Қарасақалдың «Айгерші ханның кек алуы» кемесі

Кіріспе

Қарақалпық қарақшының кемесі – «Анн патшайымының кек алуы» 18 ғасырдың басында салынған кеме, ең белгілісі Эдвард Тичтің, көбінесе Қарақалпық деген лақап атымен танымал, флагманы ретінде қолданылған. Кеменің құрылыс мерзімі мен орны белгісіз, ал 1710 жылға дейін ол «Конкорд» деген атпен француз капері ретінде жұмыс істегені туралы ешқандай жазба жоқ. Кеменің құрылысының сақталған ерекшеліктері оның француз кеме жасаушыларымен салынғанын, 17- және 18-ғасырлардың басындағы бекіту үлгілерінің айырмашылықтарына сүйене отырып көрсетеді. Француз теңізшілері бірнеше жыл бойы (теңіз фрегаты және сауда кемесі ретінде – көбінесе құл саудасымен айналысқан) қызмет еткеннен кейін, 1717 жылы Қарақалпық оны басып алды. Қарақалпық бұл кемені бір жылдан кем пайдаланған, бірақ оны флагманы ретінде қолданып, көптеген олжаларды ұстады. 1718 жылдың мамыр айында Қарақалпық кемені Топсейл шығанағында, қазіргі Бофорт шығанағында, Солтүстік Каролина штатында, АҚШ-тың қазіргі Картерет округінде жағаға тіреп жіберді. Бұл орын АҚШ Ұлттық тарихи орындарының тізіміне енгізілген. Кеменің құлау орыны Солтүстік Каролина штатындағы Бофорт шығанағынан табылған.

Тарих

"Анна патшайымының кек алушысы" деп аталатын кеме 1710 жылы салынған деп есептелетін 200 тонналық кеме болды. Ол Рене Дугай Труэнге берілді және ол оның қызметінде біраз уақыт болғаннан кейін құл кемесіне айналдырылды, содан кейін Нанттан шыққан жетекші құл саудагері Рене Монтоден басқарды, 1713 жылы Перуде немесе Чилиде сатылғанға дейін. 1716 жылдың қарашасында ол француз флотына қысқа мерзімге қайтадан алынды, бірақ бес айдан кейін Францияда құл саудасы үшін қайтадан сатылды. 1717 жылдың 28 қарашасында ол Қарасақал мен оның қарақшыларына Батыс Үндістандағы Сент-Винсент аралының жанында түсті. Мартиникада құл жүгін сатқаннан кейін, Қарасақал кемені өзінің бас штабына айналдырып, оған ауыр зеңбіректер қосып, "Анна патшайымының кек алушысы" деп атады. Атауы Испания мұрагерлік соғысынан, Америкада Анна патшайымының соғысы деп белгілі болған соғыстан шыққан болуы мүмкін, онда Қарасақал Корольдік флотта қызмет еткен болуы мүмкін, немесе Якобиттердің ісіне деген ықыласынан туған болуы мүмкін (Анна патшайымы Стюарт әулетінің соңғы монархы болған). Қарасақал Африканың батыс жағалауынан Кариб теңізіне дейін осы кемемен жүріп, британдық, голланд және португал сауда кемелеріне шабуыл жасады. 1718 жылдың мамыр айында Чарльстон портын блокадалағаннан кейін және губернатордың Корольдің кешірімін қабылдаудан бас тартқаннан кейін, Қарасақал 1718 жылдың 10 маусымында Солтүстік Каролинадағы Бофорт шығанағына кіргенде "Анна патшайымының кек алушысын" жағаға тіреп алды. "Авантюра" кемесінің бұрынғы капитаны Дэвид Херриоттың мәлімдемесінде: "Тэтчтің [Тейчтің] кемесі "Анна патшайымының кек алушысы" Топсейл шығанағының басында жағаға тірелді" делінген. Ол сондай-ақ, "Авантюра" "Тэтчтен оқ қашықтығында" "Анна патшайымының кек алушысын" жағадан тартып алуға тырысқанын айтты. Содан кейін Қарасақал өз флотилиясын таратып, азық-түлікті кішірек "Авантюраға" ауыстырып, қашып кетті. Ол бірнеше экипаж мүшелерін жақын маңдағы кішкентай аралда қалдырды, оларды кейін капитан Стейд Боннет құтқарып алды. Кейбіреулер Қарасақал кемені әдейі жағаға тіреп, экипажды тарату үшін сылтау іздегенін болжайды. Бірақ ол көп ұзамай бас тартып, Солтүстік Каролина штатының Бат қаласында губернатор Чарльз Иденнен өзі мен оның қалған экипажына Корольдің кешірімін қабылдады. Алайда, сол жылы Қарасақал қайтадан қарақшылыққа көшіп, 1718 жылдың қарашасында шайқаста қаза тапты. Оны компания директоры Майк Дэниел, компания президенті Фил Мастерс және теңіз археологы Дэвид Мур ұсынған тарихи зерттеулердің нәтижесінде тапты. Кеме апаты Солтүстік Каролина штатының Атлантик-Бич қаласындағы Форт-Мэкон мемлекеттік паркінің (34°41′44″N 76°41′20″W) жағалауынан бір миль (1,6 км) қашықтықта 28 фут (8,5 м) тереңдікте жатыр. 1997 жылдың 3 наурызында Солтүстік Каролинаның губернаторы Джим Хант Солтүстік Каролинаның Рали қаласында баспасөз конференциясын өткізді. Ол былай деді: "Солтүстік Каролина штаты бұл жерді қорғауға тырысып жатыр және осы мақсатта бар күшімен жұмыс істейтін болады. Біз Солтүстік Каролинаның барлық азаматтары осы қызықты жәдігерлерді өз көздерімен көретін күнді асыға күтеміз". Осы уақытқа дейін 30 зеңбірек табылды және 300 000-нан астам артефакттар қалпына келтірілді. Зеңбіректердің шығу тегі әртүрлі, соның ішінде Швеция және Англия, және отарлық пираттық экипажға тән әртүрлі өлшемде. 2000 және 2001 жылдары бір апта бойы жобаның су астындағы бейнесі QAR DiveLive білім беру бағдарламасының бөлігі ретінде Интернетке таратылды, ол әлемнің мыңдаған балаларына жетті. Nautilus Productions және Marine Grafics компаниялары бірлесіп жасаған бұл жоба студенттерге ғалымдармен сөйлесуге және су асты археологиясы тобының әдістері мен технологиялары туралы білуге мүмкіндік берді. 2006 және 2007 жылдың қарашасында бұл жерде тағы да көптеген артефакттар табылды және жер бетіне шығарылды. Қосымша артефакттар апаттың "Анна патшайымының кек алушысы" екенін растайды. Бұл теорияны растайтын дәлелдердің бірі - зеңбіректердің зарядталғандығы. Бұған қоса, осы көлемдегі кемеде күтілетіннен де көп зеңбірек болды, сондай-ақ зеңбіректердің әртүрлі үлгілері болды. Кеме тұсына салынған тереңдік белгілері оның француз өлшемдері бойынша жасалғандығын көрсетеді. Зеңбірек пен қоладан жасалған қоңыраудың беттерінде 1718 жылға дейінгі даталар бар, бұл апаттың "Анна патшайымының кек алушысы" екенін растайды. 2007 жылдың соңына қарай кеме апатының шамамен үштен бірі толық қазылып бітті. Кеменің корпусының бір бөлігі, оның ішінде кілдің көп бөлігі мен артқы бағананың бір бөлігі сақталған. 2007 жылдың қарашасында артқы тұғыры табылды. NCDNCR "Анна патшайымының кек алушысы" веб-сайтын ашып, табылған заттарға деген зор қызығушылықты одан әрі дамытты. 2008 жылы қалпына келтірілген артефакттардың ішінде ыдыс-аяқ пен қалайы сынықтары, қорғасын сүзгі сынықтары, салмақ, зеңбірек алқасы, балласт тастар, қылыш қорғауы және монета бар. 2010 жылғы экспедицияның мақсатында кеменің ең ірі зеңбіректердің бірін арнайы орналастырылған орынға орнату, ішіндегі коррозияны бақылау үшін якорь мен зеңбіректерден коррозия деңгейін өлшеу, якорь мен зеңбіректерге алюминий қорытпасынан жасалған анодтарды бекіту және қазба жұмыстарын жалғастыру кірді. 2011 жылы кемеден якорь табылып, бірнеше импровизацияланған қарулар, соның ішінде шашақтар табылды. 2011 жылдың 29 тамызында National Geographic Society Солтүстік Каролина штатының кеме апатын "Анна патшайымының кек алушысы" деп растағанын хабарлады, бұрынғы шешімді нақты дәлелдердің жетіспеуіне байланысты өзгертіп алды. Бұл шешімді растайтын нақты артефакттардың ішінде Англия патшайымы Аннаның бейнесі салынған латуни монета, оның билігі кезінде (1702–1714) құйылған; Анна патшайымының мұрагері I Георгтың 1714 жылғы тәж киюіне арналған алмазбен әшекейленген және кішкентай бастырылған тәждері бар шарап стаканының сабы; Франция корольдігін 1715 жылы иеленген XV Людовик патшаға ұқсайтын бейнесі бар француз аңшылық қылышының қалдықтары; және 1707 мен 1715 жылдар аралығында Париж, Францияда жасалғандығын көрсететін бақылау белгісі бар зәр шығаруға арналған шприц. 2013 жылдың 21 маусымында National Geographic Society "Анна патшайымының кек алушысынан" екі зеңбірек табылды. Бірнеше айдан кейін, 2013 жылдың 28 қазанында археологтар апаттан тағы бес зеңбірек тапты. Апат орнынан табылған 30 зеңбіректердің 23-і 2014 жылдың 24 қазанында қалпына келтірілді. Зеңбірек шамамен ұзын, салмағы бір тоннан асады және бұрын қалпына келтірілген швед зеңбірегінің аналогы болуы мүмкін. 2014 жылғы экспедиция кезінде тоғыз зеңбірек доптары, темір сынықтары, темір болт және граната да табылды. 2018 жылдың қаңтарында, зеңбірек ішіндегі лайдан 16 қағаз фрагменті табылды. Бұл фрагменттер капитан Эдвард Кукпен 1708, 1709, 1710 және 1711 жылдары жасалған "Оңтүстік теңізге саяхат және әлемді аралау" кітабының көшірмесінен алынған, Кук Вудс Роджерс басшылығымен саяхаттаған; кітаптан беттердің зеңбірекке оқ тигенде пайда болатын материал ретінде қолданылғаны болжануда. Табылған объектілер мен артефакттардың бір бөлігі ұзақ мерзімге Смитсониан институтына берілді және Америка тарихының ұлттық мұражайында қойылды. Сонымен қатар, кейбір артефакттар Париждің Теңіз мұражайына берілді. Барлығы 30 белгілі зеңбіректердің 24-і қазылып алынды. Олардың ішінде алты темір зеңбірек белгілі бір елдің шығу тегін көрсететін құяшының белгісін немесе сынақ белгісін алып жүреді. Бір 1/2 фунттық зеңбірек ағылшын сынақ белгісін, 4 фунттық зеңбірек ағылшын сынақ белгісін және Шығыс Сассекстегі Хитфилд пешінің 1652-1722 жылдары жұмыс істеген Джон Фуллердің құяшы белгісін алып жүреді, ал төрт 1 фунттық зеңбірек Швецияның Сёдерманланд аймағындағы Эрендал зауытындағы Йеспер Элиасон Эренкреуцтің құяшы белгісін алып жүреді. Эрендал зеңбіректердің екеуі 1713 жылғы жазбаларды да алып жүреді. Апаттан 30 зеңбірек табылғанына қарамастан, Қарасақал шамамен 40 зеңбірек қосып, олардың барлығы әртүрлі өлшемде болды деп есептеледі.

The ship that would be known as Queen Anne's Revenge was a 200 ton vessel believed to have been built in 1710. She was handed over to René Duguay Trouin and employed in his service for some time before being converted into a slave ship, then operated by the leading slave trader René Montaudin of Nantes, until sold in 1713 in Peru or Chile. She was briefly re acquired by the French Navy in November 1716, but was sold by them for commerce five months later in France, again for use as a slaver. She was captured by Blackbeard and his pirates on 28 November 1717, near the island of Saint Vincent in the West Indies. After selling her cargo of slaves at Martinique, Blackbeard made the vessel into his flagship, adding more heavy cannons and renaming her Queen Anne's Revenge. The name may come from the War of the Spanish Succession, known in the Americas as Queen Anne's War, in which Blackbeard may have served in the Royal Navy, or possibly from sympathy for the Jacobite cause (Queen Anne being the last Stuart monarch). Blackbeard sailed this ship from the west coast of Africa to the Caribbean, attacking British, Dutch, and Portuguese merchant ships along the way. Shortly after blockading Charleston harbor in May 1718, and refusing to accept the Governor's offer of the King's Pardon, Blackbeard ran Queen Anne's Revenge aground while entering Beaufort Inlet, North Carolina, on 10 June 1718. A deposition given by David Herriot, the former captain of the sloop Adventure, states "Thatch's [Teach's] ship Queen Anne's Revenge run a ground off of the Bar of Topsail Inlet." He also states that Adventure "run a ground likewise about Gun shot from the said Thatch" in an attempt to kedge Queen Anne's Revenge off the bar. Blackbeard then disbanded his flotilla and escaped by transferring supplies onto the smaller Adventure. He stranded several crew members on a small island nearby, where they were later rescued by Captain Stede Bonnet. Some suggest Blackbeard deliberately grounded the ship as an excuse to disperse the crew. Shortly afterward, he surrendered and accepted the King's Pardon for himself and his remaining crewmen from Governor Charles Eden at Bath, North Carolina. However, Blackbeard returned to piracy later that year and was killed in combat in November 1718. It was located by Intersal's director of operations, Mike Daniel, who used historical research provided by the company's president, Phil Masters and maritime archaeologist David Moore. The shipwreck lies in 28 feet (8.5 m) of water about one mile (1.6 km) offshore of Fort Macon State Park (34°41′44″N 76°41′20″W), Atlantic Beach, North Carolina. On 3 March 1997, Jim Hunt, the governor of North Carolina, held a press conference in Raleigh, North Carolina. He stated: "The state of North Carolina is working to protect the site and will do everything we can to that end. We look forward to the day when all North Carolinians can see these exciting artifacts for themselves." Thirty cannons have been identified to date and more than 300,000 artifacts have been recovered. The cannons are of different origins including Sweden and England, and of different sizes as would be expected with a colonial pirate crew. For one week in 2000 and 2001, live underwater video of the project was webcast to the Internet as a part of the QAR DiveLive educational program that reached thousands of children around the world. Created and co produced by Nautilus Productions and Marine Grafics, this project enabled students to talk to scientists and learn about methods and technologies utilized by the underwater archaeology team. In November 2006 and 2007, more artifacts were discovered at the site and brought to the surface. The additional artifacts appear to support the claim that the wreck is that of Queen Anne's Revenge. Among evidence to support this theory is that the cannons were found loaded. In addition, there were more cannons than would be expected for a ship of this size, and the cannons were of different makes. Depth markings on the part of the stern that was recovered point to it having been made according to the French foot measurements. Markings found on a cannon and a bronze bell are engraved with dates prior to 1718, further supporting that the wreck is Queen Anne's Revenge. By the end of 2007, approximately one third of the wreck was fully excavated. Part of the hull of the ship, including much of the keel and part of the stern post, has survived. The stern post was recovered in November 2007. The NCDNCR set up the website Queen Anne's Revenge to build on intense public interest in the finds. Artifacts recovered in 2008 include loose ceramic and pewter fragments, lead strainer fragments, a nesting weight, cannon apron, ballast stones, a sword guard and a coin. Goals during the 2010 field season included staging of one of the ship's largest main deck cannons to the large artifact holding area on site, taking corrosion readings from anchors and cannons undergoing in situ corrosion treatment, attaching aluminum alloy anodes to the remaining anchors and cannons so as to begin their in situ corrosion treatment and continuing site excavations. In 2011, the anchor from the ship was brought to the surface, along with a range of makeshift weaponry including langrage or canister shot. On 29 August 2011, the National Geographic Society reported that the State of North Carolina had confirmed the shipwreck as Queen Anne's Revenge, reversing a conclusion previously maintained because of a lack of conclusive evidence. Specific artifacts that support this conclusion include a brass coin weight bearing the bust of Queen Anne of England, cast during her reign (1702–1714); the stem of a wine glass decorated with diamonds and tiny embossed crowns, made to commemorate the 1714 coronation of Queen Anne's successor, King George I; the remains of a French hunting sword featuring a bust that closely resembles King Louis XV, who claimed the French throne in 1715; and a urethral syringe for treating venereal diseases with a control mark indicating manufacture between 1707 and 1715 in Paris, France. On 21 June 2013, the National Geographic Society reported recovery of two cannons from Queen Anne's Revenge. Several months later, on 28 October, archaeologists recovered five more cannons from the wreck. The 23rd of 30 cannons identified at the wreck site was recovered on 24 October 2014. The gun is approximately long, weighs over and may be a sister to a Swedish gun that was previously recovered. Nine cannonballs, bar shot halves, an iron bolt and a grenado were also recovered during the 2014 field season. In January 2018, sixteen fragments of paper were identified after being recovered from sludge inside a cannon. The scraps were from a copy of the book A Voyage to the South Sea, and Round the World, Perform'd in the Years 1708, 1709, 1710 and 1711 by Captain Edward Cooke, in which Cooke travels under Woodes Rogers; it is likely the pages were torn from the book and used as wadding in that cannon. A portion of the objects and artifacts found at the shipwreck have been given on long term loan to the Smithsonian and are on display in the National Museum of American History. Additionally, some artifacts have been loaned to the Musée national de la Marine in Paris. In total, 24 of 30 known cannons have been excavated. Of these, six cast iron cannons bear founder's marks or proof marks indicative of a specific nation of origin. One 1/2 pounder carries an English proof mark, a 4 pounder carries an English proof mark and the founder's mark for Major John Fuller (1652 1722) of the Heathfield Furnace in East Sussex, and four 1 pounders carry founder's markings for Jesper Eliaeson Ehrencreutz at Ehrendals works in Södermanland, Sweden. Two of the Ehrendal cannons also carry legible date marks for 1713. Although there are thirty known cannons from the wreck, it is estimated that Blackbeard added around forty cannons, all in varying sizes.

Меншік құқығы және құқықтық даулар

Queen Anne's Revenge-дің маңыздылығын мойындап, Солтүстік Каролинаның Табиғи және мәдени ресурстар департаменті (NCDNCR), Intersal және Теңіз зерттеу институты (MRI) 1998 жылы келісімге келді. Intersal кеме апатының орнынан табылған кез келген монеталар мен қымбат металдарға құқығынан бас тартуға келісті, осылайша барлық артефактілер бір тұтас коллекция ретінде сақталады және NCDNCR артефактілердің түпкілікті тағдырын анықтайды. Қарсылығында, Intersal-ға Blackbeard-тың Queen Anne's Revenge Shipwreck Project деп аталатын ұйымға байланысты медиа, реплика және басқа да құқықтар берілді; MRI-ге NCDNCR-мен бірлескен артефактілерді көрсету құқықтары берілді. NCDNCR, Intersal және Nautilus Productions компаниясының Рик Аллен 2013 жылдың 24 қазанында коммерциялық, репликалық және жарнамалық мүмкіндіктерге байланысты келісімге қол қойды. Солтүстік Каролина штаты кеме апатына ие, өйткені ол штаттық суларда орналасқан (үш мильдік шегінде). Археологиялық жұмыстар 2015 жылғы маусымнан кейін Солтүстік Каролина штатына, NCDNCR және Queen Anne's Revenge коммерциялық емес ұйымына қарсы сот процестеріне байланысты тоқтатылды. "Каралева Аннаның қайығын" тапқан Intersal келісімшартты бұзғаны үшін сотқа шағымданды. 2019 жылдың 2 қарашасында Солтүстік Каролинаның Жоғарғы соты бірауыздан шешім қабылдап, Intersal-дың шағымын растады және істі күрделі бизнес сотына қайта қарау үшін қайтарды. 2023 жылдың 23 ақпанында сот Intersal-дың пайдасына шешім шығарып, оларға 2024 жылы қазылар алдында сот процесін жүргізуге рұқсат берді. 2013 және 2015 жылдары Солтүстік Каролинаның мемлекеттік үкіметі Queen Anne's Revenge кемесі апатының бейнелерін рұқсатсыз өз веб-сайтына жүктеді. Нәтижесінде 1998 жылдан бері қалпына келтіруді құжаттап келе жатқан Nautilus Productions компаниясы авторлық құқықтарды бұзу және Солтүстік Каролина заң шығарушы органының "Blackbeard's Law" заңын қабылдағаны үшін федералды сотқа шағым түсірді. Видеоларды жариялауға дейін Солтүстік Каролина заң шығарушы органы "Блэкбардтың заңы" N. C. Жалпы ереже §121 25(b) қабылдады, онда былай делінген: "Солтүстік Каролина үкіметінің немесе оның бөлімшелерінің кез келген агенттігінің күзетіндегі тастап кетілген кеме немесе кеме апаты немесе оның мазмұны, реликвиялар, артефактілер немесе тарихи материалдардың барлық суреттері, бейнежазбалары немесе басқа да құжаттамалық материалдары Жалпы ережелердің 132-тарауына сәйкес қоғамдық жазба болып табылады." 2019 жылдың 5 қарашасында АҚШ Жоғарғы Соты Ален Куперге қарсы іс бойынша ауызша дәлелдемелерді тыңдады. 2020 жылдың 23 наурызында Жоғарғы Сот Солтүстік Каролинаның пайдасына шешім шығарып, 1989 жылы Конгресс мемлекеттердің авторлық құқықты бұзуын тоқтату үшін қабылдаған Авторлық құқықпен күресу туралы заңды жойды. Үкім шығарылғаннан кейін Nautilus Солтүстік Каролинаның Шығыс округінің АҚШ округтік сотына қайта қарау туралы өтініш берді. 2021 жылдың 18 тамызында судья Терренс Бойл Солтүстік Каролинаның төртінші округ бойынша апелляциялық сотына шағымданған қайта қарау туралы ұсынысты мақұлдады. 4-ші округ 2022 жылдың 14 қазанында мемлекеттің өтінішін қабылдамады. Содан кейін Nautilus 2023 жылдың 8 ақпанында Nautilus-тың конституциялық құқықтарын бұзу, авторлық құқықтарды бұзу және Солтүстік Каролинаның "Blackbeard's Law" заңына қарсы заң жобасын білдіретінін айыптап, екінші түзетуді енгізді. "Қара сақал заңы" қабылдалып, сегіз жыл өткен соң, 2023 жылдың 30 маусымында Солтүстік Каролинаның губернаторы Рой Купер заңның күшін жоятын заң жобасына қол қойды. Intersal, Inc. компаниясының ісі Солтүстік Каролинаның іскерлік сотында жалғасуда, сот 2024 жылдың 4 қарашасына белгіленген. Бұл жағдайда ықтимал зиян $15,6 миллионнан $259,3 миллионға дейін жетеді.

Recognizing the significance of Queen Anne's Revenge, the North Carolina Department of Natural and Cultural Resources (NCDNCR), Intersal, and Maritime Research Institute (MRI) entered into a memorandum of agreement in 1998. Intersal agreed to forgo entitlement to any coins and precious metals recovered from the wreck site in order that all artifacts remain as one intact collection, and in order for NCDNCR to determine the ultimate disposition of the artifacts. In return, Intersal was granted media, replica, and other rights related to an entity known as Blackbeard's Queen Anne's Revenge Shipwreck Project; MRI was granted joint artifact touring rights with NCDNCR. NCDNCR, Intersal, and Rick Allen of Nautilus Productions signed a settlement agreement on 24 October 2013, connected to commercial, replica, and promotional opportunities for the benefit of Queen Anne's Revenge. The State of North Carolina owns the wreck since it lies in state waters (within the three mile limit). Archaeological recovery ceased on the shipwreck after the 2015 season because of lawsuits filed against the State of North Carolina, the NCDNCR, and the Friends of the Queen Anne's Revenge nonprofit. Intersal, which discovered the Queen Anne's Revenge, filed suit in state court over contract violations. In a unanimous decision on 2 November 2019, the North Carolina Supreme Court affirmed Intersal's complaint and voted to send the lawsuit back to complex business court for reconsideration. On 23 February 2023 the judge in the case issued a ruling in favor of Intersal which granted them permission to proceed to a jury trial sometime in 2024. In 2013 and 2015, the state government of North Carolina uploaded videos of the wreck of the Queen Anne's Revenge to its website without permission. As a result, Nautilus Productions, the company documenting the recovery since 1998, filed suit in federal court over copyright violations and the passage of "Blackbeard's Law" by the North Carolina legislature. Before posting the videos the North Carolina Legislature passed "Blackbeard's Law", N. C. General Statute §121 25(b), which stated, "All photographs, video recordings, or other documentary materials of a derelict vessel or shipwreck or its contents, relics, artifacts, or historic materials in the custody of any agency of North Carolina government or its subdivisions shall be a public record pursuant to Chapter 132 of the General Statutes." On 5 November 2019, the U. S. Supreme Court heard oral arguments in Allen v. Cooper. On 23 March 2020, the Supreme Court ruled in favor of North Carolina and struck down the Copyright Remedy Clarification Act, which Congress passed in 1989 to attempt to curb such infringements of copyright by states. After the ruling, Nautilus filed a motion for reconsideration in the United States District Court for the Eastern District of North Carolina. On 18 August 2021 Judge Terrence Boyle granted the motion for reconsideration which North Carolina promptly appealed to the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit. The 4th Circuit denied the state's motion on 14 October 2022. Nautilus then filed their second amended complaint on 8 February 2023 alleging 5th and 14th Amendment violations of Nautilus' constitutional rights, additional copyright violations, and claiming that North Carolina's "Blackbeard's Law" represents a Bill of Attainder. Eight years after the passage of Blackbeard's Law, on 30 June 2023, North Carolina Gov. Roy Cooper signed a bill repealing the law. Intersal, Inc.'s lawsuit continues in the North Carolina Business Court with a trial date set for 4 November 2024. Possible damages in the case could run from $15.6 million to $259.3 million.

Тарихи орындардың ұлттық тізілімі

Queen Anne's Revenge 2004 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне қосылды. Анықтама нөмірі 04000148. Ол Солтүстік Каролина штатының меншігінде және Бофорт шығанағының оңтүстігінде орналасқан. Құлау орны Солтүстік Каролина штатымен 31CR314 деп белгіленген.

Танымал мәдениетте

"Queen Anne's Revenge" – американдық кельт панк тобы Flogging Molly-нің 2004 жылғы Within a Mile of Home альбомындағы әнінің атауы. "Queen Anne's Revenge" – The Sean J. Kennedy Quartet тобының, барабаншы Либерти ДеВитто қатысқан джаз әні. Queen Anne's Revenge 2011 жылғы "Кариб теңізінің қарақшылары: Бейтаныс толқындар" фильмінде, бұрын "Қара інжу-маржанды" бейнелеген Sunset кемесі арқылы көрсетілген: "Кариб теңізінің қарақшылары: Өлі адамның сандығы" және "Кариб теңізінің қарақшылары: Әлемнің соңы". Кемеден грек оты атылатын көрінеді. Queen Anne's Revenge сонымен қатар "Кариб теңізінің қарақшылары" онлайн видео ойынында пайда болды. Кеме 2017 жылғы "Кариб теңізінің қарақшылары: Өлі адамдар ертегі айтпайды" фильмінде қайта оралды, онда ол Гектор Барбоссаның қарақшылар флотының флагманы ретінде тағайындалды. Ол Ubisoft компаниясының Assassin's Creed IV: Black Flag видео ойынында да пайда болады. Кеме Қарақұйрыққа көмектесу миссиясы кезінде қысқа уақытқа ойнатуға болады. Ол Рик Риорданның 2006 жылғы "Жаратылыстар теңізі" романында да кездеседі, онда Перси Джексон мен Аннабет Чейз кемені Цирце аралында жағадан табады және оны Жаратылыстар теңізі арқылы жүзу үшін ұрлайды, кеменің экипажы Цирцемен бұрын тұтқындалып, хомяктарға айналдырылған. Посейдонның ұлы болғандықтан, Перси тек қана өз ерік күшімен "Королева Аннаның кек алуы" кемесін жүзе алатынын дәлелдейді. Кітаптың соңында Полифем кемені алып тастармен қиратады. Кеме 2018 жылғы DC's Legends of Tomorrow эпизоды "Жер тотемі қарғысы" сериясында пайда болады. Кеме 2004 жылғы Sid Meier's Pirates! видео ойынының жаңа нұсқасында да кездеседі, бастапқыда ол Қарақұйрық басқарған NPC кемесі болып табылады, бірақ егер ойыншы шайқаста Қарақұйрықты жеңсе, оны басып алып, өз кемесі ретінде пайдалануға болады. Lego Pirates of the Caribbean да "Queen Anne's Revenge" кемесін қамтиды. Кемені Blackbeard Black Sails телесериалының үшінші және төртінші маусымдарында (2014–2017 жж.) пайдаланған. "Месть королевы Анны" (орыс тілінде "Queen Anne's Revenge") – орыс рок-тобы Aquarium-ның Tor альбомындағы әнінің атауы. Queen Anne’s Revenge мобилдік ойын Fate/Grand Order-да Қарақұйрықтың асыл фантомы ретінде бейнеленген. “Queen Anne’s Revenge” – джаз бассисі Расселл Холлдың “Black Caesar” альбомындағы, пираттар тақырыбындағы джаз композициялары бар әнінің атауы. Атаулық әнде джаз гитарасының шебері Марк Уитфилд қатысады.

"Queen Anne's Revenge" is the title of a song by American Celtic punk band Flogging Molly, from their 2004 album Within a Mile of Home. "Queen Anne's Revenge" is a jazz song recorded by The Sean J. Kennedy Quartet featuring drummer Liberty DeVitto. Queen Anne's Revenge appears in the 2011 film Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, portrayed by Sunset, a ship which previously portrayed the Black Pearl in the film's predecessors: Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest and Pirates of the Caribbean: At World's End. This incarnation of the ship was shown to shoot Greek fire from its prow. Queen Anne's Revenge also appeared in the Pirates of the Caribbean Online video game. The ship returned in the 2017 film Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales where it served as the flagship of Hector Barbossa's pirate fleet. It appears in the video game Assassin's Creed IV: Black Flag by Ubisoft. The ship is briefly playable during a mission to assist Blackbeard. It appears in Rick Riordan's 2006 novel The Sea of Monsters, in which Percy Jackson and Annabeth Chase find the ship docked on Circe's island and steal it to sail through the Sea of Monsters, the ship's crew having been captured by Circe long before and transformed into hamsters. As the son of Poseidon, Percy proves to be able to sail the Queen Anne's Revenge through just his willpower alone. It is sunk near the end of the book by Polyphemus who hits it with giant boulders. The ship appears in the 2018 DC's Legends of Tomorrow episode "The Curse of the Earth Totem". The ship also appears in the 2004 remake of the video game Sid Meier's Pirates! at first as an NPC ship captained by Blackbeard, but which can be captured and used as a player ship if the player defeats Blackbeard in battle. Lego Pirates of the Caribbean also features Queen Anne's Revenge. The ship is used by Blackbeard in the third and fourth season of the TV series Black Sails (2014–2017). "Месть королевы Анны" (Russian for Queen Anne's Revenge) is the title of a song by Russian Rock band Aquarium, from their album Tor. Queen Anne’s Revenge is featured in the mobile game Fate/Grand Order as Blackbeard's Noble Phantasm. “Queen Anne’s Revenge” is the title of a song by jazz bassist, Russell Hall, featured on his album “Black Caesar”, which features various pirate themed jazz compositions. The titular song features jazz guitar legend Mark Whitfield.