Кіріспе

Бірмингем қаласы Англиядағы әскери тарихымен ұзақ уақыттан бері байланысты және бірнеше ғасыр бойы қару-жарақ өндірісінің маңызды орталығы болған. Ол Уорвикшир мен Вустерширдің аралығында орналасқан болуы мүмкін.

Римдік Британия

Мечли паркі, Харборнның жанында, бірінші ғасырдағы екі үлкен римдік бекіністің қалдықтары бар. Олар Британияға басып кірген кезде база ретінде пайдаланылған, сондай-ақ Чешир мен Уэльске алғашқы солтүстік-батыс жорылысында қолданылған болуы мүмкін. Қазіргі уақытта осы жердің көп бөлігі жойылды; Вустер және Бирмингем каналының жағалауларын салу лагердің оңтүстік бөлігін, оның ішінде бекіністің көп бөлігін қиратты. Соңғы қазба жұмыстары 1999 жылы жүргізілді, нәтижесінде негізгі бекіністе cohors equitata milliaria орналасқан болуы мүмкін екені анықталды – бұл 1000-нан кем емес салдаты бар, ауыр қаруланған жаяу әскері мен жеңіл қаруланған атты әскер бөлімінен тұратын күш. 19 ғасырда лагерьді ежелгі британдар салған деген болжам айтылды (бұл теория Райклид көшесінің бойымен орналасқандығымен байланысты қолдау тапты), ал кейбіреулер оны даниялықтар салған деді, бірақ бұл теорияны нақты дәлелдер растамайды. Қазба жұмыстары барысында семсерлер, балталар сияқты ежелгі қару-жарақтар мен қалқанның бөліктері табылды. Римдік астық қоймалары, қоймалар, казармалар, ағаш мұнаралары бар қоршау, күзет бөлмесі, түрлі шағын ғимараттар, керамика және құрал-саймандар ашылды. Бұл деректер бекіністің римдіктер Кентке алғаш рет қонғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң салынғанын көрсетеді. Қазіргі уақытта бұл орын І ғасырдың соңында тастап кетілген деп есептеледі.

Римдіктер ашқан

2006 жылдың маусым айында Кингс-Нортондағы Макдональдс жанынан жаңа римдік артефакттар табылды. Жергілікті археолог Питер Осборн ежелгі британиялық батыр патшайым Боадицея мен римдіктер арасындағы шайқастың біздің заманымыздың 61 жылы қазіргі Бирмингем деп аталатын аймақта немесе оның төңірегінде өткен болуы мүмкін екенін айтады. "Біз ежелгі Британияның 200 мың адамы мен римдіктер арасындағы шайқас Орталық Англияда болғанын анық білеміз". "Бұл орын Бирмингемдегі римдік бекінісі Мечлиге баратын жол бойында орналасқан, сондықтан осы себепті бұл жер шайқас болған орын болуы мүмкін деп есептейміз". Дегенмен, Бермингем университетінің археология саласының сарапшысы доктор Саймон Эсмонд Клири күмәндануда. Бұрынғыда шайқас алаңының орны Лестерширден Уорвикширге дейін әртүрлі болжамдармен ұсынылып келді. Жаңа тұрғын үйлердің құрылысы толық қазба жұмыстары аяқталғанша тоқтатылды.

17 ғасыр: ағылшын азаматтық соғысы

17 ғасырдың басында Бирмингем үлкен, жайылып жатқан теміршілер ауылына ұқсас еді. Жақын жердегі көмір мен темір кенінің көп болуына байланысты көптеген металл өңдеушілер шағын құю заводтары мен шеберханаларын ашты. Бирмингем шағын қару-жарақ өндірісімен танымал маңызды өндіріс орталығы болды, ал ауылдың саудасы алысқа тарады. 1637 жылы Лондондық бір пышақ шебері «Бромдегем пышақтарының» импортына қарсылық білдірді, олар көбінесе ұқсас сапада болғанымен, төмен бағада сатылды. Тамуорт, Дадли, Хартлбери, Вулвергемптон, Ковентри, Бертон және Личфилд сияқты көршілес қалалардан айырмашылығы, Бирмингемде әскери қорғаныс шамалы немесе мүлдем болған жоқ. 1642 жылы роялистер (Ворчестершир) мен парламентшілер (Уорвикшир) арасындағы шиеленіс айналасындағы ауылдарда көптеген шағын шайқастар мен ұрыстарға әкелді. Бирмингем маңындағы адалдықтар шатасқан, жер иелері, ақсүйектер мен помещиктер әртүрлі тараптар үшін күресті. Роялистер 1642 жылы үлкен күшпен Бирмингем арқылы алғаш рет өтті, қала көбінесе пуритандық болды және тонау оқиғалары болды. Қаладан кешірім сұраған король Чарльз екі капитанын аспалауға бұйырды, бірақ бұл қаланы тыныштандырмады, кейін корольдің багаж пойызы қолға түсіріліп, Уорвикке жеткізілді. Екі тарап та соғысқа дайындық жүргізіп, Бирмингемнің теміршілері шақырылды, нәтижесінде 15 000-нан астам қылыш жасалды, олар парламенттік күштерге ғана жеткізілді. Кингс Нортон мен Хоксли қазан айында шайқас алаңы ретінде пайдаланылды. Принц Руперттің әскерлері шабуылға ұшырап, көптеген жандар зардап шекті, бірақ екі тарап та басымдыққа ие болғанын мәлімдеді (Кингс Нортон шайқасына қараңыз). 1643 жылдың наурыз айында Принц Руперт шамамен 1900 адамымен қорғалмаған қалаға кіруді сұрады, бірақ 200-ге жуық қала тұрғыны және Личфилд гарнизонынан капитан Ричард Гривстің басшылығымен дөңгелек бас ротасы оған бас тартты. Кемп-Хилл шайқасы кавалерлердің Кемп-Хиллдегі нығайтылған бекіністерге тікелей шабуыл жасауымен басталды. Екі рет кері шегілгеннен кейін кавалерлер атты әскерлерімен қанаттан шабуыл жасап, нығайтылған бекіністерді басып алды. Кавалерлер қашқан қала тұрғындарын Бирмингемге дейін қуды, онда олар бірнеше үйлерден атылды, сол үйлерді өртеп жіберді. Қаланың шетіндегі Кейп-Хиллде дөңгелек бас әскерлері кавалерлерге шабуыл жасап, сәтті тоқтатты, олардың офицері Уильям, Денбиг графы қаза тапты, содан кейін Гривс пен оның адамдары Личфилдке ешқандай кедергісіз шегінді. Сол кездегі соғыс заңдары солдаттар сол үйлерден атылса, қорғалмаған (бекітілмеген) қала немесе ауылдағы мүлікті өртеп жіберуге рұқсат берді. Оқ атыс болды деп есептелген үйлер роялистер тарапынан өртеп жіберілді, ал олардың тұрғындарына өртті сөндіруге немесе жылжымалы мүліктерін қайтаруға рұқсат етілмеді. 80 үй «күлге айналды» (олардың кейбіреулері роялистерге жақын болды), 15 ер адам мен екі әйел қаза тапты, көптеген адамдар жарақат алды және мұқтаж қалды. 2004 жылы тарихшы Тревор Роял жазғандай: «Қаланы қиратып, көптеген үйлерін өртеп, Руперттің күші парламентке үгіт-насихаттық жеңіс сыйлады. Чарльз өзінің әскерлерінің мінез-құлқы үшін Рупертті сөккенімен, принц іс жүзінде өз әскерлерін тежеуге бар күшін салған, бірақ зиян келтірілді: Бирмингем парламентті қолдағаны үшін және одан пайда көруі үшін құнын төледі». Бирмингем осы кезеңде барлық түрдегі қару-жарақтарды өндіруді жалғастырды және парламенттік армиялар осы тауарларға көп сенді. Ол негізінен кавалерлік гарнизон орналасқан Ворчестершир мен дөңгелек бас гарнизон орналасқан Уорвикшир арасындағы шекарада қалды. Полковник Тинкер Фокс Бирмингемге жақын Эджбастон үйінен жұмыс істеді және 1643 жылдың 28 желтоқсанында Астон-холлға шабуыл жасап, Бирмингемдегі негізгі роялистік базаны жойды. Ол және оның гарнизоны Бірінші Азаматтық соғыс кезінде Ворчестерширге белсенді шабуылдар жасады. Оның ең танымал ерлігі - бұл Боудлиге жасалған командос стиліндегі шабуыл, оның нәтижесінде сэр Томас Литтелтон, оның губернаторы қолға түсті. 17 ғасырдың соңғы тоқсанында Бирмингем халқы 4000 мен 15000 аралығында болды. Бирмингемнің шағын қару-жарақ өндірісі жалғасты, ал 17 ғасырдың ортасынан соңына дейін Бирмингем теміршілері сапалы қару-жарақ жасаумен танымал болды (Александр Миссен өзінің саяхатында Миланға барғанда «жақсы тас кристалдан жасалған бұйымдар, қылыштар, таяқшалардың бастары, тамақ жәшіктері және басқа да жақсы болат бұйымдар» Миланда сатып алуға болатынын, бірақ «оларды Бирмингемде жақсырақ және арзанырақ алуға болады» деп жазды). 1690 жылдарға дейін Бирмингемде қару-жарақ өндірілгеніне ешқандай дәлел жоқ, сол кезде Ордонанс кеңсесі «1690 жылдың 14 шілдесінде төрт жиырма сегіз фунт стерлинг және сегіз шиллингтік қарызды төлеу үшін Джон Смартқа Томас Хэдлиге және Бирмингемнің қалған қару-жарақ шеберлеріне төлеуге» жарлық шығарды, бірақ бұл Бирмингемде сол күнгейін қару-жарақ өндірілмеген дегенді білдірмейді. 1689 жылы сэр Ричард Ньюдигейт қаланың өндірушілеріне британ үкіметін шағын қару-жарақпен жабдықтау туралы ұсыныс жасағанда, олардың сапасы шетелден импортталатын шағын қару-жарақтарға тең болуы маңызды болды. 1692 жылы сәтті сынақ тапсырысынан кейін үкімет алғашқы келісім-шарт жасады. 1693 жылдың 5 қаңтарында «Ордонанс офицерлері» бес жергілікті қару-жарақ өндірушіні бір жыл ішінде ай сайын 200 «снапханс мушкетін» өндіруге таңдады, мушкетіне 17 шиллинг, ал Лондонға жеткізілгені үшін жүз салмаққа 3 шиллинг төледі.

18 ғасыр

Бірмингемдегі қару жасау, негізінен Дигбет ауданында, сондай-ақ кейін "Қару кварталы" деп аталған жерде дамыды. 1745 жылғы 5 қазанда 6-шы жаяу әскер полкімен "45-ші Якобит көтерілісіне қарсы еріктілер полкін құру жөніндегі келісім өтті. Қала 1758 жылы Францияның шабуылдары туралы хабар тарағанда қорға үлес қосты. 6-шы жаяу полкі 1778 жылы Уорикшир графтығында жалдау жұмысын өте табысты жүргізді, сол себепті оны "Уорикшир" деп атады. Бирмингем ерлердің көп бөлігімен қамтамасыз етіп, олардың жабдықтарына жұрттан жиналған ақшамен 2000 фунт стерлинг жұмсады. 1782 жылдың тамызында корпус құрылды, бірақ ол көп ұзамай таратылған болуы керек. 1782 жылы жаяу әскер полктерімен аумақтық байланыс орнатылғанда, 6-шы полк 1-ші Уорикшир полкіне айналды, бұл округпен жақындағы байланыстарын көрсетті. 1794 жылы Батыс Үндістандағы Француз революциялық соғыстары кезінде 6-шы полк Мартиника, Гваделупа және Сент-Люсияны француздардан басып алуға қатысты, ал 1798 жылдың тамызында Касдебардағы шайқас үшін құрметті аталым алды. 1798 жылы революцияның басталу қаупі болғанда, капитан Пирсон мен лорд Броктың басшылығымен екі кавалерия және бір жаяу әскер ротасы құрылды, әрқайсысы 500 адамнан тұрды. Олар "Бирмингем адал еріктілер қауымдастығы" деп аталды және алғашқы парадты 1797 жылдың 15 тамызында Коулшилл көшесінде өткізді. Жаяу әскер Пруссиядан әкелінген мылтықтармен қаруланды. Адал қауымдастық өзінің алғашқы парадын 1797 жылдың 15 тамызында Коулшилл көшесінде өткізді. 1798 жылдың 4 маусымында Бирмингем Хитте (сол кезде жабылмаған) үлкен тексеру өтті, "жергілікті әдемі қыздардың қуанышына орай, олар қандайсын көбірек бағалауды білмейтін – қызыл атты немесе көк аяқты". 100 000-нан астам көрермен болды деген сөз бар. Қалада көптеген қару жасаушылар мен шеберханалар болғандықтан, қару жасау сапасын бақылау қажет болды. 1798 жылы Багот көшесінде үкіметтік тексеру бөлмелері ашылды, онда алпыс немесе жетпіс адам жұмыс істеді, бұл британдық армияны қамтамасыз ету үшін қажетті стандарттағы қару-жарақтар өндірілуін қамтамасыз ету үшін жасалды. Дегенмен, әскери мақсатта қолданылған қарулар Атлантикалық құл саудасында үлкен нарыққа айналды. 1788 жылғы Парламенттік баяндамада 4000-нан астам қару жасаушы есепке алынды, ал құл саудагерлеріне жылына 100 000 қару жіберілді.

19 ғасыр

Бирмингем еріктілері 1802 жылы Лорд Нельсонды, леди Гамильтонмен бірге қалаға келген кезде сүйемелдеу құрметіне ие болды. 1804 жылғы 2 тамыздағы тексеруде полк өз түстерін алды және жылдар бойы «Адалдар» сол кезеңнің ең танымал адамдары болды. Handsworth ерікті атқыштар бригадасы Бірмингем еріктілерінен кем түспеген, бірақ 1810 жылғы 29 мамырда Сноу-Хиллдегі тәртіпсіздікшілерді тарату үшін Handsworth атқыштар бригадасының қызметіне қажеттілік туындады, себебінің нақты себебі белгісіз. Дуддестон казармасы 1793 жылы 13 000 фунт стерлинг сомасында, 1791 жылғы қалалық тәртіпсіздіктердің салдарынан салынды. 1809 жылы 1805 жылғы Трафальгар шайқасында қаза болғандардың құрметіне, Болл-рингте Лорд Нельсонның ескерткіші ашылды. Боултон Трафальгар шайқасын еске алу үшін медаль жасады және үкімет рұқсатымен шайқасқа қатысқандардың барлығына бір-бірден берді; байрақты офицерлер мен командирлер алтыннан, лейтенанттар және т.б. күмістен, ал қатардағы сарбаздар қоладан алды. Медаль сатылымға шығарылмады, тек осы мақсатта соғылды, сондықтан ол сирек кездеседі. 1810 жылғы 29 мамырда Сноу-Хиллдегі тәртіпсіздікшілерді тарату үшін Handsworth ерікті атқыштар бригадасының қызметі қажет болды. 1858 жылғы 15 қаңтарда Парижде қолданылған Орсим бомбалары қалада жасалған. Ресми «Наталь күні» 1859 жылғы 14 желтоқсан деп есептелуі мүмкін, сол күні қалалық жиналыс «Бирмингемді ұлы ұлттық мылтық қозғалысына қатысты лайықты орынға қою үшін қажетті шараларды қабылдау мақсатында» өтті. Ұлық Чарльз Гранвилл Скотт бұрын Лорд Лей (округ әкімі) полковник болып таңдалған, майор Сандерс капитандыққа келісім берді, мырза Дж.О. Мейсон лейтенант болып тағайындалды және 1-ші рота мүшелерінің тізіміне 111 адам енгізілді, бірақ қозғалыс жоғарыда аталған күнге дейін нақты прогресске ие болған жоқ, мэр (мырза Томас Ллойд), сэр Джон Ратклифф, мырза А. Диксон және мырза Дж. Ллойд әрқайсысы өздерінің жиырма адамын жарақтандыруға уәде берді, ал басқа да джентльмендер қатардағы сарбаздарды киіндіруге көмектесті. Ақша табылған соң, адамдар да көп ұзамай келді, жыл соңында тізімде 320 есім болды, ал 1860 жылдың соңына қарай бұл сан 1080-ға жетті. Сол жылы Калторп паркінде алғашқы парад өтті, Борнбруктағы полигон ашылды және бірінші батальонды құрайтын он екі рота құрылды, бірақ көптеген жомарт сыйлықтарға (құрал жасаушылар 850 фунт стерлинг берді) және бірінші жылдық балдан түскен табысқа қарамастан, корпус 1000 фунт стерлингтен астам қарызбен қалды. 2-аудандық батальон құрылғаннан кейін полковник Скотт оның басшылығын алды, майор Сандерс жоғарылатылды. Одан кейін лейтенант полковник Мейсон келді, ол 1867 жылғы ақпанда отставкаға кеткеннен кейін майор Рэтклифф оның орнына келді, батальонда 1161 адам болды. Полковник Рэтклифф 1871 жылғы маусымда зейнеткерлікке шықты, оның орнына генерал-майор Хинде, С.Б. келді, ол 1881 жылғы 1 наурызда қайтыс болғанға дейін басшылықты жүзеге асырды. Одан кейін 4 қарашада (1881 ж.) уақытша командир болып тағайындалған майор Джем де қайтыс болды, майор Берт полковник В. Суинфен Джервис тағайындалғанға дейін оның орнына келді. Бірінші адъютант (1860 жылы тағайындалды) капитан МакИннис болды, ол 1870 жылы аттан құлап дене жарақатын алғаннан кейін зейнеткерлікке шықты; оның орнына әскери адъютант полковник Тарте келді. Корпустың алғашқы формасы - жасыл сырты бар сұр түсті киім және әтеш қауырсыны бар шапшаны болды; 1863 жылы бұл 60-шы атқыштар кигенге ұқсас, қызыл сырты бар жасыл киімге ауыстырылды, тек шалбарда кең қызыл жолақ болды. Шалбар жолағы 1875 жылы алынып тасталды, сондай-ақ бас киім мен қауырсын баспалдақ пен glengarry-ге орын берді, соңғысы 1884 жылы ресми армия қалқанымен ауыстырылды, және көп ұзамай, біздің жігіттер барлық қызыл түсте Стаффордшир батальондарының бауырлары сияқты көрінеді. Жыл сайынғы балдар танымал болған жоқ, соңғысы 1864 жылы өтті; базарлар 1863 жылғы 14-17 қазан және 1876 жылғы 24-27 қазан күндері өткізілді; спорттық көрсетулер берілді (алғашқысы 1865 жылғы мамыр айында). Волонтерлік парадта, 1861 жылғы 24 шілдеде Кембридж герцогының алдында; Хайд-парктегі парадта, 1865 жылғы маусымда, Уэльс ханзадасының алдында; Дербидегі Мидленд графтықтарының парадында, 1867 жылғы маусымда; Виндзордағы Корольдік парадта 1868 жылы; және содан бері барлық тексерулерде Бирмингем корпусы жалпы ақыл-ойы мен тиімділігі үшін жоғары мақтауға ие болды; ол елдегі үздік корпустардың бірі болды. 1875 жылғы 21 маусымда Саттонға жасалған алғашқы шығу 720 адамды құрады, ал басқалары лагерьде қосылды, нәтижесінде 800-ден астам адам шатыр астында болды, 744 адам парадқа қатысты. Streetly Wood-тағы лагерь сол күнден бері жыл сайын қайталанды; алғашқы жасанды шайқас 1877 жылғы 20 маусымда өтті. «Жасы жеткен күні» 1881 жылғы 29 қаңтарда Мидленд қонақүйінде өткізілген кешпен тойланды, сол кезде үкіметтік гранттар 26 568 фунт 14 шиллингке (£26,568.70) жетті, жергілікті жарналар 8780 фунтқа, ал қайырымдылықтар 1956 фунт 1 шиллинг 3 пенниге (£1,956.06) жетті. Бирмингем атқыштар корпусы қазірде 1873 жылғы армия схемасы бойынша «Сауысқан алтыншы» батальонымен байланыстырылған, Корольдік Уорвикшир полкінің Бірінші ерікті батальоны ретінде танылды. Мидленд атқыштар клубы 1875 жылы құрылған, ал Стаффордшир атқыштар қауымдастығы 1861 жылдан бері жұмыс істеп келеді. Екі клуб та Дартмут графының рұқсатымен Sandwell Park полигонын пайдаланды. 1881 жылы Нью-Йорктегі Кридморда өткен халықаралық жарыста осы аймақтың өкілдері жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді, сержант Бейтс (M.R.C.) АҚШ қауымдастықтарының ашық жарыстарында шетелдіктер үшін жеңіске жеткен жалғыз жүлдегер атанды. 1881 жылы Корольдік Уорвикшир фузилиярлары қаланың қорынан көп мөлшерде тартқаннан кейін құрылды. Корольдік Уорвикшир полкі Уорвикшир округінің округтік полкі ретінде қайта ұйымдастырылды, сонымен қатар оның милициясы мен ерікті жаяу әскерін де қамтыды. Сол кездегі ресми есепте Уорвикшир полкі парадқа 213 атты әскерін шығара алатыны көрсетілді, ал Стаффордширде 422 адам болды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Уорвикшир полкі, әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыста Бирмингем аймағынан кеңінен жұмылдырылды, алғашқы жалдау науқаны қалада 8000-нан астам адамды британдық полктерде соғысуға шақырды. Жалдаудың сәтті болуына байланысты үкімет тағы да жарнама жасап, одан кейін тағы 4000 еріктілерді жұмылдырды, бастапқыда олар 1-ші, 2-ші және 3-ші қалалық батальондар деп аталды, бірақ кейіннен Корольдік Уорвикшир полкіне біріктірілді. Бұл күштер кейіннен Бірінші дүниежүзілік соғыстың окоптарында шайқасты. Компанияның соғыстан кейінгі бағдарламасына қысқа мерзімге бірнеше ұшақ кірді. Олардың бірі – "Остин Грейхаунд" екі орындық истребитель, ал екіншісі – "Остин Болл" бір орындық ұшақ. Содан кейін, қанаттары бүгілетін бір орындық екіұшақ 500 фунт стерлингке сатылды, ал төртіншісі "Остин Уиппет" деп аталды. Көптеген адам қаза тапты. Жыл сайын Брумнан миллиондаған данаға дейін оқ-дәрі қаптары жіберілетін, ал толық оқ-дәрі патрондарының өндірісі кейін басталды. Қаптарды жасау бірнеше қауіпті процестерді қамтыды, және Бирмингем осыдан туындаған оқыс оқиғалар салдарынан көптеген балаларының қаза болуын қайғымен еске алды. Виттон қаласындағы Кинох және компаниясына қарасты оқ-дәрі зауыты 20 акр (80 000 м²) аумақты алып жатты және бірнеше жүз адамды жұмыспен қамтыды. Адам табиғатының қайшылығы сол еді – өлімге себеп болатын бұйымдарды негізінен әйелдер жасады, мүмкін болашақта осы заттардың салдарынан қаза болатын ер адамдардың аналары немесе әйелдері. Зауыт күніне 500 000 патрон шығаруға қабілетті болды, осы көрсеткіш түрік соғысы кезінде де орындалды. Зауытты толық жұмыс істету үшін апта сайын 50 тонна оралған мыс, 100 тонна қорғасын және 20 тонна оқ-дәрі қажет болды, ал зауыттың ішінде мылтық пен пулеметке арналған барлық түрдегі оқ-дәрілер жасалды. Басқа да ірі зауыттар Бирмингемдегі Кіші қару және металл компаниясы (Аддерли Парк Миллс), Ұлттық қару және оқ-дәрі компаниясы (Смолл Хит және Перри Барр) еді.

Соғыс аралығы

1936 жылы үкімет Касл Бромвич әуежайының қасына жер сатып алып, оның орнында Касл Бромвич ұшақ зауытын салды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1 қыркүйек 1939 жылғы. Англия шайқасына дайындалу үшін шамамен 75 000 Бирмингем мектеп оқушысы эвакуацияланды. 1940 жылғы 8 тамызда Эрдингтон ауданында Бирмингемге алғашқы әуе шабуылы жасалды. Бирмингемде болған 27 жау әуе шабуылы кезінде, үкімет жаңалықтар редакторларынан осы оқиғалар туралы хабарламауды ресми түрде өтінді, бұл қаладағы қаралы отбасыларды қатты ашуландырып, күйдірді. Әуе шабуылдары кезінде 2000-нан астам әйел, бала және қарттар қаза тауып, 3000-ға жуық адам ауыр жарақат алды. Шабуылдардың көп бөлігі қару-жарақ өндіретін мыңдаған заводтарға, оның ішінде Spitfire истребителін жаппай шығаратын Castle Bromwich әуе кемелерін құрастыру зауытына бағытталды. Ең ұзақ шабуыл 11 желтоқсанда болды және 13 сағатқа созылды, король Георг VI келесі күні зақымдарды тексерді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанына 60 жыл өткен соң, жаңа "Булл ринг" маңында әуе шабуылдары кезінде қаза тапқан бейбіт азаматтарды еске алу үшін ескерткіш орнатылды, онда қаза болғандардың және қаланы қорғау үшін өмірін бергендердің барлық есімдері жазылған. B.S.A. және Лонгбридж тағы да Британ армиясының соғысқа қатысуына қолдау көрсетті.

Соғыстан кейінгі кезең

Royal Warwickshire Fusiliers 1968 жылы таратылды және басқа 3 Fusilier полкімен (The Royal Northumberland Fusiliers, The Lancashire Fusiliers және The Royal Fusiliers) біріктіріліп, Royal Regiment Of Fusiliers құрылды. Селли Ок ауруханасы 2012 жылы толық жабылды. Барлық әскери қызметкерлер қазір Бірмингемдегі жаңа салынған Королева Елизавета ауруханасында емделуде, ол Корольдік қорғаныс медицинасы орталығының жаңа орны болып табылады. Бұл орталық қақтығыс аймақтарынан келген жарақат алған әскери қызметкерлерге көмек көрсетеді, сондай-ақ Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштерінің медициналық қызметкерлерін даярлайды. HMS Daring, 45 типті алғашқы эсминец, Бірмингем қаласымен байланысты.