Кіріспе
Zabranjeno Pušenje – 1980 жылы Сараевода құрылған босниялық рок-тобы. Топтың музыкалық стилі негізінен халықтық элементтері бар ерекше гараж-рок дыбысынан тұрады, көбінесе жаңашыл өндіріс және күрделі сюжеттермен ерекшеленеді. Қазіргі уақытта топ құрамында негізгі мүшесі, вокалисті және гитаристі Сежо Сексон, ұзақ жылдардан бері барабаншы Бранко Трайков, гитарист Тони Лович, басист Деян Орешкович және скрипкашы мен клавишашы Роберт Болдижар бар. Топ сол кездегі Югославиядағы панк-рок пен жаңа толқынға қарсы болды, Жаңа примитивизм мәдени қозғалысымен және Top lista nadrealista радио және теледидарлық сатиралық-скетчтік комедиялық шоуымен тығыз байланысты. Олар 1980-ші жылдары Югославияда жүздеген мыңдаған пластинка сатылған ең танымал музыкалық топтардың бірі болды. Социалистік жүйеге жасаған, көбінесе жұмсақ және жанашыр сындық ескертулері мен сол кездегі сезімтал мәселелерді жеңілдету әдеті үшін олар билік тарапынан көп рет қиындықтарға тап болды. Алғашқыда Pseudobluz bend Zabranjeno Pušenje деп аталған топтың алғашқы құрамында гитарист Сежо Сексон, вокалист Неле Карайлич, барабаншылар Фу До, содан кейін Шеки Гейтон, басист Муня Митич, клавишашы Сеид Мали Карайлич, саксофоншы және флейташы Огнен Гажич, гитарист Мустафа Ченгич және синтезаторшы Зоран Деган болды. Олардың тұңғыш студиялық альбомы Das ist Walter (1984) бастапқыда шектеулі таралыммен шығарылды, соңғы санат бойынша 100 000 дана сатылды, бұл бастапқы таралымнан 30 есе көп сатылған рекордты орнатты. Олардың келесі альбомы Dok čekaš sabah sa šejtanom (1985) де Jugoton арқылы шығарылды, бірақ коммунистік билікпен болған мәселелерге байланысты негізгі БАҚ-тар тарапынан бойкотталды. 1986 жылы Шеки Гейтон, Митич және Ченгич топтан кетуді шешті, ал барабаншы Фарис Арапович, басист Дарко Остожич, гитарист Ковальски және клавишашы Дадо Джихан қосылды. Олар өзгертілген құраммен бесінші студиялық альбом Fildžan viška (1997) шығарды. Топтың 1990-шы жылдардағы құрамында Сежо Сексонмен бірге Жаңа примитивизм қозғалысының жетекшісі Элвис Дж. Куртович, вокалист Марин Градак, 1987 жылғы альбомда басист Драган Бобич, гитарист Сежо Ково және скрипкашы Бруно Урлич болды. Бір уақытша барабаншыдан кейін, 1996 жылы Бранко Трайков топқа қосылды. Осы құрамда Agent tajne sile (1999) альбомы жазылды. 2000 жылы Куртович, Ково және Градак топтан кетіп, гитарист және продюсер Драгианни топқа қосылып, олардың келесі альбомында ойнады. Бес жылдан кейін "Hodi da ti čiko nešto da" (2006) альбомы жарық көрді. 2000-шы жылдардың ортасында Драгианни, Бобич және Урлич топтан кетуді шешті, ал гитарист Тони Лович, басист Деян Орешкович және скрипкашы Роберт Болдижар олардың орнына келді. Топтың тоғызыншы студиялық альбомы Muzej revolucije (2009) бұрынғы Югославия елдерінің барлығында бірдей Қазан төңкерісінің мерейтойына орай шығарылды. Топ 2013 жылы "Radovi na cesti" атты оныншы студиялық альбомын шығарды. 2018 жылы "Šok i nevjerica" атты он бірінші студиялық альбомы жарық көрді. Он екінші және тағы бір қос студиялық альбом Karamba! 2022 жылы шығарылды.
Zabranjeno Pušenje is a Bosnian rock band formed in Sarajevo in 1980. The group's musical style primarily consists of a distinctive garage rock sound with folk influences, often featuring innovative production and complex storytelling. Currently, the band consists of founding member, vocalist and guitarist Sejo Sexon, longtime drummer Branko Trajkov, guitarist Toni Lović, bassist Dejan Orešković, and violinist and keyboardist Robert Boldižar. The band was formed contrary to the then prevalent Yugoslav punk rock and new wave, closely associated with the New Primitivism cultural movement and the radio and television satire and sketch comedy show Top lista nadrealista. They were one of the most popular musical acts of the 1980s in Yugoslavia, selling hundreds of thousands of records. Many times they got in trouble with the authorities for their, usually mild and sympathetic, criticism of the socialist system, and the habit of making light of issues considered sensitive at the time. The band's first lineup, originally named Pseudobluz bend Zabranjeno Pušenje, featured guitarist Sejo Sexon and vocalist Nele Karajlić, alongside drummers Fu Do then Šeki Gayton, bassist Munja Mitić, keyboardist Seid Mali Karajlić, saxophonist and flutist Ognjen Gajić, guitarist Mustafa Čengić, and synthesizerist Zoran Degan. Their debut studio album Das ist Walter (1984) was initially released in limited circulation; the final count was 100,000 copies sold, setting a record for exceeding the initial release by 30 times. Their subsequent album Dok čekaš sabah sa šejtanom (1985), also released through Jugoton, was boycotted by the mainstream media due to troubles with Communist authorities. In 1986, Šeki Gayton, Mitić and Čengić chose to leave the group, while drummer Faris Arapović, bassist Darko Ostojić, guitarist Kowalski and keyboardist Dado Džihan joined in. released the fifth studio album Fildžan viška (1997) with the changed lineup. The band's 1990s lineup alongside Sejo Sexon featured the leader of the New Primitivism movement Elvis J. Kurtović, vocalist Marin Gradac, a guest on the 1987 album bassist Dragan Bobić, guitarist Sejo Kovo and violinist Bruno Urlić. After one temporary drummer, Branko Trajkov joined the group in 1996. The same lineup recorded the album Agent tajne sile (1999). In 2000, Kurtović, Kovo, and Gradac left the group, while guitarist and producer Dragianni joined the group and played on their subsequent album, Bog vozi Mercedes (2001). That album was followed five years later by Hodi da ti čiko nešto da (2006). In the mid 2000s, Dragianni, Bobić, and Urlić chose to leave the group, while guitarist Toni Lović, bassist Dejan Orešković, and violinist Robert Boldižar came to their seats. The band's ninth studio album, Muzej revolucije (2009), was released on the Anniversary of the October Revolution in almost all former Yugoslav countries, on the same day. The band released their tenth studio album, Radovi na cesti, in 2013. Their eleventh studio album was released in 2018, titled Šok i nevjerica. The twelfth and another double studio album Karamba! was released in 2022.
Өмірбаян
Zabranjeno Pušenje 1979 жылы он алты жасар Ненад Янкович (кейін доктор Неле Карайлич) және он сегіз жасар Давор Сучич (кейін Сежо Сексон) бастаған. Олар Сараевоның Кошево ауданындағы Фуад Миджич көшесіндегі бір пәтерде тұрғанда Сараевоның екінші гимназиясында оқыған. Рок-н-роллға ғашық болып, терең бойына сіңірген екі дос Югославия мен шетелден келген түрлі музыкалық ықпалдарды ынтамен қабылдады, сонымен бірге аспаптарында қарапайым техникалық шеберлікке қол жеткізуге тырысты. Осы кезеңде Неле Карайлич фортепианода ойнады, бұрын музыка мектебінде қысқа ғана уақыт оқыған, ал Сежо Сексон гитарада ойнады. Екеуінің де музыкалық білімі шектеулі болғандықтан, шексіз құлшынысқа қарамастан, аспаптарын тікелей қосып үйлестіруден бастап, ең қарапайым мелодияларды орындауға дейін қиындықтарға тап болды. Сексон мен Карайлич жақын арада Огнен Гажичті, тағы бір көршілес жасөспірім досын, музыка мектебінде оқығандықтан, кейбір негізгі музыкалық білімге ие болды, топқа қосты. Карайличтің өзі мойындағанынша, Гажич фортепианода одан жақсы ойнаса да, Гажич өзінің сүйікті Jethro Tull тобының құрметіне флейтаға ауысуды шешті. Ол жаңа аспапта тез үйреніп, көп ұзамай осы үштік құрамда музыкалық сарапшыға айналды. Топтың үш жасөспірім мүшесі (қазір бейресми түрде Pseudobluz тобы деп аталды) әрқайсысы ата-аналарымен бірге тұрғандықтан, репетициялар көбінесе Карайлич пен Гажичтің пәтерлерінде, ата-аналарының үйлерінде өтті. Біраз уақыттан соң Сексон Zenit Đozić-ді (ә.к.а. Zena, кейін Fu Do ретінде танымал болды), өзінің жаңа сыныптасы, Бугойнодан Сараевоға жақында көшіп келгенін, топтың барабаншысы етіп әкелді. Шын мәнінде, ыдыс-аяқ пен қазан-шомыштардан құралған соққы аспаптарын қосу олардың құрамына жаңа проблемалар туғызды, себебі репетиция кезіндегі шу Карайличтің ата-анасы мен Гажичтің анасына шыдайсыздан еткізді, сондықтан топ мүшелері репетицияға қолайлы орын іздеуге кірісті.
1980-1983 жж. алғашқы жылдары
1980 жылдың күзінде, жаңа қабылданған Югославия заңына сәйкес, орта мектепті бітіргендер Югославия халық армиясындағы міндетті әскери қызметке дереу тіркелуге міндеттелді. Он тоғыз жасар Сексон Сараеводан кетіп, бір жыл бойы топтан қашық қалды. Сексон уақытша кеткеннен кейін, топқа жаңа мүше келді – Мустафа Ченгич (MuČe немесе Mujo Snažni), ол өз кезегінде, Mladen Mitić-ті (Munja немесе Mitke) бас гитараға шақырды. Оларға кейде Мирко Срджич (кейіннен Элвис Ж. Куртович), Зоран Деган, Борис Шибер, Самир Черемида және т.б. қосылды. 1980 жылдың желтоқсанында МуЧе мен Мунья Želimir Altarac Čičak ұйымдастырған жаңа музыкалық көрмеге топты қатыстыруға қол жеткізді, ол Сараеводағы Dom mladih-та "Nove nade, nove snage" ("Жаңа қан, жаңа үміттер") ұранымен өтті. Бұл шара топтың алғашқы тікелей өнер көрсетуі болды, бірақ олар 30 қараша 1980 жылы Dom mladih-тағы концертке дайындық ретінде Сараевоның Бесінші гимназиясында шағын концерт өткізді. Чичак Dom mladih-та концерт өткізер алдында, топ өз атын Pseudobluz bend Zabranjeno Pušenje деп өзгертті. Уақыт өте келе, олар алғашқы бөлігін алып тастап, ықшамдылығы үшін Zabranjeno Pušenje деп атала бастады. Олардың алғашқы жазбасы, "Penzioneri na more idu zimi" әні 1981 жылдың басында Сараево радиосы үшін жазылды.
1984-1989: Югославияда танымалдық пен танымалдық
Топ Сараевода екі жыл бойы өнер көрсетті. 1983 жылдың күзінде "Паша" Феровичке тиесілі шағын студияда тұңғыш альбомы үшін материал жаздыра бастады. Жазу процесі жеті айға созылды, содан кейін 1984 жылдың сәуір айында "Das ist Walter" атты альбом шықты. Альбомның бастапқы тиражы 3000 дананы құрады, бұл лейблдың өте төмен коммерциялық үміттерін көрсетеді. Топ құрамы өзгерді, енді Ненад Янковичтің кіші інісі, клавишашы Дражен Янкович (a. k. a. Seid Mali Karajlić) және барабаншы Предраг Ракич (a. k. a. Šeki Gayton) енді. Альбом алғашқыда шағын тиражбен шығарылса да, соңғы сатылған даналардың саны 100 000-ға жетті, бұл бастапқы тиражды 30 есе арттырып, рекордтық көрсеткіш болды. 1984 жылдың күзінде топ ел бойынша 60 концерттік гастрольдік турнеге шықты, бұл оларды тек бір альбомнан кейін Югославияның ең танымал рок-топтарының біріне айналдырды. Бұл жағдай Югославияның қауіпсіздік басқармасының (UDBA) назарына да ілікті. Оларды жетекші либералдық зиялылар және "Полет", "Младина" және "Слободна Далмация" сияқты журналдар қорғады, топ мүшелерінің қорғаны үшін дауыс көтеріп, оларды түрмеге қамаудан сақтап қалды. Осы атмосферада топ екінші, қос альбомды жазды – "Dok čekaš sabah sa šejtanom". Альбом сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, бірақ бұқаралық ақпарат құралдары оны бойкоттады. Жаңа альбомды насихаттау кезінде концерттерді ұйымдастырушылардың алаңдауы мен мемлекеттік полицияның көп болуы салдарынан қиындықтар туды, бұл Маршалл ісінің көрінісі болды. "Diskoton" цензуралық комиссиясы бірнеше қарсылық білдірді, сондықтан "Евровидение ән байқауына біздің ұсынысымыз" әнінің атауы өзгертілді, себебі әнде экономиканың нашар жағдайы және сөз бостандығының шектелуі туралы пікірлер айтылған. Альбомға "Pišonja i Žuga", "Hadžija ili bos", "Fikreta", "Dan Republike" сияқты бірнеше хит-әндер енді, бұл топты қайтадан танымал есімге айналдырды. Альбом Сараевода жазылып, Лондонда (Ұлыбритания) араластырылды, ал жазба продюсері – Сараевода туған, қазір Сиэтлда тұратын Свен Рустемпашич болды. Келесі турне, 87 концерттен тұратын, "Zabranjeno Pušenje" тобының ең ірі турнесі болды және сол кезде топ Azra, Bijelo Dugme және Parni Valjak сияқты Югославияның рок-музыкасындағы қуатты топтардың бірі саналды. 1988 жылдың қаңтар айында топ 100 000 дана сатылғаны үшін алтын пластинка алды. Әндердің көп бөлігін Седжо Сексон жазды және өндірді. Альбомда опера әншісі Соня Миленкович, скрипкашы Деян Спаравало және гитара мен қосымша вокалмен Горан Брегович қатысты. Альбом орташа табысқа ие болды. Топ Bombaj štampa және Top lista nadrealista тобының қалған мүшелерімен (бұрыннан топта ойнамағандармен) гастрольдік турнеге шықты. Седжо Сексонның идеясы бойынша театр мен рок-н-роллдың үйлесімі болған турне үлкен жетістікке ие болды және 1989 жылдың ең жақсы турнесі деп танылды, оған шамамен 60 концерт өткізіліп, 200 000-нан астам адам қатысты.
1990-1995: Топтардың бөлінуі және өтпелі кезең
Неле Карайлич пен Сейхо Сексон, топтың жетекші дуэті, ары-бері суық қарым-қатынасқа түсті және 1990 жылдың басында Бомбай Штампа мен Top lista nadrealista тобымен Югославия бойынша гастрольдік сапар ұйымдастырды. Бұл сапар коммерциялық тұрғыдан өте табысты болғанымен, олардың сынған іскерлік және жеке қарым-қатынастарын одан бетер шиеді. 1990 жылдың соңында Сейхо Сексон Карайличке онымен бірге ойнауға ниеті жоқ екенін хабарлағаннан кейін топ тарап кетті. Сейхо Сексон, Дарко Остожич және Фарис Арапович 1980-ші жылдардың соңында Югославия басшылығындағы саяси даулардан гөрі, топтың болашағына қатысты әртүрлі пікірлерге байланысты топтан кетіп қалды. 1992 жылдың маусым айының соңында Top lista nadrealista тобы апта сайын 15 минуттық радио бағдарламаларын дайындауға кірісті. 1993 жылдың тамызында радиода 50-ге жуық бағдарламадан кейін, топ төрт телешоуды түсіріп, эфирге шығарды. Сейхо Сексон телесериалдар мен театрлық қойылымдарға саундтрек жазды. Бұл гастрольді Сараеводағы USAID кеңсесі демеушілік етті.
1996-2001: Югославиядан кейінгі аймақтағы жаңа бастамалар
1996 жылы Сейхо Сексон мен Элвис Ж. Курович, Top lista nadrealista тобының оркестр мүшелері – Сейхо Ково, Джан Перван, Душан Вранич және Самир Черемидамен бірге, жаңа құрылған топтың ядросын құрады. Осы кезеңде топ жаңа студиялық альбомы үстінде жұмыс істеді. Zabranjeno Pušenje Fildžan viška тобының бесінші альбомы 1997 жылы Dallas Records және Nimfa Sound лейблдары арқылы жарық көрді. Сейхо Сексон альбомның продюсері болды және барлық әндердің авторы, ал Элвис Дж. Куртович көмектесті. Fildžan viška альбомынан төрт сингл шықты: "Možeš imat' moje telo", "Mile Hašišar", "Pubertet" және "Fildžan viška". Бұл әндерге түсірілген клиптерді топ мүшелері жасады. Top lista nadrealista тәжірибесі музыкалық бейнежазбаларды түсіруде өте пайдалы болды, бұл Sejo Sexon құрған және иеленген тәуелсіз дискілік лейбл TLN Europa арқылы жүзеге асты. Бұл альбомнан да төрт сингл шықты: "Pos'o, kuća, birtija", "Agent tajne sile", "Jugo 45" және "Pupoljak". "Jugo 45" әні Босния және Хорватия хит-парадтарында дебют жасап, топтың ең жылдам сатылатын синглы болды. 1999 жылы топ Agent tajne sile альбомын қолдау үшін жаңа гастрольді бастады, ол Босния мен Хорватиядағы промо-концерттермен басталды. Гастрольдік құрамында: Сежо Сексон, Марин Градак, Элвис Дж. Куртович, Предраг Бобич, Бруно Урлич, Драгомир Херендич және Бранко Трайков болды. Біраз уақыттан кейін Марин Градак пен Элвис Дж. Куртович басқа жұмыстарға байланысты топтан кетуге бел буды. Градак Сараево музыка академиясын бітіріп, Радио Сараево оркестріне қосылды, ал Элвис Дж. Куртович жеке альбомын жазуға кірісті. 2000 жылдың басында топ Bjelolasica Олимпиада орталығына оралып, жетінші альбомы үстінде жұмыс істеді. Осы уақытта топқа әлемдік деңгейдегі перкуссияшы Альбин Ярич, Джими Раста деген атпен танымал, қосылды. Ол бұрын Дейв Стюарт және Эрик Клэптон сияқты музыканттармен жұмыс істеген. "Arizona Dream" әні үшін топ 2002 жылы ең жақсы рок-әні үшін Davorin сыйлығын жеңіп алды. Топтың жетінші студиялық альбомын қолдау үшін өткен концерттік турне 250 концерттен тұрды. 2001 жылы топ мүшелері әлеуметтік жауапкершілік жобасына қатысып, миналардан зардап шеккен балалар мен жастарға арналған музыкалық шеберлік сабақтарын ұйымдастырды. Жобаны Канада, Норвегия және АҚШ елшіліктері қолдады. 2004 жылы топ Live in St. Louis альбомын шығарды. Бұл концерттік альбомда "Zenica Blues" және "Posljednja oaza (Fikreta)" атты екі жаңа бейнеклип бар. Олар әннің шығарылғанына 20 жыл толуына орай 1980 жылдардағы Zenica Blues хитіне клип түсірді. Бейнеклип Зеница түрмесінде түсірілді. 2003 жылы Zabranjeno Pušenje Сараеводағы Baščaršija Nights фестиваліндегі керемет өнер көрсеткені үшін марапатталды және студиялық музыка мен продюсерлік мансабын бастады. Гитарашылар мен скрипкашыларсыз қысқа мерзімде Сежо Сексон, Трайков және Бобич үш жылдан кейін толық студиялық альбомға айналатын эскиздерді жазу және қалыптастыруға кірісті. Біраз уақыттан кейін скрипкашы Роберт Болдижар мен гитарашы Тони Лович қосылды, бұл 1985 жылғы "Док чекаш сабах са шејтаном" альбомынан бергі алғашқы қос альбом болды. Концерттік тур өте сәтті болғанымен, 2006 жылғы альбомнан кейінгі кезең, Австралия гастролі мен Париж және Лондон концерттерінен кейін, топқа екі үлкен көңіл көшірді: Белград пен Сараеводағы маңызды концерттердің жойылғаны. Біріншісі – Сараево кинофестивалі басқармасының ашкөздігі салдарынан Сараево концертінің тоқтатылуы, олар концерттің демеушілік ақшасын фестиваль бюджетіне бағыттап алды. Екіншісі – бұрынғы топ мүшелері Белградта тұрып, The No Smoking Orchestra айналасына жиналғандықтан 29 қарашадағы Белградтағы концерттің тоқтатылуы. Топтың Республика күні жобасы болды, онда 29 қараша Белград жанкүйерлері үшін дәстүрлі концерт күні болуы керек еді. Кейін гитарист Деян Орешкович, Divlje jagode тобының бұрынғы бассисті, топқа қосылып, келесі альбомында ойнады. Тоғызыншы студиялық альбом Muzej revolucije 2009 жылдың 7 қарашасында Октябрь революциясының 92 жылдығына орай жарық көрді. Альбом сол күні Босния мен Герцеговина, Хорватия, Черногория, Сербия және Словениядағы әртүрлі лейблдар арқылы шығарылды. Альбомнан бес сингл шықты: "Modni Guru", "Kladimo se", "Kada Sena pleše", "Tvoja bosa stopala" және "Samir time". 2011 жылы Сежо Сексон Muzej revolucije альбомының үшінші синглы "Kada Sena pleše" әніне бейнеклип түсірді. Бұл оның режиссерлік дебюті болды, сонымен қатар ол осы бейнеклиптің сценарийін де жазды. 2012 жылдың 25 маусымында топ Muzej revolucije альбомының бесінші және соңғы синглы "Samir time" әніне бейнеклип шығарды.
2012 қазіргі уақыт: Оныншы студиялық альбом және соңғы жылдар
2012 жылы Сежо Сексон мен Тони Лович студияға кіріп, оныншы студиялық альбомын жазуды бастады. 2013 жылдың 10 қазанында «Radovi na cesti» Croatia Records және Dallas Records арқылы шығарылды. Альбом сыншылардың басым көпшілігінен оң пікірлер алды. Алты сингл жарық көрді: «Boško i Admira», «Ti voliš sapunice», «Tri kile, tri godine», «U Tvoje ime», «Klasa optimist» және «Kafana kod Keke». 2013 жылдың 28 желтоқсанында Сежо Сексон мен Zabranjeno Pušenje Сараево қаласындағы Скендериядағы концертте жанкүйерлерімен бірге топтың 30 жылдығын тойлады. 2016 жылдың қаңтарында саксофоншы және флейтист Лана Шкргатич топқа қосылды. Жаңа топ мүшесі ретінде ол алғаш рет 2016 жылы «Radovi na cesti» альбомының бесінші синглы «Klasa optimist» әнінің музыкалық видеосында пайда болды. Клавиатурашы Пол Кемпф 2017 жылдың басында топтан кетті. Топ 2017 жылы Сербияның ең ірі екі музыкалық фестивалінде өнер көрсетті: Нови-Садтағы EXIT Summer of Love 2017 және Белградтағы Belgrade Beer Fest. 2018 жылдың 31 қазанында топ он бірінші студиялық альбомын – «Šok i nevjerica» шығарды. Әндердің көп бөлігін Сежо Сексон мен Тони Лович жазып, өндірді. Альбомда босниялық рэпер Sassja және босниялық әнші және композитор Дамир Имамович қатысты. 2019 жылдың қарашасында Лана Шкргатич әйелдер музыкалық тобына қосылу үшін топтан кетті. 2020 және 2021 жылдары COVID-19 пандемиясы кезінде топ мүшелері жаңа студиялық альбом үшін 16 жаңа ән жазды. Барлық әндерді Сежо Сексон мен Тони Лович жазды және өндірді, ал аранжировканы топтың басқа мүшелерімен бірлесіп жасады. 15 жылдан кейін алғаш рет олар бұрынғы топ мүшесі Элвис Дж. Куртовичпен ынтымақтастық етті. Осылайша, 2020 жылдың маусымында олар Куртовичпен бірлесіп жасалған «Korona hit pozitivan» әнінің синглын және музыкалық видеосын шығарды. 2022 жылдың сәуірінде үшінші концерттік альбомы «Live in Skenderija Sarajevo 2018» жарық көрді. Жаңа студиялық альбом, он екінші және қос альбом «Karamba!», 2022 жылдың 3 маусымында шықты. Альбом «Ekrem» әнімен және оның жаңа музыкалық видеосымен жарияланды, режиссері Томислав Фикет, ал «Экрем» рөлінде актер Асим Углейн ойнады.