Югославиялық «Ambasadori» тобы (1968-1980) – «Ne mogu skriti svoju bol» әнімен Еуровидениеде өкілдік еткен, Zdravko Čolić және Hari Varešanović сияқты жұлдыздарды таныстырған сараевтық поп-музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ambasadori (The Ambassadors) - 1968 жылдан 1980 жылға дейін белсенді болған Сараево қаласынан шыққан Югославияның шлагер-поп тобы. Топ ең көп танылғаны 1975 жылғы хит-синглімен, сондай-ақ 1976 жылғы «Евровидение» ән байқауында Югославияны «Ne mogu skriti svoju bol» әнімен ұсынуымен байланысты – екі жағдайда да вокалды орындаушысы болды. Олар 1977 жылғы «Dođi u pet do pet» хитімен де танымал, бұл жолы вокалды Jasna Gospić орындады. Бұған қоса, топтың екі жетекші әншісі – Здравко Чолич (1969 жылдан 1971 жылға дейін топ құрамында ән салған) және Хари Варешанович (1979 жылдан 1980 жылға дейін) – кейіннен жеке карьераларында Югославияның поп-жұлдыздарына айналды.
Ambasadori (The Ambassadors) were a Yugoslav schlager pop band from Sarajevo, active from 1968 until 1980. The band is most notable for their 1975 hit single , as well as for representing Yugoslavia at the 1976 Eurovision Song Contest with "Ne mogu skriti svoju bol"—both times with on vocals. They are further notable for the 1977 hit single "Dođi u pet do pet", this time with Jasna Gospić as the vocalist. Additionally, the band gained retroactive notability for having two of their lead singers—Zdravko Čolić (sang with the band from 1969 until 1971) and Hari Varešanović (from 1979 until 1980)—later go on to Yugoslav pop stardom in their respective solo careers.
Тарих
Ambasadori тобы 1968 жылы Сараевода екі әскери оркестр музыканты – клавишник Роберт Иванович пен тромбонист Срджан Стефанович құрды. Екеуі де Югослав Халық Армиясының (JNA) белсенді офицерлері болып, әскери шендерге ие болды. Шындығында, Иванович Сараевоға Белградтағы JNA бөлімшесінен қайта тағайындалғаннан кейін (прекоманда) келді. Топ құрылған кезде Иванович пен Стефанович Сараево әскери оркестрінде де қатысып жүрді. Олар көп ұзамай гитарист Слободан "Вуя" Вуйовичті шақырып алды. Вуйович Фойницада туып, Сараевода өскен, әуесқой музыкант еді, сонымен қатар Сараево университетінде механика инженері мамандығын оқыды. Университеттегі оқуларының арасында Вуйович көбінесе музыкаға бейім жастарға тегін аспаптар ұсынатын Dom Milicije (Полиция үйі) маңында жүрді. Осы жерде Иванович пен Стефанович оны кездестіріп, өз тобына қосылуға шақырды. Ambasadori алғашқы аспаптары мен дыбыс жабдықтарын Сараеводағы Evropa қонақ үйінде өнер көрсеткен, саяхаттап жүрген болгарлық ансамбльден сатып алды. Әлі де көбінесе кавер-топ болғандықтан, олардың репертуары 1960-шы жылдардағы ритм-энд-блюз каверлерінен (Чикаго, Отис Реддинг, Уилсон Пикетт және т.б.) тұрды. Бұған Югославияның бұрынғы және өткен жылдардағы хиттерін орындау, сондай-ақ топ мүшелерінің өзі жазған бірнеше әндер қосылды. Олардың алғашқы концерті 1969 жылдың мамыр айында Сараеводағы Dom JNA (Югослав Халық Армиясының үйі) -нде, жергілікті әнші Мирослав Балтаның қатысуымен өтті.
Ambasadori were founded in Sarajevo in 1968 by two military brass band musicians—keyboardist Robert Ivanović and trombonist Srđan Stefanović—both with military rank as active officers of the Yugoslav People's Army (JNA). In fact, Ivanović had arrived in Sarajevo shortly prior via being reassigned (prekomanda) from a JNA unit in Belgrade. At the time of the band's launch, both Ivanović and Stefanović were additionally participating in the Sarajevo military orchestra. They soon brought in guitarist lt=Slobodan "Vuja" Vujović, a Fojnica born and Sarajevo raised hobbyist musician who had simultaneously been pursuing mechanical engineering studies at the University of Sarajevo. In between his university obligations, Vujović often hung around Dom Milicije (Police House) that provided free on site instruments for the musically inclined youth, which is where Ivanović and Stefanović met him and got him to join their group. Ambasadori obtained their first instruments and sound equipment by purchasing them from a travelling Bulgarian ensemble that had been performing at Sarajevo's Hotel Evropa. Still mostly a cover band at this stage, their repertoire centered around the 1960s rhythm & blues covers (Chicago, Otis Redding, Wilson Pickett, etc.) along with more covers of obligatory Yugoslav hits of the day and years past, and finally even a few original numbers written by the band members thrown into the mix. Their very first performance took place in May 1969 in Sarajevo's Dom JNA (Yugoslav People's Army House) with local singer Miroslav Balta on vocals.
Zdravko Čolić жылдары (1969-1971)
Дебюттік өнер көрсетуден кейін көп ұзамай он сегіз жасар Zdravko Čolić Ambasadori тобына жаңа вокалист ретінде қосылды. Ол бұрын жергілікті «Mladi i lijepi» тобында ән салғанмен, жаңадан жоғары мектепті бітірген ол Ambasadori тобын одан беделдірек деп санап, Dom JNA-да Уилсон Пикеттің «Deborah» әнін орындап, оларға қатысуға түсті. Пернелі аспаптарда ойнаушы Иванович хорды орындағаннан кейін әннің ортасында-ақ жасөспірімді жұмысқа алғандығы хабарланды. Ambasadori 1976 жылғы «Евровидение» ән байқауында Югославияны «Ne mogu skriti svoju bol» (Слободан Đurasović жазған, Vujović музыкасын жазған) әнімен ұсынып, 18 қатысушы елдің арасында соңғы екінші орынды иеленді. Олардың көңіл көншітпейтін нәтижесі елде көптеген жағымсыз пікірлерге себеп болды және нәтижесінде 5 жылға қатысудан бас тартты. «Евровидениедегі» сәтсіздіктен кейін Ambasadori бір жыл бұрын үлкен жетістікке жеткен «Vaš šlager sezone» байқауына оралды. Бұл жолы Марина Tucaković жазған және Ненад Pavlović музыкасын жазған «Usne imam da ga ljubim» әнін орындады. Ән фестивальда көп назар алмады, он алты қатысушының арасында жетінші орынды иеленді, ал бас жүлде Кемаль Monteno мен оның Әлия Hafizović жазған Сараево қаласына арналған махаббат хаты — «Sarajevo, ljubavi moja» әніне берілді. Югослав баспасөздері Ambasadori өнер көрсетілімі кезінде естілген «Bravo Hag» («Гаагада жақсы жұмыс істедіңдер») деген ирониялық ұрандар туралы да хабарлады, себебі «Евровидениедегі» нашар көрсеткіш олардың үстінен түсіп жатты. Gospić Ambasadori тобымен алғаш рет 1977 жылғы «Vaš šlager sezone» байқауында «Dođi u pet do pet» әнімен өнер көрсетті. Vujović музыкасын жазған, ал Slobodan Đurasović сөздерін жазған бұл ән фестиваль төрешілерінен көп назар алмаса да, Югославия бойынша күтпеген хитке айналды, ең жоғары жүлде Indexi тобының «U jednim plavim očima» әніне берілді. «Dođi u pet do pet» әнінің күтпеген танымалдылығына байланысты, топ ел бойынша көп гастрольдік сапарлар жасады, сонымен қатар түрлі шлагер фестивальдерінде өнер көрсетуді жалғастырды. Алайда, топ мүшелері мен олардың жасөспірім вокалисі арасындағы жас айырмашылығы көп ұзамай проблемалар тудыра бастады. Gospić кейінірек сұхбаттарында осы туралы айтты, топ мүшелерінің — барлығының да әйелдері мен отбасылары бар — және олардың жасөспірім вокалисінің арасындағы ерекше динамиканы сипаттады. Топ мүшелері осы жұмысты кәсіп ретінде қарастырса, жасөспірім вокалист көбінесе достарымен уақыт өткізуге қызығушылық танытты. 1968–1970 жылдары Ambasadori тобының құрамына кірген және шыққан басқа мүшелерінің арасында сол кездегі және одан кейінгі Сараево музыкалық өмірінде белсенді болған музыканттар бар, мысалы, тромбоншы Срджан Стефанович, пернелі аспаптарда ойнаушы Роберт Иванович, пернелі аспаптарда ойнаушы Синан Алиманович, пернелі аспаптарда ойнаушы Невен Pocrnjić, саксофоншы Ivica Sindic, барабаншы «Tica», трубашы Krešimir «Keco» Vlašić (бұрынғы Pro Arte), әнші Ismeta Dervoz (бұрынғы Kodeksi), барабаншы Perica Stojanović (бұрынғы Jutro), органшы Vlado Pravdić, бас гитарашы Ivica Vinković, бас гитарашы Zlatko Hold, саксофоншы Andrej «Lale» Stefanović және т.б.
Soon after their debut performance, eighteen year old Zdravko Čolić joined Ambasadori as their new vocalist. Though he had already been singing with the local band Mladi i lijepi, the fresh high school graduate saw Ambasadori as more established, auditioning for them at Dom JNA by performing Wilson Pickett's "Deborah". Keyboardist Ivanović reportedly hired the teenager mid song as soon as he completed the chorus line. Ambasadori represented SFR Yugoslavia at the 1976 Eurovision Song Contest in The Hague with song "Ne mogu skriti svoju bol" (written by Slobodan Đurasović and composed by Vujović), finishing second last among the 18 participating countries. Their disappointing finish caused a lot of negative reaction in the country and precipitated its 5 year withdrawal from the competition. Fresh off their Eurovision disappointment, Ambasadori returned to the Vaš šlager sezone where they had had so much success a year earlier. This time performing Marina Tucaković written and Nenad Pavlović composed "Usne imam da ga ljubim", the song didn't get much attention at the festival, finishing seventh out of sixteen participants as the main prize went to Kemal Monteno and his Alija Hafizović written love letter to the city of Sarajevo — "Sarajevo, ljubavi moja". Yugoslav press also reported ironic heckles of "Bravo Hag" ('Good job at the Hague') during Ambasadori performance as the poor Eurovision showing continued lingering over them. Gospić's first appearance with Ambasadori took place at the 1977 Vaš šlager sezone with "Dođi u pet do pet". Composed by Vujović with lyrics by Slobodan Đurasović, the cheeky song turned out to be an unexpected Yugoslavia wide hit despite failing to get much attention from the festival jury that awarded the top prize to Indexi's "U jednim plavim očima". Riding the unanticipated popularity of "Dođi u pet do pet", the band began touring a lot more throughout the country while also continuing to appear at various schlager festivals. However, the age gap between the band members and their teenage vocalist soon began causing issues. Gospić herself talked about it in later interviews, describing the strange dynamic between the band members — all of whom were married with wives and families — who saw the band as a job and their teenage vocalist, half their age, who was mostly concerned with hanging out with friends. Other Ambasadori members that came and went throughout the 1968–1970s include various musicians active on the Sarajevo music scene at the time and after, such as trombone player Srđan Stefanović, keyboard player Robert Ivanović, keyboard player Sinan Alimanovic, keyboard player Neven Pocrnjić, saxophone player Ivica Sindic, drummer "Tica", trumpet player Krešimir "Keco" Vlašić (ex Pro Arte), singer Ismeta Dervoz (ex Kodeksi), drummer Perica Stojanović (ex Jutro), organist Vlado Pravdić, bassist Ivica Vinković, bassist Zlatko Hold, saxophonist Andrej "Lale" Stefanović, etc.