Томас Карлин: Иллинойс штатының жетінші губернаторы және саяхатшысы
Thomas Carlin
Иллинойс штатының 7-ші губернаторы Томас Карлин (1838-1842) – саясаткер, әскерші, фермер. Биографиясы, қызметі, Джексон демократы және тағы басқалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1838-1842 жылдар аралығында Иллинойс штатының губернаторы, американдық актер Томас Карлин (18 шілде 1789 – 14 ақпан 1852), фермер, солдат және Джексондық демократ, Иллинойс штатының жетінші губернаторы (1838-1842) болды. Ол сонымен қатар Иллинойс Бас Ассамблеясының екі палатасында да қызмет етті. Карлин Иллинойс штатының съезінде алғаш рет ұсынылған демократ және соңғы губернатор, ол түпкілікті американдықтармен (үндістермен) күрескен. Оның губернаторлық мерзімі тұрақсыздықпен ерекшеленді, себебі оның қаржылық тәжірибесі шектеулі болды. Штат 1837 жылғы экономикалық дағдарыстың (паниканың) салдарына ұшырады, сондай-ақ ол, өзінің ізашарының қарсылығына қарамастан, штаттық заң шығарушы орган қабылдаған, қымбатқа түсетін ішкі жақсартулар заңын қаржыландыруға тырысты.
Governor of Illinois from 1838 to 1842
the American actor
Thomas Carlin (July 18, 1789 – February 14, 1852), a farmer, soldier and Jacksonian Democrat, was the seventh Governor of Illinois (from 1838 to 1842) and also served in both houses of the Illinois General Assembly. He became the first Democrat nominated at an Illinois state convention, as well as the last Illinois governor who fought Native Americans. His gubernatorial term was noted for its inconsistency, as he had limited financial experience and the state suffered the aftereffects of the Panic of 1837 as well attempted to fund a costly Internal Improvements Act passed by the state legislature over his predecessor's objections.
Ерте және отбасылық өмірі
1789 жылы Кентукки штатының Франкфорт қаласының жанында Томас Карлин мен оның әйелі, бұрынғы Элизабет Эванс отбасымен бірге 1803 жылы Миссури территориясына көшіп келді. 1810 жылы әкесі қайтыс болды, жеті баланы тәрбиелеу міндеті жесір әйелге жүктелді (Томас олардың үлкені болған). 1812 жылы Карлин Миссури өзенінен Иллинойс территориясына 1812 жылғы соғыста атты рейнджер ретінде қызмет ету үшін өтті (соның ішінде болашақ губернатор Ниниан Эдвардстың Пеория экспедициясында қатысты), содан кейін ол сол кездегі Мэдисон округінде ферма құрды. 1814 жылы Эдвардсвилл қаласында Карлин Джорджияда туған Ребекка Хьюиттке (27 тамыз 1799 – 5 қыркүйек 1865) үйленді. Олардың 13 баласы болды (олардың жетісі әкесінен кейін тірі қалды): Мэри Энн (1816 ж.т.); Евгений (1817 ж.т.); Уильям Х. (1818 ж.т.); Натаниел (1819 ж.т.); Елизавета (1820–1823); Эмили Сент-Обер (1821 ж.т.); Джон Массингилл (1829 ж.т.); Джулия (1830 ж.т.); Эндрю Джексон (1832–1880 ж.ж.); Джон Кларк Карлин (1832–1865); Евгения Карлин Вудворд (1838–1886); және Томас Б. Карлин кіші (1842–1880 ж.ж. соң). 1850 жылы Карлин отбасында оның 90 жастағы енесі, үш ұлы мен екі қызы, сондай-ақ 21 жастағы шаруа жұмысшысы болды, бірақ құлдары болған жоқ.
Born around 1789 near Frankfort, Kentucky to Thomas Carlin and his wife, the former Elizabeth Evans, Carlin moved with his family to Missouri Territory in 1803. His father died in 1810, leaving his widow to raise seven children (of whom Thomas was the eldest). In 1812, Carlin crossed the Missouri River to Illinois Territory to serve as a mounted ranger in the War of 1812 (including on future governor Ninian Edwards' Peoria expedition), then established a farm in what was then Madison County, Illinois. In 1814, in Edwardsville, Carlin married Georgia born Rebecca Huitt (August 27, 1799 September 5, 1865). Their 13 children (seven of whom survived their father) included: Mary Ann (b. 1816); Eugene (b. 1817); William H. (b. 1818); Nathaniel (b. 1819); Elizabeth (1820–1823); Emily St. Aubert (b. 1821); John Massingill (b. 1829); Julia (b. 1830); Andrew Jackson (1832 after 1880), John Clark Carlin (1832–1865); Eugenia Carlin Woodward (1838–1886); and Thomas B. Carlin Jr. (1842–after 1880). In 1850, the Carlin family included his 90 year old mother in law, three sons and two daughters as well as a 21 year old farm laborer, but no slaves.
Мансап
Карлин Миссури өзенінің сағасына қарсы жағында бұрымды үй салып, 1818 жылға дейін, Иллинойс штаты құрылғанға дейін пароммен жұмыс істеді. 1819-1821 жылдары Карлин Грин округінің шекарасын ұйымдастыруға көмектесті. Бала кезінде оқу-жазуды үйренбегеніне қарамастан, ол 1821 жылы Кароллтон округінің орталығы болған жердің жоспарын жасауға көмектесті. Карлин алғашқы бес комиссардың бірі болды (оның қайын інісі Джон Хьюит сияқты) және Кароллтонға үлкен жер учаскесін сыйлады, бірақ оны округ орталығы деп белгілеуге дауыс беруден бас тартты. Карлин дене күшімен, ағаш өңдеу және атқа міну шеберлігімен, сондай-ақ батылдығымен танымал болды, ол Грин округінің бірінші шерифі болып қызмет етті, содан кейін Иллинойс Сенатына екі рет сайланды. Ол 1829 жылғы қаңтарда Макупин округін құру туралы заң жобасын қабылдауға ықпал етті. Қара шоқбақ соғысы кезінде Карлин Грин округінің милиция ротасының капитаны болды. 1834 жылы ол Куинсидегі жер кеңсесінде федералдық қаражатты жинаушы болып тағайындалды, Иллинойс штаты, және Карлин губернаторлық мерзімінде онда тұруын жалғастырды. 1838 жылы демократтардың губернаторлыққа бірінші таңдауы Джеймс В. Стивенсон (Галлена қаласы, Иллинойс) есептерінде кемшіліктер табылғаннан кейін үміткерліктен бас тартты, ал 1838 жылғы Иллинойс Демократиялық конвенциясы Карлинді партияның үміткері етіп ұсынды. Джексондық демократ және үндістерге қарсы күрескен ретінде Карлин президенттің ұлттық банкке қарсы науқанын қолдады (қазіргі ғалымдар бұл 1837 жылғы экономикалық дағдарысқа себеп болғанын мойындайды, ол Иллинойс экономикасын қиратты) және мемлекеттік жарғы талаптарына қатаң сәйкестік жас штатқа пайда әкеледі деп мәлімдеді. Карлин монополияларға қарсы болды және штаттың барлық теміржолдарға ие болуын және оларды басқаруын қалады. 1838 жылғы губернаторлық сайлауда оның қарсыласы, виг Сайрус Эдвардс (Альтон, Иллинойс және Ниниан Эдвардстың кіші інісі) инфрақұрылымды жақсартуды жақтады. Карлиннің өкілеттігі кезінде басталған және оның ізбасарының өкілеттігінде шиеленіскен тағы бір мәселе – мормондар. Иллинойс штатының екі партиясының саясаткерлері де Джозеф Смит пен оның мормондық ізбасарларын Миссуриден қашқанда қарсы алды. Карлин Смит пен оның серіктестеріне Наувоо қаласында, Иллинойс штатында үкіметтік билік берген жарғыға қол қойды. Кейіннен Карлин Миссуриден Смитті Миссуриге экстрадициялау туралы ордерлер алды, және Смит губернатор үйінен шыққаннан кейін көп ұзамай тұтқындалды. Өкілеттігі аяқталғаннан кейін Карлин Грин округінің Маукопин және Apple Creeks арасындағы фермасына оралды, бірақ саяси белсенділігін жалғастырды. 1844 жылы ол Конгресске үміткер болды, бірақ болашақ АҚШ сенаторы Стивен А. Дугласқа жеңілді (осылайша оның ұлттық саяси мансабы басталды). Екі жылдан кейін Карлин Дугласқа қарсы тағы да жарысуға дайын екенін мәлімдеді, бірақ ақырында бас тартты. 1849 жылы Карлин Джейкоб Фрай отставкаға кеткеннен кейін Иллинойс штатының өкілдер палатасында толық емескез мерзімге сайланды.
Carlin built a log cabin across from the mouth of the Missouri River and operated a ferry until 1818, when Illinois became a state. Between 1819 and 1821, Carlin helped organize the frontier in what became Greene County, Illinois. Despite not learning to read nor write as a child, he helped lay out what became the county seat in 1821, Carrollton. Carlin was one of the first five commissioners (as was his brother in law John Huitt) and donated a large parcel of land for Carrollton, although he abstained from the vote designating it the county seat. Noted for his physical prowess and skill as a woodsman and rider as well as courage, Carlin served as Greene County's first sheriff, then twice won election to the Illinois Senate. He was instrumental in obtaining passage of a bill in January 1829 creating Macoupin County. During the Black Hawk War, Carlin was captain of Greene County's militia companies. In 1834 he received an appointment as collector of federal funds at the land office at Quincy, Illinois, where Carlin would continue to live during his gubernatorial term. In 1838, the Democrats' first choice for governor, James W. Stephenson (of the then boom town of Galena, Illinois) withdrew as candidate when his accounts were discovered delinquent, and the 1838 Illinois Democratic convention nominated Carlin as the party's candidate. As a Jacksonian Democrat as well as Indian fighter, Carlin supported the President's campaign against the national bank (which scholars now agree contributed to the Panic of 1837 which devastated Illinois' economy) and argued that strict compliance with state charter requirements would profit the young state. Carlin opposed monopolies and wanted the state to own and operate all railroads. During the 1838 gubernatorial election, his opponent, Whig Cyrus Edwards (of Alton, Illinois and youngest brother of Ninian Edwards) favored internal improvements. Another controversy which began during Carlin's term and erupted in his successor's term involved the Mormons. Illinois politicians of both parties had welcomed Joseph Smith and fellow Mormons when the fled Missouri. Carlin signed a charter which gave Smith and his associates governmental power in Nauvoo, Illinois. Later, Carlin received Missouri warrants requesting Smith's extradition to Missouri, and Smith was arrested not long after leaving the governor's home. After his term ended, Carlin returned to his farm between Maucoupin and Apple Creeks in Greene County, but continued politically active. In 1844 he ran for Congress, but lost to future U. S. Senator Stephen A. Douglas (who thus began his national political career). Two years later, Carlin threatened to run again against Douglas, but ultimately chose against it. In 1849, Carlin served an unexpired term in the Illinois House of Representatives when Jacob Fry resigned.
Өлім және мұра
Карлин 1852 жылы Иллинойс штатының Кэрроллтон қаласындағы үйінде қайтыс болды. Одан әйелі және жеті баласы тірі қалды. Оның жүрегімен туысы Уильям Пассмор Карлин карьералық армия офицері болды, сондай-ақ Американдық Азамат соғысы кезінде Иллинойс штатының еріктілер бригадасының генерал-майоры болды, кейіннен Теннессидегі Фридман бюросының директорының көмекшісі қызметін атқарды. Бірақ, Эдвардсвиллде ұзақ жылдар қызмет еткен судьяның айтуынша, оның ағасы құлдықты қолдаған және қара нәсілділерді жек көретін адам болған. Грин округындағы Кэрроллтон сот алаңының тарихи ауданы бұрын губернатор Карлинге тиесілі болған жерде орналасқан. Оның өмірінде салынған ғимараттардың арасынан бүгінгі күнгі сегіз ғимарат (таверна, қонақ үй, дүкендер және тыйымшылық залы) және округтік тарихи қоғамға айналған тұрғын үй ғана сақталған (тарихи сот ғимараты 1891 жылдан бері сақталған).
Carlin died in 1852 at home in Carrollton, Illinois, survived by his widow and seven of their children. His nephew William Passmore Carlin became a career U. S. Army officer, and Brigadier General of Illinois volunteers during the American Civil War, and later served as assistant director of the Freedman's Bureau in Tennessee, although his uncle was pro slavery and Negro hating, according to a long lived Edwardsville judge. The Carrollton Courthouse Square Historic District in Greene County is thus on land formerly owned by Governor Carlin, although only eight buildings (including a tavern, hotel, stores and a temperance hall) and a residence converted into the county historical society remain from those built during his lifetime (the historic courthouse dating from 1891).