Флетчер классының эсминеці: USS Стэнли (DD 478) тарихы

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі.

USS Stanly (DD 478) 1942 жылдан 1947 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күшінде қызмет етті. 1972 жылы мақұлданды.

Тарих

USS Stanly (DD 478) контр-адмирал Фабиус Стэнлидің (1815–1882) құрметіне аталған. Ол 1941 жылдың 15 қыркүйегінде Чарльстон теңіз кеме жасаушылығында қадағаланды; 1942 жылдың 2 мамырында суға түсірілді; Елизавета Стэнли Босс ханымның қолдауымен және 1942 жылдың 15 қазанында құрамына қабылданды.

1943 жыл

Стэнли 30 желтоқсанға дейін Чарльстон әскери-теңіз базасында болды. Осы уақыт аралығында оның гидросамолеттік катапульты қосымша 5 дюймдік зеңбіректерге орын жасау үшін алынып тасталды. 30-ы күні ол Куба жағалауында жаттығуларға бару кезінде Форт Самтерден өтті. 1943 жылғы 7 қаңтарда Чарльстонға оралған Стэнли шығыс жағалауында және Гуантанамо шығанағында 28 ақпанға дейін жұмыс істеді. Одан кейін ол Кейп-Чарльзды айналып, Делавэр шығанағына бет алды. Екі әскери кеме 5 наурызда Панама каналы арқылы өтіп, келесі күні Балбоада жанармай құйып, Лонг-Бичке қарай жүзіп кетті. Олар 12-16 күндері Сан-Педро портында болды, содан кейін Гавайиге қарай сапарлады. 22 наурызда Перл-Харборға кіргеннен кейін, Стэнли мамыр айына дейін осы әскери базадан жұмыс істеді, суасты қайықтарын іздеді, жаттығуларға қатысты және Оахуға сапарлардың соңғы кезеңінде конвойлерді сүйемелдеді. Ақырында, 14 мамырда ол Пёрл-Харбордан батысқа қарай жүретін конвойдың қаптамасында кетіп қалды. Он екі күннен кейін Стэнли және оның конвойі Ноумея (Жаңа Каледония) портына кірді, суасты кемелерінен өтті. Келесі үш айда Стэнли Ноумеяға барып-келіп, конвойлерді сүйемелдеді және соғыс кемелері мен ұшақ тасымалдағыш кемелерді тексерді. Ол батысқа қарай Австралия жағалауына дейін, солтүстік және шығысқа қарай Жаңа Гебридтер мен Уоллис аралдарына дейін сапар шекті. 7 тамызда Ноумеяға оралғанда, Стэнлиге конвоймен бірге Эспириту-Сантоға бару тапсырылды. 11-і күні Сегонд арнасына кірген ол 13 күн бойы жұмыс істеді, содан кейін Жаңа Гебридтердегі Фила аралына қарай арнадан шықты. Бұл жолы оны Чарльз Озбурн (DD 570), Клэкстон (DD 571) және Дайсон (DD 572) эсминецтері ертіп жүрді. Төрт эсминец 24-і күні Филаға келді және келесі күні тағы да шығып, Соломон аралдарына қарай бет алды. 27 тамызда Стэнли және басқа үш эсминец Гуадалканалға жақын жерде, Ленго каналындағы тіреу орнын қарауылдады. Соломон және Бисмарк аймағы 1944 жылдың ақпан айының соңына дейін оның операциялар театры болды. 28 тамызда ол Тулагиде тоқтады, содан кейін Коломангара мен Жаңа Джорджия арасындағы Кула шығанағына кіруді қарауылдады және келесі күні Флорида аралындағы Порт Пурвиске оралды. Қыркүйектің бірінші аптасында Стэнли Порт Пурвис пен Тулаги арасында жүзіп жүрді, содан кейін 8-і күні Пурвис шығанағынан конвойді шығарып салды. 10 қыркүйекте эсминец конвойдан бөлініп, Жаңа Каледонияға қарай бет алды. 13-і күні Нумеяға келді, қазандықты жөндеуден өткізді, оқ-дәрілер мен торпедаларды алмастырды, отын құйды және 29 қыркүйекте жөнелтті. Ол қазан айында Жаңа Каледониядан Гуадалканалға басқа конвойды алып барып, 5-і күні Лунга нүктесінен шығып кетті. 8 қазанда Эспириту Сантода тоқтағаннан кейін Стэнли Пост Пурвиске отын құюға және басқа конвойды алуға оралды. Қазан айының қалған бөлігінде Флорида аралынан Соломон аралдарының әртүрлі аралдарына дейін конвойлерді күзетуді жалғастырды. Айдың соңғы күні ол Пурвис шығанағынан шығып, 39-шы топқа қосылды. Келесі күні кешке және түнде Стэнли жапондық моторлы торпедалық қайықтардың шабуылына қарсы тұрды, ал топ Бука аралын атқылады. Жапониялықтар бұл шайқаста кем дегенде үш қайықты жоғалтты. Содан кейін сол түні Стэнли қалған топпен бірігіп, Бугенвильдің оңтүстік шетінде орналасқан Шортлендтер аралын атқылады, солтүстіктегі Императрица Аугуста шығанағындағы қонуға қолдау көрсетті. 1 қарашаның соңында 39-шы топ жаудың күштерін байқады, бірақ оларды келесі таңертең ерте кездестіре алмады, ол Императрица Аугуста шығанағындағы қону аймағын қиындату үшін аттанды. Радарлық байланыс 2 қараша күні сағат 02:30-да орнатылды, және Стэнли, алдыңғы қатардағы басқа үш эсминецпен бірге, торпедалық шабуылмен шайқасты бастады. Тәртіптік-сараптаушылар артериялық адмирал Аарон С. Мерриллдің 39-шы тобы соғыс жұлдызы болғанмен, капитан Арли Берктің "Кішкентай бобралары", соның ішінде Стэнли де, "Хацуказе" эсминецін жоюға және жаудың үстінен 5 дюймдік снарядтар жаудырды. Императрица Аугуста шығанағындағы шайқаста жаудың бір крейсері, "Сендай" және жоғарыда айтылған эсминец жойылды, бірақ, ең бастысы, адмирал Сентаро Омори өз міндетін орындамай, солтүстікке шегінді, Торокина мысығына күш-жабдықтар түсіруді тоқтатты. Таң атқанда америкалық әскери кемелер кейбір көліктермен кездесуге қарай жүзіп кетті. Жолда 39-шы топ Рабаулдан келген 100 ұшақтың шабуылынан қорғалды және келесі күні Тулаги портына жетті. 1943 жылдың қараша және желтоқсан айларында Стэнли Жаңа Гебридтер, Соломон аралдары және соңғы топтағы аралдар арасында жұмыс істеді. 16 қарашада ол "Конверс" (DD 509) эсминецімен бірге жапондық суасты қайығын атқылады және, әдетте, оны батырды. Осы кезеңде ол бірнеше рет әуе шабуылына ұшырады, Рождество қарсаңында Массунгон аралын атқылады. Стэнли Рождестводан кейін Порт Пурвиске логистикалық қолдау үшін кірді және сегіз күннен кейін Эспириту Сантоға және жаттығуларға кетті.

Stanly remained at the Charleston Navy Yard fitting out and undergoing dock trials until 30 December. During that time, her seaplane catapult was removed to make room for additional 5 inch guns. On the 30th, she passed Fort Sumter on her way to shakedown training off the coast of Cuba. Stanly returned to Charleston on 7 January 1943 and operated on the east coast and in Guantanamo Bay until 28 February when she rounded Cape Charles and headed for Delaware Bay, where she joined Santa Fe (CL 60) and sailed with the light cruiser for Panama. The two warships transited the Panama Canal on 5 March, fueled at Balboa the next day, and steamed for Long Beach. They stayed at San Pedro Harbor from the 12th to the 16th, when they headed for Hawaii. After entering Pearl Harbor on 22 March, Stanly operated out of that naval base until May, hunting submarines, participating in drills, and screening convoys on the last leg of their voyages to Oahu. Finally, on 14 May, she departed Pearl Harbor in the screen of a westward bound convoy. Twelve days later, Stanly and her convoy passed through the submarine nets into the harbor at Nouméa, New Caledonia. Over the next three months, Stanly was in and out of Nouméa, escorting convoys and screening battleships and aircraft carriers. She made trips as far west as the coast of Australia and as far north and east as the New Hebrides and Wallis islands. Upon her return to Nouméa from Wallis Island on 7 August, Stanly was ordered to Espiritu Santo with a convoy. Entering Segond Channel on the 11th, she underwent 13 days availability before exiting the channel for Fila Island, also in the New Hebrides. On this passage, she was accompanied by destroyers Charles Ausburne (DD 570), Claxton (DD 571), and Dyson (DD 572). The four destroyers arrived at Fila on the 24th and stood out again the next day, bound for the Solomons. By 27 August, Stanly and the other three destroyers were off Guadalcanal, patrolling the anchorage at Lengo Channel. The Solomons Bismarcks area was to be her theater of operations until late February 1944. On 28 August, she stopped at Tulagi; then, steamed on to patrol the entrance to Kula Gulf, between Kolombangara and New Georgia, and returned the next day to Port Purvis on Florida Island. During the first week in September, Stanly sailed between Port Purvis and Tulagi; then, on the 8th, escorted a convoy out of Purvis Bay. The destroyer parted company with the convoy on 10 September and headed on to New Caledonia. Arriving in Nouméa on the 13th, she underwent boiler repairs, exchanged ammunition and torpedoes, fueled, and departed on 29 September. She escorted another convoy from New Caledonia to Guadalcanal in October, leaving it off Lunga Point on the 5th. After stopping at Espiritu Santo on 8 October, Stanly returned to Post Purvis to fuel and pick up another convoy. For the rest of October, she continued to guard the convoys from Florida Island to various islands in the Solomons. On the last day of the month, she stood out of Purvis Bay and joined Task Force 39 (TF 39). During the following evening and night, Stanly fought off an attack by Japanese motor torpedo boats while the task force pounded Buka Island. The Japanese lost at least three boats during the action. Later that night, Stanly joined the rest of the task force in shelling the Shortlands, located just off the southern tip of Bougainville, in support of the landings farther north at Empress Augusta Bay. Late on 1 November, TF 39 sighted an enemy surface force, but was unable to engage it until early the next morning when it sallied forth to harass the landing area at Empress Augusta Bay. Radar contact was made at 02:30 on 2 November; and Stanly, along with the other three destroyers in the van, opened the battle with a torpedo attack. Though the cruisers of Rear Admiral Aaron S. Merrill's TF 39 were the star of the ensuing battle, Capt. Arleigh Burke's "Little Beavers", Stanly included, contributed by finishing off the destroyer Hatsukaze and by showering a hail of 5 inch shells on the enemy. The Battle of Empress Augusta Bay claimed one enemy cruiser, Sendai, and the destroyer already mentioned, but, more importantly. Admiral Sentaro Omori retired northward without accomplishing his mission, the landing of reinforcements at Cape Torokina. As dawn broke, the American warships steamed off toward a rendezvous with some transports. On the way, TF 39 beat off a 100 plane raid from Rabaul and, by the next day, was in port in Tulagi. Throughout November and December 1943, Stanly operated between the New Hebrides, the Solomons, and among the various islands of the latter group. On 16 November, she joined Converse (DD 509) in shelling a Japanese submarine and, in all probability, sank it. At various times during this period, she came under aerial attack; on Christmas Eve she bombarded Massungon Island. Stanly put in at Port Purvis on the day after Christmas for logistics and, eight days later, departed for Espiritu Santo and availability and exercises.

1944 жыл

1944 жылдың 29 қаңтарында ол теңіздік жаттығуларын аяқтап, Порт Пурвиске қайта кірді. Келесі күні ол қайтадан көзге түсті; Бука аралы, Шоисел шығанағы, Бугенвилл және Грин аралы төңірегінде патрульдік бақылау жүргізді; Флорида аралына қайтудан бұрын Бугенвиллдің батыс жағалауын, Буканың шығыс жағалауын және Бугенвиллдің шығыс жағалауын бомбалады. Стэнли 11 ақпанда Пурвис шығанағына кірді және 13 ақпанда қайтадан жолға шықты. Ол Эспириту Сантоға қарай бет алды; содан кейін қараңғылықтың жамылуымен солтүстікке бұрылып, Грин аралына бағытталды, онда ол 14 және 15 ақпандағы десантты қолдады. 22-сі күні ол "Бисмарк кедергісі" Кавиенг-Нью-Ханновер аймағын шарлады. Сол күні ол теңізге жүзуге арналған буксирді батырып, шағын мина тастағыш "Насами" кемесін батыруға көмектесті. Келесі айда Стэнли 39-шы ТЖ-бен бірге жұмыс істеді, Кавиенг-Рабаул теңіз жолдарындағы кемелерге қарсы іздеу-жою операцияларын жүргізді және Бисмарк аралдарындағы түрлі жау позицияларын бомбалады. Ол сондай-ақ Соломон аралдарындағы бірнеше аралдар арасындағы жабдықтау эшелондарын сүйемелдеу үшін мерзімік түрде оралды. 1944 жылдың басында Тынық мұхитының оңтүстігіне басымдық берілгеннен кейін, Орталық Тынық мұхитына назар аударылды. 24 наурызда Стэнли Пурвис шығанағынан шығып, 30-ы күні вице-адмирал Марк А. Митчердің жылдам авианосецтер тобының (кейін TF 58 деп аталды) Палау аралдарына қарсы ұшақтарды ұшырған кезде күзеттік экранда болды. Келесі күні ол Палаудан солтүстікке қарай жүріп, 58.4-ші жұмыс тобы (ТЖ 58.4) Палау мен Япқа шабуылдар жасады. Авианосецтердің ұшақтары 1 сәуірде Волеайға шабуылдап, Маджуроға қайта шегінуді бастады. Стэнли 6-сы күні Маджуро лагунасына жетіп, 30-ы күніне дейін жөндеуден өтті. Ол мамыр айында Маджуро маңында операциялар мен жаттығулар жасады. 3-8 маусым аралығында "Индианаполис" (CA 35) эсминецімен бірге Стэнли Маджуродан Кваджалейнге, содан кейін Эниветокке дейін айналып келді, 8-і күні ТЖ 58-ге қайта қосылу үшін соңғы атолдан шықты. Жылдам авианосецтер тобы, Стэнлимен бірге, 11 маусымда Мариан аралдарына әуе шабуылын бастады, Гуам, Рота, Тиниан және Сайпанды бомбалау және шабуылдау үшін ұшулар жіберді. ТЖ 58 ұшқыштары 12-сі және 13-ы күндері Паган аралын өздерінің бағытына қосты. 15 және 16 маусымда Стэнли 58.4-ші жұмыс тобына сүйемелдеп, оның ұшақтары Иво Джима мен Чи Чи Джимаға шабуыл жасады. 18-і күні жұмыс тобы 58-ші ТЖ-ге Филиппин теңізіндегі шайқастың куәсі болу үшін қайта қосылды, онда АҚШ Әскери-теңіз күштері Жапон әскери-әуе күштерін жеңді. 20 маусымда Стэнли Гуам мен Ротаның бомбалауына қатысып, екі күннен кейін Сайпандағы американдық күштерді қорғауға және қолдауға аттанды. Ол 3 шілдеге дейін Сайпан төңірегінде патрульдік және мерзімік бомбалауды жалғастырды, содан кейін ол ТЖ 58.4 кемесімен Эниветокке кетіп қалды. 18 шілдеде Мариан аралдарына оралып, 31-і күніне дейін авианосецтерді күзетті, содан кейін ол АҚШ-қа қайтуға бұйырылды. 1-3 тамыз аралығында Эниветокте және 10-11 тамызда Перл-Харборда тоқтаған Стэнли 17 тамызда Сан-Францискодағы "Бетлехем Стил Ко" кеме құрылыс компаниясына кірді. Ол қыркүйек айында күрделі жөндеуден өтті және қазан айының басында сынақтардан өтті. 18 қазанға қарай ол Перл-Харборға оралып, батыс Тынық мұхитына қайта оралуға дайындалды. Соңында, 10 қарашада ол Перл-Харбордан шығып, 11 күннен кейін Улити лагунасына кірді. Стэнли қараша айының қалған бөлігін және желтоқсанның алғашқы аптасын Улитиде өткізді. 8 желтоқсанда ол "Боулдер Виктори" (AK 227) және "СС Эльмира Виктори" кемелерін Палаудағы Коссол асуына алып барды. Отын құйып алғаннан кейін ол Филиппинге бет алды және 11 желтоқсанда Лейте шығанағына жетті. Эсминец 1944 жылдың қалған бөлігінде Сан-Педро шығанағында жұмыс істеді.

On 29 January 1944, she completed underway exercises and reentered Port Purvis. She stood out again the next day; patrolled around Buka Island, Choiseul Bay, Bougainville, and Green Island; and bombarded the west coast of Bougainville, the east coast of Buka, and the east coast of Bougainville, before retiring to Florida Island. Stanly entered Purvis Bay on 11 February and departed again on the 13th. She feinted toward Espiritu Santo; then, under the cover of darkness, turned north and headed for Green Island, where she supported the landings on 14 and 15 February. By the 22nd, she was cruising the Kavieng New Hanover area of the "Bismarcks Barrier". On that day, she sank a seagoing tug and helped sink the small minelayer Nasami. For the next month, Stanly continued to operate with TF 39, conducting antishipping sweeps of the Kavieng Rabaul sea lanes and bombarding various enemy positions in the Bismarcks. She also returned periodically to escort supply echelons among the several islands in the Solomons group. As the emphasis shifted from the South Pacific to the Central Pacific in early 1944, so too, did the need for destroyers. On 24 March, Stanly exited Purvis Bay and, by the 30th, was cruising in the screen of Vice Admiral Marc A. Mitscher's Fast Carrier Task Force (then called TF 58) as it launched planes against the Palau Islands. On the next day, she sailed north of Palau as Task Group 58.4 (TG 58.4) sent strikes against both Palau and Yap. The carriers' planes hit Woleai on 1 April and began retiring to Majuro. Stanly arrived in Majuro lagoon on the 6th and underwent repairs until the 30th. She spent the month of May in operations and exercises around Majuro. From 3 to 8 June, in company with Indianapolis (CA 35), the destroyer made the circuit from Majuro to Kwajalein to Eniwetok, leaving the latter atoll on the 8th to rejoin TF 58. The Fast Carrier Task Force, with Stanly in its screen, opened the air assault on the Marianas on 11 June, sending sorties to bomb and strafe Guam, Rota, Tinian, and Saipan. The pilots of TF 58 added Pagan Island to their itinerary on the 12th and again on the 13th. On 15 and 16 June, Stanly escorted Task Group 58.4 while its planes attacked Iwo Jima and Chi Chi Jima in the Bonins. On the 18th, the task group rejoined TF 58 just in time to witness the Battle of the Philippine Sea, in which the United States Navy broke Japanese naval airpower. On 20 June, Stanly participated in the bombardment of Guam and Rota and, two days later, moved off to defend and support the American forces on Saipan. She continued patrols and periodic bombardments around Saipan until 3 July, when she retired with TG 58.4 to Eniwetok. The destroyer returned to the Marianas on 18 July and screened the carriers until the 31st, when she was ordered back to the United States. Stopping at Eniwetok from 1 to 3 August and at Pearl Harbor overnight on 10 and 11 August, Stanly entered the Bethlehem Steel Co. shipyard at San Francisco on the 17th. She spent the month of September in overhaul and early October in trials. By 18 October, she was back in Pearl Harbor preparing to return to the western Pacific. Finally, on 10 November, she stood out of Pearl Harbor and, 11 days later, entered Ulithi lagoon. Stanly remained in Ulithi for the rest of November and for the first week in December. On 8 December, she escorted Boulder Victory (AK 227) and SS Elmira Victory to Kossol Passage in the Palaus. After fueling, she sailed for the Philippines and arrived in Leyte Gulf on 11 December. The destroyer operated out of San Pedro Bay for the remainder of 1944.

1945 жыл

Стэнли вместе с Чарльзом Осбурном (DD 570), Футом (DD 511), Конверсом (DD 509) и Стереттом (DD 407) покинул залив Сан-Педро 4 января 1945 года и сопроводил десантные силы в районы Сан-Фабиан и Лингаен на севере Лусона. До 27-го числа он патрулировал районы высадки и выполнял радарное пикетирование для ударных сил, пока японцы не начали первое крупное камикадзе-наступление войны. К 31 января он вернулся к Лейте и через четыре дня вошел в Улити. 8 февраля он направился к Сайпану и прибыл туда 10-го числа. Стэнли патрулировал у Сайпана в течение шести дней, затем у Иво Дзимы с 16 февраля по 13 марта. Он вернулся на Сайпан для снабжения 15 марта и поднял якорь 17-го числа. На следующий день он зашел в Улити и оставался там до 27 марта, проводя ремонт. После завершения ремонта он направился к Окинаве, где прибыл поздно 31-го числа. В течение первых 11 дней апреля Стэнли перемещался с позиции на позицию вокруг Окинавы, выполняя радарное пикетирование. 12-го числа, когда "Божественный ветер" снова поднялся до штормовой силы, он находился на позиции к северу от острова. Кассин Янг (DD 793) только что был протаранен камикадзе, и Стэнли спешил к своей позиции. Вскоре вражеские самолеты роились вокруг него, как разъяренные пчелы, и он радикально маневрировал, чтобы избежать их смертоносного жала. В это время команда управления истребителями Стэнли взяла на себя управление боевым воздушным патрулем поврежденного эсминца. Под их руководством дружественные истребители уничтожали нападавших, сбив шесть морских бомбардировщиков-пикировщиков Aichi D3A "Вал" один за другим. Американские истребители и камикадзе кружили над Стэнли в грандиозной схватке. Внезапно из вихря самолетов к нему на скорости более 500 узлов (900 км/ч) устремился управляемый ракетный летающий снаряд Yokosuka MXY 7 Ohka. Большая скорость нападавшего сделала контрмеры невозможными, и поэтому Стэнли принял на себя удар камикадзе в правый борт носовой части, на пять футов выше ватерлинии. Боевая часть пробила корпус Стэнли насквозь, не взорвавшись, вышла с его левого борта и взорвалась в воде рядом с бортом. Останки пилота и некоторые обломки были позже извлечены изнутри судна. В течение нескольких минут после первой атаки еще один Ohka направился к кораблю, и зенитные орудия эсминца открыли по нему огонь. Пилот был либо ранен, либо убит, поскольку в последний момент Ohka пронесся над кораблем и сорвал его флаг с гафеля. Он скользил по воде, как плоский камень, а затем развалился. Вскоре после пролета второго Ohka Стэнли приказали подойти к транспортам в Хагуси. По пути он пережил свою третью почти смертельную встречу за день, когда Mitsubishi Zero "Зик" попытался бомбардировать и протаранить его за один проход. Удача Стэнли не подвела, так как бомба упала коротко, а самолет пролетел мимо. Чудесным образом общие потери за весь день составили всего три раненых моряка. Поздней ночью он вошел в "Бухту разбитых кораблей" в Керама Ретто для ремонта. После 10 дней в Керама он вернулся на Окинаву для выполнения невыразительного задания по радарному пикетированию. Он отплыл с конвоем, направлявшимся в Улити, 5 мая и прибыл в лагуну через четыре дня. Эсминец прошел дальнейший ремонт и покинул лагуну 28-го числа для артиллерийских учений. Во время этих учений ствол его пятой пушки сорвало, убив двух боцманов. Ирония судьбы заключается в том, что единственные смертельные потери Стэнли за войну произошли во время тренировки. Эсминец перешел в Апра Харбор, Гуам, для ремонта поврежденной орудийной установки. Он прибыл 3 июня и оставался там более двух с половиной месяцев, проходя расширенное обслуживание. Он все еще находился там, когда боевые действия закончились 15 августа. 20-го числа Стэнли поднял якорь, остановился в Эниветок и Перл-Харборе и вошел на Морскую верфь Мэр-Айленд 30-го числа. 22 сентября, все еще проходя капитальный ремонт, Стэнли был назначен в Тихоокеанский резервный флот. После завершения капитального ремонта он прошел вдоль побережья до Сан-Диего, чтобы войти в Резервный флот, все еще находясь в составе. После войны Стэнли был выведен из эксплуатации в октябре 1946 года и перенес свою стоянку в Лонг-Бич, Калифорния (США), в январе 1947 года. Он оставался в Тихоокеанском резервном флоте до 1 декабря 1970 года, когда его имя было исключено из списка флота. Его корпус был продан в феврале 1972 года компании Chou's Iron & Steel Co., Ltd. для утилизации. Награды Стэнли получил девять боевых звезд за службу во Второй мировой войне и Президентскую награду за выдающиеся заслуги (США) как часть DesRon 23 "Маленькие бобры" за "необычайный героизм в бою против японских сил во время Соломоновых кампаний с 1 ноября 1943 года по 23 февраля 1944 года" - единственное эсминное соединение, удостоенное такой чести. Некоторые живые кадры с него появляются в фильме 1949 года "Пески Иво Дзимы" на 1 час 23 минуты.

Stanly, in company with Charles Ausburne (DD 570), Foote (DD 511), Converse (DD 509), and Sterett (DD 407), sortied from San Pedro Bay on 4 January 1945 and escorted the landing forces to the San Fabian and Lingayen areas of northern Luzon. Until the 27th, she patrolled the transport areas and stood radar picket duty for the assault forces while the Japanese launched the first major kamikaze onslaught of the war. By 31 January, she was back off Leyte and, four days later, entered Ulithi. On 8 February, she stood out for Saipan and arrived on the 10th. Stanly patrolled off Saipan for six days; then off Iwo Jima from 16 February until 13 March. She returned to Saipan for logistics on 15 March and weighed anchor on the 17th. She put in at Ulithi the next day and stayed until 27 March, undergoing repairs. At the completion of repairs, she headed for Okinawa, where she arrived late on the 31st. For the first 11 days of April, Stanly moved from station to station around Okinawa on radar picket duty. On the 12th, as the "Divine Wind" again rose to gale force, she was on station north of the island. Cassin Young (DD 793) had just been crashed by a kamikaze, and Stanly was speeding to her station. Soon enemy planes were swarming around her like angry bees, and she maneuvered radically to avoid their deadly sting. In the meantime, Stanlys fighter director team took charge of the stricken destroyer's combat air patrol. Under their direction, the friendly fighters whittled away at the attackers, splashing six Aichi D3A "Val" naval dive bombers in rapid succession. American fighters and kamikazes swirled above Stanly in a grand melee. Suddenly, out of the maelstrom of planes, a rocket powered Yokosuka MXY 7 Ohka piloted flying bomb plunged toward her at a speed in excess of 500 knots (900 km/h). Her assailant's great speed made countermeasures impossible; and so, Stanly absorbed the kamikaze's impact on the starboard side of her bow, five feet above the waterline. The warhead punched clear through the hull of Stanly without detonating, passed out her port side, and exploded in the water close aboard. The remains of the pilot and some wreckage were later recovered from inside the vessel. Within minutes of the first attack, another Ohka headed for the ship, with the destroyer's antiaircraft guns blazing on it. The pilot was either wounded or killed, as at the last moment, the Ohka whisked over the ship and snatched her ensign from its gaff in passing. It skipped across the water like a flat stone, then disintegrated. Soon after the second Ohka's pass, Stanly was ordered to close the transports at Hagushi. On her way, she experienced her third near fatal encounter of the day when a Mitsubishi Zero "Zeke" tried to bomb and crash into her in a single pass. Stanly'''s luck held as the bomb fell short and the plane overshot. Miraculously, her total casualties for all the day's action amounted to only three wounded sailors. Late that night, she entered "Busted Ship Bay" at Kerama Retto for repairs. After 10 days at Kerama, she returned to Okinawa for an anticlimactic period of radar picket duty. She departed with an Ulithi bound convoy on 5 May and arrived in the lagoon four days later. The destroyer underwent further repairs and exited the lagoon on the 28th for gunnery exercises. During these drills, the barrel blew off her number 5 gun, killing two coxswains. Ironically, Stanlys only mortal casualties of the war occurred during training. The destroyer moved on to Apra Harbor, Guam, to repair the damaged gun mount. She arrived on 3 June and remained for over two and one half months undergoing extended availability. She was still there when hostilities ended on 15 August. On the 20th, Stanly weighed anchor, stopped at Eniwetok and at Pearl Harbor, and entered Mare Island Naval Shipyard on the 30th. On 22 September, while still undergoing overhaul, Stanly was assigned to the Pacific Reserve Fleet. At the completion of overhaul, she steamed down the coast to San Diego to enter the Reserve Fleet, still in commission. Post warStanly was decommissioned in October 1946 and shifted her berth to Long Beach, California (USA), in January 1947. She remained in the Pacific Reserve Fleet until 1 December 1970 when her name was struck from the Navy list. Her hulk was sold in February 1972 to Chou's Iron & Steel Co., Ltd., for scrapping. AwardsStanly'' earned nine battle stars for her World War II service, and the Presidential Unit Citation (US) as part of DesRon 23 the "Little Beavers", for its "extraordinary heroism in action against enemy Japanese forces during the Solomon Islands Campaign, from 1 November 1943, to 23 February 1944"—the only destroyer squadron so honored. Some live footage of her appears in the 1949 film Sands of Iwo Jima at 1hr 23min.