Кіріспе

Вирустың түрі Құйрықпен тасымалданатын энцефалит вирусы (TBEV) – Flavivirus туысына жататын, оң бағытты РНК вирусы, ол құйрықпен тасымалданатын энцефалитке себеп болады.

Таксономия

TBEV – Flavivirus туысына жататын вирус. ТБЭВ серокомплексіне жақын туыс вирустардың ішінде Омск геморрагиялық қызба вирусы, Кьясанур орман ауруы вирусы, Алхурма вирусы, Лупинг ауруы вирусы және Лангат вирусы бар.

Құрылымы

TBEV – 40-60 нм шар тәрізді, қапталған капсидте орналасқан оң мағыналы бір тізбекті РНК вирусы. TBEV геномы он вирустық белокты кодтайды, оның ішінде үш құрылымдық және жеті құрылымдық емес белок бар. Вирустық бөлшектердің шығарылу кезінде E белгісінің конформациясына гликозилдеу де әсер етеді. TBEV NS1 белгісінің иммуногенділігі көрсетілді, ол тотығу стресін тудыруға және иммунопротеазома кішібірліктерінің экспрессиясын ынталандыруға қабілетті. Сонымен қатар, ол цитокиндердің өндірісін стимуляциялайтындығы байқалады. NS5 белгісі интерферонға қарсы әрекет етеді, себебі ол IFN рецепторының суббөлімшесінің экспрессиясын төмендетеді. Құрылымдық емес белок 5 (NS5) нейриттердің өсуін басу арқылы нейропатогенезге әсер етеді. Аудармаланбаған 3-аймақ (UTR3) және UTR 5 геномдық РНК-ның циклизациясы мен репликациясына, сондай-ақ дендриттердегі вирустық РНК тасымалына әсер етеді, бұл нейрогенез бен синаптық байланысқа әсер етеді.

Көшіру

Адамда инфекция теріде басталады (тамақ арқылы жұқтырылған жағдайларды қоспағанда, инфекциялардың шамамен 1% құрайды), жұқтырған қызыл теңіздің тістеген жерінде, онда терідегі Лангерханс жасушалары мен макрофагтар басымдықпен зардап шегеді. Бұл тану цитокиндердің, соның ішінде интерферонның (IFN) α, β және γ, сондай-ақ хемокиндердің бөлінуіне әкеледі, олар тістеу орнына миграциялық иммундық жасушаларды тартады. Бастапқы виремиялық кезең бірнеше артықшылықты тіндерге кіруге мүмкіндік береді. Дегенмен, TBEV-нің орталық нерв жүйесіне (ОНЖ) қалай өтетінінің нақты механизмі белгісіз. Сібірлік және Қашық Шығыстың субтиптері шамамен 2250 жыл бұрын бөлініп шықты. Екінші талдау эволюцияның одан да ертерек болғанын (3300 жыл бұрын) және шамамен 300 жыл бұрын штаммдардың санының жылдам өскенін көрсетеді. Вирустың әртүрлі штамдары кемінде үш рет 260-430 жыл бұрын Жапонияға әкелінген. Латвияда айналымдағы штаммдар Ресейден де, Батыс Еуропадан да шыққан сияқты, ал Эстониядағылар Ресейден шыққанға ұқсайды. Литвалық штаммдар Батыс Еуропалық штаммдармен байланысты сияқты. Филогенетикалық талдау көрсеткендей, Еуропалық және Сібірлік TBEV субтиптері тығыз байланысты, ал Қашық Шығыс субтипі Louping Ill вирусына жақын.

Тарих

ТБЭ туралы алғашқы сипаттама Скандинавияда 1700 жылдары тіркелгенімен, тергеу Жапон империясымен шекарада орналасқан совет әскерлері арасында Жапон энцефалиті ("жазғы энцефалит") деп саналған індеттің басталуына байланысты басталды. Экспедицияны вирусолог Лев А. Зилбер басқарды, ол акрология, микробиология, неврология және эпидемиология сияқты бірнеше сала бойынша жиырма жас ғалымнан команда құрды. Экспедиция 1937 жылдың 15 мамырында Хабаровскіге келді және екі топқа бөлінді: солтүстік бөлімді Елизавета Н. Левкович басқарды және Хабаровск өңірінде жұмыс істеді, ал оңтүстік бөлімді Александра Д. Шеболдаева басқарды, олар Приморье өңірінде жұмыс істеді. Мамыр айының ішінде экспедиция таратушы ретінде кенелерді анықтады, энтомолог Александр В. Гуцевич ашық теріге кене шағу арқылы I. persucatus кенелерін жинады, ал вирусолог Михаил П. Чумаков қасақана жұқтырылған тышқандардан тамақтанған кенелерден вирусты оқшаулады. Жаз бойы экспедиция мүшелерінің бесеуі ТБЭ вирусына (TBEV) шалдықты, бірақ қаза болғандар жоқ, ал бесеуінің үшеуі ауыр зардаптарға ұшырады. Экспедиция тамыздың ортасында оралды, ал 1937 жылдың қазан айында Зилбер мен Шеболдаева Жапон энцефалитін таратуда айыпталды. Экспедиция эпидемиологы Тамара М. Сафонова келесі қаңтарда Зилбер мен Шеболдаеваға тағылған айыптауларға наразылық білдіргені үшін тұтқындалды. Тұтқындалудың салдарынан экспедиция акрологы Василий С. Мироновтың авторлығымен маңызды алғашқы еңбектердің бірі жарияланды. Зилбер 1939 жылы босатылды және Шеболдаевамен бірге осы алғашқы жұмыстың авторлығын қалпына келтіре алды; алайда Сафонова мен Шеболдаева (босатылмаған) еңбек лагерьлерінде 18 жыл өткізді.