Хоэнлоэ-Вальденбург: Германиядағы тарихи графтық, кейіннен князьдық. Тегі, құрамы, бөлінуі, және 1744 жылы Империяның тікелей билігіне өтуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хоэнлохе Вальденбург Шиллингсфюрт – Германияның Баден-Вюртемберг аймағының солтүстік-шығысындағы графство, кейін княздық. Хоэнлохе атауы Миттельфранкендегі Уффенхайм қаласының жанындағы Хоэнлох қамалынан шыққан, ол 1178 жылға дейін Вайкерсхаймдық Конрадтың ұрпақтарының меншігіне көшкен.
Hohenlohe Waldenburg Schillingsfürst was a County, and later Principality in northeastern Baden Württemberg, Germany. The name Hohenlohe derives from the castle of Hohenloch near Uffenheim in Mittelfranken, which came into the possession of the descendants of Conrad of Weikersheim by 1178.
Тарих
Вальденбург-Шиллингсфюрст 1450 жылы император графы атанған Крэфт фон Хоэнлоге ұрпақтарының иелігіндегі жерлерден бөлінді. Хоэнлоге аймақтары ағайынды граф Людвиг Казимир (1517-1568) (ескірек Нойенштейн желісінің, Хоэнлоге-Лангенбург және Хоэнлоге-Оехринген тармақтарының атасы) және граф Эберхард (1535-1570), Хоэнлоге-Вальденбург тармақтарының негізін қалаушы арасында бөлісті. Шиллингсфюрст желісі граф Людвиг Густавтан (1634-1697) тараған, оның ұрпағы Филипп Эрнест 1744 жылы өз феодалдық иеліктерін Киелі Рим империясының құрамында княздыққа айналдырып, императорлық тікелей басқару құқығына ие болды. Вальденбург графтығы 1757 жылы княздыққа қосылды. 1806 жылы Вюртемберг корольдігіне қарастырылды. Вальденбург, Ратибор-Корвей және Шиллингсфюрст – үш тармақ қазірге дейін сақталған. Әулет мүшелері «Хоэнлоге-Вальденбург-Шиллингсфюрст принці/принцессасы», немесе «Ратибор-Корвей фон принці/принцессасы, Хоэнлоге-Шиллингсфюрст принці/принцессасы», немесе «Хоэнлоге-Шиллингсфюрст принці/принцессасы, Ратибор-Корвей фон», немесе «Ратибор-Корвей фон принці/принцессасы», немесе «Хоэнлоге-Вальденбург-Шиллингсфюрст принці/принцессасы, Ратибор-Корвей фон» атағын тағайындады, бұл олардың Вальденбург-Шиллингсфюрст тармағының төрт кіші тармағының қайсысына жататынына байланысты.
Waldenburg Schillingsfürst was partitioned from the lands held by the descendants of Kraft von Hohenlohe, who was made an Imperial count in 1450. The Hohenlohe territories were divided between the brothers Count Ludwig Kasimir (1517 1568) (of the senior Neuenstein line, progenitors of the Hohenlohe Langenburg and Hohenlohe Oehringen branches) and Count Eberhard (1535 1570), founder of the various Hohenlohe Waldenburg branches. The Schillingsfürst line descends from Count Ludwig Gustav (1634 1697), whose descendant Philip Ernest obtained the erection of his fiefs into a principality within the Holy Roman Empire, enjoying Imperial immediacy, in 1744. The county of Waldenburg was added to the principality in 1757. It was mediatised to the Kingdom of Württemberg in 1806. Three branches are extant – those of Waldenburg, Ratibor und Corvey, and Schillingsfürst. The members of the house bear the style of "Prince/Princess of Hohenlohe Waldenburg Schillingsfürst" or "Prince/Princess von Ratibor und Corvey, Prince/Princess of Hohenlohe Schillingsfürst" or "Prince/Princess of Hohenlohe Schillingsfürst, von Ratibor und Corvey" or "Prince/Princess von Ratibor und Corvey" or "Prince/Princess of Hohenlohe Waldenburg Schillingsfürst, von Ratibor und Corvey", depending upon which of the four sub lines of the Waldenburg Schillingsfürst branch they belong to.