Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық саясаткер және судья (1845–1909)
British politician and judge (1845–1909)
Джеймс Патрик Баннерман Робертсон, Робертсон бароны (19 тамыз 1845 – 1 ақпан 1909), – шотландтық судья және консервативті саясаткер.
James Patrick Bannerman Robertson, Baron Robertson, (19 August 1845 – 1 February 1909), was a Scottish judge and Conservative politician.
Өмір
Робертсон Фортевиоттағы пасторлық үйінде дүниеге келді, ол Хелен Баннерманның ұлы, Каргиллдегі Рев. Дж. Баннерманның және Пертширдегі Фортевиот ауданының пасторы Рев. Роберт Джон Робертсонның қызы. Ол Эдинбургтегі жоғары мектепте білім алды, содан кейін Эдинбург университетінде заң оқып, 1864 жылы магистр дәрежесін алды. 1867 жылы Шотландия адвокатурасына қабылданды. 1869–1870 жылдары Юридикалық қоғамның президенті болды. 1885 жылы Корольдік кеңесінің адвокаты аталды. Робертсон 1880 жылы Линлитгоуширде парламентке сайлауға сәтсіз қатысты. 1885 жылғы жалпы сайлауда ол Бутешир округінен консервативті парламент депутаты болып сайланды және 1891 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. 1885 және 1886 жылдары Шотландияның бас солиситоры болып тағайындалды, 1888 жылы Лорд-адвокат болып тағайындалды және сол жылы жеке кеңесші аталды. Ол 1889 жылғы «Жергілікті басқару (Шотландия) туралы» заңды қабылдады. 1886 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оны Джон Макларен, Лорд Макларен, Александр Форбс Ирвин, Питер Гатри Тейт және сэр Уильям Тернер ұсынды. 1890 жылы Эдинбург университеті оған құрметті докторлық (LLD) дәрежесін берді. Робертсон 1891 жылы Сессия сотының Лорд-президенті болып тағайындалғаннан кейін, Лорд Робертсон атағын алып, парламенттегі орнынан бас тартты. 1899 жылдың 14 қарашасында ол жалпы апелляциялық сотқа тағайындалды және Перт графтығындағы Фортевиот бароны Робертсон ретінде өмірлік пэр аталды. 1893 жылы Эдинбург университетінің ректоры және Ирландия университеті комиссиясының төрағасы болды. Ол сол кезде Эдинбургтің Батыс бөлігіндегі 19 Drumsheugh Gardens мекенжайында тұрды. 1899 жылы Тайлық Кеңестің сот комитетінің мүшесі болды. Ол Шотландиядағы Өндіріс кеңесінің мүшесі болды және 1899 жылы осы қызметтен кетті. Кейінгі жылдары зейнетке шығып, Абердинширдегі Мачаллс қамалында тұрды. Ол 1909 жылдың 1 ақпанында Францияның оңтүстік жағалауындағы Монаконың жанындағы Кап-Мартинде 74 жасында қайтыс болды. Ол Кент графтығындағы Элмстедте жерленген.
Robertson was born in the manse at Forteviot, the son of Helen Bannerman, daughter of Rev. J. Bannerman of Cargill, Perthshire and Rev. Robert John Robertson, minister of Forteviot, Perthshire. He was educated at the High School in Edinburgh then studied law at the University of Edinburgh graduating with an MA in 1864. He passed to the Scottish bar in 1867. He was president of the Juridical Society 1869–70. He became a Queen's Counsel in 1885. Robertson stood unsuccessfully for parliament at Linlithgowshire in 1880. At the 1885 general election he was elected Conservative Member of Parliament for Buteshire and held the seat until 1891. He was appointed Solicitor General for Scotland in 1885 and again in 1886 and was appointed Lord Advocate in 1888 and was made a Privy Counsellor in the same year. He carried the Local Government (Scotland) Act 1889. He was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh in 1886. His proposers were John McLaren, Lord McLaren, Alexander Forbes Irvine, Peter Guthrie Tait and Sir William Turner. In 1890 the University of Edinburgh awarded him an honorary doctorate (LLD). Robertson gave up his seat when he was appointed Lord President of the Court of Session in 1891, taking the judicial courtesy title of Lord Robertson. He was appointed a Lord of Appeal in Ordinary on 14 November 1899 and created life peer as Baron Robertson, of Forteviot in the County of Perth. He was Rector of the University of Edinburgh in 1893 and was also Chairman of the Irish University Commission. At this time he lived at 19 Drumsheugh Gardens in Edinburgh's West End. In 1899, he was a member of the Judicial Committee of the Privy Council. He was a Trustee of the Board of Manufactures in Scotland, from which he resigned in 1899. In later life he retired to live in Muchalls Castle in Aberdeenshire. He died on 1 February 1909 at Cap Martin on the south coast of France near Monaco, aged 74. He is buried in Elmstead in Kent.