Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уоттс-Бар бөгеті – Теннесси штатының Мигс және Реа округтеріндегі Теннесси өзенінде орналасқан су электр станциясы. Бұл бөгет Теннесси өзенінің негізгі арнасындағы тоғыз бөгеттің бірі болып табылады және 1940 жылдардың басында Теннесси өзені алқабының басқармасы тарапынан су тасқынын бақылау, электр энергиясын өндіру және өзеннің бойындағы үздіксіз қатынас арнасын құру мақсатында салынған. Бөгет – Уоттс-Бар көлінің (оның құрылысынан пайда болған) және Чикамауга көлінің арасындағы техникалық шекара, ол бөгеттен оңтүстікке қарай Чаттанугаға дейін созылады. Уоттс-Бар бөгеті бөгет салынар алдында осы жерде орналасқан Уотт аралының құмды тілшесінің атымен аталған.
Watts Bar Dam is a hydroelectric dam on the Tennessee River in Meigs and Rhea counties in Tennessee, United States. The dam is one of nine dams on the main Tennessee River channel operated by the Tennessee Valley Authority, which built the dam in the early 1940s to provide flood control and electricity and to help create a continuous navigable channel along the entire length of the river. The dam is the technical boundary between the Watts Bar Lake— which it impounds— and Chickamauga Lake, which stretches from the dam's tailwaters southward to Chattanooga. Watts Bar Dam is named for Watt Island, a sandbar located at the dam site prior to the dam's construction.
Орналасқан жері
Уоттс-Бар бөгеті Теннесси өзенінің сағасынан шамамен 530 миль (853 км) жоғарыда, Ноксвилл мен Чаттануганың арасында, шамамен ортасында орналасқан. Бөгеттің солтүстігінде Теннесси өзені, батыстан Камберленд үстіртінен ағып келетін Пайни өзенін қабылдайды. Ең жақын маңызды қалалар – Спринг-Сити (солтүстік-батысқа қарай бірнеше шақырым жерде) және Декатур (оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде). Теннесси штатының 68-ші тас жолы Уоттс-Бар бөгетінен өтеді, бұл аймақты шығыстағы 75-ші қалааралық және батыстағы 27-ші АҚШ тас жолымен байланыстырады.
Watts Bar Dam is located approximately 530 mile (853 km) upstream from the mouth of the Tennessee River, roughly halfway between Knoxville and Chattanooga. Just north of the dam, the Tennessee absorbs the Piney River, which flows down from the Cumberland Plateau to the west. The nearest towns of note are Spring City (a few miles to the northwest) and Decatur (a few miles to the south). Tennessee State Route 68 crosses Watts Bar Dam, connecting the area with Interstate 75 to the east and U. S. Route 27 to the west.
Қуаттылығы
Уоттс-Бар көлі бөгеттен Форт-Лодун бөгетіне дейін солтүстік-шығысқа қарай 72,4 мильге (117 км) созылады және Мейгс, Реа, Роан және Лодон округтерінің бөліктерін қамтиды. Теннесси өзенінің негізгі арнасынан басқа, Уоттс-Бар көлі Клинч өзенінің төменгі 23 милі (37 км) (Мелтон-Хилл бөгетіне дейін) және Эмори өзенінің төменгі 12 милі (19 км) бойына жүзуге болады. Кингстон, Спринг-Сити, Харриман, Лодон, Роквуд және Леноир-Сити қалаларының барлығы Уоттс-Бар көліне жағажайлары бар. Уоттс-Бар көлінің жағалау сызығы 722 мильді (1162 км) құрайды және су бетінің ауданы кең. Уоттс-Бар бөгетінің биіктігі 34 метр, ал Теннесси өзенінің бойымен 902 метрге созылады. Уоттс-Бар көлінің су сақтау сыйымдылығы [мәлімет жоқ], су тасқыны кезінде сақтайтын сыйымдылығы [мәлімет жоқ], және 175 мегаватт электр қуатын өндіреді. Бөгеттің кеме өтетін шлюзі [өлшемдері жоқ], және кемелерді Уоттс-Бар көлінен Чикамога көліне және кері бағытта 21 метрге (70 фут) көтереді және түсіреді.
Watts Bar Lake extends 72.4 mile (117 km) northeast from the dam to Fort Loudoun Dam, and includes parts of Meigs, Rhea, Roane, and Loudon counties. In addition to its main Tennessee River channel, Watts Bar Lake is navigable across the lower 23 mile (37 km) of the Clinch River (up to Melton Hill Dam) and the lower 12 mile (19 km) of the Emory River. The cities of Kingston, Spring City, Harriman, Loudon, Rockwood, and Lenoir City all have waterfronts on Watts Bar Lake. Watts Bar provides 722 mile (1162 km) of shoreline and over of water surface. Watts Bar Dam is 112 feet (34 m) high and stretches 2960 feet (902 m) across the Tennessee River. Watts Bar has a storage capacity of , a flood storage capacity of , and generates 175 megawatts of electricity. The dam's navigational lock is , and raises and lowers vessels 70 feet (21 m) from Watts Bar Lake to Chickamauga Lake and vice versa.
Негізгі деректер және құрылыс
Уатт аралының бөгет салуға болатын әлеуеті 1870 жылдардың басында-ақ танылған, сол кезде АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы аралдың ұшындағы негізгі өзен арнасындағы ағынды жақсарту үшін бөгет салған. Корпус 1911 және 1913 жылдар аралығында аралдағы негізгі арнаны тереңдету жұмыстарын жүргізді және 1930 жылы осы учаскені (алғашқыда "White Creek site" деп аталған, Теннесси өзеніне бірнеше шақырым жоғарыда құятын шағын өзеннің атымен) бөгет салуға ұсынды. 1936 жылы Теннесси өзенінің бойындағы навигацияны және су тасқынын бақылауды жақсарту, сондай-ақ аймақтың экономикалық дамуына көмектесу мақсатындағы біріктірілген стратегиясының аясында Теннесси алқабының басқармасы (TVA) осы учаскенің басқаруын өз мойнына алды. 1939 жылдың 16 наурызында TVA-ға Уатт аралында бөгет салуға рұқсат берілді, ал Уоттс-Бар бөгетінің құрылысы 1939 жылдың 1 шілдесінде басталды. Уоттс-Бар бөгеті мен оған қосатын су қоймасын салу үшін жер және су пайдалану құқықтарын сатып алу қажет болды, олардың көп бөлігі орманды болды және оларды тазарту қажеттігі туды. 832 отбасы, 17 зират және 121 миль (195 км) жолдар көшірілді. Кингстон қаласының орталық бөлігін су қоймасының кері ағысынан қорғау үшін топырақтан жасалған бөгет салынды, ал Спринг-Сити, Харриман, Уит және Лаудон қалаларының жағалауларында шағын түзетулер енгізілді. Пайни өзенінің сағасынан бірнеше шақырым жоғары орналасқан Риа-Спрингс ауылы толығымен суға батты. Бөгеттің бастапқы жобасында үш генератор орнату көзделген, бірақ 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, аймақтағы энергияға деген сұраныс күрт өсті, сондықтан жобаға төртінші және бесінші генераторларды қосуға шешім қабылданды. Бөгет құрылысы аяқталып, қақпалар 1942 жылдың 1 қаңтарында жабылды. Бірінші генератор сол жылдың 11 ақпанында, екіншісі 6 сәуірде, ал үшіншісі 23 шілдеде іске қосылды. Төртінші генератор 1944 жылдың 12 наурызында, ал бесіншісі 1944 жылдың 24 сәуірінде іске қосылды. Армия инженерлік корпусы бөгеттің шлюзін жобалады, ол 1942 жылдың 16 ақпанында пайдалануға берілді. Уоттс-Бар көлі 2008 жылы Кингстон энергетикалық зауытынан шыққан көмір шаңын құрастырудан зардап шеккен су объектілерінің бірі болды.
Watt Island's potential as a dam site had been recognized since the early 1870s, when the U. S. Army Corps of Engineers built a dike at the tip of the island to improve flow in the main river channel. The Corps carried out dredging work at the island between 1911 and 1913 that deepened the main channel, and recommended the site (originally known as the "White Creek site" after a stream that joins the Tennessee a few miles upriver) for a dam in 1930. In 1936, the Tennessee Valley Authority assumed direction of the site as part of its unified strategy to build (and acquire) a series of dams along the Tennessee River to improve navigation and flood control, and aide in the region's economic development. TVA was given authorization to build a dam at Watt Island on March 16, 1939, and construction on Watts Bar Dam began on July 1, 1939. The construction of Watts Bar Dam and its accompanying reservoir required the purchase of of land and flowage rights, of which were forested and had to be cleared. 832 families, 17 cemeteries, and 121 mile (195 km) of roads were relocated. An earthen dike was built to protect downtown Kingston from the reservoir's backwaters, and minor adjustments were necessary to the riverfronts of Spring City, Harriman, Wheat, and Loudon. The community of Rhea Springs, located along the Piney River a few miles upstream from the river's mouth, was completely inundated. The dam's original design called for the installation of three generators, but with the outbreak of World War II in 1941, energy demand in the region skyrocketed, and the design was modified to include a fourth and fifth generator. The dam was completed and the gates closed on January 1, 1942. The first generator went online February 11 of that year, followed by the second generator on April 6 and the third on July 23. The fourth generator went online March 12, 1944 and the fifth followed on April 24, 1944. The Army Corps of Engineers designed the dam's lock, which went into operation on February 16, 1942. Watts Bar Lake was one of the water bodies affected by a massive release of fly ash in 2008 from the Kingston Fossil Plant coal fly ash slurry spill.