Кіріспе

Клемсон класының эсминшісі USS Morris (DD 271) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған.

Сипаттама

Клемсон класы алдыңғы класты қайталады, бірақ отын сыйымдылығы арттырылды. Кемелер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде суды ығыстырды. Олардың жалпы ұзындығы 314 фут (96 м), ені 30 фут (9 м) және суға бату тереңдігі 10 фут (3 м) болды. Олардың экипажы 6 офицер және 108 сарбаздан тұрды. Сыныптағы кемелердің өнімділігі радикалды түрде өзгеше болды, көбінесе нашар сапалы жұмыс жасаудың нәтижесінде. Клемсон класы екі бу турбинасымен қоздырылды, әрқайсысы бір жетекті білікпен, төрт су түтікті қазандықтан алынған буды пайдаланды. Турбиналар жалпы қуаты жобаланған, мақсаты сағатына жылдамдыққа жету болды. Кемелерде максималды мөлшерде жанармай бар еді, бұл оларға шамамен тең қашықтықта жүруге мүмкіндік берді. Кемелер бір тұғырлы 4 дюймдік (102 мм) төрт зеңбірекпен қаруланды және әуе шабуылынан қорғану үшін екі 1 фунттық зеңбірекпен жабдықталды. Көптеген кемелерде 1 фунттық зеңбіректердің жетіспеушілігі оларды 3 дюймдік (76 мм) зеңбіректермен алмастыруға әкелді. Бірақ олардың басты қаруы – он екі 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктерден тұратын торпедалық батареясы, төрт үштік орналымда орналасқан. Олар сонымен қатар тереңдік бомбаларының екі рельсін де алып жүрді. Көптеген кемелерге "Y" қаруы сияқты тереңдік зарядтарын лақтыратын құрылғы қосылды.

Құрылыс және мансап

Чарльз Моррис есімімен аталған «Моррис» кемесі 1918 жылғы 20 шілдеде Фор-Ривер зауытында, «Бетлехем Шипбилдинг Корпорейшн» компаниясында (Сквантум, Массачусетс штаты) салынды; 1919 жылғы 12 сәуірде суға түсірілді; Джордж Э. Рузвельт ханымның демеушілігімен, коммодор Чарльз Морристің шөбересі; және 1919 жылғы 21 шілдеде қолданысқа енгізілді. 1919 жылғы 26 тамызда «Моррис» Еуропа суларына бағытталды. Бір айдан кейін ол Гибралтар бұғазынан өтіп, Хорватияның (сол кездегі Югославия) Сплит қаласына жол тартты. Ол сол кезде Аустро-Венгрия империясының тарауынан туындаған үзілісте квазисаяси және дипломатиялық міндеттерді орындап жүрген Адриатикалық жасаққа қосылды. 1920 жылғы 21 мамырда Нью-Йоркке оралды және Сан-Диегоға (Калифорния) барудан бұрын шығыс жағалауында қысқа уақыт бойы жұмыс істеді. Панама каналы арқылы өтіп, 7 қыркүйекте Сан-Диегоға жетті және келесі 9 ай бойы Никарагуа мен Мексиканың саяси тұрақсыз елдерінің жағалауында қысқа мерзімді патрульдік сапарлар жасады. 1922 жылғы 15 маусымда Сан-Диегода қызметтен босатылып, резервтік флотқа қосылды. 1936 жылғы 19 мамырда Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды және 1936 жылғы 29 қыркүйекте Нью-Йорк қаласындағы «Schiavone Bonomo» корпорациясына сатылды.