Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Делафилд (1 қыркүйек 1798 - 5 қараша 1873) – 52 жыл бойы АҚШ армиясы офицері болды. Ол АҚШ Әскери академиясының бастығы қызметін барлығы 12 жыл атқарды. Америка Азамат соғысы басталғанда, полковник Делафилд Нью-Йорк штатынан еріктілерді дайындап, Одақ армиясына жіберуге көмектесті. Сондай-ақ ол 1861 жылдан 1864 жылдың сәуір айына дейін Нью-Йорк порты төңірегіндегі қорғанысқа басшылық етті. 1864 жылдың 22 сәуірінде ол АҚШ тұрақты армиясында бригадир-генерал және инженерлер басқармасының бастығы болып тағайындалды. 1866 жылдың 8 наурызында президент Эндрю Джонсон Делафилдті Регулярлы армияда патенттік генерал-майор шеніне тағайындауға ұсынды, ол 1865 жылдың 13 наурызынан күшіне енеді. АҚШ Сенаты бұл тағайындауды 1866 жылдың 4 мамырында растады, ал техникалық себептерге байланысты 1866 жылдың 14 шілдесінде қайта растады. Ол 1866 жылдың 8 тамызында АҚШ армиясынан зейнетке шықты. Кейіннен ол Бостон портын жақсарту және маяқтарға қатысты екі комиссияда қызмет етті. Ол сондай-ақ Смитсондар институтының регенті болды.
Richard Delafield (September 1, 1798 – November 5, 1873) was a United States Army officer for 52 years. He served as superintendent of the United States Military Academy for a total of 12 years. At the start of the American Civil War, then Colonel Delafield helped equip and send volunteers from New York to the Union Army. He also was in command of defenses around New York harbor from 1861 to April 1864. On April 22, 1864, he was promoted to brigadier general in the Regular Army of the United States and Chief of Engineers. On March 8, 1866, President Andrew Johnson nominated Delafield for appointment to the grade of brevet major general in the Regular Army, to rank from March 13, 1865, and the United States Senate confirmed the appointment on May 4, 1866, reconfirmed due to a technicality on July 14, 1866. He retired from the US Army on August 8, 1866. He later served on two commissions relating to improvements to Boston Harbor and to lighthouses. He also served as a regent of the Smithsonian Institution.
Ерте өмір
Ричард Делафилд 1798 жылдың 1 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол Джон және Энн (құрметті аты Халетт) Делафилдтің 14 баласының бірі еді. Оның әкесі 1788 жылы Англиядан Нью-Йоркке көшіп келіп, саудагерлікпен айналысып, зор байлыққа ие болды. Оның бауырларының арасында танымал американдық дәрігер Эдвард Делафилд, заңгер және дипломат Джозеф Делафилд, сондай-ақ банкир және өндіруші Руфус Кинг Делафилд болды. Ол 1818 жылғы түлектердің арасында бірінші орын алған, АҚШ Әскери академиясының бірінші түлегі атанды. Вест-Пойнтте оқып жүрген кезінде 1815 жылы математика пәнінен көмекші профессор міндетін атқаратын алғашқы курсант-оқытушы болды. Инженерлер корпусына екінші лейтенант болып кірген ол ағасы Джозеф Делафилдпен бірге Америка шекаралық комиссиясында топографиялық суретші болып қызмет етті. Комиссия Гент шарты бойынша АҚШ пен Канада арасындағы солтүстік шекараны белгіледі.
Richard Delafield was born in New York City on September 1, 1798. He was one of the 14 children of John and Anne (née Hallett) Delafield. His father had emigrated to New York from England in 1788 and made a fortune as a merchant. Edward Delafield, a prominent American physician, Joseph Delafield, a lawyer and diplomant, and Rufus King Delafield, a banker and manufacturer, were among his brothers. He was the first graduate of the United States Military Academy to receive a merit class standing, ranking first in the class of 1818. During his time at West Point he also became the first cadet teacher detailed as acting assistant professor of mathematics in 1815. Commissioned as a second lieutenant in the Corps of Engineers, he served as topographical draftsman for the American Boundary Commission, along with his brother Joseph Delafield. The commission established the northern boundary between the United States and Canada under the Treaty of Ghent.
Әскери мансап
Делафилд 1819-1824 жылдары Хэмптон Роудс қорғанысын салуда инженер-ассистент болып қызмет етті және 1824-1832 жылдары Миссисипи өзенінің дельта аймағындағы бекіністер мен сарқырамаларды басқарды. Огайо өзенінің шығысындағы Камберленд жолындағы жөндеу жұмыстарының басшысы болған кезінде, Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласында Дунлап Крик көпірін жобалап, салдырды – ол АҚШ-та құйылған темірден жасалған алғашқы түтік тәрізді аркалы көпір болды. 1838 жылдың шілдесінде инженерлер майоры болып тағайындалған ол, 1838 жылғы өрттен кейін Әскери академияның бастығы болып тағайындалды және 1845 жылға дейін қызмет етті. Ол жаңа ғимараттарды және қамалдың нышаны алғаш рет бейнеленген жаңа курсант формасын жобалады. 1846-1855 жылдары Нью-Йорк портының жағалау қорғанысын салуды қадағалады. 1855 жылдың басында Делафилдті Соғыс министрі Джефферсон Дэвис офицерлер кеңесінің төрағасы етіп тағайындады, кейін ол Делафилд комиссиясы деп аталды, және оны еуропалық әскери іс-қимылды зерттеу үшін Еуропаға жіберді. Кеңес құрамына капитан Джордж Б. Макклеллан және майор Альфред Мордекай кірді. Олар Ұлыбритания, Германия, Австрия, Франция, Бельгия және Ресейдегі әскери күштердің жағдайын тексерді және Қырым соғысы кезінде әскери байқаушылар ретінде қызмет етті. 1856 жылдың сәуір айында оралғаннан кейін Делафилд баяндама ұсынды, ол кейіннен Конгресс тарапынан «1854, 1855 және 1856 жылдардағы Еуропадағы соғыс өнері туралы есеп» деген атпен кітап ретінде жарияланды. Кітап Азамат соғысы кезінде Конфедерация инженерлеріне пайдалы болады деген қорқыныштан басылмай қалды, себебі онда әскери бекіністердің көптеген суреттері мен сипаттамалары бар еді. Делафилд 1856-1861 жылдары Әскери академияның суперинтенданты болып қайтадан қызмет етті. 1861 жылдың қаңтарында оның орнына капитан Пьер Г.Т. Борегар тағайындалды, ол Борегардың туған штаты Луизиана Одақтан шыққаннан кейін көп ұзамай қызметтен босатылды, ал Делафилд 1861 жылдың 1 наурызына дейін суперинтендант ретінде қайта оралды. Азамат соғысының басында ол Нью-Йорк штатының губернаторы Эдвин Д. Морганға еріктілер жасағын құру мәселесінде кеңес берді. Содан кейін 1861-1864 жылдары ол Нью-Йорк портының қорғанысына, соның ішінде Губернатор аралы мен Сэнди-Хуктағы бекініске жауапты болды. 1864 жылдың 19 мамырында ол 22 сәуірде қайтыс болған Джозеф Гилберт Тоттеннің орнына АҚШ Әскери инженерлер корпусының Бас инженері болып тағайындалды. Ол 1866 жылдың 8 тамызында зейнеткерлікке шыққанға дейін Соғыс министрлігінің Инженерлер бюросының басшысы болып қызмет етті.
Delafield served as assistant engineer in the construction of Hampton Roads defenses from 1819 to 1824 and was in charge of fortifications and surveys in the Mississippi River delta area in 1824–1832. While superintendent of repair work on the Cumberland Road east of the Ohio River, he designed and built Dunlap's Creek Bridge in Brownsville, Pennsylvania, the first cast iron tubular arch bridge in the United States. Commissioned a major of engineers in July 1838, he was appointed superintendent of the Military Academy after the fire of 1838 and served till 1845. He designed the new buildings and the new cadet uniform that first displayed the castle insignia. He superintended the construction of coast defenses for New York Harbor from 1846 to 1855. In the beginning of 1855, Delafield was appointed by the Secretary of War, Jefferson Davis a head of the board of officers, later called The Delafield Commission, and sent to Europe to study the European military. The board included Captain George B. McClellan and Major Alfred Mordecai. They inspected the state of the military in Great Britain, Germany, the Austrian Empire, France, Belgium, and Russia, and served as military observers during the Crimean War. After his return in April 1856, Delafield submitted a report which was later published as a book by Congress, Report on the Art of War in Europe in 1854, 1855, and 1856. The book was suppressed during the American Civil War due to fears that it would be instructive to Confederate engineers as it contained multiple drawings and descriptions of military fortifications. Delafield served as superintendent of the Military Academy again in 1856–1861. In January 1861, he was succeeded by Captain Pierre G. T. Beauregard, who was dismissed shortly after Beauregard's home state of Louisiana seceded from the Union, and Delafield returned as superintendent serving until March 1, 1861. In the beginning of the Civil War he advised the governor of New York Edwin D. Morgan during the volunteer force creation. Then, in 1861–1864, he was put in charge of New York Harbor defenses, including Governors Island and Fort at Sandy Hook. On May 19, 1864, he was commissioned a brigadier general after replacing Joseph Gilbert Totten, who had died, as the Chief of Engineers, United States Army Corps of Engineers, on April 22, 1864. He stayed in charge of the Bureau of Engineers of the War Department until his retirement on August 8, 1866.
Кейінгі өмірі
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Делафилд Смитсондар институтының регенті және Маяк кеңесінің мүшесі болды. Ол 1873 жылдың 5 қарашасында Вашингтон қаласында қайтыс болды. Соғыс министрі оның есіне еске алу үшін Вест-Пойнтта 13 зеңбірек оғын атуға бұйрық берді. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Грин Вуд зиратында жерленген.
After retirement Delafield served as a regent of the Smithsonian Institution and a member of the Lighthouse Board. He died in Washington, D. C., on November 5, 1873. The Secretary of War ordered that 13 guns be fired in his memory at West Point. He is buried at Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York.