Виндзор қаласындағы Сент-Эндрю Пресвитериан шіркеуінің тарихы

Кіріспе

Сент-Эндрюс пресвитериан шіркеуі – Канаданың Онтарио штатындағы Виндзор қаласының орталық бөлігінде орналасқан, Канада Пресвитериан шіркеуінің қауымы. Бұл қауым 1857 жылға дейін тамыр тартады және бір кезде Канада Пресвитериан шіркеуінің (ПКК) мүшелік саны бойынша ең ірі қауымы болған.

Тарих

Сент-Эндрюс пресвитериан шіркеуінің алғашқы қауымы 1857 жылы құрылды. Жиырма тоғыз пресвитериан Детройттегі Шотландия Біріккен пресвитериан шіркеуінің қауымынан Лондон UPC Пресвитериясына өз қауымын құру үшін өтініш жасады. 1 шілдеде рұқсат берілді, ал Сент-Эндрюс 12 шілдеде өзінің алғашқы сессиясын сайлады және тамыздың басында 32 мүшеден тұратын қауымды құрды. Александр Бартлет сол кезден бастап 1910 жылы қайтыс болғанға дейін сессия хатшысы, ал 1893 жылға дейін жексенбілік мектептің бастығы болды. Сент-Эндрюс сол кезде Канаданың батысындағы Лондон Пресвитериясының UPC бөлігі болды. Алғашқы жылдары шіркеу ғимараты болмады. Қызметтер Джон МакКрейдің дүкенінің үстіндегі бөлмеде өткізілді, бұл бөлме Виндзор қаласы алғашқы қалалық ғимаратын салғанға дейін муниципалдық үкіметтің кеңес палатасы ретінде пайдаланылды. Сонымен қатар, Олд Уорд мектебінде де жиналыстар өткізілді. Мұндай шағын қауымда тұрақты пастор табу қиын болды. Әдетте Детройттан немесе миссионерлерден біреуін шақырып, қызметтерді жүргізуге рұқсат етілетін. Сессия отырыстарын жүргізу үшін Лондон Пресвитериясының жанындағы пасторлар тағайындалды. UPC және Канаданың Еркін шіркеу Синоды 1861 жылдың шілдесінде бірігіп, Канада пресвитериан шіркеуін құрды. Нью-Брансуикте қызмет еткен ирландиялық Уильям Беннет пасторлыққа шақырылды және Виндзордағы алғашқы пастор болып тағайындалды, ол 1861 жылдың 22 қазанынан бастап 1863 жылдың қарашасына дейін қызмет етті. Сент-Эндрюс шіркеуінің алғашқы ғимараты 1865 жылы Виктория даңғылы мен Чатем көшесінің оңтүстік-шығыс бұрышында салынды. 1866 жылдың мамыр айында Александр Ферриер Кемп Монреальдегі Сент-Габриэль шіркеуінен екінші пастор ретінде шақырылды. 1870 жылы Мичиган штатының Оливет қаласындағы Оливет колледжінде профессорлық қызметке тағайындалған соң ол қызметтен кетті. Кейін доктор Кемп Канадаға Оттава әйелдер колледжінің директоры болып оралды және 1883 жылғы Канада пресвитериан шіркеуінің нұсқаулығының авторларының бірі болды. Кемптің орнына Джон Грей келді, ол 1870 жылы Торонтоның Нокс колледжін бітірген (барлық келесі аға пасторлар Нокс колледжінің түлектері), оның пасторлығы (1870-1893) кезінде қауым 1883 жылы Виктория және Парк көшелерінде жаңа кірпіш шіркеу салды. 1895 жылдың 16 наурызында ғимарат өртеніп, толығымен қирады. Грей, оның алдыңғысы сияқты, Америка Құрама Штаттарына (Каламазуо, Мичиган) кетті, кейіннен Торонтода зейнеткерлікке шықты.

The first congregation of St. Andrew's Presbyterian Church began in 1857. Twenty nine Presbyterians petitioned the London UPC Presbytery for their own congregation from the United Presbyterian Church of Scotland congregation in Detroit. Permission was granted on July 1, and St. Andrew's elected its first Session on July 12, and met in early August with a charter membership of 32. Alexander Bartlet served as Session Clerk from then until his death in 1910, and Sunday school Superintendent until 1893. St Andrew's was at that time part of the UPC's Presbytery of London, in Canada West. In the early years, there was no church building. Services were held in a room above the store of John McCrae, the same room that was used as the council chambers by the municipal government until Windsor constructed its first town hall. There were also meetings at the Old Ward School. With such a small congregation it was difficult to secure a permanent minister. The usual practice was to bring in someone from Detroit or a missionary to conduct services. Ministers from around the UPC's London Presbytery were appointed to moderate Session Meetings. The UPC and the Free Church, Canada Synod merged in July 1861 to become the Canada Presbyterian Church. Rev. William Bennet, a native of Ireland who was ministering in New Brunswick was called to the post, and was the first minister inducted in Windsor, serving from October 22, 1861, to November 1863. The first building for St. Andrew's was erected in 1865 on the southeast corner of Victoria Avenue and Chatham Street. In May 1866, the Rev. Alexander Ferrier Kemp was called from St Gabriel's Church in Montreal as its second minister. He left in 1870 when appointed to a professorship at Olivet College in Olivet, Michigan. Dr. Kemp later returned to Canada as principal of the Ottawa Ladies' College, and was co author of the 1883 Handbook of the Presbyterian Church in Canada. Kemp was followed by the Rev. John Gray, an 1870 graduate of Toronto's Knox College (all subsequent senior ministers are Knox Alumni), during whose pastorate (1870 1893) the congregation built a new brick church at Victoria and Park Street, in 1883. On March 16, 1895, the building burned to the ground. Gray, like his predecessor, left for the United States (Kalamazoo, Michigan), and later retired in Toronto.

Қазіргі шіркеу

Өрт 1895 жылы қазіргі ғимаратты салуға түрткіс болды, ал алғашқы қызмет 1896 жылдың 14 маусымында өтті. Шіркеу бастапқыда 800 орындыққа есептелген. 1903 жылы балкондар қосылып, тағы 400 адамға орын жасалды. 1915 жылы пастор Джеймс С. Толми (1893-1915) 1914 жылы Уиндзор провинциялық парламентіне депутат болып сайланғаннан кейін, мінберді біріктірген соң Сент-Эндрюден кетті. Ол Эссекс фузилерлерімен шетелге аттанды және 1919 және 1922 жылдары провинциялық Либералдық партиясының жетекшісі лауазымына үміткер болды. Ол Сент-Эндрюде "Құрметті пастор" атағын алды. Пастор доктор Хью М. Полин 1915 жылдың соңында келіп, 1952 жылдың қазан айында қайтыс болғанға дейін қауымға отыз бес жылдан астам қызмет етті. 1925 жылы қауым Канада Біріккен шіркеуіне қосылуға қарсы 607 дауыспен, ал қосылуға ниет білдіргендер 18 дауыс берді, соның салдарынан Канада Пресвитериан шіркеуінде қалуды жөн көрді. Доктор Полин қайтыс болған жылы Сент-Эндрю шіркеуінің мүшелерінің саны 2000-нан асты және 1925 жылдан кейін Китченердегі Сент-Эндрю шіркеуінен озып кеткенше ПКК-нің ең ірі қауымдастығы болып қала берді. Пастор доктор Уильям Лоусон 1953 жылдан 1981 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанға дейін Полиннің орнын басты, одан кейін доктор Роберт Фурни (1982-1996) келеді. Пастор доктор Джефф Лоуч, қазір Онтарио штатының Ноблтон қаласындағы Сент-Полс шіркеуінің пасторы, 1997 жылдан 2004 жылға дейін қызмет етті. 1983 жылы ғимаратқа қосымша құрылыс салынды, ол негізінен Кездесу орталығы мен Герман Кларк залынан тұрады, сонымен қатар ғимараттың оңтүстік жағындағы кеңселер мен жексенбілік мектеп сыныптары да жаңартылды. 1980 жылдың маусым айында қауым Канада Пресвитериан шіркеуінің Бас ассамблеясын өткізді; ашылу рәсімі Сент-Эндрюде өтті, ал іс-шараның қалған бөлігі Виндзор университетінде ұйымдастырылды. Ассамблея Америка Құрама Штаттарындағы Біріккен Пресвитериан шіркеуінің Детройт қаласында өткен Бас ассамблеясымен бір уақытта өтті, және Кобо залында бірлескен отырыс өтті. 1997 жылдың маусым айында ККП Бас ассамблеясы қайтадан Виндзорға оралды. Қауым 2007 жылы құрылғанына 150 жыл толуын атап өтті. Мерекелік шаралар тоғызыншы аға пастор, Рональд Шарптың қызметке кірісуімен басталды, ол Жаңа Шотландияның Кейп-Бретон қаласынан келген. Бұл ғимаратта қытай тілінде сөйлейтін қауым, Виндзор қытай Пресвитериан шіркеуі де орналасқан, ол жексенбі күндері кешке апта сайын ғибадат етеді. 2016 жылдың 1 мамырында қауым қаржылық қиындықтарға байланысты ағымдағы қызметін тоқтатуға, ғимараттары мен жерін сатуға және қала орталығындағы басқа да қызмет мүмкіндіктерін зерттеуге дауыс берді.

The fire precipitated the building of the current structure in 1895, with the first service held on June 14, 1896. The church was originally designed to seat 800. The balconies were added in 1903, allowing the seating of another 400 people. In 1915, Rev. James C. Tolmie (1893 1915) resigned from St Andrew's, having combined the pulpit when elected Member of Provincial Parliament for Windsor in 1914. He went overseas with the Essex Fusiliers, and was the finalist in the provincial Liberal Party Leadership Convention in both 1919 and 1922. He was designated "Minister Emeritus" at St. Andrew's. Rev. Dr. Hugh M. Paulin arrived in late 1915 and served the congregation over thirty five years until his death in October 1952. The congregation voted in 1925 to remain within the continuing Presbyterian Church in Canada by a vote of 18 for joining into the United Church of Canada, and 607 against the proposed merger. The membership at St Andrew's exceeded 2,000 members the year Dr. Paulin died, and retained the largest membership in the PCC in the years following 1925, until surpassed by St Andrew's Church in Kitchener. The Rev. Dr. William Lawson succeeded Paulin, serving from 1953 until his retirement in 1981, followed by Dr. Robert Fourney (1982 1996). The Rev. Dr. Jeff Loach, now minister of St Paul's in Nobleton, Ontario, ministered from 1997 until 2004. An addition to the building was completed in 1983, consisting primarily of the Meeting Place and the Herman Clark Hall, along with significant renovations to the offices and Sunday School rooms in the southern part of the building. In June 1980, the congregation hosted the General Assembly of the Presbyterian Church in Canada; the opening service was held in St Andrew's, with the remainder of the event held at the University of Windsor. The Assembly coincided with the United Presbyterian Church in the United States of America's General Assembly held in Detroit, and there was a joint session held at Cobo Hall. In June 1997, the PCC General Assembly returned to Windsor. The congregation celebrated its 150th anniversary in 2007. The celebrations started with the induction of only their ninth Senior Minister, Rev. Ronald Sharpe, who arrived from a ministry in Cape Breton, Nova Scotia. The building also hosts a Chinese speaking congregation, the Windsor Chinese Presbyterian Church, that holds weekly worship on Sunday afternoons. On May 1, 2016, the congregation voted to end current operations, sell their building and property, and investigate other ministry opportunities in the downtown core due to financial concerns.