Кіріспе
Джек Леонард Дэвис (11 наурыз 1917 – 17 наурыз 2000) – австралиялық 20-шы ғасырлық абориген драматургі, ақын және аборигендер құқықтарын қорғайтын белсенді. Ол нонггар халқымен өзін байланыстырды және осы тілдің элементтерін өзінің пьесаларына енгізді. Дэвис өмірінің алғашқы бес жылын он бауырымен бірге Батыс Австралияның Уаруна қаласындағы фермада өткізді. 1890 жылы қабылданған Австралия саясаты бойынша, толыққанды абориген және абориген емес ата-анасы бар балалар «аралас нәсілді» деп есептелді. Дэвис және оның ағасы үкіметтің әлеуметтік шарасы ретінде қарастырған Мур өзенінің аборигендер қонысында жұмыс істеуге «ұсынылған» 400 аборигеннің қатарында болды. Джек Дэвис пен оның ағасы Гарольд Мур өзенінде жұмыс істегеннен кейін Ярлопқа қайтқаннан кейін, Гарольд Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін кетті. 1969 жылдан 1973 жылға дейін ол Перттегі Аборигендерді дамыту кеңесі орталығының директоры болды.
Jack Leonard Davis (11 March 1917 – 17 March 2000) was an Australian 20th century Aboriginal playwright, poet and Aboriginal Australian activist. He identified with the Noongar people, and he included some of this language into his plays. The first five years of Davis' life were spent on a farm in Waroona, Western Australia with his ten siblings. Under the Australian policy passed in 1890, children who had both a full blood Aboriginal parent and a non Aboriginal parent were considered half castes, Davis and his brother were among 400 Aboriginal people that were "offered" work at the Moore River Native Settlement considered as a social measure by the government. After Jack Davis and his brother Harold went home to Yarloop after working at Moore River, his Harold went to fight in World War II. He became the manager of the Aboriginal Advancement Council Centre in Perth from 1969 to 1973.
Құлалак
Дэвистің "үй" деп аударылған "Куларк" пьесасы академиктер тарапынан көбінесе деректі фильм ретінде қарастырылады, ол 1829 жылы Батыс Австралиядағы ақтардың қоныстануының басталуын баяндайды.
Қантсыз
Дэвистің "Шәкәр жоқ" пьесасы алғаш рет 1986 жылы жарық көрді және үлкен жетістікке ие болды; жарық көрген жылы ең жақсы сахналық пьеса үшін Австралия жазушылар гильдиясының сыйлығын (AWGIE) алды. Пьеса 1930 жылдары Ұлы депрессия кезінде өтеді және үйінен күштеп шығарылып, Мур өзенінің аборигендер тұрағында жұмыс істеуге мәжбүр болған абориген отбасының тарихын айтады. "Шәкәр жоқ" пьесасы қазіргі уақытта Виктория штатының жоғары мектептерінде ағылшын тілін қосымша тіл ретінде (EAL) оқыған және жоғары білім беру сертификатын (HSC) алуға дайындалып жатқан студенттер үшін оқу бағдарламасына енгізілген. Дэвистің шығармаларын және Австралияның абориген әдебиетін жан-жақты зерттеген академик Адам Шумейкер оны "Австралияның ең ықпалды абориген авторларының" бірі деп атады. Оның пьесалары халықаралық деңгейде танылып, Канада мен Англияда сахналады.
Аборигендік және аборигинизм
Академиктер Дэвистің жұмысын талдағанда аборигендік және аборигинализм ұғымдарына сілтеме жасайды. Академиктердің пікірінше, Дэвис өз еңбегінде батыс ойлауын құрастыру және Ньонга тілін аборигендерді күшейту құралы ретінде қолдану арқылы осы тақырыптарды бейнелейді. Ол өзі жасаған садақ-жебесімен қызыл көкбауырды өлтірген тәжірибесі туралы тағы бір өлең жазды және осы ісіне қатты өкінді.
He wrote another poem about his experience of making his own bow and arrow and killing a robin redbreast which he felt great remorse for.