Кіріспе
Нью-Орлеан класының крейсері USS Tuscaloosa (CL/CA 37) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі. 1934 жылы құрамына қабылданған ол өзінің қызметінің көп бөлігін Атлантика және Кариб теңіздерінде өткізді, сондай-ақ бірнеше Еуропалық соғыс операцияларына қатысты. 1945 жылдың басында Тынық мұхитына ауысып, Иво Джима және Окинава аралдарының жағалауын бомбалауға көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін 7 шайқас жұлдызына ие болды. Соғыста зақымдалмаған, алты бауырлас кемесінен жақсы жағдайды сақтап қалды, олардың үшеуі батып, қалған үшеуі ауыр зақымдар алды. «Тускалуза» 1946 жылдың басында қызметтен босатылып, 1959 жылы сүтілді.
USS Tuscaloosa (CL/CA 37) was a of the U. S. Navy. Commissioned in 1934, she spent most of her career in the Atlantic and Caribbean, participating in several European wartime operations. In early 1945, she transferred to the Pacific and assisted in shore bombardment of Iwo Jima and Okinawa. She earned 7 battle stars for her service in World War II. Never damaged in battle, the ship fared better compared to her six sister ships, three of which were sunk and the other three heavily damaged. Tuscaloosa was decommissioned in early 1946 and scrapped in 1959.
Құрылыс және іске қосу
Кеме іргетасы 1931 жылғы 3 қыркүйекте Нью-Джерси штатының Камден қаласында «Нью-Йорк кеме құрылысы» компаниясымен салынды. Кеме корпусы 1933 жылғы 15 қарашада лейтенант Томас Л. Макканннің әйелі, сондай-ақ Аллабама штатының 6-шы округінің өкілі Уильям Бейкон Оливердің қызы Жаннет Макканнның қолдауымен суға түсірілді. Ол 1934 жылғы 17 тамызда капитан Джон Н. Фергюсон басқаруымен қолданысқа енгізілді. «Нью-Орлеан» класындағы крейсерлер 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімінің талаптары мен стандарттары бойынша салынған соңғы американдық крейсерлері болды. 10 000 тонна стандарттық суыру және 8 дюймдік калибрлі бас қарулары бар мұндай кемелерді «келісім крейсерлері» деп атауға болады. Бастапқыда кеме іргетасы салынар алдында жеңіл крейсер ретінде жіктеліп, жұқа бронясы болғандықтан, кейін 8 дюймдік қаруларына байланысты ауыр крейсер ретінде қайта жіктелді. «Ауыр крейсер» термині 1930 жылғы Лондон теңіз келісіміне дейін анықталмаған.
Соғыс аралығы
Тускалуза күзен Рио-де-Жанейроға, Буэнос-Айреске және Монтевидеоға бағытталған тексеру сапарына шықты, содан кейін Рождествоға дейін аз уақыт бұрын Нью-Йорк теңіз портына оралды. Ол 1935 жылғы наурыз айына дейін портта жөндеу жұмыстарын жүргізді. Көп ұзамай, ауыр крейсер батыс жағалауға қарай жол алды. Кубадағы Гуантанамо шығанағында тоқтағаннан кейін, 7-8 сәуірде Панама каналынан өтіп, Сан-Диегоға қарай жүзіп, онда 6-шы крейсер дивизионына (CruDiv 6) қосылды. Ол Аляска жағалауындағы солтүстік Тынық мұхитында мамыр айында өткен XVI флоттық жаттығуға қатысты. Бұл операция бес бөлікке бөлінді, олар болашақтағы нақты теңіз шайқасының элементтері болуы мүмкін, онда АҚШ стратегиялық шабуылға шығады. Кейіннен Тускалуза Калифорния штатындағы Сан-Педро қаласында орналасты, онда CruDiv 6 құрамында реттеліп жаттығулар мен жергілікті операцияларды жүргізді. 1936 жылғы көктемде ауыр крейсер АҚШ-тың батыс жағалауында, Орталық Америкада және Панама каналы аймағында өткен XVII флоттық жаттығуға қатысты. Бес кезеңді жаттығу флотты суасты қайықтарға қарсы операцияларға дайындауға, байланыс жүйелерін сынауға және ұшақтарды ұзақ мерзімді флоттық операцияларға даярлауға бағытталды. 1937 жылғы мамыр айында флот Аляска суларында, Гавай аралдары мен Мидуэй маңында жаттықты, алдыңғы базаларды басып алу тактикасын жаттықтырды – бұл техника кейін жақын қолдау және десанттық операциялар доктринасына жетілдірілді. Тускалуза «күшейтілген» барлау күштерінің бір бөлігі ретінде сол көктемде «жауынгерлік күштермен» шайқасты. 1938 жылғы сәуір және мамыр айларында ауыр крейсер Гавай аралдары маңында өткен XIX флоттық жаттығуға қатысты. Тускалуза 1939 жылғы 3 қаңтарда Сан-Диегодан шығып, Панама каналы арқылы Кариб теңізіне қарай жүзіп кетті. Ол Кіші Антиль аралдарының шығысында Атлантикада өткен XX флоттық жаттығуға қатысты, содан кейін Норфолк теңіз портында қысқа мерзімді жөндеуден өтті. Содан кейін ол Сан-Франциско мен Куинсиге қосылып, Оңтүстік Америка порттарына достық сапар жасады. 8 сәуір мен 10 мамыр аралығында Контр-адмирал Хасбанд Э. Киммельдің басшылығымен дивизия Каракасқа, Рио-де-Жанейроға, Монтевидеоға және Буэнос-Айреске сапар шекті, содан кейін Магеллан бұғазынан өтті. Үш крейсер теңіздің күшті толқындарына қарсы жүзіп, 14-15 мамыр күндері қиын жолдан өтті. Содан кейін дивизия Оңтүстік Американың батыс жағалауына қарай жүзіп, Чилидің Вальпараисо және Перудің Каллао қалаларына барып, Панама каналы арқылы Норфолкке қайтып келді, онда 6 маусымда жетті. Тускалуза 1939 жылғы жазға дейін шығыс жағалауда қалды. Тамыз айында ол президент Франклин Делано Рузвельтті Нью-Брансуиктің Кампобело аралына жеткізді. Портсмут, Нью-Гэмпширдің жағасында Бас қолбасшы 24 мамырда сынақ сүңгісінен кейін суға батып кеткен Squalus кемесін құтқару операцияларын көрді. 24 тамызда Кампобеллоға және Ньюфаундлендтің бірнеше портына барғаннан кейін президент Рузвельт Нью-Джерсидің жағалауындағы Сэнди-Хукке түсті.
1939 жылдың қыркүйегі 1939 жылдың қарашасы
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бір апта өткен соң (1 қыркүйек 1939 ж.), «Тускалуза» Норфолк NOB-де болды. 5-і күні президент Рузвельт бейтараптық патрулін құрды; ал келесі күні крейсер алғашқы патруліне шықты, ол оны 11-і күні үй портына оралғанға дейін теңізде ұстады. Үш күннен кейін ауыр крейсер Норфолктан шығып, қыркүйектің қалған бөлігі мен қазанның көп бөлігін Гуантанамо шығанағы мен Пуэрто-Рикодағы Сан-Хуаннан оқ ату жаттығулары мен жаттығулар өткізуге жұмсады. 27 қазанда Кариб теңізінен Хэмптон Роудсқа бағытталды, 5 қарашада Норфолкке жетті және 13-15 қарашада Вирджиния Кейптерінде атқылау жаттығуларын өткізгеннен кейін желтоқсанның ортасына дейін Хэмптон Роудс аймағында қалды. Осы уақытта бейтараптық патрулі батыс жарты шардағы суларда неміс сауда кемелерін қадағалап отырды. Соғыс басталған кезде Америка құрлықтарына жақын 85-ке жуық неміс кемесі болды. Солардың бірі – «Солтүстік Германия» (Norddeutsche) Lloyd (NDL) лайнері – әлемдегі 13-ші ең үлкен пароход – Батыс Үндістанда соғыс басталғанда туристік круизде болған еді. Ол Мексикадағы Веракрус портына кіріп, отын құйып, үйге қайтуға дайындалды.
1939 жылдың желтоқсаны
1939 жылы 14 желтоқсанда лайнер Веракрустан шықты, бірақ көп ұзамай Бенхамды қоса алғанда, жеті эсминец оны сүйемелдеді. «Колумб» лайнерінің капитаны Виллибальд Дане кемесі Делавэр мүйісіне жеткенше, 483 шақырымдық (483 км) бейтарап аймақта ұстап тұруға тырысты. Содан кейін ол шығысқа қарай бағыт алды. Ал «Тускалуза» кемесіне қатысуға бұйрық берілді. 16 желтоқсанда, «Колумб» Веракрустан шыққаннан екі күн өткен соң, «Тускалуза» Норфолктен патрульдік станциясына қарай жол тартты. Ол 18 желтоқсанда сағат 06:00-де Коул мен Эллис – екі флешдек эсминецін алмастырды. 19 желтоқсанда британдық эсминец ескерту оғы атты да, содан кейін сигнал берді: «Сіздер тұтқынға алындыңыз». Капитан Дане үшін бір ғана мүмкіндік қалды. Ол бұл жағдайға мұқият дайындалғаннан кейін кемесін суға батырып жіберді. 578 адамдық экипаждың екеуінен басқасы барлығы кемеден секіріп, құтқару шалқандарын іске қосты. «Гиперион» кемесіндегі барлық немістерге орын жетпеді. «Тускалуза» радиоарқылы «Гиперионға» хабарласып: «Біздің бұйрығымыз: барлығын немесе ешқайсысын қабылдамаңыз. Қайықтарға жақындамауды ескертеміз. Егер біреуін ұрып не батырсаңыз, біз оқ атуды бастаймыз». 1942 жылдың 6 қаңтарында «Тускалуза», «Вичита» және екі американдық эсминец – «Грейсон» мен «Мередит» Дания бұғазы арқылы оқу миссиясы үшін Хвалфьёрдрден шықты. Үш күннен кейін портқа оралғаннан кейін, ауыр крейсер 8-20 ақпанда Бостон әскери-теңіз базасында күрделі жөндеуден өтті. Ол Каско шығанағында жаңару жаттығуларын өткізді, содан кейін Нью-Йорк портында тағы бір қысқа жөндеуден өтті, одан кейін Джон У. Вилкокс кішінің басқаруымен жаңа линкор «Вашингтоннан» туын көтеріп жүрген 39.1 (TG 39.1) топтамасына қосылды. TG 39.1 Каско шығанағынан шығып, Солтүстік Атлант мұхитының дауылды теңіздерінен өтіп, Шотландияның Скапа-Флоу портына, Оркней аралдарындағы Британдық үй флотының негізгі базасына бет алды. 27 наурызда контр-адмирал Вилкокс жүрек ұстамасынан зардап шегіп, «Вашингтоннан» теңізге құлап кетті. (Кейбіреулер адмирал өзіне қол жұмсаған болуы мүмкін деп болжады, бірақ мұндай оқиғаның болуына ешқандай дәлел жоқ еді.) Күшті толқындар құтқару жұмыстарын мүмкін етпеді, ал топтаманың басқарушы офицері дауылды Атлант мұхитында жоғалып кетті. Вилкокс қайтыс болғаннан кейін, «Вичитадан» екі жұлдызды туын көтеріп жүрген контр-адмирал Гиффен TG 39.1 басқаруын өз қолына алды. «Тускалуза» 4 сәуірде Скапа-Флоуға жетіп, бірден британдық байланыс және сигнал беру тобын қабылдады. Бастапқыда ол Ұлыбританияның үй флотында оқу-жаттығу жұмыстарын жүргізді, кейін Солтүстік Ресейге бағытталған конвойлерді сүйемелдеуге қатысты.
1942 жылдың маусым айы 1942 жылдың қазан айы
Сол кезде Тирпицті Норвегиядағы қарлы орнынан шығарып алу үшін ағылшын-американдық теңіз операциялары жиі ұйымдастырылды. 1942 жылғы маусымда PQ 17 конвойы апатқа ұшырады. Келесі екі айда "Тускалуза" әлі де конвойды жабу және сүйемелдеу тапсырмаларында белсенді болды. Тамыз айының ортасында "Тускалуза" әуе кемелеріне арналған торпедаларды, әскери оқ-дәрілерді және медициналық жабдықтарды Солтүстік Ресейге Солтүстік Мұзды мұхит арқылы жеткізуге бұйрық алды. Екі эсминецпен бірге сапарға шыққаннан кейін, крейсер экипажының бір мүшесінде жұлын қабынуының белгілері пайда болды. Науқас адам тез арада Исландияның Сейдисфьёрдур қаласында жағаға түсірілді, ал топ 19 тамызда Кола шығанағына қарай қайта жолға шықты. Келесі күні "Тускалуза" мен оның үш эсминецтен тұратын күзеттік кемелері (екі американдық және бір британдық) неміс барлау ұшағынан байқалды. Операциялық топ бағытын өзгертіп, солтүстік ендіктегі нашар көрінуді пайдаланып, ұшақтың ізінен шықты. 22 тамыз кешкісін тағы екі британдық эсминец "Тускалузаның" күзетіне қосылды, ал ертесі күні ресейлік сүйемелдеуші кеме оларды Кола шығанағына жеткізді. Барлық сарбаз жүкті түсіруге кірісті. Крейсер содан кейін жанармай толтырып, жолға шығуға дайындалды және кетер алдында 243 жолаушыны мінгізді, олардың көпшілігі Ресейге бұрынғы конвойларда қызмет еткен кемелерде қалып қойған аман қалғандар еді. Олардың көпшілігі PQ 17 конвойының ауыр сынақтары мен азабын бастан өткерді. Осылайша, адамдармен бірге "Тускалуза" 24 тамызда Кола шығанағынан шығып, 28 тамызда Сейдисфьордқа жетті. Ол онда қысқа ғана уақыт тұрды, содан кейін Клайд өзенінің сағасына қарай жүзіп, жолаушыларын түсірді. Одан кейін "Тускалуза" Жеке Флоттан бөлініп, Хвалфьордқа қайтып оралды, содан кейін бірнеше аптаға созылған күрделі жөндеу жұмыстары үшін АҚШ-тың шығыс жағалауына бағыт алды.
1942 жылдың қарашасы - 1943 жылдың мамыры
1942 жылдың 8 қарашасында "Шамыл" операциясы – Виши Франциясы мен нацистік Германиядан Солтүстік-Батыс Африканы басып алу және одан кейін Осі державаларын Африкадан қуып шығару мақсатымен жүргізілген ағылшын-американдық әрекеттің кодолық атауы – басталды. Касабланкадан, Француз Мароккосынан, ауыр крейсерлер "Таскалуза" және "Вичита" жаңа американдық шайқас кемесі "Массачусетке", авианосец "Рейнджерге" және көптеген жеңіл крейсерлер мен эсминецтерге қосылды. (Басқа күштер Жерорта теңізі арқылы Алжирге шабуыл жасады.) Американдық әскерлер жағаға шыққанда, "Таскалузаның" күшті 8 дюймдік, 55 калибрлі зеңбіректері, крейсердің барлаушы ұшақтарынан алынған дәл мәліметтердің көмегімен, қатты шу шығарып, француз армиясының қорғаныс позицияларына жарылғыш снарядтарды жіберді. Портта француз әскери кемелері шабуылдаушыларға қарсы шабуылға дайындалып, асық-сас қозғалды. Француздың аяқталмаған және қимылсыз "Жан Бар" жауынгерлік кемесі де, өзінің бірнеше дайын теңіздік қаруларымен күшті соққы бере алатын болды және американдық соғыс кемелерін бірнеше рет снарядтармен қамтыды. (Француздарда сол кезде және одан кейінгі жылдары отты басқару радары болған жоқ.) "Table d'Aukasha" және "El Hank" жағалаудағы француз әскерінің батареялары да қиындық тудырды. Алайда, американдық соғыс кемелері мен әскери-әуе күшінің біріккен күші "Жан Бар" батареяларын да, оның үлкен қаруларын да үнсіз қылды және бірнеше француз әуе күштерінің әуежайларын қиратты. "Таскалуза" Виши Франциясының суасты қайығынан келген бірнеше торпедадан және "Жан Бардың" ауыр артиллериясынан шабуылға түсе жаздап, шайқас аймағынан суға жанармай құю және боеприпастарды толықтыру үшін теңіздің тереңіне кетті. Осы еңбектің нәтижесінде, ол шабуылға қолдау көрсету үшін жағалауда қалды, содан кейін АҚШ-тың шығыс жағалауына ірі кеме құрастыру зауыдында күрделі жөндеу және үлкен әскери базада қайта жабдықтау үшін қайтып келді. Күрделі жөндеуден кейін "Таскалуза" Атлант мұхиты мен Жерорта теңізі арқылы Солтүстік Африкаға бағытталған конвойлерді сүйемелдеу миссиясына қайта қосылды, ал американдық, британдық, еркін француз әскерлері мен авиаторлары Осі әскерлерін және Виши Франциясы күштерін Марокко мен Алжирден ығыстырып, оларды Тунис қаласының маңындағы солтүстік Туниске тығып отырды. Осы кезде 1943 жылдың мамыр айының басында Тунистегі барлық Осі әскерлері одақтастарға берілді, осылайша Осі державалары Африкадан қуылды. Содан кейін 1943 жылдың наурыз айынан мамыр айына дейін "Таскалуза" АҚШ-тың шығыс жағалауында оқу-жаттығу жаттығуларын жүргізді. Бұл топ өзінің жауынгерлік қабілетін арттырғаннан басқа, жылдам, мобильді және шабуылға дайын күш құрады, егер неміс су кемелері одақтастардың блокадасын бұзып, Атлант мұхитында одақтас кемелерді қорқытып кетсе. Мамыр айының соңында ол британ премьер-министрі Черчилльді Нью-Йоркке алып жүрген "Коньон" кемесіне сүйемелдеді. Қысқа уақытқа арнайы топқа қосылғаннан кейін, "Таскалуза" Бостон әскери-теңіз портындағы "Аугустаға" 10 күндік жұмысқа қосылды.
1943 жылдың жазы - 1943 жылдың қазаны
Бостоннан шыққаннан кейін, ол Галифаксқа (Жаңа Шотландия) эскорттап жеткізді, содан кейін Рейнджермен кездесіп, британдық әскери-теңіз флотымен бірге операцияларды жалғастыру үшін Скапа-Флоуға бағытталды. «Тускалуза» британдық және американдық бөлімшелермен бірге Солтүстік теңізге шабуылдар жасады, неміс ауыр күштерін қайтадан теңізге шығаруға тырысты. Алайда, жау қорғалған суларында қалуға ұмтылып жатқаны байқалғандықтан, немістерді шешуші теңіз шайқасына тарту үміті күннен күнге азайып бара жатты. 1943 жылдың 2 қазанында «Тускалуза» «Рейнджер» үшін қорғау күшінің бір бөлігі болды, ал тасымалдаушы «Лидер» операциясы аясында Норвегияның Бодо портындағы порттық құрылыстарға және неміс кемелеріне қарсы әуе шабуылын жүргізді. Бұл АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Еуропадағы нысандарға қарсы жасаған алғашқы әуе шабуылы болды және ол 1943 жылдың 2-6 қазаны аралығында жалғасты. Шабуылдар Бодо аймағындағы жағалаудағы нысандар мен Вермахт күштерін қиратқандығы хабарланды. Германияның Люфтваффесіне қарасты жағалаудағы ұшақтар «Рейнджерден» шабуыл жасаушы күштерге шабуыл жасауға тырысты, бірақ олар американдық іс-қимыл ұшақтарымен атып түсірілді. Одан кейін немістер Шпицбергендегі маңызды одақтас метеостанциясына шабуыл жасап, теңізге шығуға шешім қабылдады. «Тирпиц» және басқа да ауыр күштер орналымды және оның гарнизонын қатты оққа тостырды, содан кейін Норвегиядағы өздерінің бекінісіне зардапсыз қайтып келді. «Тускалуза» қыс басталмас бұрын станцияны қайта жаңғырту үшін көмек экспедициясына қатысты. Бірінші күшке бекітілген крейсер екі LCV(P) және жүк тиеп алып, 17 қазанда Сейдисфьордтан үш британдық және бір американдық эсминецтерімен бірге шықты. Бірінші күшті қорғаған екінші күшке соғыс кемесі, ауыр крейсер, «Рейнджер» тасымалдаушысы және алты эсминец кірді. 19-ы күні таңертең «Тускалузаның» тобы қираған Баренцбургке жетіп, дереу жүк түсіру жұмыстарын бастады. Эсминецтердің гидролокациялық құралдарының жұмысын мұздың «көктеуіш» және тік бұтақтары қиындатқандықтан, «Тускалуза» 160 адамнан тұратын топты жағаға жіберіп, метеостанцияны қайта жаңғырту үшін қажетті жабдықтар мен материалдарды түсірді. Кешкі уақытта жүк қауіпсіз түсіріліп, күш сол аймақтан кетіп қалды. Сейдисфьордта жанармай толтырғаннан кейін крейсер бастапқы Шпицберген гарнизонының аман қалғандарын түсіру үшін Клайдқа бағытталды.
1943 жылдың желтоқсаны - 1944 жылдың мамыры
Тускалуза неміс флот бөлімдерін теңізге шығару үшін Норвегия жағалауын тағы бір рет қарап шықты, бірақ жау шайқасқа түсуден бас тартты. Круизер Исландияға оралғаннан кейін, ол Жеке Флоттан бөлініп, Нью-Йоркке бағытталды, онда 1943 жылдың 3 желтоқсанында толық жөндеу жұмыстары басталды. 1944 жылдың ақпан айында жөндеу аяқталғаннан кейін, Тускалуза Каско шығанағынан сәуір айына дейін флоттық жаттығулар мен жағалауды бомбалау тәжірибесімен айналысты, содан кейін радиобарлау және электрондық қарсы шаралар жабдықтарын орнату үшін Бостон әскери-теңіз базасына кірді. Сол айда ол CruDiv 7 командирі, контр-адмирал Мортон Л. Дейо мен тапсырма тобының командирін алып, Еуропа құрлығына шабуылға дайындалып жатқан одақтас күштерге қосылу үшін Клайдқа аттанды. D күніне дейінгі кезеңде Тускалуза жағалауды бомбалау жаттығуларын жалғастырды және қосымша жаттығулар өткізді. Оның авиациялық бөлімі ескі Кёртисс SOC Seagulls ұшақтарын британдық Supermarine Spitfires ұшақтарына ауыстырып, оларды барлау мақсатында сынақтан өткізді. Дегенмен, олар басып алу операциясын қолдау үшін қалған уақытында жағалауда орналасқан күйінде қалды.
1944 жылдың маусым айы 1944 жылдың шілде айы
3 маусымда «Тускалуза» TF 125 (Таск-Форс 125) әскерінің қалған бөлігімен бірге Нормандия жағалауларына бет алды. 6 маусымда сағат 0550-де ол өз батареясымен атысты бастады, ал үш минуттан кейін оның қарулары Бай-де-ла-Сен шығанағындағы Иле-де-Татиху фортына шабуыл жасады. D күнінің қалған бөлігінде «Тускалузаның» артиллериясы жағалау қорғаныс батареяларына, артиллериялық позицияларға, әскерлердің шоғырлану орындарына және автокөліктерге атыс жүргізді. Оған әуеден бақылау жасаушылар мен жағалаудағы әскер бөлімдеріне бекітілген отты бақылау тобы көмектесті. Supermarine Spitfire VB және Seafire III ұшақтарымен ұшқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің VOS 7 бақылаушы эскадрильясы нысана координаталарын және отты басқаруды қамтамасыз еткен бірнеше бөлімшелердің бірі болды. Жаудың бастапқы атысы дәл болмады, бірақ күнінің ортасына қарай крейсерді қозғалысқа түсіруге жеткілікті дәлдікке ие болды. 9 маусым күні түстен кейін «Тускалуза» оқ-дәрісін толықтыру үшін Плимутқа қайтып келді. 11-ші күні кешке Сент-Маркуф аралдарына оралғаннан кейін, ол 21 маусымға дейін оттық қолдау аймағында тұрақтап, жағалаудағы әскер бөлімдерімен жұмыс істейтін отты бақылау тобының сұрауы бойынша оттық қолдау көрсетті. Содан кейін ол Ұлыбританияға оралды. Бес күннен кейін, 26 маусымда, армияның VII корпусы Шербургке қарсы құрлықтан шабуыл жасады, ал теңізден қоршау күшінің кемелері қолдау көрсетті. Төрт сағат бойы «Тускалуза» және оның серіктері неміс жағалау батареяларымен қақтығысты. Осы шайқаста жау британдық және американдық кемелерді жиі қоршап, оларды қозғалысқа түсірді. Теңізден және құрлықтан жүргізілген қарқынды бомбалаудан көтерілген түтін мен шаңның қалың бұлттары бастапқыда одақтастардың атысын қиындатты. Алайда, түске қарай көріну жақсарып, бомбалаудың дәлдігіне үлкен үлес қосты. Шілде айында Нормандиядағы плацдарм қауіпсіздікке алынып, одақтас күштер оккупацияланған Францияға енген кезде «Тускалуза» Белфасттан Жерорта теңізіне бағыт алып, Оңтүстік Францияға шабуылға дайындалып жатқан британдық, француздық және американдық күштерге қосылды.
1944 жылдың тамызы 1945 жылдың қаңтары
Француз Солтүстік Африкасының Оран қаласы маңындағы алғашқы бомбалау оқуларынан кейін, «Тускалуза» Италияның Палермо қаласында базаланды және 13 тамызда теңізге шықты. Екі күннен кейін «Тускалуза» сағат 06:35-те атыс ашты және одақтас күштер жағажайға шабуыл жасағанға дейін, сағат 08:00-ге дейін жағадағы нысаналарды атқылап тұрды. Содан кейін, 100 фатомдық (180 м) контурдан шығып, «Тускалуза» жағалау бойында баяу жүріп, мүмкіндік туғанда нысаналарды визуалды түрде тексерді. Сент-Рафельдің жағажайындағы қиындық тудырған бекініс «Тускалузаның» назарын өзіне аударды және крейсердің оқтары оны жылдам қиратты. Әуеден бақылаушылар артиллериялық батареяны анықтады, ал «Тускалузаның» артиллериясы оны үш тікелей соққымен дер кезінде істен шығарды. Келесі 11 күн бойы крейсер армияның Италия шекарасына қарай жылжуының оң жақ қанатына оттық қолдау көрсетті. Ол неміс жағалау батареяларымен шайқасты және әуе шабуылдарына тойтарыс берді. Junkers Ju 88 және Dornier Do 217 ұшақтарымен жеке немесе шағын топтарда жасалған шабуылдар көбінесе қорғау күштерінің түнгі жағажайлардан шығу кезінде болды. Бұл әуе шабуылдары радармен басқарылатын ұшқышсыз бомбаларды қолдануды қамтыды. Дегенмен, радарға қарсы шаралар мен кедергі жасайтын құрылғылар, сондай-ақ тиімді жалтару және атыс осы қараңғы және түнгі шабуылдардың алдын алды. Қыркүйек айында одақтас күштер Францияның батыс және оңтүстік бөліктерінде бекініп алғаннан кейін, «Тускалуза» жөндеу үшін Филадельфия теңіз базасына АҚШ-қа қайтып келді. Чесапик шығанағындағы қысқа оқудан кейін, ол Панама каналы арқылы батыс жағалауға жүзіп, Тынық мұхиты флотының Бас қолбасшысына баяндады. Сан-Диегода қысқа тоқтағаннан кейін, ол Перл-Харборға қарай батысқа бет бұрып, онда түрлі оқулар өткізді. 1945 жылдың қаңтарында ол 3-ші флоттың қолбасшысына қосылу үшін Улитиге келді.
1945 жылдың ақпаны 1945 жылдың тамызы
Улитиден шыққан соң, 16 ақпан күні таңертең Иво Джима аралы маңындағы бомбалау тобына қосылды. Үш күннен кейін, жапондықтар жағалауға десант түсіретін теңізшілерді тасымалдағанда, "Тускалуза" кемесінің артиллериясы жапондықтардың құрлықтағы бекіністерін атқылады. Америкалық теңізшілер жағаға жеткен соң, кемесінің батареялары олардың шабуылын үздіксіз от пен жарықпен қолдады. Бұл 19 ақпаннан 14 наурызға дейін, жапондықтардан аралды тартып алу үшін болған қаһарлы шайқастың барлық кезеңдерінде жалғасты. Иво Джима операциясынан кейін, "Тускалуза" Улитиге оралып, 54-ші Жедел Әскер Тобына (TF 54) қосылды. Ол төрт күндік қарбалас дайындықтан өтті, келесі операцияға – Жапонияның ішкі аралдарының соңғы аралы Окинаваға баруға қоймаларын, оқ-дәрілерін және жанармайын толықтырды. 25 наурызда, Палм жексенбісі күні, "Тускалуза" кемесінің негізгі және қосалқы батареялары әуе барлауы арқылы анықталған жағалаудағы нысаналарға атыс ашты. Уақыт шектеулеріне байланысты, қатал шайқастың ортасында тек алты күндік толықтыру мүмкіндігі болды, сондықтан "Тускалуза" операция бойына кезекшілікте тұрды. "Тускалуза" кемесінің батыл тағдыры, Остің оған тастаған барлық сынақтарына қарамастан, жапондықтардың камикадзе ұшақтарының шабуылынан сақталды. Бұл ұшақтар десанттық кемелерге және оларды сүйреп жүретін кемелерге барлық жақтан шабуыл жасады. "Құдайдың желі" жапондық аралдардан ұшақтар түрінде келді, оларды өз императорына адал ұшқыштар басқарды, олар өздерінің туған жерлерін қорғау үшін өмірлерін батыл қиды. "Тускалуза" кемесінің артиллериясы екі ұшақты атып түсірді. Біреуі "Техас" кемесінің кормасына қарай ұшып бара жатқанда, крейсердің снарядтары оны ескі соғыс кемесінің оянында жарып жіберді. Екіншісі эсминецке қарай бет алды, бірақ крейсердің артиллериясынан шыққан оттық қабырғаға шағылысып, құлады. 28 маусымда "Тускалуза" Окинавадан шықты, жағалауда тек қарсылық көрсетуді жалғастырып жатқан жапондық әскерлер ғана қалды. Екі күннен кейін Филиппин аралдарындағы Лейте шығанағына жетіп, 7-ші флоттың қолбасшысына бағынды. Алты аптадан кейін, одақтас әскери кемелері жағалауларын тоқтаусыз бомбалап, одақтас әскери ұшақтары оның аспанын қорғанышқа алынған ұшақтарынан тазартқанда, Жапония капитуляциялады. 27 тамызда "Тускалуза" кемесі 7-ші флоттың басқа бөлімшелерімен бірге Филиппиндегі Субик шығанағынан шығып, Корея және Маньчжурия суларына бағыт алды.
Соғыстан кейінгі
Ол Қытайдың Циньдао қаласына зу етіп келді, содан кейін жаңа босатылған Маньчжурияның Далянь және Порт-Артур порттарынан, Яньтай, Таку, Вэйхайвэй және Циньдао қалаларынан өтіп, 8 қыркүйекте Кореяның Цинсен (қазіргі Инчхон) қаласына десантты қолдау үшін жетті. 22 күндік тоқталыстан кейін, "Тускалуза" 30 қыркүйекте тағы да теңізге шығып, Қытайдың Таку қаласына бағыт алды, онда десант түсірілген теңізшілерге көмек көрсетуге келді. 6 қазанда Яньтайға баруға ниеттенді, бірақ жолда Жинсенге бару туралы бұйрық алды, сонда азық-түлікпен жабдықталу жоспарланған. Қытайдың ұлтшыл және коммунистік күштері бұрынғы жапондық территорияны бақылау үшін күрескенде, американдық күштер алаңдатушы бақылаушылар рөлінде болды. "Тускалуза" 13 қазанда коммунистер бақылауындағы Яньтайға жетті. 3 қарашаға дейін ол порт маңында тұрып, коммунистік Сегізінші армия офицерлерімен күнделікті кеңестер арқылы жағалаудағы жағдайды қадағалап отырды. Осы кезеңде, соғыс кезінде жапондарға адал болған коллаборационистер Яньтай маңында коммунистік күштермен қақтығысқа түсті. 3 қарашада ол Циньдаоға қарай теңізге шықты, онда бір түнді өткізіп, содан кейін Қытай жағалауымен Шанхайға қарай сапарлады. Мұнда ол 214 әскери және 118 теңізші жолаушыларды демобилизация үшін үйлеріне қайтаруға арналған "Сиқырлы кілем" көлігіне алды. 26 қарашада Гавайиге жетіп, қосымша жолаушылар құрылғылары орнатылды, ал 28 қарашада Гавайи суларынан шығып, 4 желтоқсанда Сан-Францискоға келді. Кемедегі жөндеу жұмыстарынан кейін, 14 желтоқсанда Соломон аралдары арқылы Оңтүстік Тынық мұхитына бағыт алды, содан кейін Жаңа Каледониядағы Нумеяға жетті. "Тускалуза" Гуадалканалдан әскерлерді кемеге алды, Расселл аралдарына көшті, онда тағы да жолаушыларды алды және 1946 жылдың 1 қаңтарында Нумеяға келді. Осы күні кешкісін кеме 500-ден астам жолаушысымен батыс жағалауға қарай жолға шықты. Жаңа жылдың тоғызыншы күні Перл-Харборға жетіп, жанармай құйып, үйге қайтару үшін қосымша демобилизацияланған әскери қызметшілерді алды. 10 қаңтарда Сан-Францискоға бағыт алып, бес күннен кейін келді. 29 қаңтарда жолаушылар жеткізілгеннен кейін, "Тускалуза" Сан-Францискодан шығыс жағалауға, флоттың белсенді құрамындағы соңғы сапарына шықты. 1946 жылдың 13 ақпанында Филадельфияда қызметтен босатылған "Тускалуза" 1959 жылдың 1 наурызында Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен шығарылғанға дейін резервте қалды. 25 маусымда оның корпусы Балтимордағы (Мэриленд штаты) "Бостон металл компаниясына" бөлшектеуге сатылды. Кеменің бұрынғы мачтасы "Тускалуза" ардагерлерінің ескерткіш паркінің орталық бөлігін құрайды, онда оның бес дюймдік зеңбірегінің бірі де орналасқан.