Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мария Энгиен, сондай-ақ Мария д’Энгиен (1367 немесе 1370 – 9 мамыр 1446) 1384 жылдан 1446 жылға дейін Лечче графинясы, ал 1406 жылдан 1414 жылға дейін Неаполь королевасы және Сицилия, Иерусалим және Венгрияның титулды королевасы болды, бұл Ладислав Неапольмен некесі арқылы болды.
Mary of Enghien, also known as Maria d'Enghien (1367 or 1370 – 9 May 1446), was ruling Countess of Lecce from 1384 to 1446 and Queen of Naples and titular Queen of Sicily, Jerusalem and Hungary from 1406 to 1414 by marriage to Ladislaus of Naples.
Ерте өмір
Мария, шамасы, Леччеде туған, ол Кастро графы Джон Энгхеннің және Сансия Дель Бальзоның қызы болған. Оның әжесі Изабелла 1356 жылы Пуатье шайқасында баласыз қаза тапқан ағасы Вальтер VI Бриенннің, Афина титуллы герцогының және т.б. мұрагері болды. Осылайша ол Лекче және Бриенн графесі, сондай-ақ Афина титуллы герцогинясы атанды. Оның үлкен ұлы Вальтер ағасынан бұрын қайтыс болғандықтан, екінші ұлы Энгхендік Сохер оның мұрагері болды. Мария өз өмірінде көптеген балаларына мұрагерлік жерлерін бөліп беруге рұқсат берді. Марияның әкесі, үшінші (бірақ екінші тірі қалған) ұлы, Лекче графтығы мен Кастро иелігін алған.
Probably born in Lecce, Mary was the daughter of John of Enghien, Count of Castro, and Sancia Del Balzo. Her paternal grandmother Isabella survived her brother Walter VI of Brienne, titular Duke of Athens etc., who died without issue at the Battle of Poitiers in 1356. As his heir, she became Countess of Lecce and Brienne etc. and titular Duchess of Athens. As her eldest son, Walter, had died before her brother, her second son, Sohier of Enghien, became her heir. She allowed her inherited lands to be divided among her numerous children during her lifetime. Mary's father, the third (but second surviving) son, had received the County of Lecce and the Lordship of Castro.
Лечче графесі
1380 жылы Мэридің әкесі Джон қайтыс болып, кәмелетке толмаған балаларын қалдырды. Мэридің ағасы, Энгхеннің Питері, сондай-ақ Пирр (Пирро немесе Пирро) атымен де танымал болды, Лекче графы атанды. Бірақ Питер 1384 жылы баласыз қайтыс болды, оның орнын Мэри мен оның күйеуі Раймондо дель Бальцо Орсини ди Нола иеленді, олар сол жылы Тарантода үйленді. Тарихшылар оны әдемі, батыл және еріншекті деп сипаттайды: балалары оны жақсы көріп, құрметтеді, алғашқы күйеуі оған сүйіспеншілікпен қарады, Неаполь патшасы Ладислав оны қоршауға алды, ал патшаның қарындасы оған қатыгездікпен өкім сүрді. Раймондо саяхаттап, папаның әскерлеріне және кіші Анжу әулетінің жақтастарына қарсы патшаға қызмет еткен кезде ол Лекче және Копертино қамалдарында тұрды. Ол Марияс, Катерина, Джованни Антонио және Габриэль атты балаларымен айналысты. Раймондо мұрагерлік құқықтары бойынша Таранто князі болды және 1406 жылы қайтыс болды.
Mary's father, John, died in 1380, leaving minor children. Mary's brother Peter of Enghien, also known as Pyrrhus (Pyrro or Pirro), became Count of Lecce. However, Peter died childless in 1384 and was succeeded by Mary and her husband, Raimondo del Balzo Orsini di Nola, whom she married in Taranto the same year. Chroniclers describe her as beautiful, fearless and adventurous: adored by her children, loved by her first husband, besieged by King Ladislaus of Naples and treated cruelly by the king's sister. She stayed in her castles of Lecce and Copertino when Raimondo travelled and served the king against the papal troops and the supporters of the junior Angevin line. She was occupied by her children, Marias, Caterina, Giovanni Antonio and Gabriele. Raimondo became Prince of Taranto (in her hereditary rights) and died in 1406.
Неаполь патшайымы
Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол Таранто қаласында қоршауға алынды (1406) және Ладиславтың әскерлеріне қарсы тұрды, ол оған үйлену ұсынысын жасауға бел буды. Осылайша Ладиславқа үйленуге мәжбүр болды, ал той Таранто қамалының шіркеуінде өтті. Екінші некесі баласыз аяқталды. Ладислав 1414 жылдың 6 тамызында қайтыс болды; оның қарындасы және мұрагері, Неапольдің Жоанна II-сі, қатал мінезді деп сипатталған ол, Мәриямды жек көріп, түрмеге қамады. Бірақ Жоаннаның күйеуі, Ла Марш графы Джеймс II, оған көп ұзамай босануға рұқсат берді. Жоанна оны және оның балаларын патшалық жерлерінен Таранто аймағына қуғаннан кейін, ол Лекчеге қайтып келді. Мәриям ұзақ өмір сүрді және 78 жасында Лекчеде дүние салды. 1444 жылы ол немересі Изабелла Клермонскаяның, Тристан мен Екатеринаның қызы және Оңтүстік Италиядағы маңызды феодалдық иеліктердің мұрагері, Фердинанд Арагонға үйленуіне куә болды. Ол 1441 жылы Оңтүстік Италияны бағындырған Арагон патшасы Альфонсо V-нің заңды емес ұлы еді.
After her husband's death, she was besieged in Taranto (1406) and resisted the troops of Ladislaus until he decided to propose to her. Thus forced to marry Ladislaus, the wedding took place in the chapel of the Castle of Taranto. Her second marriage remained childless. Ladislaus died on 6 August 1414; his sister and successor, Joanna II of Naples, described as cruel, hated Mary and imprisoned her. However, Joanna's husband, James II, Count of La Marche, soon allowed her to leave. She returned to Lecce after Joanna had expelled her and her children from the royal estates to Tarentine lands. Mary lived a long life and died in Lecce at the age of 78. In 1444 she witnessed the marriage of her granddaughter Isabella of Clermont, daughter of Tristan and Catherine and heiress to considerable feudal estates in Southern Italy, to Ferdinand of Aragon. He was the illegitimate son of King Alfonso V of Aragon, who had conquered Southern Italy in 1441.