Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Украинадағы саяси партия, 1996 жылы тіркелген партия.
Political party in Ukraine
party registered in 1996
Виктор Медведчук, Тамара Прошкуратова, Олександр Зинченко (саясатшы), Олександр Зинченко, Володимир Рябика, Леонид Кравчук, Василь Кремен, Иван Ризак, Михайло Папиев, Володимир Шепетин, Борис Андресюк.
2003 жылдың қаңтарының басына қарай СДПУ(о) фракциясы 40 орыннан тұрды. Сарапшылар партия бақылауындағы телеарналар мен басқа да бұқаралық ақпарат құралдары, мысалы, "Интер", "1+1" және "ТЭТ" Ющенконың батысқа бағытталған ұсыныстарына жауап ретінде өткір түрде Америкаға және НАТО-ға қарсы науқан бастағанын мәлімдеді. 2004 жылдың соңындағы "Қызғылт революция" кезінде СДПУ(о) фракциясынан 10-нан астам депутат шықты. 2005 жылдың қаңтар айының соңында фракцияда Жоғарғы Раданың 450 орынынан 27 депутат болды. Бұл мәлімдеме кейін тарихшы Юрий Фельштинский тарапынан расталды және 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі кезінде Медведчуктың ресейлік күштермен байланыс орнату әрекеттерін болжады. 2005 жылдың мамыр айында Закарпат СДПУ(о) ұйымының басшысы және Закарпат облысының әкімі Иван Ризак ұсталды және қызметтік өкілеттіктерін жеміссіз пайдалану және бір жыл бұрын оппозициялық университет ректорын өлімеге итеру айыптары тағылды. Сол айда партия 2000 жылы Георгий Гонгадзенің өлтірілуіне қатысы бар деп айыпталды, ал "Украина молода" журналы (2005 жылдың 14 сәуірінде) партия мүшелерін президент Леонид Кучманың беделін түсіру және мерзімінен бұрын сайлау өткізу үшін қайтыс болған журналистің денесін пайдаланды деп айыптады, бұл Медведчуктың Кучмадан кейін билікке келуіне әкелуі мүмкін еді. СДПУ(о) бұл айыптамалар Украина үкіметінің саяси науқанының бөлігі екенін мәлімдеді. "Қызғылт революция" қолдаушылары партия Кучма кезінде ерекше құқықтарға ие болды және ірі бизнес, ұйымдасқан қылмыс, коррупция және мемлекеттік БАҚ-пен тығыз байланыста болды деп мәлімдеді. Көптеген саяси шаралары бар және студенттер мен жастардың көп санына ие болған, ең белсенді саяси партиялардың бірі болғанына қарамастан, СДПУ(о) басшыларының бизнес және саяси тәжірибесіне байланысты көптеген дауыстарды жоғалтты.
By early January 2003, the SDPU(o) faction consisted of 40 seats. Analysts stated that TV channels and other media controlled by the party, such as Inter, 1+1, and TET began a sharply anti American and anti NATO campaign in response to Yushchenko's pro Western proposals. Around the time of the Orange Revolution in late 2004, more ten 10 deputies left the SDPU(o) faction in the Verkhovna Rada; by late January 2005, the faction included 27 deputies out of the Verkhovna Rada's 450 seats. Said claim was later confirmed by another historian, Yuri Felshtinsky, and presaged Medvedchuk's later attempts to connect with Russian forces during the 2022 Russian invasion of Ukraine. Ivan Rizak, the head of the Zakarpattia SDPU(o) branch and governor of Zakarpattia Oblast, was arrested in May 2005 and charged with abuse of public office and driving a pro opposition university rector to suicide the year before. That same month, the party was accused of involvement in the 2000 murder of Georgiy Gongadze, with the journal Ukrayina Moloda (14 April 2005) accusing party members of using the dead journalist's corpse in a plot to discredit President Leonid Kuchma and force early elections, which could have led to Medvedchuk succeeding Kuchma. The SDPU(o) claimed these accusations to be part of a political campaign by the Ukrainian Government. Supporters of the Orange Revolution, on the other hand, have claimed that the party enjoyed privileged status under Kuchma and was closely associated with big business, organized crime, corruption, and government media. Despite being one of the most active political parties, with a wide range of political activities and a significant number of student and youth members, the SDPU(o) lost a significant number of votes due to the notoriety of its leaders for their business and political practices.
Портоқалық төңкерістен кейінгі кезең
2006 жылғы парламент сайлауы алдында кейбір сарапшылар СДПУ(о)-ны Ющенкоға қарсы үш қатал күштің бірі деп санады, ал қалғандары Виктор Януковичтің «Өңірлер» партиясы және Петро Симоненконың Украина Коммунистік партиясы еді. Сол кезде СДПУ(о) Украина Социалистік партиясымен де жақын қарым-қатынаста болды. Қазіргі жетекшісі – Юрий Загородный, ол 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі кезінде тыйым салынған және таратылған «Өмір үшін – Оппозициялық платформа» партиясының мүшесі болған. Партия 2007 жылғы Украина парламент сайлауына қатыспады. 2010 жылғы Украина президенттік сайлауына партия «Сол және орталық-сол күштер блогы» құрамында қатысты. Бұл шешім Кравчуктың партиядан кетуіне әкелді, ол партияның саяси кеңесі жабық есіктердің артында демократиялық емес тәртіппен шешім қабылдағанын мәлімдеді. Кравчук «Сол және орталық-сол күштер блогын» «перспективасы жоқ жасанды одақ» деп атады. Партия 2012 жылғы Украина парламент сайлауында жалпыұлттық пропорционалды партия тізімі бойынша қатыспады; оның орнына партияның бір мүшесі 225 жергілікті округтің бірінде мандат алуға тырысты; Бровары округінде кандидат 340 дауыс алды (жеңімпаз 31 678 дауыс), нәтижесінде Жоғарғы Радаға өте алмады. Партия 2013 жылдың 7 шілдесінде Севастопольдің 224 сайлау округінде өткен қосымша сайлауда да мандат жеңе алмады. Партия 2014 жылғы Украина парламент сайлауына қатыспады.
Before the 2006 parliamentary elections, some commentators regarded the SDPU(o) as one of three hard line anti Yushchenko forces, with the others being Viktor Yanukovych's Party of Regions and Petro Symonenko's Communist Party of Ukraine. At the time, the SDPU(o) also became close to the Socialist Party of Ukraine. The current leader is Yuriy Zahorodnyi, who was also a member of the pro Russian Opposition Platform — For Life until its ban and dissolution amidst the 2022 Russian invasion of Ukraine. The party did not participate in the 2007 Ukrainian parliamentary election. The party participated in the 2010 Ukrainian presidential election as part of the Bloc of Left and Center left Forces. This decision caused Kravchuk to leave the party, with him declaring he had left due to the party's political council behind the closed doors in non democratic order. Kravchuk also referred to the Bloc of Left and Center left Forces as "an artificial union without any perspectives." The party did not take part in the 2012 Ukrainian parliamentary election nationwide proportional party list system; instead, one member of the party tried to win a seat in one of the 225 local single member districts; in this district, situated in Brovary, the candidate got 340 votes (the winner 31,678 votes) and thus failed to win a seat in the Verkhovna Rada. The party failed again to win a seat in the 7 July 2013 by election in constituency 224 in Sevastopol. The party did not participate in the 2014 Ukrainian parliamentary election.
"Азық-түлік үшін мұнай" бағдарламасы
Партия Біріккен Ұлттар Ұйымының "Мұнайға азық-түлік" бағдарламасы аясында 1 миллион баррельдік мұнай купондарын алды.
The party received 1 million barrels worth of oil vouchers in the United Nations Oil for Food Programme.
Жоғарғы Рада
Сайлау жылы # сайлау округінің дауыстары # партиялық тізімдегі дауыстар % партиялық тізімдегі дауыстар # жалпы жеңіп алынған орындықтар +/– 1998 1,066,113 4.1 2002 1,626,721 6.5 7 2006 «Не Так» бірлестігінің құрамында 1.0 24 2007 қатыспады 2012 қатыспады 2014 қатыспады 2019 қатыспады
Election year # ofconstituency votes # ofparty list votes % ofparty list votes # ofoverall seats won +/– 1998 1,066,113 4.1 2002 1,626,721 6.5 7 2006As part of Ne Tak 1.0 24 2007did not participate 2012 did not participate 2014 did not participate 2019 did not participate