Пол Лорин Кантер: Американдық рок музыкантының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық рок музыканты (1941–2016)

Пол Лорин Кантнер. Оның анасы сегіз жасында қайтыс болды, және Кантнер оның жаназасына бара алмағанын еске алды; әкесі оның орнына циркке жіберді. Анасы қайтыс болғаннан кейін, саяхаттап сатумен айналысқан әкесі, жас Кантнерді католик әскери интернатына жіберді. Сегіз немесе тоғыз жасында мектеп кітапханасында алғашқы ғылыми-фантастикалық кітабын оқыды, содан бері ғылыми фантастика мен музыкаға беріліп, көңілін ауыстырды. Бір кезде ол Лос-Анджелестегі Венецияда бірнеше фолк әншілерімен бірге тұрды, олар кейіннен рокқа өтті, оның ішінде Дэвид Кросби және Дэвид Фрайберг болды.

1965-1974: Джефферсон ұшағы, Империяға қарсы соққылар, Күн ұшағы және Барон фон Толлбут

1965 жылдың жазында әнші Марти Балин Кантнердың Сан-Францискодағы фолк-клуб "Дрининг Гурд" тағы өнер көрсеткенін көріп, оны жаңа топ – Jefferson Airplane құруға шақырды. Топқа жетекші гитарист қажет болғанда, Кантнер Кауконенді ұсынды. Ол сондай-ақ Дэвид Кросби мен Стивен Стиллспен "Wooden Ships" әнін бірлесіп жазды, бірақ Джефферсон Эйрплейннің алғашқы менеджерімен сот мәселесі болғандықтан бастапқыда авторлығы көрсетілмеді. Балин Кантнердың музыкасын жоғары бағалаған, бірақ оның мінезі қиын екенін және ол өзгелердің музыкасын орындаудан бас тартатынын айтты. Джефферсон Эйрплейнмен бірге Кантнер 1966 жылы Монтерей джаз фестивалінде, 1967 жылы Монтерей поп фестивалінде және 1969 жылы Вудсток фестивалінде өнер көрсетті. 1969 жылы топ Альтамонтта өнер танытты, сол кезде концертте қауіпсіздікке жалданып келген Hells Angels мүшесінің бірі Балинды өнер көрсету кезінде есінен айырды. Кантнер Альтамонт концерті туралы деректі фильмде, "Gimme Shelter" фильмінде сахнада Hell's Angel-мен болған жанжалды көрсетті. Коммерциялық сәттілікке қарамастан, топ ішіндегі дау-жанжалдардың салдарынан, өзінің ең жақсы кезеңінде бөлінуге ұшырады. 1970-ші жылдардың басындағы өткелді кезеңде, "Авиалайнер" тобы ыдырап бастағанда, Кантнер "Blows Against The Empire" концептуалды альбомын жазды, онда ол Jefferson Starship деп атаған музыканттардың уақытша тобымен бірге жұмыс істеді. 1983 жылы Кантнердің жеке альбомы ретінде "Blows Against the Empire" қатысушыларының бірнешесін қамтитын жалғасы ("Planet Earth Rock and Roll Orchestra") жарық көрді. Кантнер Грейс Сликке ұзақ уақыт бойы ғашық болған, бірақ ол топтың барабаншысы Спенсер Драйденмен қарым-қатынаста болды. Екі жылдық махаббат одан кейін аяқталған соң, ол Грейспен бірге болу мүмкіндігіне ие болды. 1969 жылы олар жұбайлар ретінде жұрт алдында бірге өмір сүре бастады. Rolling Stone журналы оларды "психоделикалық Джон мен Йоко" деп атады. Слик жүкті болды, ал олардың болашақ баласы туралы "A Child Is Coming" әні "Blows Against the Empire" альбомында жарық көрді. Кантнер мен Сликтің қызы, Чайна Винг Кантнер 1971 жылы дүниеге келді. Кантнер мен Слик екі альбом шығарды. "Sunfighter" 1971 жылы Чайнаның тууына орай шығарылған, экологиялық тақырыптарға толы альбом болды. Альбомның мұқабасында Чайна бейнеленген, ал трек-тізімінде Слик жазған және орындаған "China" әні бар, ол оның жаңа туған баласына арналған. Кантнер мен Слик 1972 жылы Огайо штатының Акрондағы концертінен кейін полицейге шабуыл жасады деген айыппен тағы да жаңалықтарға түсті. 1973 жылы жарық көрген "Baron von Tollbooth and the Chrome Nun" альбомы Дэвид Кросбидің жұбайларға берген лақап есімдерімен аталды. Кантнер ұзақ жылдар бойы дос болған Джек Трейлор арқылы 1971 жылы жасөспірім гитарист Крейг Чакиконы тапты. Чакико "Sunfighter" және "Baron von Tollbooth" альбомдарына үлес қосты, содан кейін 1990 жылға дейін Starship атауының барлық түрлерімен бірге ойнады.

During the summer of 1965, singer Marty Balin saw Kantner perform at the Drinking Gourd, a San Francisco folk club, and invited him to co found a new band, Jefferson Airplane. When the group needed a lead guitarist, Kantner recommended Kaukonen. He also co wrote the song "Wooden Ships" with David Crosby and Stephen Stills, but was not credited initially due to pending litigation with Jefferson Airplane's first manager. Balin praised Kantner's music, but said Kantner was difficult to get along with and that he refused to do the music of others. With Jefferson Airplane, Kantner was among the performers at the Monterey Jazz Festival in 1966, the 1967 Monterey Pop Festival and the 1969 Woodstock Festival. In 1969, the group played at Altamont, where Balin was knocked unconscious during their set by a Hells Angels member hired as security for the concert. Kantner appears in the documentary film about the Altamont concert, Gimme Shelter, in an on stage confrontation with a Hell's Angel regarding the altercation. Despite its commercial success, the Airplane was plagued by intra group fighting, causing the band to begin splintering at the height of its success. During the transitional period of the early 1970s, as the Airplane started to come apart, Kantner recorded Blows Against The Empire, a concept album featuring an ad hoc group of musicians whom he dubbed Jefferson Starship. A sequel (Planet Earth Rock and Roll Orchestra) including several Blows Against the Empire participants was released as a Kantner solo album in 1983. Kantner had been in love with Grace Slick for some time, but she was involved in a relationship with the band's drummer, Spencer Dryden. After their two year affair ended, he finally had a chance with Grace. In 1969, they began living together publicly as a couple. Rolling Stone called them "the psychedelic John and Yoko." Slick became pregnant, and a song about their child's impending birth, "A Child Is Coming," appeared on Blows Against the Empire. Kantner and Slick's daughter China Wing Kantner was born in 1971. Kantner and Slick released two follow up albums. Sunfighter was an environmentalism tinged album released in 1971 to celebrate China's birth. China appears on the album cover, and the track list includes "China", a song written and sung by Slick about her new baby. Kantner and Slick made news again in 1972, when they were accused of assaulting a policeman after their Akron, Ohio concert. 1973's Baron von Tollbooth and the Chrome Nun was named after the nicknames David Crosby had given to the couple. Through longtime friend Jack Traylor, Kantner discovered teenaged guitarist Craig Chaquico in 1971. Chaquico contributed to Sunfighter and Baron von Tollbooth before going on to play with all of the incarnations of the Starship name until 1990.

1974-1984 жылдар: Джефферсон жұлдызды кемесі және Жер планетасы рок-н-ролл оркестрі

1973 жылы Кауконен мен Касады Airplane тобынан шығып, Hot Tuna тобына толық көңіл бөлген соң, 1974 жылдың басында Барон фон Толлбут тобының негізгі құрамы ресми түрде Jefferson Starship болып қайта құрылды. Кантнер, Слик және қалған үш ертедегі Airplane тобының мүшелері (вокалист/бассист/клавиатурашы Дэвид Фрайберг, барабаншы Джон Барбата және скрипкашы Папа Джон Крейч) Чакико мен Питер Кауконенмен (Жорманың інісі) бірікті. Ұзақ үзілістен кейін Марти Балин Jefferson Starship тобымен жұмыс істей бастады, ал олардың алғашқы альбомы Dragon Fly әлі дайын болмағанда, Кантнермен бірлесіп "Caroline" атты алғашқы балладаны жазып, оны альбомда орындады. "Caroline" хит-парадқа ілеспесе де, альбом 11-орынды иеленді, бұл соңғы үш жылдағы Jefferson Airplane тобына қатысты кез келген жұмыстан жақсы нәтиже болды. 1975 жылы жарық көрген бестселлер "Қызыл Октопус" (ішінде 3-орындағы "Miracles" хиті) альбомында Балин толыққанды мүше болып, өзінің эпохалық әнімен топтың маңызды шығармашылық күші ретінде танылды. Red Octopus және 1976 жылғы Spitfire (ішінде Балиннің тағы бір хиті, 12-орындағы "With Your Love") альбомдарында Кантнер әдеттегі ән жазу тәсілін топтың ұнататын софт-рок стилімен үйлестірді. Осы альбомдарда "I Want To See Another World", "St. Charles" (1976 жылы 64-орындағы шағын хит) және "Song to the Sun" сюитасы сияқты әндер орын алды. 1978 жылы шыққан Earth альбомында Кантнер тек бір ән салғанмен, Red Octopus және Spitfire альбомдарының табысын екі үлкен Балин орындаған софт-рок хитімен қайталады ("Jesse Barish-тің "Count on Me" [8-орын] және N. Q. Dewey-дің "Runaway" [12-орын]). Jefferson Starship тобы жыл соңына дейін маңызды құрамдық өзгерістерге ұшырады. Слик 1975 жылы Кантнерден ажырасып, Jefferson Starship тобының турлық менеджері Скип Джонсонға үйленді. Кантнердің композициялары басымдығы бар хард-рок альбомы Freedom at Point Zero 1979 жылдың қараша айында жарық көрді. Бұл топтың соңғы Топ-10 альбомы болды (10-орынды иеленді) және Фрайберг, музыкант Джим Макферсон, Кантнер және Чакиконың бірлескен жұмысы "Jane" (14-орын) әнін қамтыды. Кантнердің жаңа толқынға шабыттанған "Girl with the Hungry Eyes" әні де хит-парадқа еніп, 55-орынды иеленді. 1980 жылдың қазан айында Кантнер ми қан кетуінен ауыр халде Седарс Синай медициналық орталығына жеткізілді. Кантнер Лос-Анджелесте альбом үстінде жұмыс істеп жатқанда ауырып қалды. Ол кезде ол 39 жаста болды және операциясыз толыққанды жазылып, үлкен қиындықтарды жеңді. Бір жылдан кейін Кантнер осы оқиға туралы былай деді: "Егер жоғарыда маған сөйлеуге дайын болған Күш болса, мен оны тыңдауға дайын едім. Бірақ ештеңе болған жоқ. Бұл жай ғана шағын демалыс сияқты болды". Бұл оның ауыр науқасқа шалдығуы немесе жарақат алуының екінші жағдайы болды, өйткені ол 1960 жылдардың басында мотоцикл апатына ұшыраған: "Мен сағатына 40 миль жылдамдықпен ағашқа баспен соғылып, бас сүйегімді жартылай сындырып алдым. Біраз уақыт бойы бас сүйегімде пластина болды". Мотоцикл апатынан алған жарақат Кантнерді ми қан кетуінен туындаған ауыр асқынулардан сақтады, өйткені апат салдарынан қалған тесік бас сүйегінің қысымын азайтты. Кантнер "Ядролық жиһаз" турнесінің ортасында топтан кету туралы шешім қабылдады. Оның кеткенінен кейін Кантнер топтың атын қолдану құқығы үшін бұрынғы әріптестеріне қарсы сот процесін бастады, өйткені топтың қалған бөлігі Jefferson Starship атымен жұмысын жалғастыруды шешті. Кантнердің ісі жүріп жатқанда топ қысқа уақытқа "Starship Jefferson" атымен өнер көрсетті. Кантнер 1985 жылдың наурыз айында келісімге келді, ал топтың аты Starship болып қысқартылды.

After Kaukonen and Casady left the Airplane in 1973 to devote their full attention to Hot Tuna, the core band on Baron von Tollbooth was formally reborn as Jefferson Starship in early 1974. Kantner, Slick and the three remaining late Airplane holdovers (vocalist/bassist/keyboardist David Freiberg, drummer John Barbata, and fiddler Papa John Creach) were joined by Chaquico and Peter Kaukonen (Jorma's brother), who was shortly replaced by Pete Sears, a contributor to previous solo efforts by Creach and Slick who alternated with Freiberg on bass and keyboards. Following a long sabbatical, Marty Balin began to work with Jefferson Starship while their first album, Dragon Fly, was still in the works, co writing the early power ballad "Caroline" with Kantner and performing the song on the album. Although "Caroline" failed to chart, the album peaked at No. 11, better than any Jefferson Airplane related effort in three years. By 1975's bestselling Red Octopus (including the No. 3 hit "Miracles"), Balin was a full member and had ensconced himself as a major creative force in the group with the epochal song. Both Red Octopus and 1976's Spitfire (which featured another Balin penned hit in the No. 12 "With Your Love") saw Kantner amalgamate his usual songwriting approach with the soft rock ethos favored by the group in such songs as "I Want To See Another World," "St. Charles" (a minor hit that peaked at No. 64 in 1976) and the "Song to the Sun" suite. Although Earth (1978) – to which Kantner contributed just one song – duplicated the success of Red Octopus and Spitfire with two major Balin sung soft rock hits (Jesse Barish's "Count on Me" [No. 8] and N. Q. Dewey's "Runaway" [No. 12]), Jefferson Starship saw major personnel changes before year's end. Slick had left Kantner in 1975 to marry Skip Johnson, a Jefferson Starship roadie. Freedom at Point Zero, a hard rock album dominated by Kantner compositions, was released in November 1979; it marked the band's last Top Ten album (peaking at No. 10) and included the No. 14 "Jane", a collaboration between Freiberg, musician Jim McPherson, Kantner and Chaquico. Kantner's new wave inspired "Girl with the Hungry Eyes" also charted, peaking at No. 55. In October 1980, Kantner was taken to Cedars Sinai Medical Center in serious condition from a cerebral hemorrhage. Kantner had been working in Los Angeles on an album when he became ill. He was 39 years old at the time and beat considerable odds with a full recovery without surgery. A year later, Kantner talked about the experience, saying, "If there was a Big Guy up there willing to talk to me, I was willing to listen. But nothing happened. It was all just like a small vacation." It was his second brush with serious illness or injury, having suffered a serious motorcycle accident in the early 1960s: "I hit a tree at 40 miles an hour head first and nearly shattered my skull. I had a plate in there for a while." The injury from the motorcycle accident was credited with saving Kantner from serious complications from the cerebral hemorrhage; the hole left by the accident relieved the accompanying cranial pressure. Kantner made his decision to leave in the middle of the Nuclear Furniture tour. Upon his departure, Kantner took legal action against his former bandmates over the group's name after the rest of the band resolved to continue as Jefferson Starship; as Kantner's lawsuit proceeded, the group briefly performed as "Starship Jefferson." Kantner settled in March 1985, and the group name was reduced to Starship.

1984-2016: KBC тобы, Джефферсон ұшағының қайта қосылуы және Джефферсон Starship: Келесі буын

1985 жылы Кантнер Балин мен Джек Касадымен бірге KBC Band тобын құрды; екі жылдан кейін олар Arista Records лейблында KBC Band атты жалғыз альбомын шығарды. 1986 жылы Кантнер Слик пен оның күйеуі Скип Джонсонмен бірге бірнеше телефон әңгімелерін жазып алу мәселесі бойынша сотқа барды. Кантнер Балин мен Касадымен қайта біріккеннен кейін, KBC Band тобы Джефферсон Эйрплейн тобының толыққанды қайта құрылуына мүмкіндік берді. 1987 жылы KBC Band тобы тарағаннан кейін Кантнер, он сегіз жыл бұрын топтың алғашқы құрамында орындағаннан кейін, қысқа мерзімге Hot Tuna тобына қосылды. 1988 жылы Грейс Слик Сан-Францискодағы концертте топпен бірге өнер көрсетті. Бұл 1966-1970 жылдардағы классикалық Джефферсон Эйрплейн тобының ресми қайта құрылуына әкелді, Спенсер Драйденнен басқа. Columbia Records лейблында өз атауын алған альбом шығарылды. Тур сәтті өтті, бірақ қайта жандану қысқа ғана болды; 1973 жылы болғандай, топ ресми түрде таратылмады. Грейс Слик атап көрсеткендей, қайта құрылу әзіл ретінде басталды: «Біз тіпті бір жыл бойы сөйлеспедік, заңдық дауларда болдық – шындығында, мен мен Полдың арасында әлі де бірнеше сот ісі бар, олар Эйрплейнге қатысты. Қалай болса да, идеясы мынадай болды: мен жай ғана тымсырып кіріп, сахнаның жанына тұрып, шығып «Ақ қоянды» әнін орындап, Полдың не істейтінін көруім керек еді. Пол әзілді түсінбеді, бірақ оған ұнады, көрермендерге де ұнады, осылай басталды». Кантнер мен оның Джефферсон Эйрплейн тобының мүшелері 1996 жылы Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Осы шара 1970 жылдан бері Марти Балин, Йорма Кауконен, Джек Касады, Спенсер Драйден және Кантнердің «классикалық» құрамының көп бөлігінің алғашқы өнері болды. Грейс Слик қатыса алмады, өйткені аяғы ауырған, бірақ Кантнер жеткізген хабар жіберді: «Грейс сіздерге сәлем жолдайды». 1992 жылдың басында Кантнер Джефферсон Старшип тобын қайта құрды, ал Балин бір жылдан кейін қосылды. Балин 2000 жылдардың ортасында отбасылық жағдайларға байланысты топпен байланысын азайтуға мәжбүр болды, бірақ Кантнер 2015 жылға дейін топпен гастрольдік сапарлар мен жазуларын жалғастырды. Джефферсон Старшиптің кейінгі құрамында Кантнерге бұрынғы Эйрплейн және Старшип мүшелері, әсіресе Касады мен Фрайберг қосылды, олар 2005 жылы Балинды қайтадан алмастырды. Соңғы әйел вокалисі Кэти Ричардсон және Кантнердің ұлы Александр Кантнердің бас гитарасымен Джефферсон Старшип 2008 жылдың қыркүйегінде Windows of Heaven альбомынан кейін алғашқы студиялық альбомын, «Jefferson's Tree of Liberty» атты шығарды. Альбом Кантнердің музыкалық тамырларына оралуды білдірді, онда американдық халық музыкасының қайта жаңғыруынан 1950 және 1960 жылдардағы наразылық әндерінің каверлері болды. 2010 жылдың соңында Кантнер өзі және әртүрлі суретшілер орындаған «соны өнер» жинақтарын құрастыруға кірісті, оларға кавер әндер, дыбыс эффектілері және сөздік материалдар кірді, оларды «Пол Кантнер терезе коллекциясы» деген атпен бірнеше томдық жинақтар түрінде шығарды. 2015 жылдың 25 наурызында Кантнердің жүрек талмасынан зардап шеккені хабарланды. «Полдың денсаулығы осы аптада нашарлады», - деді Jefferson Starship тобының мүшелері Facebook парақшасында. «Ол ауруханада, жағдайы тұрақты, дәрігерлер не болып жатқанын анықтау үшін тексеріс жүргізіп жатыр, бірақ жүрек талмасы болған деп күдіктенуде. Ол ең жақсы күтімде және біз оған барлық жақсы тілектерімізді, ойларымызды және сауығу энергиясын жібереміз». Топ сондай-ақ «көптеген концерттер сатылып бітті немесе оған жақын болғандықтан, біз келісім-шарттарымызды және билет сатып алған жанкүйерлерімізді құрметтеуіміз керек, сондықтан біз туристік сапарды одан безі қосылып жалғастырамыз», - деді ресми мәлімдемесінде. «Біз барлық концерттерді Полдың жағдайы жақсарғанша оған арнаймыз». Кантнер сол жылы топқа оралды, Джефферсон Эйрплейн тобының 50 жылдығын арнайы концерттермен атап өту үшін, сонымен қатар Grateful Dead тобына арналған Jazz is Dead тобы да қатысты.

In 1985, Kantner formed the KBC Band with Balin and Jack Casady; they released their only album, KBC Band, two years later on Arista Records. In 1986, Kantner headed for court with Slick and her husband Skip Johnson over the taping of some telephone conversations. With Kantner reunited with Balin and Casady, the KBC Band opened the door to a full blown Jefferson Airplane reunion. Following the demise of the KBC Band in 1987, Kantner briefly rejoined Hot Tuna after performing in the band's first lineup eighteen years earlier. In 1988, Grace Slick sat in with the band at a San Francisco concert. This led to a formal reunion of the classic 1966 1970 Jefferson Airplane lineup save for Spencer Dryden. A self titled album was released by Columbia Records. While the accompanying tour was a success, the revival proved to be short lived; as in 1973, the group never formally disbanded. According to Grace Slick, the reunion began as a joke: "We hadn't even talked for a year, and we were battling legally – in fact, there are still some standing lawsuits between me and Paul, something to do with the Airplane. Anyway, the idea was that I'd just sneak in, stand at the side of the stage and come out and sing 'White Rabbit' and see what Paul did. Paul never got the joke, but he liked it, the audience liked it, and that's how it started." Kantner and his Jefferson Airplane bandmates were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 1996. The induction ceremony marked the first performance by most of the "classic" lineup of Marty Balin, Jorma Kaukonen, Jack Casady, Spencer Dryden and Kantner since 1970. Grace Slick had to miss the ceremonies because of a serious leg infection, but sent a message which Kantner delivered: "Grace sends her love." In early 1992, Kantner reformed Jefferson Starship, with Balin joining a year later. Although Balin was forced to scale back his involvement with the group due to family exigencies in the mid 2000s, Kantner continued to tour and record with the band through 2015. Kantner was joined in the later versions of Jefferson Starship with various former Airplane and Starship members, most notably Casady and Freiberg, who effectively replaced Balin once again in 2005. With their latest female vocalist Cathy Richardson and Kantner's son Alexander Kantner on bass, Jefferson Starship released their first studio album since Windows of Heaven, titled Jefferson's Tree of Liberty in September 2008. The album was a return to Kantner's musical roots featuring covers of 1950s and 1960s protest songs from the American folk music revival. In late 2010 Kantner started to compile collections of "sonic art" performed by him and various artists, including a mix of cover songs, sound effects, and spoken word, releasing multiple volumes under the title "Paul Kantner Windowpane Collective". On March 25, 2015, it was reported that Kantner had suffered a heart attack. "Paul's health took a bad turn this week," the members of Jefferson Starship said via a Facebook post. "He's in the hospital, stable and undergoing tests to find out exactly what's going on, but doctors suspect he had a heart attack. He is in the best possible care and we are sending him all of our best wishes, good thoughts and healing vibes." The band also stated that they're "continuing the tour without him, as most of the shows are sold out or close to it and we have to honor our contracts and our fans who bought tickets and put on the best show possible," the band said in its official statement. "We will dedicate every show to Paul until he is well enough to rejoin us onstage." Kantner returned to the group later on in the year, in time to celebrate the 50th anniversary of Jefferson Airplane with special shows that also featured Grateful Dead tribute group Jazz is Dead.

Өлім

Кантнер 2016 жылдың 28 қаңтарында Сан-Францискода 74 жасында көптеген органдарының жұмысын тоқтатуынан және септикалық шоктан көз жұмды. Оған дейін бірнеше күн бұрын ол жүрек талмасына ұшыраған болатын. Кантнердің қайтысынан кейін Grateful Dead тобының барабаншысы Микки Харт оны топтың тірегі деп атап, Слик, Касады және Кауконенге берілген құрметті Кантнердің де алуға тиіс екенін айтты. Қызыққа толысы, ол "Airplane" тобының негізін қалаушыларының бірі Сигне Толи Андерсонмен бір күні көз жұмды.