздауға лицензия алмай және ешкімнің ұсынысы болмай-ақ қабылданды. Епископ Фрэнсис Асбери оны Мекленбург округіне кіші пастор ретінде тағайындады және ол бірнеше жыл көршілес округтерде қызмет етті. Пастор Маккендри 1792 жылдың қараша айына дейін көшпелі пастор болып қызмет етті, содан кейін Джеймс О'Келлидің ықпалымен реформа шараларына қатысты, бірақ Бас кеңесте олардың сәтсіздігіне көңілі қалды. О'Келли мырза М.Э. шіркеуінен шығып кетті. Оған деген ықыласымен, Маккендри мырза пасторлық қызметтен бас тартты. Бірақ Кеңес оның методист қауымдастықтарында уағыздауын жалғастыруға келісті. Пастор Маккендри көп ұзамай өз ойларының дұрыстығын анықтау үшін епископ Асберимен бірге саяхаттауға рұқсат алды. Ұзақ уақыт өткен соң, ол алданғанына көз жеткізді. Сондықтан ол Джон Уэсли жасаған және АҚШ-тағы Бас кеңес бекіткен Шіркеу Ережелері мен Дисциплинасын мұқият зерттеуге кірісті. Маккендри олардың алғашқы шіркеумен үйлесімділігіне және осы елдің жағдайы мен қажеттіліктеріне сай келуіне толық сенімді болды. 1793 жылы пастор Маккендри Оңтүстік Каролинаға жіберілді, бірақ келесі жылы қайтып келді. Келесі үш жыл бойы оның аймағы кең болды – Чесапик шығанағынан Блю-Ридж және Аллегани тауларына дейін созылды. 1796 жылы ол округтік пастор болды. 1798 жылы ол Балтимор кеңесіне тағайындалды, ал 1800 жылы епископ Асбери және епископ Ричард Уоткоатпен бірге Кентукки штатындағы Бетелде өткен Батыс кеңесіне барды. Пастор Маккендри 1800-1801 жылдары Кентукки-Холстон округінің округтік пасторы болып тағайындалды. 1801 жылы кеңес Маккендриді Оңтүстік-Шығыс Огайо, Кентукки, Теннесси, Батыс Вирджиния және Иллинойс штатының бір бөлігіндегі шіркеудің жұмысын бақылауға жіберді. Кейін ол Камберленд округінің округтік пасторы болды. Ұйымдастыру жұмысына қоса, ол округтік пастор ретінде қызмет етті, аймақта құрметті тұлғаға айналды. Ол Батыстағы Ұлы Жаңарудың жетекшісі болды.
In 1788, while living in Brunswick County, Virginia, William was received on trial into the ministry of the Methodist Episcopal Church. Unusually, he was admitted without first obtaining a License to Preach and without anyone's recommendation. Bishop Francis Asbury appointed him as junior preacher to Mecklenburg circuit and he served for several years on neighboring circuits. The Rev. McKendree continued as an itinerant preacher until November 1792, when, having been influenced by James O'Kelly to join in certain measures of pretended reform, he was greatly disappointed by their failure at the General Conference. Mr. O'Kelly withdrew from the M. E. Church. Mr. McKendree, sympathizing with him, sent in his resignation as a minister. But the Conference agreed that he might still preach among the Methodist societies. Rev. McKendree soon obtained leave to travel with Bishop Asbury, that he might ascertain for himself whether his impressions had been well founded. In a short time he was convinced he had been deceived. He therefore devoted himself to a careful examination of the Rules and Discipline of the Church as drawn up by John Wesley, and as established by the General Conference in the U. S. A. McKendree became fully convinced both of their harmony with the primitive church and of their particular adaptedness to the circumstances and wants of this nation. In 1793 the Rev. McKendree was sent to South Carolina, but returned the next year. For the next three years, his circuit was vast—extending from Chesapeake Bay to the Blue Ridge and Alleghany Mountains. In 1796 he became Presiding Elder. In 1798, he was appointed to the Baltimore conference, and in 1800 he went with Bishop Asbury and Bishop Richard Whatcoat to the Western Conference, which met that year at Bethel, Kentucky. Rev. McKendree was appointed the Presiding Elder of the Kentucky Holston District, 1800 01. In 1801, the conference sent McKendree to oversee the church's efforts in Southeastern Ohio, Kentucky, Tennessee, and western Virginia and part of Illinois. He subsequently became Presiding Elder on the Cumberland District. He served as a circuit preacher in addition to his organizational efforts, becoming a respected figure in the region. He was the leader of the Great Revival in the West.
Епископ ретінде
Қасиетті діндар Уильям Маккендри өзінің мінбердегі шеберлігі мен жұмысының әр саласына адал қызметінің арқасында кеңінен танылып, зор құрметке ие болды. Осының нәтижесінде, 1808 жылы Балтиморда өткен М.Е. шіркеуінің Бас конференциясы оны епископ лауазымына сайлады. Шындығында, Бас конференция алдында уағыз айтқанда, оның уағызының күші мен құдіреті соншалықты болды, тіпті епископ Асбери оның аяқталуымен: «Осы уағыз Маккендриді епископ етеді» деген сөзді айтқан екен. Сол сәттен бастап епископ Маккендри епископ Асберимен бірге немесе жекелей шіркеудің барлық аймақтарын аралап сапарлады. Оның алғашқы епископтық сапары 1500 мильге созылып, Вирджиния, Теннесси, Миссури және Иллинойс штаттарын қамтыды. 1816 жылдан кейін ол он тоғыз жыл бойы аға епископ болды. 1830 жылы Ливан семинариясына қолдау көрсетті. Осының нәтижесінде мектеп өзінің атын Маккендри колледжіне (кейін университет) өзгертуді шешті. Епископ Маккендри ешқашан үйленбеген. Оның отбасы шамамен 1810 жылы Теннесси штатының Самнер округіне көшіп келді. Сондықтан епископ сапарда болмаған кезде ол да сол аймақты өз үйі деп санады. Ол 1835 жылдың 5 наурызында Нэшвилл қаласының жанындағы Самнер округіндегі ағасы, доктор Джеймс Маккендринің үйінде қайтыс болды. Оның соңғы сөздерінің бірі «Барлығы жақсы» болған деседі. Маккендри бастапқыда Самнер округіндегі отбасылық зиратқа жерленді, бірақ 1876 жылдың қазан айында оның денесі жаңадан құрылған Вандербильт университетінің аумағына қайта жерленді.
The Rev. William McKendree became widely know and most highly esteemed because of his popular talents in the pulpit and his faithful attention to every part of his work. Consequently, the 1808 General Conference of the M. E. Church, meeting in Baltimore, elected him to the office of Bishop. Indeed, when called to preach before the General Conference, such was the power and unction connected with his sermon, that Bishop Asbury was quoted as having said at its close, "That sermon will make McKendree bishop." From that time, then, Bishop McKendree traveled with Bishop Asbury, or alone, over every part of the Church. His first episcopal tour of 1,500 miles extended through Virginia, Tennessee, Missouri, and Illinois. After 1816 he was Senior Bishop for nineteen years. In 1830, he lent his support to the Lebanon Seminary, Lebanon, Illinois. As a result, the school chose to change its name to McKendree College (later University). Bishop McKendree never married. His family had moved to Sumner County, Tennessee about 1810. So when the bishop was not traveling, he also called that area home. He died 5 March 1835 at the home of his brother, Dr. James McKendree, in Sumner County near Nashville. One of his last expressions was said to have been, "All is well." McKendree was initially buried in a family burial ground in Sumner County, but in October 1876 his remains were reinterred to the grounds of the recently founded Vanderbilt University.