Кіріспе
Австралиялық саясаткер Винсент Клэр Гейр (25 ақпан 1901 – 11 қараша 1980) Оның ата-анасы 1890 жылдары Квинслендтегі Еңбек партиясының негізін қалаушы мүшелері болды. Отбасы Дутон Паркке (Квинсленд) көшкеннен кейін ол Теміржол департаментінде жұмыс істей бастады. 1916 жылы Еңбек партиясына қосылды. 1924 жылы Флоренс Глиннге үйленді, бұл Брисбеннің Рим-католик архиепископы Джеймс Дюхигтің наразылығын тудырды. Гейр сайлау округіндегі өз ұстанымын нығайтуға тырысты, және 1938 жылғы сайлаудан басқа, жаңадан құрылған Протестанттық Еңбек партиясы оның орнына үміткерлік танытқан кезде, үлкен жетістікке жетті. Ол бұл сынға тойтарыс беріп, Парламентте көзге түспеді. 1941 жылы Гейрдің бірінші некеден туған жалғыз қызы қайтыс болды. 1944 жылы ол Эллен Мэри Секстонға қайта үйленді. 1942 жылы қарт Франк Купер басқаратын үкіметте Кендер жөніндегі хатшы болып тағайындалғанға дейін, Гейр Уильям Форган Смит үкіметі кезінде он жыл артқы орындықтарда отырды. Сол жылы ол Еңбек және жұмыспен қамту министрі (кейін Еңбек және өнеркәсіп министрі) болды, ал 1947 жылы әріптестері оны Премьер-министрдің орынбасары етіп сайлады. 1950 жылы ол сондай-ақ Қаржы министрі болды. Гейр бұрын ешқандай кәсіподақта лауазым атқарған емес. Квинслендтегі көптеген лейбористік парламентарийлер Австралия жұмысшыларының одағымен (AWU) тығыз байланыста болды. Премьер-министр Эдвард Хэнлон AWU-мен байланысы жоқ Квинсленд премьер-министрлерінің біріншісі болды, және бұл факт одақтың саяси ықпалын азайтуға көмектесті. 1948 жылы Б. Сантамарияның католик қозғалысына байланысты Өндірістік топтар Австралия Коммунистік партиясының кәсіподақтарға ықпалын күшейте беруіне қарсы күресу үшін Квинслендке әкелінді. Өнеркәсіптік топтар (мүшелері "Групперлер" деп аталды) Гейрдің қолдауына ие болды, ол оларды партияның ұйымдастырушылық бөлімінде өзінің жеке билік базасын нығайтуға пайдалануды үміттенеді, сондай-ақ кәсіподақ басшысы Джо Буковски мен AWU-дың да қолдауын алды. Групперлермен туған қақтығыс АЛП-дағы ұлттық бөлінуге және оқшауланған Демократиялық Еңбек партиясының (DLP) құрылуына әкелді. Бұл жағдайда AWU ұлттық ұйымы АЛП жетекшісі доктор Х.В. Эваттқа қолдау көрсетіп, топтарды таратып жіберді. Бұл кейін Гейрді партия ұйымындағы әлеуетті қолдау көзінен айырды. Ханлон 1952 жылдың 15 қаңтарында қайтыс болды, ал Гейр өткен тамыздан бері премьер-министр міндетін атқарушы болып, 17 қаңтарда ALP фракциясы оны оның орнына сайлады. 1955 жылы AWU мемлекеттік жерлерді жалға беру және оны ұзарту процесінде сыбайлас жемқорлық болды деп айыптады. Сол жылдың шілде айында AWU басшылығының мүшелері Гейрмен кездесті. Олар кейін берген мәлімдемесіне сәйкес, Гейр оларға тергеу жүргізілетінін уәделеді, бірақ Гейр мұндай уәде бергенін жоққа шығарды. Буковски Парламент трибуналының алдында өзінің айыптамаларын толыққанды түсіндіруге ниеттенгенін ашық білдірді, оған сол кездегі Оппозиция жетекшісі Франк Никлин қолдау көрсетті, бірақ Гейр оның ұсынысын Парламентте жеңді. 1956 жылдың ақпан айында Квинсленд штатының Либералдық партиясының сенаторы Иан Вуд үкіметтің малшылардан жерді жалға беруді ұзарту үшін төлем талап еткенін және бұл төлемдер Еңбек партиясының қаражатына аударылғандығын мәлімдеді. Гейр дереу корольдік комиссия құрды, оның нәтижесінде Жер министрі Том Фоулиге қылмыстық айып тағылды. Фоли өзіне тағылған айыптардан ақталды, бірақ Корольдік комиссияның есебінде партиялық қайырымдылықтарды дұрыс емес жолмен сұрағандығы үшін жауапты деп танылды, ол үшін ол министрлік қызметінен босатылды және Еңбек партиясынан шығарылды. Гейр AWU-ның осы сенімді ақпаратты жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер Вивиан Крейтоннан алғанын анықтады. Гейр Крейтонның қызмет барысындағы бұзушылықтары үшін отставкаға кетуін талап етті. Крейтон Парламент трибуналының алдына шақырылды, бірақ кейіннен министрлер кабинеті оны қызметінен босатты. Гейр 1956 жылғы мамыр сайлауында жеңіске жетті. 3 тамызға сайлау жарияланды, онда QLP және ALP екеуі де үлкен шығынға ұшырады. Екі лейбористік фракция коалицияның 42 орынына қарсы барлығы 31 орынға ие болды. Гейр Оңтүстік Брисбенде QLP үміткері ретінде қайта сайланды. Никлин премьер-министр болды және 25 жылдан кейін алғаш рет және 1915 жылдан бері екінші рет Квинслендте Еңбек үкіметі биліктен кетті. АЛП 1989 жылға дейін Квинслендте билікке оралмады.
Vincent Clair Gair (25 February 190111 November 1980) His parents were founding members of the Labor Party in Queensland in the 1890s. He began work with the Department of Railways upon the family's move to Dutton Park, Queensland. In 1916 he joined the Labor Party. He married Florence Glynn in 1924. and reportedly incurred the displeasure of the Roman Catholic Archbishop of Brisbane, James Duhig. Gair worked at consolidating his hold on the marginal electorate, at which he was largely successful except in the 1938 election, when a newly formed Protestant Labor Party targeted his seat. He fended off the challenge and retained a low profile in Parliament. In 1941, Gair's only daughter from his first marriage died. In 1944 he remarried, to Ellen Mary Sexton;
Gair was a backbencher for ten years during the William Forgan Smith government before being appointed as Secretary for Mines under the elderly Frank Cooper in 1942. The same year he became Minister for Labour and Employment (later Labour and Industry), and in 1947 he was elected by his colleagues as Deputy Premier. In 1950 he also became Treasurer. Gair had not previously held office in a trade union. Many Labor parliamentarians in Queensland in particular were closely aligned with the Australian Workers' Union (AWU). Premier Edward Hanlon was the first in a succession of Queensland premiers not to be linked with the AWU, and this fact helped bring about a reduction in the union's political influence. In 1948, the Industrial Groups associated with the Catholic Movement of B. A. Santamaria were introduced into Queensland to combat the influence of the Communist Party of Australia in the trade unions. The Industrial Groups (whose members were known as Groupers) were supported by Gair, who hoped to use them to cement his personal power base within the party's organisational wing, as well as by union leader Joe Bukowski and the AWU. When conflict with the Groupers precipitated a national split in the ALP, leading to the formation of the breakaway Democratic Labor Party (DLP), the national organisation of the AWU swung its support behind ALP leader Dr H. V. Evatt and disbanded the Groups. This would later deprive Gair of a potential source of support within the party organisation. Hanlon died on 15 January 1952 and Gair, having been acting premier since the previous August, was elected by the ALP Caucus to succeed him on 17 January. Gair came into conflict with Bukowski when the AWU in 1955 began making allegations that there was corruption in the process of granting and extending pastoral leases in the state. In July of that year, members of the AWU executive met Gair. According to an account they gave later, Gair promised them an inquiry, although Gair denied ever having promised any such thing. Bukowski publicly expressed a desire to appear before the Bar of Parliament to detail his allegations, in which he was supported by Frank Nicklin, then leader of the Opposition; but Gair defeated his motion in parliament. In February 1956, Ian Wood, a Liberal Party Senator for Queensland, alleged that the government had demanded payments from pastoralists in order to ensure the extension of pastoral leases, and that these payments had been diverted to Labor Party funds. Gair immediately set up a royal commission, which resulted in the laying of criminal charges against Lands Minister Tom Foley. Foley was acquitted of the specific charges laid against him, but was found by the Royal Commission's report to be responsible for the improper solicitation of party donations, for which he was dismissed from cabinet and expelled from the Labor Party. Gair discovered that the AWU had gained its information about the scandal from a senior public official, Vivian Creighton. Gair pressed for Creighton's resignation on the grounds of official misconduct. Creighton was summoned to appear before the Bar of Parliament to explain his actions but was later dismissed by cabinet. Gair easily won the elections of May 1956. An election was called for 3 August, in which both the QLP and the ALP lost ground. The two Labor factions won only 31 seats between them to the Coalition's 42. Gair was re elected at South Brisbane as a QLP candidate. Nicklin became Premier and for the first time in 25 years and only the second time since 1915, a Labor Government was out of office in Queensland. The ALP would not return to power in Queensland until 1989.
Федералды саясат
Ол енді премьер-министр болмаса да, Гейр QLP-ге жетекшілік етуді жалғастырды, ол 1957 жылғы сайлаудан кейін 11 мүшеге дейін азайтылды. Дегенмен, ол 1960 жылғы штаттық сайлауда Оңтүстік Брисбен округінде жеңіліске ұшырады. 1964 жылы ол Квинсленд штатынан DLP сенаторы болып сайланды. Ол Андерсон Доусоннан кейін Квинслендтің федералды парламентіне Квинсленд өкілі ретінде сайланған екінші бұрынғы премьер-министр атанды. Том Райан мен Тед Теодор сияқты тағы екі бұрынғы премьер-министр де Федералды парламентте қызмет еткен, бірақ олар Өкілдер палатасына Жаңа Оңтүстік Уэльс өкілі ретінде сайланған. Сенатқа сайланғаннан кейін Гейр федералды DLP-нің жетекшісі болды және 1973 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1974 жылы Гоф Уитлэмнің Федералды Еңбек үкіметі Сенатта көпшілікті қамтамасыз етуге талпынғанда, Уитлэм алдағы Сенат сайлауы үшін Квинслендте қосымша вакансия жасауға тырысты, осылайша АЛП-ның Сенатта бір орын қосымша жеңіп алу мүмкіндігін арттыруды көздеді. Уитлэм Гейрге Ирландиядағы елші лауазымын ұсынды, оны Гейр 14 наурызда қабылдады. Уитлэм бұл тағайындауды 2 сәуірге дейін құпия ұстауды жоспарлаған, содан кейін Гейр 20 наурызда күшіне енетіндей Сенаттан отставкаға кетеді, ал Дублин Гейрдің тағайындалуын Канберраға қабылдағанын хабарлайды. Бұл Квинслендтен алты сенаторды сайлау туралы бұйрықтарды беруге әкелер еді, әдеттегідей бесеу емес. Еңбек партиясы үш орынды жеңіп алып, Сенатты бақылауға алуға мүмкіндік алатын еді. Гейрдің әрекеттері екі жақты тарапқа ыдырауға ықпал етті. 18 мамырдағы сайлаудан кейін АЛП Сенатты бақылаудан шығарды. 1974 жылғы сайлау DLP үшін сайлаудағы сәтсіздікке ұшырады, ол қалған төрт орынын жоғалтты, бұл Гейрдің әрекеттеріне қарсы наразылықтың салдары болды.