Кіріспе

Америкалық археолог, Инд өркениетін зерттеуші (1952 жылы туған). Джонатан Марк Кенойер (1952 жылдың 28 мамырында, Шилонг, Үндістан) – американдық археолог және Джордж Ф. Дейлс-младший және Барбара А. Дейлс атындағы Висконсин университеті Мадисон қаласындағы антропология профессоры. Ол Калифорния университетінде (Беркли) бакалавр, магистр және докторлық дәрежелерін 1983 жылы аяқтады. Кенойер – "Мұңшақ зерттеушілер қоғамының" президенті. Инд өркениетіне баса назар аударған Кенойер Үндістан субконтинентінде, сондай-ақ Оман мен Ауғанстан сияқты көршілес аймақтардағы Инд өркениетін зерттеуге қатысады. Ол сонымен қатар зерттеу саласын Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияға кеңейтіп, осы аймақтарды субконтинентке байланыстыратын қашықтықтағы сауданы жақсырақ түсінуге ұмтылады. 2011 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол АҚШ-тың академиктерін Оңтүстік Азия аймақтарымен байланыстыратын көптеген институттарда жұмыс істеді, мысалы, Американың теңіздегі зерттеу орталықтары кеңесі, Американың Үндістан зерттеулер институты, Бангладеш зерттеулер институты, Ауғанстан зерттеулер институты және Пәкістан зерттеулер институты. Ол урду, хинди және бенгал тілдерін еркін меңгерген.

Кітаптар мен редакцияланған томдар

2005: "Ежелгі Оңтүстік Азия әлемі". Джонатан Марк Кенойер және Кимберли Хьюстон еңбектері. Оксфорд университетінің баспасы, Нью-Йорк. 1998: Инд өзені цивилизациясының ежелгі қалалары. Оксфорд университетінің баспасы және Американың Пәкістан зерттеулер институты, Карачи. 1998: Саранг және Живай: Ежелгі Инд аңғары туралы бояу кітабының әңгімесі. Оксфорд университетінің баспасы, Карачи. 1994: Шумерден Мелухаға дейін: Джордж Ф. Дейлздің естелігіне арналған Оңтүстік және Батыс Азия археологиясына үлес. Висконсин археологиялық есептері, 3-том. Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы антропология факультеті. 1989: Оңтүстік Азия археологиясының ескі мәселелері мен жаңа перспективалары. Висконсин археологиялық баяндамалары, 2-том. Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы антропология факультеті. 1986: Мохенджо-Даро қазбалары, Пәкістан: Қыш ыдыстар. Джордж Ф. Дейлз және Джонатан Марк Кенойер, Университет мұражайының 53-монографиясы. Университет мұражайы, Филадельфия университеті. 1983: Индус цивилизациясының қабық өңдеу өнеркәсібі: археологиялық және этнографиялық көзқарас. Калифорния университеті, Берклидегі докторлық диссертация.

Мақалалар

2017 ж.: "Протарихи және ерте тарихи кезеңдегі Оңтүстік Азиядағы тоқыма және сауда". "Жібек: Рим мен Қытай арасындағы Ежелгі кездегі жібек жолдары бойындағы сауда және алмасу", Берит Хильдебрандт редакциялаған. Oxbow Books, Oxford, Ancient Textiles Series (Vol. 29), 2015: "Бронза дәуіріндегі Троядағы тас бұршақ технологиясының жаңа көзқарастары". Людвик, Г., Дж. М. Кенойер, М. Пенизжек және В. Айлвард. Анатолиялық зерттеулер журналы 65 (2015): 1–18. 2015: "Пакистанның археологиялық мұрасы: Индо-Ганге дәстүрі: Солтүстік субконтиненттің ертедегі тарихи әмірлері мен мемлекеттері". Пакистан тарихы, Роджер Лонг редакциялаған, 91–134-беттер. Oxford University Press: Карачи. 2015: "Пакистанның археологиялық мұрасы: Палеолиттен Инд өркениетіне дейін". Пакистан тарихы, Роджер Лонг редакциялаған, 1–90-беттер. Oxford University Press: Карачи. 2014: "Инд дәстүрі туралы жаңа көзқарастар: Хараппадағы және Пәкістан мен Үндістанның басқа да жерлеріндегі соңғы зерттеулерден алынған үлес", Синду Сарасвати алқабы өркениеті: Жаңа көзқарастар: Доктор Шикарипур Ранганатта Раоның естелігі, Налини Рао редакциялаған, 500–535-беттер. DK және Nalanda International. 2014: "Инд өркениеті". The Cambridge Prehistory, Колин Ренфрю мен Пол Бахн редакциялаған, 407–432-беттер. Cambridge University Press: Кембридж. 2014: "Инд дәстүрінен алынған көз бұрандары: технология, стиль және хронология". Journal of Asian Civilizations 2013 том. 36(2): 1–23. 2013: "Инд бірмұңдығының иконографиясы: шығу тегі мен мұрасы". "Қосылымдар мен күрделілік: Оңтүстік Азия археологиясына жаңа көзқарастар", С. Абрахам, П. Гуллапалли, Т. Рацек және У. Ризви редакциялаған, 107–125-беттер. Left Coast Press, Walnut Creek. 2013: "Инд өзені мен Месопотамия арасындағы байланыс: Хараппа мен Урдан алынған стронций изотоптарын талдаудың алдын ала нәтижелері". Дж. М. Кенойер, Т. Д. Прайс және Дж. Бертон. Journal of Archaeological Science, том. 40: 2286–2297. 2012: "Дхолавирадан алынған тас бұрғылау бөлшектері – Көп қырлы талдау". Puratattva, 37, 8: 25. Prabhakar, V. N., Bisht, R. S., Law, R. W. және Дж. М. Кенойер. 2011: "Инд өркениетінің өзгеріп жатқан перспективалары: жаңа жаңалықтар мен қиындықтар". Puratattva, том. 41: 1–18. 2011: "Джи Хуан Хеге жауап", Айрин Гуд, Дж. М. Кенойер және Р. Х. Медоу. Archaeometry, том. 53(6): 1257–1258. (онлайн нұсқасы 2011 жылғы 4 сәуірде). 2010: "Гандхаран мәдени дәстүрлері: Индус өркениетінің контексі, хронологиясы және мұрасы". Ancient Punjab, том. 1. 2009: "Инд мөрлері: иконография мен стильге шолу". Ancient Sindh 9 (2006–2007): 7–30. 2009: "Хараппаларға не болды?". ABC CLIO онлайн әлеуметтік зерттеулер дерекқоры (http://www.ancienthistory.abcclio.com). 2009: "Инд өркениетіндегі ерте жібекке жаңа дәлелдер". Айрин Гуд, Дж. М. Кенойер және Р. Х. Медоу. Archaeometry 51(3): 457–466. 2008: "Пакистан мен Үндістандағы археологиялық зерттеулер: үлгілер мен процестер". The SAA Archaeological Record, 8(3): 12–20. 2008: "Бұл не, Клюсті оқу, жаңалық, тарихпен бетпе-бет". "Индус бойындағы тапқырлық: өркениеттің тууы", Розали Ф. Бейкер және Чарльз Ф. Бейкер редакциялаған. Calliope 18(5). 2005: "Хараппадағы стеатит пен фаянс өндірісі: 2000–2001 жылдардағы Е үйіндісі қазбаларынан алынған жаңа дәлелдер". Museum Journal. III–IV (қаңтар–желтоқсан 2002): 43–56. 2005: "Жоғалған Инд қалаларының кілттерін ашу". Scientific American. 15(1): 24–33. 2004: "Хронология және Хараппа мен Орталық Азия арасындағы өзара байланыстар". Journal of the Japanese Society for West Asian Archaeology. 5: 38–45. 2003: "Инд өзенінің жоғалған қалаларының кілттерін ашу". Scientific American. Шілде: 67–75. 2001: "Инд өзені дәстүріндегі өнердің, символдың және технологияның алғашқы дамуы". INDO KOKO KENKYU. 22: 1–18. 2001: "Хараппадағы қазбалардан алынған соңғы табылған заттар мен ерекшеліктер: 1998–2000". Р. Х. Медоу және Дж. М. Кенойер. INDO KOKO KENKYU. 22: 19–36. 2000: "Инд аңғарының құпиясы". Р. Х. Медоу және Дж. М. Кенойер. Discovering Archaeology, сәуір 2000, 38–43-беттер. 1999: "Хараппа 3D-де: Инду өзенінің аңғарындағы өткенді қалпына келтіретін қуатты жаңа құрал". Discovering Archaeology. Наурыз/сәуір: 89–93. Уэйн Р. Белчер, А. Кит Тернер және Дж. Марк Кенойер. 1998: "Инд қалаларының мөрлері мен мүсіндері". Minerva 9(2): 19–24. 1998: "Инд өркениетінің қолөнер дәстүрлері және олардың қазіргі Пәкістанда қалған мұрасы". Lahore Museum Bulletin. IX(2): 1–8. 1997: "Инд өзені аңғарының саудасы мен технологиясы: Пакистанның Хараппа қаласынан жаңа түсініктер". World Archaeology 29(2): 262–280. 1997: "Хараппадан табылған жаңа жазулар". Дж. М. Кенойер және Р. Х. Медоу. Lahore Museum Bulletin, IX(1): 1–20. 1996: "Оңтүстік Азиядан алынған көне бұйымдар мен әшекейлердің көшірмелері: көне әшекейлерді жинаудың және жаһандық мәдени мұраны жоюдың баламасы". Ornament. 20(2): 68–71. 1996: "Ежелгі Хараппа қаласы". Asian Art and Culture. A. M. Sackler Gallery, Smithsonian Institution, көктем 1996: 85–99-беттер. 1995: "Инд мемлекетіндегі идеология және заңдылық: қоғамдық және жеке символдар арқылы ашылған". The Archaeological Review, 4(1&2): 87–131. 1994: "Хараппа технологиясы: әдістемелік және теориялық мәселелер". Bhan, K. K., M. Vidale және Дж. М. Кенойер. Man and Environment 19(1–2): 141–157. 1994: "Хараппа және Инд өркениетінің фаянс әшекейлері". Ornament 17(3): 35–39, 95. 1992: "La civiltà della Valle dell’Indo". M. Vidale және Дж. М. Кенойер. ARCHEO., жыл. VII, 9(91), қыркүйек: 54–99. Рим, Италия. 1992: "Археологиялық орындардың стратиграфиялық күрделілігі және жазылуы: Хараппадағы соңғы қазбалардан алынған үлгілер". Journal of Pakistan Archaeologists Forum. 1(1): 1–24. 1992: "Инд өзені дәстүріндегі тас бұрғылауларына жаңа көзқарас" Дж. М. Кенойер және М. Видале. Materials Issues in Art and Archaeology, III, том. 267. P. Vandiver, J. R. Druzick, G. S. Wheeler және I. Freestone редакциялаған, 495–519-беттер. Materials Research Society, Pittsburgh. 1992: "Афғанстан мен Пәкістандағы лапис лазули бұйымдарын жасау". Ornament, 15(3): 71–73. 1992: "Инд өзені дәстүрінің әшекей стильдері: Пәкістанның Хараппа қаласындағы соңғы қазбалардан алынған дәлелдер". Paléorient. 17(2): 79–98. 1991: "Пәкістан мен Батыс Үндістанының Инд өзені дәстүрі". Journal of World Prehistory 5(4): 331–385. 1991: "Үндістанның Хамбхаттағы қазіргі тас бұйымдарын жасау: археологиялық жазбалардағы қолөнер мамандануы мен өндірістік ұйымдастыру үлгілері". World Archaeology. 23(1): 44–63. Дж. М. Кенойер, М. Видале және К. К. Бхан. 1991: "Хараппа қолөнер мамандануы және қалалық бөліну және қабаттану мәселесі". Eastern Anthropologist. 44(3–4). 1990: "Хараппа қазбалары 1988". G. F. Dales және Дж. М. Кенойер. Pakistan Archaeology 24: 68–176. 1988: "Смитсондағы дәстүрлі үнді диірмендері". Expedition, том. 29(3): 55–63. Marilyn P. Beaudry, Дж. М. Кенойер және Rita P. Wright. 1988: "Инд өркениетін зерттеудегі соңғы жаңалықтар". The Eastern Anthropologist, том. 41(1): 65–76. 1987: "Инд өркениеті: Оңтүстік Азия мәдениетінің түсініксіз тереңдіктері". Wisconsin Academy Review, том. 33(2): 22–26. 1986: "Инд бұйымдарының өнеркәсібі және бұйымдар жасау технологиясына қосқан үлесі". Ornament, 10(1): 18–23. 1984: "Нагешвар, Гуджараттың Куч шығанағындағы кеш Хараппа кезеңінің қабық өңдеу орны". Oriental Institute. M. S. U. Baroda, том. 33(3–4): 67–80. Kuldeep K. Bhan және Дж. М. Кенойер. 1984: "Инд өркениетінің қабық өңдеу өнеркәсібі; Қорытынды". Paléorient 10(1): 49–63. 1983: "Үндістандағы жоғарғы палеолиттік киелі орын?". Antiquity, том. LVII: 88–94. Дж. М. Кенойер, J. D. Clark, J. N. Pal және G. R. Sharma. 1983: "Нагешвар: Холколит кезеңінің өнеркәсіптік орталығы". Puratattva, № 12, 1980–81: 115–120. Kuldeep K. Bhan және Дж. М. Кенойер. 1977: "Пәкістанның ежелгі Балакот қаласындағы қабық өңдеу". Expedition. 19(2): 13–19. G. F. Dales және Дж. М. Кенойер.

Лекциялар

2020: Индус жазуының сыры ашылды: бастауы, ерекшеліктері және жоғалуы. Онлайн, 4 желтоқсан 2020 ж.