Даңқты импровизатор: Дадли Риггс өмірі мен шығармашылығы
Dudley Riggs
Дюди Риггс (1932-2020) – американдық комик, футболшы, «Brave New Workshop» комедиялық труппасын құрған. Цирк артисі ретінде бастап, импровизация шебері болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық комедиан (1932–2020)
бұрынғы «All American» футболшысы
American comedian (1932–2020)
the former All American football player
Дадли Риггс (18 қаңтар 1932 – 22 қыркүйек 2020) – Нью-Йоркте Instant Theater Company-ді құрған импровизациялық комедиант. Кейіннен компания Миннеаполиске көшіп, Brave New Workshop комедиялық труппасы болып қайта құрылды.
Dudley Riggs (January 18, 1932 – September 22, 2020) was an improvisational comedian who created the Instant Theater Company in New York, which later moved to Minneapolis to become the Brave New Workshop comedy troupe.
Отбасы және ерте мансап
Риггс Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында дүниеге келді және бес жасында циркке қосылды. Оның отбасы Ринглинг Брос. және Барнум & Бейли циркінде әртүрлі нөмірлер көрсетті, онда ол водевиль стилінде комедия өнерін меңгерді. Ол циркте әуе акробаты, комедиялық акробат және клоун болып жұмыс істеді. Кейіннен, цирк жұмыс істемейтін қысқы айларда елді аралап саяхаттайтын топ құрды. Топтың қойылымдарында көрермендердің көбі әртістерге жаулы қарым-қатынас жасады. Көп жыл бойы көрермендерді дәстүрлі өнермен риза етуге тырысқаннан кейін, Риггс олардан пікір сұрауға көшті. Мысалы, ол: «Осы қалада кімді жек көресіздер?» – деп сұрайтын. Көрермендер «қала әкімі» десе, әртістер дереу әкім туралы сахналық көрініс қоятын. Сол кезде «импровизация» сөзі көбінесе джаз музыканттарының шығармашылығын сипаттау үшін қолданылатын. Риггс джазды жақсы көретін болғандықтан, өзі бұл терминді қолданбай, «жедел театр» деген тіркес қолдануды ұнатты. Кейін «Нью-Йорк Таймс» газетінің сыншысы Риггстің қойылымдарын «жаз сөздері» деп атады, ал 1960 және 1970 жылдары Second City труппасының өкілдері осы қойылымдарды «spot improv» деп атады. Бір жылы труппаның агенті әртістерді қабылдайтын бірде-бір орынды таба алмағанын мәлімдеді. Өнерлерін жақсарту үшін Риггс Нью-Йоркте топ мүшелері репетиция жасай алатын көшедегі ғимаратты жалға алды. Жаяу өтетін адамдар терезеден ішкі жағдайды көре алатын, ал келушілер репетицияны тамашалау үшін ақы төлеуге бастады. Риггс Нью-Йоркте 1954 жылдан 1958 жылға дейін жұмыс істеген Instant Theater Company компаниясын құрды. Сыншы Уолтер Керр ерте келіп, көргендеріне қатты таң қалды. Ол үш апта бойы рецензия жазудан тартынды, себебі әртістердің көрермендердің ұсыныстарын шынымен қабылдап жатқанына сенбеді. Керр топ мүшелерінің сырттан көмек алғанын және бұрын дайындалған материалдарды пайдаланғанын ойлады. Ол қойылымдардың шынайы екенін түсінгеннен кейін, мақтауға толы рецензия жазды.
Riggs was born in Little Rock, Arkansas and joined the circus when he was five years old. His family performed in a variety of acts with the Ringling Bros. and Barnum & Bailey Circus where he learned comedy in the vaudeville style. He worked as a circus aerialist, comedy acrobat, and clown. Later, he formed a group that toured the country during winters when the circus was not operating. Audiences at shows put on by the troupe were often quite hostile toward the performers. After years of trying to appease the crowds with traditional performance styles, Riggs began to request input from them. As an example, he might ask "Who do you hate in this town?" If the audience replied, "the mayor," the performers would quickly improvise a scene about the mayor. At the time improvisation was a word primarily used to describe the actions of jazz musicians. Riggs was an admirer of jazz and avoided using the term himself, preferring the phrase "instant theater." Later, The New York Times critic called Riggs' performances "word jazz," while members of the Second City troupe visiting in the 1960s and 1970s referred to the shows as "spot improv". One year, the booking agent for the troupe stated that he couldn't find anyplace willing to take the performers. In order to keep skills strong, Riggs rented a street level space in New York City where group members could practice. People walking by could see what was going on by looking through the window, and passers by soon began to offer money to watch rehearsals. Riggs began the Instant Theater Company in New York, which ran from 1954 to 1958. Critic Walter Kerr was an early attendee, and was amazed by what he saw. He held off writing a review for three weeks because he couldn't believe that the performers were actually taking in the audience's ideas—Kerr was convinced that group members were calling upon accomplices for input and were using pre arranged material. After realizing the authenticity of performances, he wrote a glowing review.
Батыл жаңа шеберхана
Риггстің импровизациялық тобы 1958 жылы Миннеаполиске қоныстанғанға дейін гастрольдік сапарларды бастады. Осы жерде Риггс Шығыс Хеннепин даңғылында «Эспрессо» кафесін ашты, онда ол штаттағы алғашқы эспрессо машинасын пайдаланды, сонымен қатар «Instant Theater Company» үшін орын дайындады. 1965 жылы кафе Оңтүстік Хеннепин даңғылындағы Uptown аймағына көшкеннен кейін, «Миссисипи өзенінің батысындағы алғашқы эспрессо машинасы» деген мәлімдеме де жасалды. 1961 жылы атауы «Жаңа батыл шеберхана» деп өзгертілді. 1971 жылы Риггс Миннеаполистің «Жеті бұрыш» аймағында, Миннесота университетінің жанында «Эксперименталды театр компаниясын» (ЭТК) ашты. Бұл театр комедия, эстрадалық қойылымдар және арнайы бағдарламалар сияқты материалдардың кең ауқымын ұсынды. «Жаңа батыл шеберханада» көптеген танымал өнерпаздар мансаптарын бастады, олардың ішінде аймақтық тумалар Луи Андерсон мен Аль Франкен, жазушылар Пат Профт, теледидар продюсері Линда Уоллем және сценарийші, продюсер және режиссер Питер Толан бар. «Жаңа батыл шеберхана» мен Чикагодағы «Second City» арасында тәжірибе мен техника алмасылды. Дель Клоуз бір кезде Риггспен бірге жұмыс істеді, ал екі труппаның мүшелері де саяхаттағанда бір-бірінің қойылымдарына қатысып тұрды. 39 жыл бойы басқарып келгеннен кейін, Риггс 1997 жылы «Жаңа батыл шеберхананы» Марк Бергенге, Джон Суиниге және Дженни Лилледалға сатты. Берген кейін басқа жобаларға көшті, ал Суини мен Лилледал театрды жалғастырып, бірнеше өзгерістер енгізді. Олардың назары көбірек ұзақ форматтағы импровизацияға аударылды, ал Риггс әрқашан қысқа, жеке эскиздерге басымдық берген. 2017 жылы Миннесота университетінің баспасы Риггстің «Flying Funny: My Life Without a Net» атты естеліктерін жариялады. Естеліктер цирк пен водевильдегі ерте өміріне, сондай-ақ импровизацияның бастапқы дамуына арналған, себебі Рон Хаббардтың «Жаңа батыл шеберханасы» және Ирв Летофскийдің «Көңілді комедия» кітаптары кейінірек болған оқиғаларды қамтыды.
Riggs' improv group began touring before eventually settling in Minneapolis in 1958. Here, Riggs founded the Cafe Espresso on East Hennepin Avenue, where he operated the first espresso machine in the state while also providing a home for Instant Theater Company. After the café moved to South Hennepin Avenue in Uptown in 1965, claims of "the first espresso machine west of the Mississippi River" were also made. By 1961 the name had been changed to Brave New Workshop. In 1971, Riggs opened the Experimental Theater Company (E. T. C.) in the Seven Corners area of Minneapolis, next to the University of Minnesota. This theater provided a wider range of material including comedy, variety shows, and specialty acts. A number of famous performers started at the Brave New Workshop, including regional natives Louie Anderson and Al Franken, writers such as Pat Proft, television executive producer Linda Wallem, and scriptwriter and producer/director Peter Tolan. There was some sharing of experience and technique between BNW and Second City in Chicago. Del Close worked with Riggs for a time, and members of both troupes were regulars at each other's shows when traveling. After operating it for 39 years, Riggs sold the Brave New Workshop in 1997 to Mark Bergen, John Sweeney and Jenni Lilledahl. Bergen eventually moved on to other projects and Sweeney and Lilledahl continued to operate the theater and made some changes. Their focus is more on long form improvisation, while Riggs had always been more focused on shorter individual sketches. In 2017, the University of Minnesota Press published Riggs's memoir Flying Funny: My Life Without a Net. The memoir focuses on his early life in the circus and vaudeville, and the early development of improv, since the books Brave New Workshop by Ron Hubbard and Promiscuous Comedy by Irv Letofsky covered some later developments.
Өлім
Риггс 2020 жылдың 22 қыркүйегінде Миннеаполисте 88 жасында қайтыс болды.
Riggs died in Minneapolis on September 22, 2020, aged 88.