Екінші дүниежүзілік соғыстағы американ танктерінің 75 мм зеңбірегі
75 mm gun M2–M6
Екінші дүниежүзілік соғыстағы американ танктерінің 75 мм зеңбірегі: M2-M6 модельдері, M3 Lee, M4 Sherman, M24 Chaffee танктерінде қолданылған. Тарихы мен түрлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
75 мм-лік қару, M2-ден M6-ға дейінгі үлгілері, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қозғалмалы платформаларға орнатылған стандартты американдық орта калибрлі қару болды. Олар негізінен M3 Lee және M4 Sherman сияқты танктерге орнатылды, бірақ бір түрі B-25 Mitchell орта бомбалаушы ұшағында ауадан жерге атуға да қолданылды. Соғыс кезінде бес негізгі түрі қолданылды: M2, M3, M4, M5 және M6. Олар американдық танктердің стандартты қарулары саналды. M2 және M3 M3 орта танктерінде, M3 M4 Sherman танктерінде, ал M6 M24 Chaffee жеңіл танктерінде қолданылды. M3 сондай-ақ M7 орта танктерінде де қолданылды. M4 түрі кейбір Солтүстік Америкалық B-25 Mitchell орта бомбалаушы ұшақтарына орнатылды.
Standard American tank guns of the Second World War
The 75 mm gun, models M2 to M6, was the standard American medium caliber gun fitted to mobile platforms during World War II. They were primarily mounted on tanks, such as the M3 Lee and M4 Sherman, but one variant was also used as an air to ground gun on the B 25 Mitchell medium bomber aircraft. There were five main variants used during the war: M2, M3, M4, M5 and M6. They were considered the standard American tank guns. The M2 and M3 were used on the M3 medium tank, the M3 was used on the M4 Sherman tank, and the M6 was used on the M24 Chaffee light tank. The M3 was also used on Medium Tank M7. The M4 variant was fitted on some North American B 25 Mitchell medium bomber aircraft.
Тарих
75 мм танк қаруының тарихы 1937 жылғы қаңтардағы жеңіл әуе шабуылына қарсы T6 қаруының техникалық талаптарына дейін жетеді, ол ауыр 3 дюймдік қаруларды толықтырды және 75 мм далалық M1897 қаруы сияқты 75x350R оқ-дәрілерін пайдаланды. 31 калибрлі ұңғысы және жылғатын бөлігі бар қару сынақтардан өтпеген соң, 1940 жылдың ортасында T7 танк қаруын жасау үшін қайта қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылдарындағы британдық танктер негізгі қару ретінде 40 мм калибрлі Ordnance QF 2 фунт және кейінірек 57 мм калибрлі Ordnance QF 6 фунт сияқты танкке қарсы қарулардан алынған жоғары жылдамдықты қару-жараққа сүйенді. Корольдік броньдық корпустың доктринасына сәйкес, олар жарылғыш снарядтарды атпауы керек еді, бұл үлкен кемшілікке айналды. Соғыстан кейін Ұлыбританияның Танк мұражайы АҚШ-тың 75 мм қаруын «танктік соғысқа Американың ең маңызды үлесі» деп атады, өйткені ол жақсы (сол кездегі) бронебойғыш және жарылғыш снарядтардың тиімділігін біріктіре алды. Олар Дюнкеркке дейін британдықтармен жұмыс істеген американдық бақылаушылар мұндай екі мақсаттағы қарудың тиімділігін бағалағандықтан, ол АҚШ танктерінің өндірісі үшін басты талапқа айналды деп сенді. Американың 75 мм танк қаруының жаяу әскерге қолдау көрсетудегі тиімділігін көргеннен кейін, британдықтар американдық калибрді және оқ-дәріні қабылдауға шешім қабылдады, 6 фунттық танк қаруын кеңейту арқылы Ordnance QF 75 мм жасады. 1944 жылға қарай бұл британдық танктердің стандартты қаруы болды және Кромвель және Черчилль танктерін Солтүстік-Батыс Еуропадағы науқандарға жарақтандырды.
The 75 mm tank gun has its origins in the January 1937 specification for a light anti aircraft gun T6 which would have supplemented heavy 3 inch guns and used the same range of 75x350R ammunition as the 75 mm field gun M1897. After the gun, which featured a 31 caliber barrel and a sliding block breech, failed the trials, it was reused in mid 1940 to develop the T7 tank gun. British tanks in the early years of World War II relied on high velocity ordnance derived from anti tank guns, such as the 40 mm calibre Ordnance QF 2 pounder and, later, 57 mm calibre Ordnance QF 6 pounder, for their primary armament. According to the Royal Armoured Corps doctrine, they were not supposed to fire HE shells, which turned out to be a great disadvantage. Post war, the UK's Tank Museum credited the US 75mm gun as "America's most important contribution to tank warfare" because of its ability to combine good (for the time) AP and HE performance. They believed that the American observers working with the British before Dunkirk had appreciated the effectiveness of such a dual purpose weapon, and so it was made a prime requirement for US tank production. After experiencing the effectiveness of the American 75 mm tank guns in the infantry support role, the British opted to adopt the American caliber and ammunition by the expedient of boring out the 6 pounder tank gun to make the Ordnance QF 75 mm. By 1944, this had become the standard British tank gun, equipping the Cromwell tank and Churchill tank for the campaigns in northwest Europe.