Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Барклей Парсонс (15 сәуір 1859 – 9 мамыр 1932) – американдық азаматтық инженер. Ол Parsons Brinckerhoff компаниясын құрды, ол Американың ең ірі азаматтық инженерлік фирмаларының бірі.
American civil engineer (1859–1932)
William Barclay Parsons (April 15, 1859 – May 9, 1932) was an American civil engineer. He founded Parsons Brinckerhoff, one of the largest American civil engineering firms.
Жеке өмір
Парсонс Уильям Барклей Парсонстың (1828–1887) және Элиза Гласс Ливингстон Парсонстың (1831–1922) ұлы болды. Оның бауырлары Скайлер (1852–1917), Гарри (1862–1935) және Джордж (1863–1939) болды. Оның анасының ата-аналары Энн Элиза (туған тегі Хози) Ливингстон (1805–1838) және Скайлер Ливингстон (1804–1861), Уолтер Ливингстонның ұрпағы болды. Ол Манхэттендегі Троица шіркеуінің екінші пасторы Генри Барклейдің шөбересі еді. 1879 жылы Колумбия университетінің Колумбия колледжінен бакалавр дәрежесін, ал 1882 жылы Колумбия тау-кен мектебінен екінші дәрежеге ие болды. Ол сынып президенті және Филолексия қоғамының президенті болды, сондай-ақ 1877 жылы «Колумбия күнделікті газетін» (Columbia Daily Spectator) құруға бірге қатысты. Кейін ол университеттің қамқорлар кеңесінің төрағасы болды. Оның інісі Сильван – қазіргі заманғы металл ұшақ винтін жасаған әуе-ғарыш инженеры. Олардың балалары – 1908 жылы Рудольф Вельдке (1883–1941) үйленген Сильвия (1885–1962) және Эндикотт Пибодидің қызы Роза Пибодиге (1891–1985) үйленген Уильям (1888–1973) болды. Парсонс 1932 жылдың 9 мамырында Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Parsons was the son of William Barclay Parsons (1828–1887) and Eliza Glass Livingston Parsons (1831–1922). His siblings included Schuyler (1852–1917), Harry (1862–1935), and George (1863–1939). His maternal grandparents were Ann Eliza (née Hosie) Livingston (1805–1838) and Schuyler Livingston (1804–1861), a descendant of Walter Livingston He was the great grandson of Henry Barclay, second Rector of Trinity Church in Manhattan. He received a bachelor's degree from Columbia College of Columbia University in 1879, and a second from the Columbia School of Mines in 1882. He served as class president and president of the Philolexian Society, and he co founded the Columbia Daily Spectator in 1877. He later served as chairman of the university's board of trustees. Her brother Sylvanus was the aerospace engineer who developed the modern metal aircraft propeller.) Their children were Sylvia (1885–1962), who married Rudolph Weld (1883–1941) in 1908, and William (1888–1973), who married Rose Peabody (1891–1985), daughter of Endicott Peabody (1857–1944). Parsons died on May 9, 1932, in New York City.
Мансап
Парсонс 1882 жылдан 1885 жылға дейін Нью-Йорк, Эри көлі және Батыс темір жолында жұмыс істеді. Ол «Бұрылыстар: Оларды анықтаудың нақты формулалары» (1884) және «Теміржол, жол құрылысын күтіп ұстау жөніндегі толық нұсқаулық» (1886) атты еңбектерді жазды, олар екеуі де теміржол мәселелерін қамтыды, және оның теміржол көлігіне деген қызығушылығы өмір бойы сақталды. Парсонс бас инженер ретінде Кейп-Код каналын жобалады. Ол сондай-ақ Жедел транзит теміржол комиссарлары кеңесінің бас инженері болды және Интербороу Жедел транзит (IRT) метро желісінің құрылысына жауапты болды. 1886 жылдың қазан айында ол Форт-Уорт және Рио-Гранде темір жолының бас инженері қызметіне Нью-Йоркке кетті, бірақ аудандық теміржол компаниясымен байланысын сақтап қалды. 1887 жылы ол Денвер теміржолы және жер, көмір компаниясының бас инженері және бас менеджері болды. Ол 1891 жылы осы теміржол жобаларын және Миссисипидегі бірнеше су шаруашылығы жобаларын аяқтағаннан кейін Нью-Йоркке оралды. 1904 жылы президент Теодор Рузвельт Парсонсты Истмия каналы комиссиясына тағайындады. 1905 жылдың басында ол теңіз деңгейіндегі каналды қолдаған инженерлер комитетінің мүшесі ретінде Панамаға сапар шекті. Парсонс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франциядағы Американдық экспедициялық күштердің (AEF) 11-ші инженерлік полкінің полковнигі болды. Ол Камбрей шайқасында инженерлер тобымен бірге болды, олар теміржолды жөндеу кезінде немістердің күтпеген шабуылына ұшырады; инженерлер қазықтармен және кепектермен қарсы тұрды. Ол «ерекше еңбегі үшін» Армияның еңбегі үшін медалімен марапатталды және Ұлыбритания, Франция, Бельгия және Нью-Йорк штатынан наградалар алды. Оның Армиялық медаліне берілген цитатасы:
Parsons worked for the New York, Lake Erie and Western Railroad from 1882 through 1885. He wrote Turnouts; Exact Formulae for Their Determination (1884) and Track, A Complete Manual of Maintenance of Way (1886) which both addressed railroad problems, and this interest in rail transportation continued throughout his life. Parsons designed the Cape Cod Canal as Chief Engineer. He was also Chief Engineer of the Board of Rapid Transit Railroad Commissioners and was responsible for the construction of the Interborough Rapid Transit (IRT) subway line. He left New York in October 1886 to serve as Chief Engineer for the Fort Worth and Rio Grande Railroad, although he retained his affiliation with the District Railway Company. In 1887, he became the Chief Engineer and General Manager of the Denver Railroad and Land and Coal Company. He returned to New York in 1891 upon the completion of these railway projects and a number of water work ventures in Mississippi. Parsons was appointed to the Isthmian Canal Commission in 1904 by President Theodore Roosevelt. In early 1905, he traveled to Panama as a member of the committee of engineers which favored a sea level canal. Parsons was the Colonel of the 11th Engineers of the American Expeditionary Forces (AEF) in France during World War I. He was with a team of engineers in Battle of Cambrai that was suddenly attacked by Germans while making railroad repairs; the engineers fought back with picks and shovels. He was awarded the Army Distinguished Service Medal for "specially meritorious services" and received decorations from Great Britain, France, Belgium, and the state of New York. The citation for his Army DSM reads: