Форт-Лаудон бөгеті: Теннесси өзеніндегі су электр стансасы
Fort Loudoun Dam
Форт-Лаудон бөгеті: Теннесси өзеніндегі су электр стансасы, су тасқынынан қорғау және кеме жүруге арналған. TVA құрылысы, көлдер мен су қоймаларын құрайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт-Лодун бөгеті – Теннесси өзеніндегі су электр станциясы. Бөгетті Теннесси алқабының басқармасы (TVA) 1940 жылдардың басында Теннесси алқабында электр энергиясын өндіру және су тасқындарын бақылау, сондай-ақ Теннесси штатының Ноксвилл қаласынан Кентукки штатының Падука қаласына дейін 652 миль (1049 км) қашықтыққа жүзуге болатын арна жасау мақсатындағы біріктірілген жоспар аясында салған. Бұл Теннесси өзеніндегі тоғыз TVA бөгетінің ең үстіңгісі. Бөгет Форт-Лодун көлін құрады, ал оның төменгі ағысы Уотс-Бар көлінің бөлігі болып табылады. Форт-Лодун бөгетінің қуаттылығы Телико су қоймасы арқылы күшейтіледі, одан су канал арқылы Форт-Лодун көліне бағытталады. Бөгет және оған байланысты инфрақұрылым 2017 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Форт-Лодун бөгеті 18 ғасырдағы британдық колониялық Форт-Лодунның құрметіне аталған. Бөгет орнынан оңтүстікке қарай шамамен 16 км қашықтықта орналасқан бұл форт сол кезде Солтүстік Америкадағы британдық күштердің қолбасшысы болған Джон Кэмпбеллдің есімімен аталған.
Fort Loudoun Dam is a hydroelectric dam on the Tennessee River in Loudon County, Tennessee, in the southeastern United States. The dam is operated by the Tennessee Valley Authority (TVA), which built the dam in the early 1940s as part of a unified plan to provide electricity and flood control in the Tennessee Valley and create a continuous 652 mile (1049 km) navigable river channel from Knoxville, Tennessee to Paducah, Kentucky. It is the uppermost of nine TVA dams on the Tennessee River. The dam impounds the Fort Loudoun Lake and its tailwaters are part of Watts Bar Lake. The generating capacity of Fort Loudoun Dam is enhanced by the Tellico Reservoir, from which water is diverted via canal to Fort Loudoun Lake. It and associated infrastructure were listed on the National Register of Historic Places in 2017. Fort Loudoun Dam is named after Fort Loudoun, an 18th century British colonial fort built during the French and Indian War. The fort— which was located about 10 mile (16 km) south of the dam site— was named for John Campbell, 4th Earl of Loudoun, commander of British forces in North America during this period.
Орналасқан жері
Форт-Лодун бөгеті Теннесси өзенінің сағасынан жоғары қарай 602 миль (969 км) және Холстон мен Француз кеңістігінің қосылған жеріндегі өзеннің бастауынан төмен қарай шамамен 50 миль (80 км) жерде орналасқан. Өзеннің Кіші Теннесси өзенімен табиғи қосылуы шамамен 1 миль (2 км) төменгі ағыста орналасқан, бірақ Теллико су қоймасы, Кіші Теннессидің көп бөлігін жабатын, бөгеттен жоғары орналасқан канал арқылы Форт-Лодун көлімен байланысқан. Леноир қаласы Форт-Лодун бөгетінің тікелей солтүстігінде орналасқан. Су қоймасы Лодон, Блоунт және Нокс округтерінің аумақтарын қамтиды. Форт-Лодун бөгеті үш кішкентай аралға ("Белле Кантон аралдары" деп аталады) салынған, бірақ бөгеттің және кейін Теллико бөгетінің құрылысы ландшафтты күрт өзгертуді қажет етті. Бұл аралдардың солтүстік және шығыс бөліктері қазір су астында, ал оңтүстік және батыс бөліктері бастапқы құрлықтың және Кіші Теннессидің аузындағы Бюсселл аралының бөліктерімен біріктіріліп, бір үлкен арал құрады. Бұл жаңа арал оңтүстікке қарай Теллико каналымен және солтүстікке қарай Теннесси өзенінің негізгі арнасымен материктен бөлінген. 1963 жылдан бастап 2017 жылдың шілдесінде көпір жабылғанға дейін Ламар Александр Парквейі (АҚШ 321 тас жолының бөлігі) Форт-Лодун бөгетінің үстіндегі Дж. Кармайкл Грир көпірі арқылы өтіп, аймақты Interstate 75 және Interstate 40 тас жолдарымен солтүстікке, ал Мэривилл және Ұлы Түтінді Таулар Ұлттық паркімен оңтүстікке байланыстырды. 321 АҚШ тас жолы Леноир қаласындағы бөгеттен бір мильден астам қашықтықта 11 АҚШ тас жолымен қиылысады. 140-шы мемлекетаралық және бірнеше федералды және штаттық тас жолдары Форт-Лодун көлін өзеннің жоғары жағынан кесіп өтеді. 2017 жылдың жазында бөгеттің оңтүстік-шығысында жаңа көпір аяқталды және қазір парквей қозғалысын өзен арқылы жүргізеді.
Fort Loudoun Dam is located at just over 602 mile (969 km) upstream from the mouth of the Tennessee River and nearly 50 mile (80 km) downstream from the river's source at the confluence of the Holston and French Broad at Knoxville. The river's natural confluence with the Little Tennessee River is located approximately 1 mile (2 km) downstream, although the Tellico Reservoir, which covers most of the lower Little Tennessee, is connected to Fort Loudoun Lake via canal which empties into the lake upstream from the dam. Lenoir City is located immediately north of Fort Loudoun Dam. The reservoir includes parts of Loudon, Blount, and Knox counties. Fort Loudoun Dam was built across three small islands (known as the "Belle Canton Islands"), although the construction of the dam and the later construction of Tellico Dam required a drastic modification of the landscape. The northern and eastern parts of these islands are now submerged, whereas the southern and western parts were combined with part of the original mainland and part of Bussell Island (at the mouth of the Little Tennessee) to form one large island. This new island is separated from the mainland by the Tellico canal to the south and the main Tennessee River channel to the north. From 1963 until the bridge's closure in July 2017, Lamar Alexander Parkway (part of U. S. Route 321) crossed the J. Carmichael Greer Bridge atop Fort Loudoun Dam and connected the area to Interstate 75 and Interstate 40 to the north and to Maryville and the Great Smoky Mountains National Park to the south. US 321 intersects U. S. Route 11 just over a mile north of the dam in Lenoir City. Interstate 140 and several federal and state highways cross Fort Loudoun Lake further upstream. A new bridge south east of the dam was completed in the summer of 2017 and now carries Parkway traffic across the river.
Сыйымдылығы мен өлшемдері
Форт-Лодун бөгетінің биіктігі 122 фут (37 м) және ол Теннесси өзені бойынша 4190 фут (1277 м) созылады. Су қоймасының жағалау сызығы 610 км, су бетінің ауданы және су тасқынынан сақтау көлемі бар. Бөгет қайықтарды 70 футқа (21 м) көтеріп түсіретін шлюзбен жабдықталған, ол Форт-Лодун көлінен (жоғары ағыс) Уоттс Бар көліне (төмен ағыс) қатынауды қамтамасыз етеді. Бөгетте 155,6 мегаватт электр қуатын өндіретін 4 гидрогенератор орналасқан. Форт-Лодунның қуат өндіру қабілетін арттыру үшін Кіші Теннесси өзенінен су, жақын орналасқан Теллико бөгетінен қысқа қашықтықтағы Теллико су қоймасынан басталатын қысқа канал арқылы Форт-Лодун көліне бағытталады. Каналдың ұзындығы шамамен жарты мильге жетеді және Форт-Лодун бөгеті солтүстік-шығыс ұшында, ал Теллико бөгеті оңтүстік-батыс ұшында орналасқан арал құрайды. Канал сонымен қатар Теллико су қоймасы мен Форт-Лодун көлі арасында баржа сияқты кемелердің жүзуіне мүмкіндік береді.
Fort Loudoun Dam is 122 feet (37 m) high and stretches 4190 feet (1277 m) across the Tennessee River. The reservoir has 379 mile (610 km) of shoreline, of water surface, and a flood storage capacity of The dam is equipped with a lock that raises and lowers boats about 70 feet (21 m) between Fort Loudoun Lake (upstream) and Watts Bar Lake (downstream). There are four hydroelectric generators at the dam with a combined generation capacity of 155.6 megawatts of electricity. To augment Fort Loudoun's power production capacity, water from the Little Tennessee River is diverted into Fort Loudoun Lake via a short canal extending from Tellico Reservoir a short distance upstream of the nearby Tellico Dam. The canal is roughly a half mile long and effectively creates an island with Fort Loudoun Dam at its northeastern tip and Tellico Dam at its southwestern tip. The canal also allows navigation by barge size craft between the Tellico Reservoir and Fort Loudoun Lake.
Негізгі деректер және құрылыс
1930 жылдардың ортасында TVA өз "біртұтас жоспарын" жасады, ол – ұзақ мерзімді мақсаттардың тізімі. Бұл мақсаттар Теннесси өзені бойындағы бірнеше бөгеттерді салуды көздеді, өзеннің барлық ұзындығы бойынша кемінде 9 фут (3 метр) тереңдікте кеме жүзуге қолайлы арнаны қамтамасыз ету, Теннесси аймағындағы су тасқындарын бақылау және аймаққа электр энергиясын жеткізу үшін. Форт-Лодун жобасы бастапқыда Коултер-Шоалс жобасы деп аталды, ол 1930 жылдардың басында АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы анықтаған жерге сәйкес ат қойылды. Аймақты зерттеуден кейін TVA жобаны Белл-Кантон аралдарына көшірді. TVA жобаны 1939 жылы ұсынды және ол 1940 жылдың 18 сәуірінде мақұлданды. Құрылыс 1940 жылдың 8 шілдесінде басталды, бұл үшін алдыңғы айларда Hiwassee өзені жобаларында қолданылған құрылыс ұйымының көп бөлігі пайдаланылды. TVA бастапқыда бөгетті 1944 жылы аяқтауды жоспарлаған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы қаржыландыруды және жеделдетуді күшейтті, соның салдарынан бөгет 1943 жылдың 2 тамызында аяқталып, шлюздер жабылды. Бірінші генератор 1943 жылдың 9 қарашасында, ал екіншісі 1944 жылдың 15 қаңтарында іске қосылды. Форт-Лодун бөгеті жобасы жерді және су пайдалану құқығын сатып алуды қажет етті. 317 тұрғын, 6 зират және 60 мильден (97 км) астам жолдарды көшіру қажет болды. Құрылыс жұмыстары үшін 582 000 куб метр бетон және 122 000 куб метр тас қажет болды. Бастапқы жоспарда 24 мегаватттық төрт агрегатты орнату көзделген, бірақ Чероки бөгетінің салынуы икемділік қажеттілігін азайтқаннан кейін, ол 32 мегаватттық үш агрегатқа өзгертілді. Бөгеттің шлюзін Армия инженерлік корпусы жобалап, 1943 жылдың маусымында аяқтады. Су қоймасы Луисвилл қаласының бір бөлігін су астына алып, Ноксвилл қаласының өзен жағасын өзгертуді қажет етті. 1942 жылы TVA сол кезде "Форт-Лодун кеңейтімі" деп аталған бөгетті салуға рұқсат алды, Кіші Теннесси өзенінің сағасын жауып, суды канал арқылы Форт-Лодун су қоймасына бұру үшін. Жаңа бөгетті кеңейту жоспарланғаннан кейін TVA төртінші 32 000 кВт генераторға рұқсат алды. Алайда, Соғыс өндірісі жөніндегі кеңес бөгеттің үшінші және төртінші генераторларына "нақты қажеттілігі төмен" деген баға берді, бұл Форт-Лодун кеңейтіміне арналған қаржыландыруды тоқтатты және қосымша жобадан бас тартты. 1960 жылдары Форт-Лодун кеңейтімі Телико бөгеті жобасы ретінде қайта жандандырылды.
In the mid 1930s, TVA drafted its "unified plan," a series of long term goals that called for the construction of a series of dams along the Tennessee River to provide a minimum 9 feet (3 m) navigation channel along the entire length of the river, control flooding in the Tennessee Valley, and bring electricity to the area. The Fort Loudoun project was initially known as the Coulter Shoals project, named for a site identified by the U. S. Army Corps of Engineers 6 mile (10 km) upstream from the present dam site in the early 1930s. After surveying the area, TVA moved the project to the Belle Canton Islands. The TVA proposed the project in 1939 and it was authorized on April 18, 1940. Construction began on July 8, 1940, using much of the construction organization that had been used in previous months on TVA's Hiwassee River projects. TVA originally planned to complete the dam in 1944, but the outbreak of World War II brought increased funding and urgency, and the dam was completed and the gates closed August 2, 1943. The first generator went online November 9, 1943 and the second went online January 15, 1944. The Fort Loudoun Dam project required the purchase of of land and flowage rights. 317 residents, 6 cemeteries, and over 60 mile (97 km) of roads had to be relocated. Construction efforts required 582,000 cubic yards of concrete and 122,000 cubic yards of riprap. Plans originally called for the installation of four 24 megawatt units, but was modified to three 32 megawatt units after the construction of Cherokee Dam alleviated the need for flexibility. The dam's lock was designed by the Army Corps of Engineers and completed in June 1943. The reservoir submerged part of Louisville, Tennessee, and required modifications to Knoxville's riverfront. In 1942, TVA received approval to build a dam— at the time known as the "Fort Loudoun extension"— across the mouth of the Little Tennessee River, and divert the water via canal into the Fort Loudoun Reservoir. With the new dam extension planned, TVA received authorization for a fourth 32,000 kW generator. However, the War Production Board gave the dam's third and fourth generators a "low priority" rating, which effectively killed funding for the Fort Loudoun extension, and the side project was abandoned. In the 1960s, the Fort Loudoun extension was revived as the Tellico Dam project.