Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Джон Маршалл Гамильтон (28 мамыр 1847 – 22 қыркүйек 1905) – Иллинойс штатының 18-ші губернаторы, 1883 жылдан 1885 жылға дейін қызмет еткен. Огайо штатының Юнион округінде дүниеге келген Гамильтон жас кезінде саясатқа қызығушылық танытып, он үш жасында «Wide Awakes» қозғалысына, ал төрт жылдан кейін Одақ армиясына қосылды. Огайо Веслиан университетін бітірген соң құқық тағылымдамасын оқып, адвокаттыққа қабылданды. Иллинойс штатының Блумингтон қаласындағы белгілі адвокат Гамильтон 1876 жылы Иллинойс Сенатына сайланды. Ол 1881 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін Шелби Мур Калломмен бірге Иллинойс штатының вице-губернаторы болып сайланды. Каллом АҚШ Сенатына сайланғаннан кейін отставкаға кеткен кезде Гамильтон Иллинойс штатының губернаторы болды. Ол қайта сайлануға үміткер болып ұсынылмады, бірақ сол жылы 1884 жылғы Республикалық ұлттық конвентке делегат ретінде қатысты. Өмірінің соңына дейін Чикагода адвокаттықпен айналысып, 1905 жылы қайтыс болды.
John Marshall Hamilton (May 28, 1847 – September 22, 1905) was the 18th Governor of Illinois, serving from 1883 to 1885. Born in Union County, Ohio, Hamilton became interested in politics at a young age, joining the Wide Awakes when he was thirteen and the Union Army four years later. After graduating from Ohio Wesleyan University he studied law and was admitted to the bar. A notable attorney in Bloomington, Illinois, Hamilton was elected to the Illinois Senate in 1876. He served there until 1881, when he was elected Lieutenant Governor of Illinois on a ticket with Shelby Moore Cullom. When Cullom resigned after election to the United States Senate, Hamilton became Governor of Illinois. He was not selected as a candidate for re election, but did serve that year as a delegate to the 1884 Republican National Convention. He spent the rest of his life as an attorney in Chicago, where he died in 1905.
Өмірбаян
Гамильтон 1847 жылдың 28 мамырында Огайо штатының Юнион округінде, Ричвуд қаласының жанында дүниеге келді. Жеті жасында отбасымен бірге Иллинойс штатының Маршалл округіне қарасты Робертс қалашығына көшіп келді. Гамильтон саясатқа жас кезінде қатысты, 1861 жылы он үш жасында Республикалық партияның «Құзғын ояну» (Wide Awakes) қозғалысына қосылды. Гамильтонның бөлімшесі 77-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкі ретінде соғысқа шақырылды, бірақ Гамильтон жас болғандықтан әскери қызметке жарамды болмады. Ол осы уақыт аралығында Генри қаласындағы мектепте оқыды. 1864 жылы, он жеті жасқа келгенде, Гамильтон АҚШ Азамат соғысы кезінде 141-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкіне қатысты. Оның бөлімшесі демобилизацияланғаннан кейін, Огайо Веслиан университетінде білім алды. Генриде мұғалім болып жұмыс істеді, бірақ бір жылдан кейін денсаулығының нашарлауына байланысты отставкаға кетті. Сауығып жатқан кезінде бос уақытында заңды оқыды. Заңгерлік білім алу үшін Блумингтон қаласына (Иллинойс штаты) баруға шешім қабылдады. Гамильтон Иллинойс Веслиан университетінде латын тілінен уақытша профессор болып жұмыс істеді. Ол жерде Weldon, Tipton & Benjamin фирмасында заңгерлік тәжірибе жинады және 1870 жылы адвокаттыққа қабылданды. 1871 жылы Хелен Уильямсқа үйленді. Гамильтон бірнеше жыл Блумингтон қаласында адвокат болып жұмыс істеді, 1876 жылы Республикалық партиядан Иллинойс Сенатына сайланды. 1881 жылы Гамильтон Иллинойс штатының вице-губернаторы болып сайланды, ол Шелби Мур Калломның басшылығымен қызмет етті. Сол кезде вице-губернатор Иллинойс Сенатының президенті де болды. 1882 жылы Каллом АҚШ Сенатына сайланды және келесі жылы Иллинойс штатының губернаторы лауазымынан бас тартты. Гамильтон штаттың 18-ші губернаторы атанды. Оның қысқа ғана губернаторлық мерзімі Иллинойс штатының балаларына міндетті білім беруді енгізу туралы шешімімен есімдеріне түсті. Гамильтон сонымен қатар, алкогольді сатумен айналысатын мекемелерге лицензия беруді талап ететін Харпердің жоғары лицензиялық заңына қол қойды. 1883 жылы Гамильтон Мэдисон және Сент-Клэр округтеріндегі шахталардағы наразылықтарды басу үшін Иллинойс Ұлттық гвардиясын жіберді. 1884 жылы Гамильтон Иллинойс штатының Пеория қаласында өткен Республикалық партияның штаттық конвентінде қайта сайлануға үміткер ретінде таңдалды. Алайда, делегаттар үшінші мерзімге сайланған Ричард Дж. Оглсбиге дауыс берді. Осыған қарамастан, Гамильтон 1884 жылғы Республикалық партияның Ұлттық конвентіне төрт штаттық делегаттың бірі ретінде бірауыздан сайланды. Ол алғашқы үш дауыс беру кезінде Иллинойс штатының бұрынғы сенаторы Джон А. Логанды президенттікке кандидат ретінде қолдады. Бірақ Логан конвентке өтінішін қайтарып алғаннан кейін, Гамильтон президенттік лауазымдағы Честер А. Артурды қолдады. Джеймс Г. Блейн президенттікке кандидат ретінде таңдалғаннан кейін, Гамильтон Логанды вице-президенттікке кандидат ретінде сәтті жақтады. Бірақ бұл кандидаттар Гровер Кливлендке жеңіліп қалды. Гамильтон өмірінің соңына дейін Чикаго қаласында заңгер болып жұмыс істеді. 1905 жылдың 22 қыркүйегінде қайтыс болды және Оук Вудс зиратында жерленді. Оның 1872 жылы Блумингтон қаласында (Иллинойс штаты) салынған үйі 1978 жылдың 6 қыркүйегінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
Hamilton was born in Union County, Ohio, near Richwood on May 28, 1847. He moved with his family to Roberts Township, Marshall County, Illinois, when he was seven years old. Hamilton first became involved with politics at a young age, joining the Republican Wide Awakes in 1861 at the age of thirteen. Hamilton's unit was called into action as the 77th Illinois Volunteer Infantry Regiment, but Hamilton could not serve because of his young age. Hamilton studied at a school in Henry in the meantime. In 1864, when Hamilton was seventeen years old, he enlisted in the 141st Illinois Volunteer Infantry Regiment during the U. S. Civil War. After his unit was mustered out, he attended Ohio Wesleyan University. He became a teacher in Henry, but was forced to resign after only a year due to poor health. While recovering, Hamilton studied law in his free time. Seeking a place to study law, he turned to Bloomington, Illinois. Hamilton took a temporary position as Professor of Latin at Illinois Wesleyan University. While there, Hamilton studied law with Weldon, Tipton & Benjamin and was admitted to the bar in 1870. He married Helen Williams in 1871. Hamilton served for several years as an attorney in Bloomington in a practice with J. H. Rowell until he was elected to the Illinois Senate as a Republican in 1876. Hamilton was elected Lieutenant Governor of Illinois in 1881, serving under Shelby Moore Cullom. At the time, the Lieutenant Governor was also the President of the Illinois Senate. In 1882, Cullom was elected to the United States Senate and vacated his position as Governor of Illinois the following year. Hamilton became the 18th Governor of the state. His brief governorship is best known for the decision requiring compulsory education for Illinois children. Hamilton also signed the Harper High License Law that mandated a license for institutions serving liquor. In 1883, Hamilton sent the Illinois National Guard to quell protests at mines in Madison and St. Clair Counties. In 1884, Hamilton was selected as a candidate for reelection at the Republican State Convention in Peoria, Illinois. However, the delegation settled on Richard J. Oglesby, who was later elected to serve a third non consecutive term. Despite this, Hamilton was unanimously elected by the convention as one of the four state delegates to the 1884 Republican National Convention. He first supported former U. S. Senator from Illinois John A. Logan as a presidential candidate, voting for him in the first three ballots. However, after Logan sent a telegram to the convention declining the nomination, Hamilton supported incumbent President Chester A. Arthur. After James G. Blaine was selected as the presidential candidate, Hamilton successfully rallied support for Logan as the vice presidential candidate. The ticket later lost to Grover Cleveland. Hamilton spent the rest of his life as a lawyer in Chicago. He died there on September 22, 1905, and was buried in Oak Woods Cemetery. His 1872 house in Bloomington, Illinois, was recognized with a listing on the National Register of Historic Places on September 6, 1978.