Кіріспе

Тас құралының түрі

Археологтар шүмекті тасты бір жағынан қабыршақтарды алып тастау арқылы жасалған, жиектері дұрыс келмейтін құрал деп анықтайды. Шүмек – тас құралдардың қарапайым түрі және олар 2,5 миллион жыл бұрынғы Төменгі Палеолит кезеңінен бастап кездеседі. Осы ең алғашқы үлгілер 1930 жылдары Луи Лики Танзаниядағы Олдувай шатқалында тапқан. Құралдар табылған орынның атымен Олдован деп аталған. Осы типтегі құралдар шамамен 2,5-тен 1,2 миллион жылға дейін қолданылған деп есептеледі.

Құрылу

Бұл құралды жасау үшін тасқа қабыршақтарды қашап, өте өткір жиекті жасайтын тас соққысы қолданылуы керек, бұл нысанды кесіп, шабуға мүмкіндік береді. Бұл литикалық редукцияның ерекше түрі, өйткені тастың тек бір жағы ғана кескіш бетін жасау үшін ретуштеледі. Кеспейтін жағы зақымдалмай, бұл ерекше тәжірибе. Бұл көне құралдар белгілі бір материалдардан жасалған. Алғашқыда олар кварц, кварцит, базальт немесе обсидианнан тұрды. Олдован дәуірінің кейінгі жылдары тағы екі материал қолданылды: кремнезёр және херт. Бұл материалдарды қалауынша пішінге келтіру оңай болса да, өткір жиекті ұзақ сақтауға мүмкіндік берді. Құрал алақанға сыйымды етіп жасалған және оны басқа қолдануға болатын ешқандай бекіткішке орнатпаған. Ең ерте құралдардың бірі (немесе тіпті ең ерте құрал) ретінде танылған оның дизайны өте қарапайым технология, бірақ оның тиімділігі көптеген жағдайларда жоғары болды. Бұл нысандардың тарихын және оларды қанша мәдениет қолданғанын ескерсек, олардың бүкіл әлемге таралуы таңқаларлық емес. Бүгін табылған және құрал қолдану іздерін көрсететін тозған жиекті тас массасы соққы деп жіктелуі мүмкін.

Қолданылуы

Ежелгі заманда жер бетінде өмір сүрген халықтар түрлі жұмыстар үшін әртүрлі тас құралдарды қолданған. Шүберектер ағашпен жұмыс істеуге, сөйлеу қаруларын қайрауға және ет өңдеуге бірдей дәрежеде пайдаланылған. Дегенмен, шүберектер көптеген мақсаттарда қолданылған. Қақпақтап, кесіп, шауып алуға мүмкіндік берген шүберектер арқылы ежелгі адамдар жұмсақ материалдарды, әсіресе ет пен ағаштың қабығын бөліп алып отырған. Шүберектердің негізгі қолданылуының бірі – аң аулаған жануарлардың етін және терісін кесіп, тамақ, тері және жүн алу болған. Құралдың өткірлігі процестің тиімділігін арттырған. Сүйектердегі іздер мен кесу белгілері олардың осы мақсатта қолданылғанын көрсетеді. Сонымен қатар, бұл құралдар өсімдіктерде де қолданылған, мысалы, тамырларды қазу, ағаштарды жоңқалау және кесу үшін.

Уақыт өте келе жетістіктер

Кейінгі тарихта, жаңа технологиялардың пайда болуымен тікұшақтар қолданудан шығып қалғандай көрінеді. Қолға жақсы ұсталатын, қабылдауға ыңғайлы пішінді құралдарға деген сұраныс азайды, себебі олар жаңа бағытқа айналды. Шамамен 1,6 миллион жыл бұрын осы жаңа технологиялық эволюция пайда болды, ол Ашель дәстүрі деп аталады. Осы санатқа жататын құралдар қол балтасын пайдаланудың ең ерте белгілері болып саналады. Бұл құралдардың ескі Олдован құралдарынан, яғни тікұшақтардан басты айырмашылығы – екі жағынан қабыршақтар қағылған, ал тікұшақта тек бір жағынан ғана қабыршақтар қағылған.

Алғашқы ойлары

Г. Исаактың (1970-ші жылдар) алғашқы теориялары бойынша, шақпақ тастар аң ауру және ет өңдеу үшін қолданылған. Дегенмен, шақпақ тастардың мөлшері бегемот сияқты жануарларды өлтіруге жеткілікті күшті екенін көрсетпеді. Л. Бинфорд жануарлардың етқоректілермен өлтірілгенін, ал Хомо тек өлік жегенін ұсынды. Бұл теорияны П. Шипман мен Р. Поттс тексерді. Кесілген іздері бар сүйектерде тіс іздері табылып, қалдықтардың өліктері мен бөлінуі болмағандықтан, дәлелдер Хомоның өлік жегіш болғанын көрсетті.