Кіріспе

Американдық жазушы, саяси философ және тарихшы (1934 жылы туған) американдық джаз музыканты.

Гарри Уиллс (1934 жылғы 22 мамырда туған) – американдық жазушы, журналист, саяси философ және тарихшы, американдық тарих, саясат және дін, әсіресе католик шіркеуінің тарихы саласында маманданған. Ол 1993 жылы жалпы тақырыптағы әдебиет бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Уиллс елуден астам кітап жазды және 1973 жылдан бері «The New York Review of Books» журналының тұрақты рецензенты болып табылады. 1980 жылы Солтүстік-Батыс университетінің тарих факультетіне оқытушы болып орналасты, қазір зейнеткер профессор.

Алғашқы жылдар

Уиллс 1934 жылғы 22 мамырда Атланта қаласында (Джорджия штаты) дүниеге келген. Оның әкесі Джек Уиллс протестанттық отбасынан, ал анасы ирландтық католик отбасынан шыққан. Ол католик дінінде тәрбиеленген және Мичиган мен Висконсин штаттарында өскен. 1951 жылы Висконсин штатының Прайри-ду-Чиен қаласындағы иезуиттер мекемесі – Кампион орта мектебін бітірген. Ол Иса қоғамына қабылданды, бірақ кейін одан шығып кетті. Уиллс 1957 жылы Сент-Луис университетінде философия бакалавры, ал 1958 жылы Ксавьер университетінде философия магистрі дәрежесін алды. Уильям Ф. Бакли кіші оны 23 жасында National Review журналына драма сыншысы ретінде жұмысқа алды. Ол 1961 жылы Йель университетінен классика бойынша философия докторы ғылыми дәрежесін алды.

Жеке өмір

Уиллс 1959-2019 жылдары алтымысы жыл Натали Каваллоға үйленген, ол оның жұмысының серігі және фотографы болған. Олардың үш баласы бар: Джон, Гарри және Лидия. Классикалық білім алған Уиллс ежелгі грек және латын тілдерін жақсы меңгерген. Оның Иллинойс штатындағы Эванстон қаласындағы үйі "кітаптарға толы", бір бөлмесі ағылшын әдебиетіне, екінші бөлмесі латын әдебиеті мен американдық саяси ойларға арналған, бір дәліз экономика және дін туралы кітаптарға толы, "соның ішінде төрт сөреде Сент-Августин туралы кітаптар бар", ал тағы бір дәліз грек әдебиеті мен философиясына арналған кітаптармен толтырылған.

Дін

Уиллс – католик және семинарияда оқыған жылдары күмәнді кезеңді есептемегенде, өмірінің соңына дейін солай болып келді. Ол Солтүстік-Батыс университетінің Шейл католик орталығында миссаға қатысып жүреді. Күнделікті Розарий дұғасын оқиды және 2005 жылы осы дұға туралы «Розарий: дұғалар қайта оралады» деген кітап жазды. Уиллс кемінде 1960 жылдардың басынан бері шіркеу тарихының және шіркеу ілімінің көптеген аспектілерін сынап келеді. Ол әсіресе папаның қатесіздігі туралы доктринаны, гомосексуализм, аборт, контрацепция және Евхаристияға қатысты шіркеудің әлеуметтік ілімін, сондай-ақ шіркеудің сексуалдық зорлық-зомбылыққа қатысты дауға реакциясын сынға алды. 1961 жылы Уильям Ф. Бакли кішімен телефон арқылы сөйлескенде Уиллс «Mater si, magistra no» (сөзбе-сөз «ана – иә, мұғалім – жоқ») деген атақты макарондық фразаны ойлап тапты. Кейіннен ол өзін консерватор деп мойындады және бір кезде Ұлттық католик баяндамасы үшін «консерватор белгісі» ретінде танылды. 1979 жылы 20 жыл бойы либералдық ұстанымдарды қолдағаннан кейін «Консерватордың мойындауы» атты кітап жазды. Ол 2008 жылғы президенттік сайлауда Барак Обаманы қолдады, бірақ екі жылдан кейін Обаманың президенттігі «қорқынышты көңіл көшіру» болғанын мәлімдеді. 1995 жылы Уиллс «The New York Review of Books» журналы үшін Екінші түзету туралы мақала жазды. Бастапқыда ол «Неге бізде қару ұстауға құқық жоқ» деп аталды, бірақ бұл Уиллстің қорытындысы емес еді. Ол мақаланың атауын өзі жазған жоқ және оны жариялағанға дейін мақұлдаған жоқ. Оның орнына Уиллс Екінші түзету жеке меншікке және қаруды пайдалануға құқық бермейді, ол тек әскери контексте қару ұстау және алып жүру құқығын білдіреді деп мәлімдеді. Оның айтуынша, әскери контекст жеке адамдардың АҚШ үкіметін құлату құқығын білдірмейді. «Стандартты модель» Екінші түзетуде кез келген мақсатта қару иеленуге жеке құқық ғана емес, сонымен қатар АҚШ үкіметіне қарулы қарсылық көрсету құқығы бар екенін анықтады. Бұл талапты бүлікке құқығы бар екендігімен негіздеді, бұл тирания болған кезде әрқашан бар. Дегенмен, билікті құлату құқығын үкімет бермейді. Ол үкіметтің заңдылығы (саяси) жойылған кезде пайда болады.

Қоғамдық бағалау

1970 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінің әдеби сыншысы Джон Леонард Уиллстің «Х. Л. Менкен, Джон Локк және Альберт Камюдің қосындысы тәрізді оқылатынын» айтты. Рим-католик журналисі Джон Л. Аллен кіші Уиллсті «соңғы 50 жылда Америкадағы ең көрнекті католик зиялысы болуы мүмкін» деп есептейді (2008 жылғы мәлімет бойынша).