Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1890 жылғы Австралия теңіз дауы – 1890 жылдың 15 тамызында Меркантильдік теңіз офицерлері қауымдастығы өз мүшелеріне Викторияның пароход иелері қауымдастығымен жалақы және еңбек жағдайлары бойынша келіссөздердің нәтижесіз аяқталуынан кейін, жұмыс берушілеріне 24 сағаттық хабарлау мерзімін беруді тапсырған кезде басталған өндірістік дау. Өнеркәсіптік шаралар теңізшілерге, кемежай жұмысшыларына, содан кейін газ сақтаушыларына жылдам тарады. Ньюкасл, Брокен Хилл және тіпті Жаңа Зеландиядан келген көмір өндірушілер кәсіподақ емес кемелерге көмір қазудан бас тартқаннан кейін жұмыстан шығарылды. 1890 жылдың қыркүйегіне қарай 28 500 жұмысшы ереуілге шықты. Мельбурндағы теңіз офицерлері қауымдастығының филиалы Мельбурн сауда үйі кеңесіне қосылды, ал Жаңа Зеландиядағы филиалы Теңіз еңбек кеңесіне мүше болды. 1890 жылдың шілдесінде Жаңа Зеландияның Юнион пароход компаниясы төрелік шешімінен кейін жалақыны бір фунтқа көтеруге келісті. Көптеген иелер жекелей жалақыны көтерудің орынды және кешіктірілгендігін мойындады. Кәсіподақтың Сиднейдегі филиалы, Сидней теңіз кеңесіне мүше емес, иелермен келіссөздер жүргізді және олардың талаптарының ақылға қонымды екенін, бірақ Мельбурн филиалы Мельбурн сауда үйіне мүше болғандықтан қарастырылмағанын естіді. Соңғы минуттағы делдалдық келіссөздерде кәсіподақ өкілдері жұмыс берушілер кәсіподақ делегациясымен соңғы минуттағы кездесуде келісімге келсе, Мельбурн сауда үйінен шығуға келісті. Кеме иелері делегациямен кездесуден бас тартты, бұл ереуілге себеп болды. Жауапкершілік пен еңбек жағдайларына қатысты даудың себептері күрделірек деп саналды және кәсіподақтардың қызметін тиімсіз етуге бағытталған жұмыс берушілердің құпия келісіміне, сондай-ақ кәсіподақ ынтымақтастығына қарсы іс-қимылға, мал шаруашылығындағы кәсіподақ емес жүнді бойкоттауға нұсқады. Кейбір тарихшылар ереуілге экономикалық жағдайдың нашарлауы себеп болды деп санайды, ал басқалары 1890 жылдардағы экономикалық дағдарыс 1892 жылға дейін басталмады деп мәлімдейді. 1890 жылдың шілде айының басында Австралияның Біріккен қырқындар одағы алдағы қырқу маусымында кәсіподақ емес жүнді бойкоттауға шақыратын манифест жариялады. Бұл 1889 жылы Квинсленд қырқындар одағы шақырған және Уорф жұмысшылары одағы мен Брисбен сауда үйі ұйымдастырған кәсіподақ емес жүнді сәтті бойкоттау үлгісі болды. Кәсіподақ бірлігін бұзу науқанын стюард Альфред Лэмб ұйымдастырды, ол Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы жиналысының мүшесі, жүнді экспорттаушы төрт ірі фирманың бірінің иесі және NSW Жұмыс берушілер одағының вице-президенті болды. Ол NSW пасторальдық одағының, Виктория пасторальдық одағының отырыстарына қатысып, жүн жүк тасымалдаушылары, кеме агенттері және кеме иелері арасындағы өзара түсіністік және келісім туралы меморандумды ұйымдастырды.
The 1890 Australian maritime dispute was an industrial dispute that began on 15 August 1890 when the Mercantile Marine Officers' Association directed its members to give 24 hours notice to their employers after negotiations broke down with the Steamship Owners' Association of Victoria over longstanding pay and conditions claims. Industrial action quickly spread to seamen, wharf labourers, then gas stockers. Coal miners from Newcastle, Broken Hill, and even New Zealand were locked out after refusing to dig coal for non union operated vessels. By September 1890, 28,500 workers were on strike. The Melbourne branch of the Marine Officers' Association had joined the Melbourne Trades Hall Council, and the New Zealand branch was affiliated with the Maritime Labour Council. In July 1890 the Union Steamship Company of New Zealand had conceded a pay rise of one pound, following arbitration. Many of the owners had privately conceded that an increase in pay was justified and overdue. The Sydney branch of the union, not affiliated with the Sydney Maritime Council, negotiated with the owners and were told their case was reasonable, but could not be considered while the Melbourne branch was affiliated with Melbourne Trades Hall. In a last minute mediation, officials of the union agreed to withdraw from the Melbourne Trades Hall, if employers agreed to compromise in a last minute meeting with a union delegation. The Shipowners refused to meet the delegation, which thus precipitated the strike. Ostensibly over pay and conditions, the causes of the dispute were considered more complex, and point to an employer conspiracy to render trade union activity ineffective, and employer activity to counter union solidarity in secondary boycott of non union shorn wool in the pastoral industry. While some historians argue that the strike was caused by a downturn in economic conditions, others argue the depression of the 1890s did not start till 1892. In early July 1890, the Amalgamated Shearers' Union of Australasia issued a manifesto calling for a boycott on non union wool shorn in the coming shearing season. This emulated a successful boycott of non union wool called by the Queensland Shearers Union in 1889 and instituted by the Wharf Labourer's Union and Brisbane Trades Hall. The campaign to break union solidarity was engineered by stevedore Alfred Lamb, a member of the New South Wales Legislative Assembly, owner of one of the four main wool exporting firms, and vice president of the NSW Employers' Union. He attended meetings of the Pastoralists Union of NSW, the Pastoralists Union of Victoria, and organised a memorandum of understanding and agreements among wool shippers, shipping agents and shipowners.
Әлеуметтік ахуал
Шабуыл кезінде әскери бөлімдер Жаңа Оңтүстік Уэльс және Виктория штаттарында кеңінен қолданылды. Сидней, Мельбурн, Ньюкасл және Австралияның басқа да порттарында полицияға көмек көрсету үшін қарулы әскерлер орналастырылды, себебі кәсіподаққа мүше емес жұмысшыларға, сондай-ақ кеме қатынасын, кен орындарын, кемежайларды және порттарды басқаратын компаниялардың мүлігіне қарсы зорлық-зомбылық күшейді. Мельбурнда 1890 жылғы 31 тамызда теңізшілердің ереуілшілерін қолдау мақсатында қоғамдық жиын өткізілетіні туралы хабарлама Виктория үкіметін сақтық күйге келтірді. Жиынға дейін Виктория атты әскерлерінің командирі, подполковник Томас Прайс оларға былай деді:
During the strike, military units were extensively used in New South Wales and Victoria. Armed troops were deployed to support the police in Sydney, Melbourne, Newcastle and a number of other ports around Australia, as violence escalated against non union labour and against the property of companies operating shipping, the mines, the wharves and ports. In Melbourne, the announcement that a public meeting was going to be held on 31 August 1890 to support the maritime strikers sent the Victorian government into precautionary mode. On the eve of the meeting, the Victorian Mounted Rifles were briefed by their commanding officer Lieutenant Colonel Thomas Price:
Атты әскерлерінің адамы, сіздердің міндеттеріңіздің бірі – шетелдік жаудың шабуылына тойтарыс беру, бірақ сіздер колонияда заң мен тәртіпті сақтауға көмектесуге де міндеттісіздер. Жұмысты жартылай орындау – қателік. Егер оны тиімді атқару керек болса, әрқайсыңызға 40 оқ, қорғасыннан жасалған оқтар беріледі. Егер атуға бұйрық берілсе, менің алдымда ауаға бағытталған мылтық көргім жоқ; төмен қарай атып, оларды жатқызыңыз, сонда бұл міндетті қайта орындау қажет болмайды. Прайс өзінің ниетін ашық айтты. Ол ереуілшілердің аяқтарына тигізіп, оларды бірден өлтірмеуді қалады. Ол "жатып қалдыру" деген сөз тіркесі оның полкінде "уақытша жарақаттану" мағынасында қолданылатынын түсіндірді. Жиынға дейін 1000 әскери және атты полиция, сондай-ақ тағы 1000 арнайы констебльдер дайындалды. Бұл күштер, атты полициядан басқа, резервте сақталды. 40 000 адамнан тұратын жиынға қатысушылар ынталы болғанымен, тәртіпті болды және күштер шақырылмады.
Men of the Mounted Rifles, one of your obligations imposes on you the duty of resisting invasion by a foreign enemy, but you are also liable to be called upon to assist in preserving law and order in the colony. To do your work faintly would be a grave mistake. If it has to be done effectively you will each be supplied with 40 rounds of ammunition, leaden bullets, and if the order is given to fire, don't let me see any rifle pointed in the air; fire low and lay them out so that the duty will not have to be performed again. Price was quite clear and quite unapologetic about his intentions. He only wanted ′'to hit the strikers in the legs not to kill them outright''. He explained that the term 'lay them out' was used in his regiment to mean 'temporary disablement'. A force of 1,000 militia and mounted police and another 1,000 special constables were embodied by the time of the meeting. These forces, apart from a troop of mounted police were held in reserve out of the way and the 40,000 who attended the meeting, although enthusiastic, were orderly and the forces were not called in.
Одақтың жеңілісі
1890 жылы қарашада теңіз офицерлері жұмыс берушінің талаптарымен жұмысқа оралғанда ереуіл жеңіліске ұшырады. 1891 жылы қаңтарда Ілаварра көміршілері жұмысқа оралған соңғы жұмысшылар болды. Ереуілді ұстап тұруға жеткілікті қаржы болмауы және ереуіл бұзушылардың көп болуы ереуілшілерді жеңді. Теңіз саласындағы барлық жұмысшылардың жалақысы 30%-ға дейін төмендетілді. 1890 жылғы теңізшілер ереуілінің және 1891 жылғы Австралиялық қой қырқушылар ереуілінің жеңілісі Австралия еңбек қозғалысының парламенттік саясатқа қатысуына жол ашты. Жаңа Оңтүстік Уэльс Еңбек қорғау комитеті кәсіподақтың көңіл-күйін былай баяндады:
The strike was defeated when the Marine Officers returned to work on the employer's terms in November 1890, with Illawarra coal miners being the last workers to return to work in January 1891. A shortage of money to sustain the strike and a plentiful supply of strikebreakers eventually defeated the strikers. Wage cuts were introduced for everyone in the maritime industry, with wage cuts of up to 30 per cent. The defeat of the 1890 maritime strike and the 1891 Australian shearers' strike, laid the framework for the Australian labour movement entry into parliamentary politics. The New South Wales Labour Defence Committee summed up the union's mood in this statement:
кәсіподақ мүшелері бұрын оларды пайдаланған парламенттік жүйені пайдалану уақыты келді.
the time has come when trade unionists must use the parliamentary machine that in the past has used them.