Бірмингем: Римдік бекіністер мен қару-жарақ тарихы
Military history of Birmingham
Бірмингем қаласының әскери тарихы, римдік бекіністері, қару-жарақ өндірісі. 1 ғасылғы римдік форттардың қалдықтары, зерттеулер және әскери құрамы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмингем қаласы Англиядағы әскери тарихымен ұзақ уақыттан бері байланысты және бірнеше ғасыр бойы қару-жарақ өндірісінің маңызды орталығы болған. Ол Уорвикшир мен Вустерширдің аралығында орналасқан болуы мүмкін.
The city of Birmingham, in England, has a long military history and has been for several centuries a major manufacturer of weapons. It may have been between Warwickshire and Worcestershire.
Римдік Британия
Мечли паркі, Харборнның жанында, бірінші ғасырдағы екі үлкен римдік бекіністің қалдықтары бар. Олар Британияға басып кірген кезде база ретінде пайдаланылған, сондай-ақ Чешир мен Уэльске алғашқы солтүстік-батыс жорылысында қолданылған болуы мүмкін. Қазіргі уақытта осы жердің көп бөлігі жойылды; Вустер және Бирмингем каналының жағалауларын салу лагердің оңтүстік бөлігін, оның ішінде бекіністің көп бөлігін қиратты. Соңғы қазба жұмыстары 1999 жылы жүргізілді, нәтижесінде негізгі бекіністе cohors equitata milliaria орналасқан болуы мүмкін екені анықталды – бұл 1000-нан кем емес салдаты бар, ауыр қаруланған жаяу әскері мен жеңіл қаруланған атты әскер бөлімінен тұратын күш. 19 ғасырда лагерьді ежелгі британдар салған деген болжам айтылды (бұл теория Райклид көшесінің бойымен орналасқандығымен байланысты қолдау тапты), ал кейбіреулер оны даниялықтар салған деді, бірақ бұл теорияны нақты дәлелдер растамайды. Қазба жұмыстары барысында семсерлер, балталар сияқты ежелгі қару-жарақтар мен қалқанның бөліктері табылды. Римдік астық қоймалары, қоймалар, казармалар, ағаш мұнаралары бар қоршау, күзет бөлмесі, түрлі шағын ғимараттар, керамика және құрал-саймандар ашылды. Бұл деректер бекіністің римдіктер Кентке алғаш рет қонғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң салынғанын көрсетеді. Қазіргі уақытта бұл орын І ғасырдың соңында тастап кетілген деп есептеледі.
At Metchley Park, near Harborne, there are the remains of two large 1st century Roman forts, it is believed that they were used as a base during the invasion of Britain and could have been used in the first north western advance into Cheshire and Wales. Much of the site is now gone; the construction of the banks of the Worcester and Birmingham Canal resulted in part destruction of the southern extremity of the camp, including most of its fort. The most recent excavation took place in 1999 and it was established that the main fort probably housed a cohors equitata milliaria, this comprised a minimum mixed force of 1,000 men who were heavily armoured foot soldiers with a complement of a lightly armed cavalry unit. In the 19th century people theorized that the camp was built by the ancient Britons (a theory supported by its being adjacent to the line of Ryknild Street) which runs through the area, others proposed that it was built by the Danes although no factual evidence supports this theory. Some few pieces of ancient weapons, such as swords and battle axes, and portions of bucklers have been found at the site. Excavations have uncovered Roman granaries, storehouses, barracks, a rampart with timber towers, a guard chamber, various smaller buildings, pottery and tools. These have dated the fort to a few years after the Romans first landed in Kent. It is now thought that the site was abandoned by the end of the 1st century.
Римдіктер ашқан
2006 жылдың маусым айында Кингс-Нортондағы Макдональдс жанынан жаңа римдік артефакттар табылды. Жергілікті археолог Питер Осборн ежелгі британиялық батыр патшайым Боадицея мен римдіктер арасындағы шайқастың біздің заманымыздың 61 жылы қазіргі Бирмингем деп аталатын аймақта немесе оның төңірегінде өткен болуы мүмкін екенін айтады. "Біз ежелгі Британияның 200 мың адамы мен римдіктер арасындағы шайқас Орталық Англияда болғанын анық білеміз". "Бұл орын Бирмингемдегі римдік бекінісі Мечлиге баратын жол бойында орналасқан, сондықтан осы себепті бұл жер шайқас болған орын болуы мүмкін деп есептейміз". Дегенмен, Бермингем университетінің археология саласының сарапшысы доктор Саймон Эсмонд Клири күмәндануда. Бұрынғыда шайқас алаңының орны Лестерширден Уорвикширге дейін әртүрлі болжамдармен ұсынылып келді. Жаңа тұрғын үйлердің құрылысы толық қазба жұмыстары аяқталғанша тоқтатылды.
In June 2006 new Roman artefacts were discovered next to a McDonald's in Kings Norton. Local archaeologist Peter Osborn has suggested that there is a strong possibility that the battle between ancient Briton warrior queen Boadicea and the Romans took place in or around the area now called Birmingham sometime during 61 AD. "We know for certain that the battle between the 200,000 ancient Britons and the Romans happened somewhere in the Midlands." "This spot is on the route to Metchley, the Roman fort in Birmingham and it's for this reason, if no other, that we think this could be where the battle took place". However Dr Simon Esmonde Cleary, an archaeology expert at the University of Birmingham, remains sceptical. Until recently suggestions for the battle field site range from Leicestershire to Warwickshire. The construction of new apartments has been put on hold until a full excavation is completed.
17 ғасыр: ағылшын азаматтық соғысы
17 ғасырдың басында Бирмингем үлкен, жайылып жатқан теміршілер ауылына ұқсас еді. Жақын жердегі көмір мен темір кенінің көп болуына байланысты көптеген металл өңдеушілер шағын құю заводтары мен шеберханаларын ашты. Бирмингем шағын қару-жарақ өндірісімен танымал маңызды өндіріс орталығы болды, ал ауылдың саудасы алысқа тарады. 1637 жылы Лондондық бір пышақ шебері «Бромдегем пышақтарының» импортына қарсылық білдірді, олар көбінесе ұқсас сапада болғанымен, төмен бағада сатылды. Тамуорт, Дадли, Хартлбери, Вулвергемптон, Ковентри, Бертон және Личфилд сияқты көршілес қалалардан айырмашылығы, Бирмингемде әскери қорғаныс шамалы немесе мүлдем болған жоқ. 1642 жылы роялистер (Ворчестершир) мен парламентшілер (Уорвикшир) арасындағы шиеленіс айналасындағы ауылдарда көптеген шағын шайқастар мен ұрыстарға әкелді. Бирмингем маңындағы адалдықтар шатасқан, жер иелері, ақсүйектер мен помещиктер әртүрлі тараптар үшін күресті. Роялистер 1642 жылы үлкен күшпен Бирмингем арқылы алғаш рет өтті, қала көбінесе пуритандық болды және тонау оқиғалары болды. Қаладан кешірім сұраған король Чарльз екі капитанын аспалауға бұйырды, бірақ бұл қаланы тыныштандырмады, кейін корольдің багаж пойызы қолға түсіріліп, Уорвикке жеткізілді. Екі тарап та соғысқа дайындық жүргізіп, Бирмингемнің теміршілері шақырылды, нәтижесінде 15 000-нан астам қылыш жасалды, олар парламенттік күштерге ғана жеткізілді. Кингс Нортон мен Хоксли қазан айында шайқас алаңы ретінде пайдаланылды. Принц Руперттің әскерлері шабуылға ұшырап, көптеген жандар зардап шекті, бірақ екі тарап та басымдыққа ие болғанын мәлімдеді (Кингс Нортон шайқасына қараңыз). 1643 жылдың наурыз айында Принц Руперт шамамен 1900 адамымен қорғалмаған қалаға кіруді сұрады, бірақ 200-ге жуық қала тұрғыны және Личфилд гарнизонынан капитан Ричард Гривстің басшылығымен дөңгелек бас ротасы оған бас тартты. Кемп-Хилл шайқасы кавалерлердің Кемп-Хиллдегі нығайтылған бекіністерге тікелей шабуыл жасауымен басталды. Екі рет кері шегілгеннен кейін кавалерлер атты әскерлерімен қанаттан шабуыл жасап, нығайтылған бекіністерді басып алды. Кавалерлер қашқан қала тұрғындарын Бирмингемге дейін қуды, онда олар бірнеше үйлерден атылды, сол үйлерді өртеп жіберді. Қаланың шетіндегі Кейп-Хиллде дөңгелек бас әскерлері кавалерлерге шабуыл жасап, сәтті тоқтатты, олардың офицері Уильям, Денбиг графы қаза тапты, содан кейін Гривс пен оның адамдары Личфилдке ешқандай кедергісіз шегінді. Сол кездегі соғыс заңдары солдаттар сол үйлерден атылса, қорғалмаған (бекітілмеген) қала немесе ауылдағы мүлікті өртеп жіберуге рұқсат берді. Оқ атыс болды деп есептелген үйлер роялистер тарапынан өртеп жіберілді, ал олардың тұрғындарына өртті сөндіруге немесе жылжымалы мүліктерін қайтаруға рұқсат етілмеді. 80 үй «күлге айналды» (олардың кейбіреулері роялистерге жақын болды), 15 ер адам мен екі әйел қаза тапты, көптеген адамдар жарақат алды және мұқтаж қалды. 2004 жылы тарихшы Тревор Роял жазғандай: «Қаланы қиратып, көптеген үйлерін өртеп, Руперттің күші парламентке үгіт-насихаттық жеңіс сыйлады. Чарльз өзінің әскерлерінің мінез-құлқы үшін Рупертті сөккенімен, принц іс жүзінде өз әскерлерін тежеуге бар күшін салған, бірақ зиян келтірілді: Бирмингем парламентті қолдағаны үшін және одан пайда көруі үшін құнын төледі». Бирмингем осы кезеңде барлық түрдегі қару-жарақтарды өндіруді жалғастырды және парламенттік армиялар осы тауарларға көп сенді. Ол негізінен кавалерлік гарнизон орналасқан Ворчестершир мен дөңгелек бас гарнизон орналасқан Уорвикшир арасындағы шекарада қалды. Полковник Тинкер Фокс Бирмингемге жақын Эджбастон үйінен жұмыс істеді және 1643 жылдың 28 желтоқсанында Астон-холлға шабуыл жасап, Бирмингемдегі негізгі роялистік базаны жойды. Ол және оның гарнизоны Бірінші Азаматтық соғыс кезінде Ворчестерширге белсенді шабуылдар жасады. Оның ең танымал ерлігі - бұл Боудлиге жасалған командос стиліндегі шабуыл, оның нәтижесінде сэр Томас Литтелтон, оның губернаторы қолға түсті. 17 ғасырдың соңғы тоқсанында Бирмингем халқы 4000 мен 15000 аралығында болды. Бирмингемнің шағын қару-жарақ өндірісі жалғасты, ал 17 ғасырдың ортасынан соңына дейін Бирмингем теміршілері сапалы қару-жарақ жасаумен танымал болды (Александр Миссен өзінің саяхатында Миланға барғанда «жақсы тас кристалдан жасалған бұйымдар, қылыштар, таяқшалардың бастары, тамақ жәшіктері және басқа да жақсы болат бұйымдар» Миланда сатып алуға болатынын, бірақ «оларды Бирмингемде жақсырақ және арзанырақ алуға болады» деп жазды). 1690 жылдарға дейін Бирмингемде қару-жарақ өндірілгеніне ешқандай дәлел жоқ, сол кезде Ордонанс кеңсесі «1690 жылдың 14 шілдесінде төрт жиырма сегіз фунт стерлинг және сегіз шиллингтік қарызды төлеу үшін Джон Смартқа Томас Хэдлиге және Бирмингемнің қалған қару-жарақ шеберлеріне төлеуге» жарлық шығарды, бірақ бұл Бирмингемде сол күнгейін қару-жарақ өндірілмеген дегенді білдірмейді. 1689 жылы сэр Ричард Ньюдигейт қаланың өндірушілеріне британ үкіметін шағын қару-жарақпен жабдықтау туралы ұсыныс жасағанда, олардың сапасы шетелден импортталатын шағын қару-жарақтарға тең болуы маңызды болды. 1692 жылы сәтті сынақ тапсырысынан кейін үкімет алғашқы келісім-шарт жасады. 1693 жылдың 5 қаңтарында «Ордонанс офицерлері» бес жергілікті қару-жарақ өндірушіні бір жыл ішінде ай сайын 200 «снапханс мушкетін» өндіруге таңдады, мушкетіне 17 шиллинг, ал Лондонға жеткізілгені үшін жүз салмаққа 3 шиллинг төледі.
By the early part of the 17th century Birmingham resembled a large sprawling smith's village. Aided by the abundance of nearby sources of coal and iron ore, many metal workers set up small foundries and workshops. Birmingham was an important manufacturing town with a reputation for producing small arms, and the village's trade stretched far and wide. In 1637 a London cutler protested against the import of 'Bromedgham blades' which were often made of similar standard but at a lower cost. Unlike nearby towns such as Tamworth, Dudley, Hartlebury, Wolverhampton, Coventry, Burton and Lichfield Birmingham had little or no military defences. In 1642 unrest between the Royalist (Worcestershire) and the Parliamentarians (Warwickshire) lead to many small battles and skirmishes taking place in the surrounding countryside. The allegiances around Birmingham were blurred with a mishmash of landowners, nobility and gentry all fighting for different sides. The Royalists first passed through Birmingham proper in great force in 1642, the town was mainly Puritan, and some looting took place. As an apology to the town King Charles ordered two of his captains to be hanged, this did not appease the town and some time later a baggage train of the king was captured and delivered to Warwick. With further unrest both sides prepared for war, the smiths of Birmingham were called upon and over 15,000 sword blades were manufactured, these were supplied to Parliamentarian forces only. Kings Norton and Hawksley both acted as battlefields during October, Prince Rupert's troops were ambushed with many casualties, although both sides claimed the upper hand (see Battle of Kings Norton). In March 1643 Prince Rupert in command of about 1,900 men requested entry to the unfortified town which was refused by about 200 towns folk and a company of Roundheads from the garrison at Lichfield under the command of Captain Richard Greaves. The Battle of Camp Hill started with a direct assault by the Cavaliers on the earthworks at Camp Hill, after being twice repulsed the Cavaliers captured the earthworks by launching flanking attack with their cavalry. The Cavaliers pursued the fleeing townsmen into Birmingham where they came under fire from some houses, which they torched. At the far end of the town at Cape Hill the Roundhead troopers charged and successfully checked the Cavaliers, killing their officer William, Earl of Denbigh, and allowing Graves and his men to retreat unmolested back to Lichfield. The laws of war at that time allowed for the burning of property in an undefended (unfortified) town of village if soldiers were shot at from those properties. Those houses from which shooting was thought to originate were set on fire by the Royalists, the inhabitants of whom were not allowed to quench the fires or to recover their movable possessions. About 80 houses were "burnt to ashes" (some of which belonged to Royalist sympathises), and some 15 men, and two women were killed, with many more wounded and left destitute. The Historian Trevor Royal writing in 2004 states "By laying waste to the town and setting fire to many of its houses, Rupert's force provided parliament with a propaganda coup Charles rebuked Rupert for his men's behaviour — the prince had in fact done his best to curb his men but the damage was done: Birmingham had paid the price for supporting parliament and being seen to profit from it". Birmingham, continued to manufacture weapons of all kinds during this period and was heavily relied upon by Parliamentary armies for such wares. It remained on the borders between the largely Cavalier garrisoned Worcestershire and Roundhead garrisoned Warwickshire. Colonel Tinker Fox operated from Edgbaston House close to Birmingham and probably took place in the attack on Aston Hall on 28 December 1643, removing the main royalist base in the Birmingham. He and his garrison actively raided into Worcestershire during the First Civil War. Perhaps his most famous exploit was a commando style raid on Bewdley which resulted in the capture of Sir Thomas Lyttelton its governor. By the last quarter of the 17th century, the population of Birmingham was somewhere between 4,000 and 15,000. Birmingham's small arms manufacture continued and during the mid to late 17th century Birmingham smiths were renowned for their manufacture of quality weapons (Alexander Missen in his Travels on visiting Milan noted that "fine works of rock crystal, swords, heads of canes, snuffboxes, and other fine works of steel" could be purchased in Milan but that "they can be had better and cheaper in Birmingham"). There is no evidence that firearms were manufactured in Birmingham until the 1690s when the Office of Ordinance issued a warrant to "pay John Smart for Thomas Hadley, and the rest of the Gunmakers of Birmingham, one debenture of four score and sixteen pounds eight shillings, dated ye 14th of July 1690", but it is unlikely that guns were not manufactured in Birmingham before that date. It is more likely that when Sir Richard Newdigate approached manufacturers in the town in 1689 with the notion of supplying the British Government with small arms, it was important that they would need to be of high enough calibre to equal the small arms that were imported from abroad. After a successful trial order in 1692, the Government placed its first contract. On 5 January 1693 the "Officers of Ordnance" chose five local firearms manufacturers to initially produce 200 "snaphance musquets" per month over the period of one year, paying 17 shillings per musket, plus 3 shillings per hundredweight for delivery to London.
18 ғасыр
Бірмингемдегі қару жасау, негізінен Дигбет ауданында, сондай-ақ кейін "Қару кварталы" деп аталған жерде дамыды. 1745 жылғы 5 қазанда 6-шы жаяу әскер полкімен "45-ші Якобит көтерілісіне қарсы еріктілер полкін құру жөніндегі келісім өтті. Қала 1758 жылы Францияның шабуылдары туралы хабар тарағанда қорға үлес қосты. 6-шы жаяу полкі 1778 жылы Уорикшир графтығында жалдау жұмысын өте табысты жүргізді, сол себепті оны "Уорикшир" деп атады. Бирмингем ерлердің көп бөлігімен қамтамасыз етіп, олардың жабдықтарына жұрттан жиналған ақшамен 2000 фунт стерлинг жұмсады. 1782 жылдың тамызында корпус құрылды, бірақ ол көп ұзамай таратылған болуы керек. 1782 жылы жаяу әскер полктерімен аумақтық байланыс орнатылғанда, 6-шы полк 1-ші Уорикшир полкіне айналды, бұл округпен жақындағы байланыстарын көрсетті. 1794 жылы Батыс Үндістандағы Француз революциялық соғыстары кезінде 6-шы полк Мартиника, Гваделупа және Сент-Люсияны француздардан басып алуға қатысты, ал 1798 жылдың тамызында Касдебардағы шайқас үшін құрметті аталым алды. 1798 жылы революцияның басталу қаупі болғанда, капитан Пирсон мен лорд Броктың басшылығымен екі кавалерия және бір жаяу әскер ротасы құрылды, әрқайсысы 500 адамнан тұрды. Олар "Бирмингем адал еріктілер қауымдастығы" деп аталды және алғашқы парадты 1797 жылдың 15 тамызында Коулшилл көшесінде өткізді. Жаяу әскер Пруссиядан әкелінген мылтықтармен қаруланды. Адал қауымдастық өзінің алғашқы парадын 1797 жылдың 15 тамызында Коулшилл көшесінде өткізді. 1798 жылдың 4 маусымында Бирмингем Хитте (сол кезде жабылмаған) үлкен тексеру өтті, "жергілікті әдемі қыздардың қуанышына орай, олар қандайсын көбірек бағалауды білмейтін – қызыл атты немесе көк аяқты". 100 000-нан астам көрермен болды деген сөз бар. Қалада көптеген қару жасаушылар мен шеберханалар болғандықтан, қару жасау сапасын бақылау қажет болды. 1798 жылы Багот көшесінде үкіметтік тексеру бөлмелері ашылды, онда алпыс немесе жетпіс адам жұмыс істеді, бұл британдық армияны қамтамасыз ету үшін қажетті стандарттағы қару-жарақтар өндірілуін қамтамасыз ету үшін жасалды. Дегенмен, әскери мақсатта қолданылған қарулар Атлантикалық құл саудасында үлкен нарыққа айналды. 1788 жылғы Парламенттік баяндамада 4000-нан астам қару жасаушы есепке алынды, ал құл саудагерлеріне жылына 100 000 қару жіберілді.
Gun manufacture in Birmingham continued to develop, mainly around the Digbeth area but also in what was later to become known as the Gun Quarter. A meeting was held 5 October 1745, by the 6th Regiment of Foot for the raising of a regiment of volunteers to oppose The '45 Jacobite rebellion. The town contributed to a fund to repel the rumoured invasion by France in 1758. The 6th Regiment of Foot recruited in the county of Warwickshire in 1778 so successfully that it was called "The Warwickshire," Birmingham supplying a large proportion of the men, and raising by public subscription £2,000 towards their equipment. In August 1782 a corps was organised in 1782, but it must have disbanded soon afterwards. When, as an aid to recruiting, territorial links to infantry regiments were first established in 1782, the 6th became the 1st Warwickshire Regiment, reflecting their recent connections with the county. During the French Revolutionary Wars in 1794 in the West Indies, the 6th took part in the capture of Martinique, Guadeloupe and St Lucia from the French and in Casdebar in August 1798 they gained a Battle Honour. In 1798 when it seemed that revolution might break out two companies of cavalry and one of infantry were raised, each one 500 strong under the command of Captain Pearson and Lord Broke. They were called the Birmingham Loyal Association of Volunteers and held their first parade on Coleshill Street on 15 August 1797. The infantry were armed with muskets brought from Prussia. The Loyal Association held their first parade in Coleshill Street, 15 August 1797. On 4 June 1798, a grand review was held on Birmingham Heath (then unenclosed), "to the delight of the local belles, who knew not which the most to admire, the scarlet horse or the blue foot". Over 100,000 spectators were said to have been present. With the many gunmakers and workshops the quality of gun manufacture in the town needed to be controlled. Government viewing rooms were opened in Bagot Street in 1798, employing sixty or seventy people to ensure that guns produced were of the necessary standard to provide for the British army. Military use, however, was accompanied by a major market in the Atlantic slave trade. A 1788 Parliamentary report counted over 4,000 gun makers, with 100,000 guns a year going to slave traders.
19 ғасыр
Бирмингем еріктілері 1802 жылы Лорд Нельсонды, леди Гамильтонмен бірге қалаға келген кезде сүйемелдеу құрметіне ие болды. 1804 жылғы 2 тамыздағы тексеруде полк өз түстерін алды және жылдар бойы «Адалдар» сол кезеңнің ең танымал адамдары болды. Handsworth ерікті атқыштар бригадасы Бірмингем еріктілерінен кем түспеген, бірақ 1810 жылғы 29 мамырда Сноу-Хиллдегі тәртіпсіздікшілерді тарату үшін Handsworth атқыштар бригадасының қызметіне қажеттілік туындады, себебінің нақты себебі белгісіз. Дуддестон казармасы 1793 жылы 13 000 фунт стерлинг сомасында, 1791 жылғы қалалық тәртіпсіздіктердің салдарынан салынды. 1809 жылы 1805 жылғы Трафальгар шайқасында қаза болғандардың құрметіне, Болл-рингте Лорд Нельсонның ескерткіші ашылды. Боултон Трафальгар шайқасын еске алу үшін медаль жасады және үкімет рұқсатымен шайқасқа қатысқандардың барлығына бір-бірден берді; байрақты офицерлер мен командирлер алтыннан, лейтенанттар және т.б. күмістен, ал қатардағы сарбаздар қоладан алды. Медаль сатылымға шығарылмады, тек осы мақсатта соғылды, сондықтан ол сирек кездеседі. 1810 жылғы 29 мамырда Сноу-Хиллдегі тәртіпсіздікшілерді тарату үшін Handsworth ерікті атқыштар бригадасының қызметі қажет болды. 1858 жылғы 15 қаңтарда Парижде қолданылған Орсим бомбалары қалада жасалған. Ресми «Наталь күні» 1859 жылғы 14 желтоқсан деп есептелуі мүмкін, сол күні қалалық жиналыс «Бирмингемді ұлы ұлттық мылтық қозғалысына қатысты лайықты орынға қою үшін қажетті шараларды қабылдау мақсатында» өтті. Ұлық Чарльз Гранвилл Скотт бұрын Лорд Лей (округ әкімі) полковник болып таңдалған, майор Сандерс капитандыққа келісім берді, мырза Дж.О. Мейсон лейтенант болып тағайындалды және 1-ші рота мүшелерінің тізіміне 111 адам енгізілді, бірақ қозғалыс жоғарыда аталған күнге дейін нақты прогресске ие болған жоқ, мэр (мырза Томас Ллойд), сэр Джон Ратклифф, мырза А. Диксон және мырза Дж. Ллойд әрқайсысы өздерінің жиырма адамын жарақтандыруға уәде берді, ал басқа да джентльмендер қатардағы сарбаздарды киіндіруге көмектесті. Ақша табылған соң, адамдар да көп ұзамай келді, жыл соңында тізімде 320 есім болды, ал 1860 жылдың соңына қарай бұл сан 1080-ға жетті. Сол жылы Калторп паркінде алғашқы парад өтті, Борнбруктағы полигон ашылды және бірінші батальонды құрайтын он екі рота құрылды, бірақ көптеген жомарт сыйлықтарға (құрал жасаушылар 850 фунт стерлинг берді) және бірінші жылдық балдан түскен табысқа қарамастан, корпус 1000 фунт стерлингтен астам қарызбен қалды. 2-аудандық батальон құрылғаннан кейін полковник Скотт оның басшылығын алды, майор Сандерс жоғарылатылды. Одан кейін лейтенант полковник Мейсон келді, ол 1867 жылғы ақпанда отставкаға кеткеннен кейін майор Рэтклифф оның орнына келді, батальонда 1161 адам болды. Полковник Рэтклифф 1871 жылғы маусымда зейнеткерлікке шықты, оның орнына генерал-майор Хинде, С.Б. келді, ол 1881 жылғы 1 наурызда қайтыс болғанға дейін басшылықты жүзеге асырды. Одан кейін 4 қарашада (1881 ж.) уақытша командир болып тағайындалған майор Джем де қайтыс болды, майор Берт полковник В. Суинфен Джервис тағайындалғанға дейін оның орнына келді. Бірінші адъютант (1860 жылы тағайындалды) капитан МакИннис болды, ол 1870 жылы аттан құлап дене жарақатын алғаннан кейін зейнеткерлікке шықты; оның орнына әскери адъютант полковник Тарте келді. Корпустың алғашқы формасы - жасыл сырты бар сұр түсті киім және әтеш қауырсыны бар шапшаны болды; 1863 жылы бұл 60-шы атқыштар кигенге ұқсас, қызыл сырты бар жасыл киімге ауыстырылды, тек шалбарда кең қызыл жолақ болды. Шалбар жолағы 1875 жылы алынып тасталды, сондай-ақ бас киім мен қауырсын баспалдақ пен glengarry-ге орын берді, соңғысы 1884 жылы ресми армия қалқанымен ауыстырылды, және көп ұзамай, біздің жігіттер барлық қызыл түсте Стаффордшир батальондарының бауырлары сияқты көрінеді. Жыл сайынғы балдар танымал болған жоқ, соңғысы 1864 жылы өтті; базарлар 1863 жылғы 14-17 қазан және 1876 жылғы 24-27 қазан күндері өткізілді; спорттық көрсетулер берілді (алғашқысы 1865 жылғы мамыр айында). Волонтерлік парадта, 1861 жылғы 24 шілдеде Кембридж герцогының алдында; Хайд-парктегі парадта, 1865 жылғы маусымда, Уэльс ханзадасының алдында; Дербидегі Мидленд графтықтарының парадында, 1867 жылғы маусымда; Виндзордағы Корольдік парадта 1868 жылы; және содан бері барлық тексерулерде Бирмингем корпусы жалпы ақыл-ойы мен тиімділігі үшін жоғары мақтауға ие болды; ол елдегі үздік корпустардың бірі болды. 1875 жылғы 21 маусымда Саттонға жасалған алғашқы шығу 720 адамды құрады, ал басқалары лагерьде қосылды, нәтижесінде 800-ден астам адам шатыр астында болды, 744 адам парадқа қатысты. Streetly Wood-тағы лагерь сол күнден бері жыл сайын қайталанды; алғашқы жасанды шайқас 1877 жылғы 20 маусымда өтті. «Жасы жеткен күні» 1881 жылғы 29 қаңтарда Мидленд қонақүйінде өткізілген кешпен тойланды, сол кезде үкіметтік гранттар 26 568 фунт 14 шиллингке (£26,568.70) жетті, жергілікті жарналар 8780 фунтқа, ал қайырымдылықтар 1956 фунт 1 шиллинг 3 пенниге (£1,956.06) жетті. Бирмингем атқыштар корпусы қазірде 1873 жылғы армия схемасы бойынша «Сауысқан алтыншы» батальонымен байланыстырылған, Корольдік Уорвикшир полкінің Бірінші ерікті батальоны ретінде танылды. Мидленд атқыштар клубы 1875 жылы құрылған, ал Стаффордшир атқыштар қауымдастығы 1861 жылдан бері жұмыс істеп келеді. Екі клуб та Дартмут графының рұқсатымен Sandwell Park полигонын пайдаланды. 1881 жылы Нью-Йорктегі Кридморда өткен халықаралық жарыста осы аймақтың өкілдері жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді, сержант Бейтс (M.R.C.) АҚШ қауымдастықтарының ашық жарыстарында шетелдіктер үшін жеңіске жеткен жалғыз жүлдегер атанды. 1881 жылы Корольдік Уорвикшир фузилиярлары қаланың қорынан көп мөлшерде тартқаннан кейін құрылды. Корольдік Уорвикшир полкі Уорвикшир округінің округтік полкі ретінде қайта ұйымдастырылды, сонымен қатар оның милициясы мен ерікті жаяу әскерін де қамтыды. Сол кездегі ресми есепте Уорвикшир полкі парадқа 213 атты әскерін шығара алатыны көрсетілді, ал Стаффордширде 422 адам болды.
The Birmingham Volunteers had the honour of escorting Lord Nelson when, with Lady Hamilton, he visited the town in 1802. At a review on 2 August 1804, the regiment were presented with its colours, and for years the "Loyals" were the most popular men of the period. The Handsworth Volunteer Cavalry do not seem to have been more backward than the Birmingham Volunteers, though why it was necessary that the services of the Handsworth Cavalry should be required to charge and put to flight the rioters in Snow Hill on 29 May 1810 is not very clear. Duddeston Barracks were built in 1793, at a cost of £13,000, as a consequence of the riots of the city in 1791. In 1809, a statue of Lord Nelson was opened in the Bull Ring, in memory of the men who died in the battle of Trafalgar in 1805. Boulton struck a line medal in commemoration of the Battle of Trafalgar, and by permission of the Government gave one to every person who took part in the action; flag officers and commanders receiving copies in gold, lieutenants, &c., in silver, and the men, bronze. Being struck for this purpose only, and not for sale, the medal is very scarce. The services of the Handsworth Volunteer Cavalry were required to charge and put to flight the rioters in Snow Hill on 29 May 1810. The Orsim bombs used in Paris, 15 January 1858, were made in the city. The official Natal Day could be argued as 14 December 1859, when a town's meeting was held "for the purpose of adopting such measures as might seem desirable for placing Birmingham in its proper position with regard to the great national rifle movement". The Hon. Charles Granville Scott had been previously selected by Lord Leigh (the Lord Lieutenant of the County) as Colonel, Major Sanders had accepted the Captaincy, Mr. J. O. Mason been appointed Lieutenant, and 111 names entered on the roll of members of the 1st Company, but it was not until the above named day that the movement really made progress, the Mayor (Mr. Thos. Lloyd), Sir John Ratcliff, Mr. A. Dixon, and Mr. J. Lloyd each then promising to equip his twenty men apiece, and sundry other gentlemen aiding to dress up others of the rank and file. The money thus being found the men were soon forthcoming too, the end of the year showing 320 names on the roll call, a number increased to 1,080 by the close of 1860. The latter year saw the first parade in Calthorpe Park, the opening of the range at Bournbrook, and the formation of the twelve companies forming the first battalion, but, notwithstanding many liberal donations (the gunmakers giving £850), and the proceeds of the first annual ball, it closed with the corps being in debt by over £1,000. On the formation of the 2nd county battalion, Col. Scott took command thereof, Major Sanders being promoted. He was followed by Lieut. Col. Mason, on whose resignation, in February 1867, Major Ratcliff succeeded, the battalion being then 1,161 strong. Col. Ratcliff retired in June 1871, and was replaced by Major General Hinde, C. B., who held command until his death, 1 March 1881. Major Gem who temporarily acted as commander, also died the following 4 November (1881), Major Burt filling the post until the appointment of Col. W. Swynfen Jervis. The first adjutant (appointed in 1860) was Captain McInnis, who retired in 1870, having received bodily injuries through being thrown from his horse; he was succeeded by Adjutant Colonel Tarte. The first uniform of the corps was a grey tunic with green facings, and a peaked cap with cock's feathers; in 1863 this was changed for a green uniform with red facings, similar to that worn by the 60th Rifles, with the exception of a broad red stripe on the trousers. The trouser stripe was done away with in 1875, when also the cap and feathers gave place to the busby and glengarry, the latter in 1884 being exchanged for the regulation army helmet, and soon perhaps our boys will all be seen in scarlet like their brothers of the Staffordshire battalions. The annual balls did not become popular, the last taking place in 1864; bazaars were held 14–17 October 1863, and 24–27 October 1876; athletic displays had been given (the first in May 1865). At the Volunteer Review, 24 July 1861, before the Duke of Cambridge; at the Hyde Park Review, June 1865, before the Prince of Wales; at the Midland Counties' Review at Derby, June 1867; at the Royal Review at Windsor in 1868; and at every inspection since, the Birmingham corps has merited and received the highest praise for general smartness and efficiency; it was one of the crack corps of the kingdom. The first march out of 720 to Sutton took place 21 June 1875, others joining at the camp, making over 800 being under canvas, 744 attending the review. The camping out at Streetly Wood had annually recurred since that date; the first sham fight took place 20 June 1877. The "coming of age" was celebrated by a dinner at the Midland Hotel, 29 January 1881, up to which point the Government grants had amounted to £26,568 14 s (£26,568.70), the local subscriptions to £8,780, and the donations to £1,956 1 s 3 d (£1,956.06) The Birmingham Rifle Corps is now recognised as the First Volunteer Battalion of the Royal Warwickshire Regiment, having been linked to the "Saucy Sixth", under the army scheme of 1873. The Midland Rifle Club was started in 1875, the Staffordshire Rifle Association dating from 1861. Both clubs used the range at Sandwell Park, by permission of the Earl of Dartmouth. At the International Match at Creedmoor, New York, in 1881, the representatives of this neighbourhood scored high numbers, Corporal Bates (of the M. R. C.) taking the only first prize secured by visitors in the open competitions of the U. S. Associations. In 1881 The Royal Warwickshire Fusiliers were created drawing massively from the city's stock. The Royal Warwickshire Regiment reorganised as the county regiment of Warwickshire, encompassing also its Militia and Volunteer infantry. Around this time an official report showed that the Warwickshire regiment could muster 213 Yeomanry Cavalry on parade; while the Staffordshire had 422.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Уорвикшир полкі, әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыста Бирмингем аймағынан кеңінен жұмылдырылды, алғашқы жалдау науқаны қалада 8000-нан астам адамды британдық полктерде соғысуға шақырды. Жалдаудың сәтті болуына байланысты үкімет тағы да жарнама жасап, одан кейін тағы 4000 еріктілерді жұмылдырды, бастапқыда олар 1-ші, 2-ші және 3-ші қалалық батальондар деп аталды, бірақ кейіннен Корольдік Уорвикшир полкіне біріктірілді. Бұл күштер кейіннен Бірінші дүниежүзілік соғыстың окоптарында шайқасты. Компанияның соғыстан кейінгі бағдарламасына қысқа мерзімге бірнеше ұшақ кірді. Олардың бірі – "Остин Грейхаунд" екі орындық истребитель, ал екіншісі – "Остин Болл" бір орындық ұшақ. Содан кейін, қанаттары бүгілетін бір орындық екіұшақ 500 фунт стерлингке сатылды, ал төртіншісі "Остин Уиппет" деп аталды. Көптеген адам қаза тапты. Жыл сайын Брумнан миллиондаған данаға дейін оқ-дәрі қаптары жіберілетін, ал толық оқ-дәрі патрондарының өндірісі кейін басталды. Қаптарды жасау бірнеше қауіпті процестерді қамтыды, және Бирмингем осыдан туындаған оқыс оқиғалар салдарынан көптеген балаларының қаза болуын қайғымен еске алды. Виттон қаласындағы Кинох және компаниясына қарасты оқ-дәрі зауыты 20 акр (80 000 м²) аумақты алып жатты және бірнеше жүз адамды жұмыспен қамтыды. Адам табиғатының қайшылығы сол еді – өлімге себеп болатын бұйымдарды негізінен әйелдер жасады, мүмкін болашақта осы заттардың салдарынан қаза болатын ер адамдардың аналары немесе әйелдері. Зауыт күніне 500 000 патрон шығаруға қабілетті болды, осы көрсеткіш түрік соғысы кезінде де орындалды. Зауытты толық жұмыс істету үшін апта сайын 50 тонна оралған мыс, 100 тонна қорғасын және 20 тонна оқ-дәрі қажет болды, ал зауыттың ішінде мылтық пен пулеметке арналған барлық түрдегі оқ-дәрілер жасалды. Басқа да ірі зауыттар Бирмингемдегі Кіші қару және металл компаниясы (Аддерли Парк Миллс), Ұлттық қару және оқ-дәрі компаниясы (Смолл Хит және Перри Барр) еді.
The Warwickshire regiment drew massively from the Birmingham area especially in the first world war, an initial recruitment drive in the city mustered over 8000 men to fight in British regiments. Due to the successful recruitment the government advertised again and subsequently recruited a further 4000 volunteers, initially named the 1st, 2nd and 3rd city battalion, they were later merged into The Royal Warwickshire Regiment. These forces later went on to fight in the trenches of the first world war. The Company's post war programme included, for a short time, a range of aeroplanes. The Austin Greyhound 2 seater fighter was one, and the Austin Ball single seater another. Then there was a single seater biplane with folding wings, which sold at £500, and a fourth called the Austin Whippet. There was many killed. Percussion caps were yearly sent from Brum in millions of grosses, the manufacture of the complete gun cartridge came later. The manufacture of the caps involved several dangerous processes, and Birmingham has had to mourn the loss of many of her children through accidents arising therefrom. The ammunition works of Messrs. Kynoch and Co., at Witton, covered over 20 acres (80,000 m2), and gave employment to several hundred people, the contrariness of human nature being exemplified in the fact that the death dealing articles were mainly manufactured by females, the future mothers or wives perchance of men to be laid low by the use of such things. The plant was capable of turning out 500,000 cartridges per day, as was done during the Turkish war, and it took 50 tons of rolled brass, 100 tons of lead, and 20 tons of gunpowder weekly to keep the factory fully going, all kinds of ammunition for rifles and machine guns being made on the premises. Other extensive works were those of the Birmingham Small Arms and Metal Co., at Adderley Park Mills, and the National Arms and Ammunition Co., at Small Heath, and Perry Barr.
Соғыс аралығы
1936 жылы үкімет Касл Бромвич әуежайының қасына жер сатып алып, оның орнында Касл Бромвич ұшақ зауытын салды.
In 1936 the government purchased a site next to the Castle Bromwich Aerodrome which was developed into Castle Bromwich Aircraft Factory.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1 қыркүйек 1939 жылғы. Англия шайқасына дайындалу үшін шамамен 75 000 Бирмингем мектеп оқушысы эвакуацияланды. 1940 жылғы 8 тамызда Эрдингтон ауданында Бирмингемге алғашқы әуе шабуылы жасалды. Бирмингемде болған 27 жау әуе шабуылы кезінде, үкімет жаңалықтар редакторларынан осы оқиғалар туралы хабарламауды ресми түрде өтінді, бұл қаладағы қаралы отбасыларды қатты ашуландырып, күйдірді. Әуе шабуылдары кезінде 2000-нан астам әйел, бала және қарттар қаза тауып, 3000-ға жуық адам ауыр жарақат алды. Шабуылдардың көп бөлігі қару-жарақ өндіретін мыңдаған заводтарға, оның ішінде Spitfire истребителін жаппай шығаратын Castle Bromwich әуе кемелерін құрастыру зауытына бағытталды. Ең ұзақ шабуыл 11 желтоқсанда болды және 13 сағатқа созылды, король Георг VI келесі күні зақымдарды тексерді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанына 60 жыл өткен соң, жаңа "Булл ринг" маңында әуе шабуылдары кезінде қаза тапқан бейбіт азаматтарды еске алу үшін ескерткіш орнатылды, онда қаза болғандардың және қаланы қорғау үшін өмірін бергендердің барлық есімдері жазылған. B.S.A. және Лонгбридж тағы да Британ армиясының соғысқа қатысуына қолдау көрсетті.
1 September 1939 Approximately 75,000 Birmingham school children were evacuated to make way for the Battle of Britain. On 8 August 1940 the first air raid on Birmingham took place over Erdington. During Birminghams 27 enemy air raids an official request by the Government to news editors not to publish such reports left the city's bereaved quite indignant and bitter. Over 2,000 women, children and elderly were killed and 3,000 more were seriously injured in the air raids, many of the attacks were aimed at the thousands of factories that manufactured weapons of war, including the Castle Bromwich aeroplane factory that mass produced the Spitfire fighter aircraft. The longest raid took place on 11 December and lasted 13 hours, King George VI inspected damage the next day. Finally, 60 years after the end of the Second World War, a memorial is now in place by the new Bull Ring to commemorate the civilians who died during air raids, naming all those who were killed or gave up their lives protecting the city. B. S. A. and Longbridge turned their hands to the British war effort once again.
Соғыстан кейінгі кезең
Royal Warwickshire Fusiliers 1968 жылы таратылды және басқа 3 Fusilier полкімен (The Royal Northumberland Fusiliers, The Lancashire Fusiliers және The Royal Fusiliers) біріктіріліп, Royal Regiment Of Fusiliers құрылды. Селли Ок ауруханасы 2012 жылы толық жабылды. Барлық әскери қызметкерлер қазір Бірмингемдегі жаңа салынған Королева Елизавета ауруханасында емделуде, ол Корольдік қорғаныс медицинасы орталығының жаңа орны болып табылады. Бұл орталық қақтығыс аймақтарынан келген жарақат алған әскери қызметкерлерге көмек көрсетеді, сондай-ақ Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштерінің медициналық қызметкерлерін даярлайды. HMS Daring, 45 типті алғашқы эсминец, Бірмингем қаласымен байланысты.
The Royal Warwickshire Fusiliers were absorbed in 1968 and were combined with the other 3 Fusilier Regiments (The Royal Northumberland Fusiliers, The Lancashire Fusiliers and The Royal Fusiliers) to form the Royal Regiment Of Fusiliers. Selly Oak Hospital closed completely in 2012. All military personnel are now treated at the recently built Queen Elizabeth Hospital in Birmingham which is now the new home of the Royal Centre for Defence Medicine, which cares for injured service men and women from conflict zones, as well as training Army, Navy and Air Force medical staff. HMS Daring, the first Type 45 destroyer is affiliated to the city of Birmingham.