Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Кларк Стобарт (5 наурыз 1878 – 11 мамыр 1933), көбінесе J. C. Stobart деп танылатын, классикалық ғылымдар саласындағы ғалым, Кембридж университетінің лекторы, Ұлыбританияның мектептерді тексеру инспекторы және BBC-нің алғашқы білім беру директоры болған.
John Clarke Stobart (5 March 1878 – 11 May 1933), commonly known as J. C. Stobart, was a classical scholar, a University of Cambridge lecturer, an HM Inspector of Schools and the BBC's first Director of Education.
Ерте өмір
Стойбарт өзінің туыстары мен достарына "Джек" деп аталған, ол 5 наурызда 1878 жылы Англияның Дорсет округындағы Суир ректориясында дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Стобарт ректор, анасы Сьюзан Элизабет (құрметті аты Моррис), Ратландтағы фермердің қызы, және оның екі үлкен қарындасы болды. Ол туылғаннан кейін көп ұзамай әкесі Лондондағы Бермондсидің ректоры болып тағайындалды және отбасы Лондонға көшіп барды. Ол Регби мектебінде білім алған және Кембридждегі Тринити колледжінде Белл стипендиаты ретінде 1901 жылы бакалавр, ал 1904 жылы магистр дәрежесін алған. Ол сондай-ақ Германиядағы Грайфсвальд университетінде және Эдинбургте қысқа мерзім оқыды, содан кейін Лондондағы Мерчант Тейлор мектебінде мұғалім болды. 1904 жылы ол Лондондағы Сент-Сепульхр шіркеуінің викариы, преподобный Томас Гибсонның қызы Мэри Кэрри Гибсонға үйленді. Олардың екі қызы болды – Елизавета мен Маргарет, екеуі де Кембриджде дүниеге келді, онда 1907 жылы Стобарт Тринити колледжінде лекция оқыды. Екі жылдан кейін ол Ұлыбританияның мектеп инспекторларының бірі болып тағайындалды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917-1918 жылдары Ұлыбританияның соғыс кабинетінің көмекші хатшысы болып қызмет етуден бұрын оқ-дәрі министрлігінде жұмыс істеді.
Known as 'Jack' to his relations and friends, Stobart was born in Swyre Rectory, Dorset, England, on 5 March 1878. His father, William Stobart, was the Rector, his mother was Susan Elizabeth (née Morris), the daughter of a farmer in Rutland, and he had two elder sisters. Soon after his birth his father was appointed Rector of Bermondsey in London and the family moved to London. He was educated at Rugby School and as a Bell Scholar at Trinity College, Cambridge, obtaining his BA in 1901 (MA in 1904). He also studied briefly at Greifswald University in Germany and in Edinburgh, before becoming a teacher at Merchant Taylor's School in London. In 1904, he married Mary Currey Gibson, daughter of the Reverend Thomas Gibson, Vicar of St Sepulchre's in London. They had two daughters, Elizabeth and Margaret, both born in Cambridge, where in 1907 Stobart became a lecturer at Trinity College. Two years later he was appointed one of His Majesty's Inspectors of Schools and during the First World War worked for the Ministry of Munitions before acting as Assistant Secretary to the British War Cabinet of 1917–18.
Би-би-си
Соғыстан кейін ол 1924 жылы Уэмблидегі Британ империясының көрмесін ұйымдастыруға көмектесті және 1925 жылы Бі-Би-Сиге білім берудің бірінші директоры болып кірді. Ол екі ұзақ сақталған бағдарлама – "Балалар сағаты" мен "Эпилог" бағдарламаларына жауапты болды, сондай-ақ бір дереккөзге сәйкес, BBC-нің "Ұлт ұлтқа бейбітшілік айтсын" деген ұранын ұсынған. Ол сонымен қатар, римдік даналық құдайының атымен "Минерва" деп аталатын жаңа мәдени желі құруды ұсынды, бірақ бұл идея қабылданбады және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін "Үшінші бағдарлама" құрылғанға дейін іске аспады. Стокбарт бүкіл әлемге жыл соңындағы "Ұлы құтты түн" хабарламасымен танымал болды. Ол 1932 жылдың 31 желтоқсанында Кенсингтондағы төсегінен соңғы "Ұлы құтты түн" хабарламасын берген кезде қант диабетінен көз жұмып бара жатқан еді.
After the war, he helped organise the 1924 British Empire Exhibition at Wembley and in 1925 joined the BBC as its first Director of Education. He was responsible for two long lasting programmes, Children's Hour and The Epilogue and according to one source suggested the BBC's motto, 'Nation Shall Speak Peace Unto Nation]'. He also proposed creating a new cultural network, to be named the Minerva programme, after the Roman goddess of wisdom, but this idea was turned down and was not realised until the creation of 'The Third Programme' at the end of the Second World War. Stobart became well known all over the world for his regular New Year's Eve broadcast, 'The Grand Good night'. He was dying of diabetes when he broadcast his last Grand Good night on 31 December 1932, from his bedroom in Kensington.
Өлім
Стобарт ағылшын және классикалық әдебиеттер туралы бірнеше кітап жазды және редакциялады. Оның өлімінен кейін "Құдайдың ұшқыны" және "Бақыттың жақсы хабары" атты екі кітабы жарық көрді. Ол 1933 жылғы 11 мамырда Суррейдегі Вест-Байфлит гольф алаңының жанындағы ауылдық үйінде қайтыс болды және оның қабірі әлі күнге дейін Олд-Байфлитте сақталған. Ол қайтыс болған кезде оған рыцарлық атақ беру туралы ұсыныс жолданып үлгерген еді. Оның қызы, Элизабет Фрэнсис, Антони Кэтберт Сперлингке (1906–1984), КК, Кисуму мен Найробидегі тұрақты судья және Корольдік кеңесшісі, кейін Тринидадтың солиситоры, Гамбия және Сьерра-Леоненің бас прокуроры болды, сондай-ақ ол драматург және жазушы Джон Сперлингтің анасы еді.
Stobart wrote and edited several other books on English and Classical literature. Two books, The Divine Spark and The Gospel of Happiness were published posthumously. He died on 11 May 1933, at his country cottage next to West Byfleet golf course in Surrey and was buried at Old Byfleet, where his grave can still be seen. The offer of a knighthood was in the post when he died. His daughter, Elizabeth Frances, married Antony Cuthbert Spurling (1906–1984), QC, resident magistrate and Crown Counsel at Kisumu and Nairobi, later Solicitor General of Trinidad, and Attorney General of Gambia and of Sierra Leone, and was mother of the playwright and author John Spurling.