Американдық футболдың "қаңқа" формациясы

Кіріспе

Американдық футбол формациясы

"Тілек сүйек" формациясы, қарапайым тілмен "сүйек" деп те аталады, американдық футболдағы шабуыл формациясы. Осы шабуыл стилі "тілек сүйек" шабуылы деп аталады. 2000-ші жылдардан бері қолданылып келе жатқан кеңейтілген шабуыл сияқты, "тілек сүйек" 1970-ші және 1980-ші жылдары университет футболындағы ең өнімді және жаңашыл шабуыл схемасы саналды.

Тарих

Рекордты кітаптарда Эмори Беллардтың 1968 жылы Техас штатында шабуылдық үйлестіруші ретінде тілек сүйегі формациясын жасағаны айтылса да, тілек сүйегінің тамыры 1950 жылдарға дейін жетеді. Барри Свицердің айтуынша, Форт-Уэрт, Техас штатындағы Уильям Моннинг орта мектебінің футбол жаттықтырушысы Чарльз “Спэд” Кейсон баяу фулбэк ойынға жылдам қосылуы үшін классикалық T формациясын алғаш рет өзгертті. Кейсон бұл формацияны “Моннинг T” деп атады. Беллард Форт-Уэрттің батысындағы шағын қауымдастықтағы Брекенридж орта мектебінде жаттықтырушы болған кезде Кейсонның тактикасы туралы білді. Мансабының басында Беллард бұрынғы Детройт Лайонз күзетшісі Окс Эмерсонның ұқсас тәсілін көрді, ол сол кезде Корпус-Кристиге жақын жердегі Элис орта мектебінің бас жаттықтырушысы болды. Шабуылдау желісінің жиі соққыларын болдырмау үшін Эмерсон бастапқы күзетшілердің бірін артқы қатарға көшіріп, қарсыластың қорғаныс желісіне қарсы жүгіруге мүмкіндік берді. Беллард сол кезде Эмерсонның ассистенті болды. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында жоғары мектептегі жаттықтырушылық мансабында Беллард Кейсон мен Эмерсонның негізгі тәсілдерін қабылдады, өйткені ол 1958 және 1959 жылдары Брекенридж үшін екі 3A Техас штатының чемпионатын жеңіп алды, ал 1966 жылы Сан-Анджело орталық орта мектебінде 4A штатының титулын жеңіп алды, тілек сүйегі сияқты опциялық шабуылды қолданды. 1967 жылы Беллардты Даррел Роял жалдап алды және бір жылдан кейін шабуылдық үйлестіруші болды. Техас Лонгхорнс командасы 1967 жылы 6–4 маусымда бір ойынға 18,6 ұпай жинады. Техас A&M-нің шабуылдық үйлестірушісі Бад Мур мен Джин Сталлингстің опциялық шабуылы 1968 жылғы Cotton Bowl Classic-те Bear Bryant-тың Алабама командасын жеңгеннен кейін, Роял Беллардқа үш адамнан тұратын үштік опциялық шабуыл жасауды тапсырды. Беллард өзінің ескі мектеп тактикасын Сталлингстің I слот формациясындағы үштік опциясымен және Билл Йёман жасаған Вирдің вариацияларымен, Гомер Райспен біріктіруге тырысты. Техас 1968 жылғы маусымның басында жаңа шабуыл схемасын енгізген кезде, Хьюстон Хроникасының спорт жазушысы Микки Херсковиц бұл “түйе сүйегі” сияқты көрінеді деп мәлімдеді; Роял келісті, бірақ атауын “тілек сүйегі” деп өзгертті. Роял тілек сүйегі идеясын тез қабылдады, бірақ ол бірден жұмыс істемеді, өйткені Лонгхорн жаңа қастандықпен бірінші ойынды теңестірді және Техас Техникалық университетіне қарсы екінші ойынның бірінші жартысына 21–0 есебімен түсті. Бұл Роялдың болашақта тілек сүйегінің табысына кілт болатын екі өзгерістің біріншісін жасауына итермеледі. Ол бастапқы квотербек Билл Брэдлиді, жаңа формацияның кілті болған оқу мен соғумен қиындыққа тап болған Джеймс Стритпен алмастырды, ол Лонгхорнның қайта оралуына жақын болды. Кейін, Техас Техникалық университетіне қарсы жеңілістен алынған фильмді талдап жатқанда, көмекші Стив Ворстердің шайқасқа тым ерте жететінін байқады. Ассистенттің ұсынысы бойынша Роял мен Беллард Ворстерді квотербектен бір қадам артқа шегініп бастады. Брэдлидің айтуынша, “Ворстерді артқа жылжытып, Джеймс келгенде, біз жай ғана жанып кеттік”. Техас келесі 30 ойында жеңіске жетіп, екі ұлттық чемпионатқа жол ашты. 1971 жылы Роял бұл шабуылды Bear Bryant-ке көрсетті, ол оған қатты ғашық болды, сондықтан оны Алабама штатында өз қосқандарымен толықтырды. Кейін Беллард Техастан кетіп, 1970 жылдардың соңында Техас A&M және Миссисипи штатын боулинг ойындарына баруға жетекшілік етті. Миссисипи штатында Беллард “сүйекті сындырып”, “қанатты сүйекті” енгізді, жартылай қорғаушылардың біреуін қанатты формацияға жылжытып, оны жиі қозғалысқа жіберді. Жеңіс сүйегінің тағы бір түрі флекс сүйек деп аталады. Иронияға орай, ең ұзақ уақыт бойы тілек сүйегін Техас емес, олардың қарсыластары Оклахома университеті қолданды, олар 1990 жылдардың ортасына дейін тілек сүйегінің түрлерін қолданды. Оклахома жаттықтырушысы Барри Свицерге кейбіреулер тілек сүйегін “жетілдіргені” үшін құрмет көрсетті, ал бұрынғы OU квотербегі Джек Милдрен Оклахома университетінің футбол жанкүйерлері оны “тілек сүйегінің құдасы” деп атайды. 1971 жылы Оклахома Sooners тілек сүйегі шабуылы NCAA бір маусымдағы бір ойынға 472,4 ярдты жылдамдықпен рекорд орнатты, бұл рекорд әлі күнге дейін сақталған. Тілек сүйегінің орындау мен тәртіпке, сондай-ақ ойын уақытын тоқтату қабілетіне сенуі, үнемі қарсыластарынан артық мөлшерде және жылдамдықпен ойнайтын бағдарламалар үшін таңдаулы нәрсе етеді, мысалы, үш әскери академия. Әуе күштері тілек сүйегінен опциялық ойынды қолдануда үлкен табысқа жетті. 1985 жылы Әуе күштері елде #2 орынға көтерілді, ұлттық чемпионат ойынына аз-кем жетпеді, бас жаттықтырушы Фишер ДеБерри басшылығында. Армия 1980 жылдар мен 1990 жылдардың басында бас жаттықтырушылар Джим Янг пен Боб Саттон басшылығында тілек сүйегін қолдануда табысқа жетті, бұл мектептің алғашқы төрт боулинг ойындарына (1984 жылғы Cherry Bowl-да Мичиган штатына қарсы 10–6 есебімен жеңіс; 1985 жылғы Peach Bowl-да Иллинойсқа қарсы 31–29 есебімен жеңіс; 1988 жылғы Sun Bowl-да Алабамаға қарсы 29–28 есебімен жеңіліс; және 1996 жылғы Independence Bowl-да Обернге қарсы 32–29 есебімен жеңіліс) және бағдарламаның екі 10 жеңіс маусымының біріншісіне әкелді. Фил Джек Доусон, сол кезде Мэн штатындағы Уэстбрук орта мектебінің бас жаттықтырушысы, Техас қолданып жүрген тілек сүйегі шабуылына қарсы тиімді қорғаныс жасады, оны “тірек қорғанысы” деп атады. Доусон Ара Парсегианмен хабарласып, оны 1971 жылғы Cotton Bowl Classic-те Техасқа қарсы оны қолдануға көндірді. Нотр-Дам Техасты 24–11 есебімен жеңді. Ұлттық футбол лигасының 1987 жылғы ереуіл маусымында Сан-Франциско 49ерс Нью-Йорк Гиантсқа қарсы 41–21 есебімен жеңіске жетіп, тілек сүйегін табысты қолданды. Жаңа квотербегінің колледждегі ұқсас формациямен таныстығы болғандықтан, жаттықтырушы Билл Уолш тілек сүйегін қолданды. Кливленд Браунс 2018 жылы Атланта Фэлконсқа қарсы 28–16 есебімен жеңіске жетіп, кәсіби деңгейде де тілек сүйегін қолданды. 2022 жылғы мәліметтерге сәйкес, тілек сүйегі және басқа да опциялық шабуылдар қазіргі кезде NCAA I дивизионының тек шағын саны бағдарламаларында ғана қолданылады, негізінен әскери академияларда, бірақ тілек сүйегінің принциптері әлі де қазіргі кездегі университет футболына әсер етеді. Пасты бағытталған Air Raid шабуылының бастапқы авторлары Майк Лич пен Хэл Мамме шабуылды жасау кезінде тілек сүйегінің принциптерін нақты қолданды. 2018 жылғы ESPN мақаласында, сол кезде Navy бас жаттықтырушысы болған Кен Ниуматалло, қазіргі кездегі кеңейтілген опциялық шабуылдар да концептуалды түрде тілек сүйегінен қарыз алғанын атап өтті. Кейбір жаттықтырушылар тілек сүйегінің қазіргі кездегі университет футболында да жұмыс істей алатынына сенімді. Олардың бірі – Свицер, ол аталған ESPN мақаласында 2016 жылғы Heisman Trophy жүлдегері Ламар Джексонды “тілек сүйегі үшін өте жақсы” квотербек деп атады, сондай-ақ, “олардың көптегені бар [мұндай формацияны ойнай алатын квотербектер], олардың барлығы да жылдам және шапшаң, сонымен қатар допты лақтыра алады. Олардың көптегені әртүрлі позицияларда ойнап жатыр”. Сол мақалада Лич былай деді: “Ешкім тілек сүйегін тоқтатып көрген емес. Адамдар тілек сүйегіне қызығуын жойды. Бірақ ешкім оны толығымен жеңген емес”. Олар сонымен қатар опцияға және ойын дизайнындағы шешім қабылдауға бейімділікке және төзімділікке (жаттығуды өткізіп алмауы керек) ие болуы керек. Фулбэк физикалық соққыға төтеп бере алуы керек, өйткені ол жиі допсыз соққы алады; сонымен қатар ол жылдам, тамаша төзімділікке және жақсы блокер болуы керек.

While the record books commonly refer to Emory Bellard developing the wishbone formation in 1968 as offensive coordinator at Texas, the wishbone's roots can be traced back to the 1950s. According to Barry Switzer, it was Charles “Spud” Cason, football coach at William Monnig Junior High School of Fort Worth, Texas, who first modified the classic T formation in order “to get a slow fullback into the play quicker.” Cason called the formation “Monnig T”. Bellard learned about Cason's tactics while coaching at Breckenridge High School, a small community west of Fort Worth. Earlier in his career Bellard saw a similar approach implemented by former Detroit Lions guard Ox Emerson, then head coach at Alice High School near Corpus Christi, Texas. Trying to avoid the frequent pounding of his offensive line, Emerson moved one of the starting guards into the backfield, enabling him to get a running start at the opposing defensive line. Bellard served as Emerson's assistant at that time. During his high school coaching career in the late '50s and early '60s, Bellard adopted the basic approaches of both Cason and Emerson, as he won two 3A Texas state championships for Breckenridge in 1958 and 1959 and a 4A state title at San Angelo Central High School in 1966, using a wishbone like option offense. In 1967 Bellard was hired by Darrell Royal and became offensive coordinator a year later. The Texas Longhorns only scored 18.6 points per game in a 6–4 season in 1967. After watching Texas A&M—running offensive coordinator Bud Moore and Gene Stallings' option offense—beat Bear Bryant's Alabama team in the 1968 Cotton Bowl Classic, Royal instructed Bellard to design a new three man back field triple option offense. Bellard tried to merge his old high school tactics with Stallings' triple option out of the Slot I formation and Homer Rice's variations of the Veer, an offensive formation created by Bill Yeoman. When Texas introduced the new offensive scheme at the beginning of the 1968 season, Houston Chronicle sportswriter Mickey Herskowitz stated it looked like a “pulley bone”; Royal agreed but changed the name to “wishbone”. Royal quickly embraced the idea of the wishbone, though it did not immediately work, as the Longhorns tied their first game running the new offense and went into halftime of their second game against Texas Tech trailing 21–0. This led Royal to make the first of two changes which proved key to the future success of the wishbone. He replaced initial starting quarterback Bill Bradley, who proved to have trouble with the reads and pitches that were key to the new formation, with James Street, who nearly led the Longhorns to a comeback win. Then, while analyzing film from the Texas Tech loss, an assistant noticed that fullback Steve Worster was reaching the line of scrimmage too soon. At the assistant's suggestion, Royal and Bellard then had Worster start a step farther back from the quarterback. According to Bradley, "When we moved Worster back and James took over, we just caught fire." Texas won its next 30 games, leading to two national championships using the formation. In 1971 Royal showed the offense to Bear Bryant, who was so enamored with it that he installed it at Alabama complete with his own touches. Bellard later left Texas and – using the wishbone – guided Texas A&M and Mississippi State to bowl game appearances in the late 1970s. At Mississippi State Bellard “broke the bone” and introduced the “wing bone”, moving one of the halfbacks up to a wing formation and frequently sending him in motion. Another variation of the wishbone formation is called the flexbone. Ironically, the longest running wishbone offense was run not by Texas but by their arch rivals, the University of Oklahoma, who ran variations of the wishbone well into the mid 1990s. Oklahoma coach Barry Switzer has been credited by some for having “perfected” the use of the wishbone offense and former OU quarterback Jack Mildren is often referred to as "the Godfather of the wishbone" by University of Oklahoma football fans. In 1971, the Oklahoma Sooners wishbone offense set the all time NCAA single season rushing record at 472.4 yards per game, a record which still stands to this day. The wishbone's reliance on execution and discipline, along with its ability to eat up the play clock, make it a favorite of programs that routinely play opponents with superior size and speed, such as the three service academies. Air Force saw tremendous success running the option game out of the wishbone. In 1985, Air Force climbed to #2 in the country, just barely missing the national championship game, under head coach Fisher DeBerry. Army saw success using the wishbone under head coaches Jim Young and Bob Sutton in the 1980s and early 1990s, leading to the school's first four bowl appearances (10–6 win over Michigan State in the 1984 Cherry Bowl; 31–29 win over Illinois in the 1985 Peach Bowl; 29–28 loss to Alabama in the 1988 Sun Bowl; and a 32–29 loss to Auburn in the 1996 Independence Bowl) and the first of the program's two 10 win seasons. Phil Jack Dawson, then head coach of Westbrook High School in Westbrook, Maine, developed an effective defense against the wishbone offense then in use by Texas, called “backbone defense”. Dawson contacted Ara Parseghian, then head coach of the University of Notre Dame, and convinced him to use it against Texas in the 1971 Cotton Bowl Classic. Notre Dame beat Texas 24 11. In the National Football League, during the strike season of 1987, the San Francisco 49ers used the wishbone successfully against the New York Giants to win 41–21. Coach Bill Walsh used the wishbone because of his replacement quarterback's familiarity with a similar formation in college. The Cleveland Browns also utilized the wishbone at the pro level in a 2018 28–16 win over the Atlanta Falcons. While run based option offenses, including the wishbone, are as of 2022 now used only by a small number of NCAA Division I programs—mainly the service academies—wishbone principles still influence college football to this day. The original architects of the pass oriented Air Raid offense, Mike Leach and Hal Mumme, explicitly employed wishbone principles in the offense's creation. In a 2018 ESPN story, Ken Niumatalolo, then head coach of Navy, noted that modern spread option offenses also conceptually borrow from the wishbone. Some coaches are convinced that the wishbone could still work in the modern college game. One of them is Switzer, who in the aforementioned ESPN piece specifically named 2016 Heisman Trophy winner Lamar Jackson as a quarterback who would be "perfect in the Wishbone", adding, "There's a lot of them [quarterbacks that could run the formation] out there, with the great speed and quickness that can also throw the football. They're out there by the dozens. They're just playing different positions." In the same piece, Leach said, "Nobody has ever truly stopped the Wishbone. There's a point to where people have lost interest in the Wishbone. But nobody ever really successfully stopped it." They must also have an aptitude for the option and the decision making that lies within the play design as well as durability (cannot miss a practice). The fullback is required to be able to handle a physical pounding because he is frequently hit without having the ball; he must also be quick with excellent stamina, and be a good blocker.

Жеті сүйекті шабуылдау

Жетісу сүйегі қорғасын блогы бар үштік опцияны орындау үшін жасалған. Опцияның мақсаты – бір қорғаушыны бөгемей-ақ жою. Идеал жағдайда қорғаушы екі шабуылдаушы ойыншыдан біреуін жоюды таңдауы керек. Бұл қос таңдау. Бұл опциялық шабуыл схемасы қорғаушыны допты алға жылжытатын екі шабуылдаушы ойыншының біреуін таңдауға мәжбүр етеді, содан кейін екінші шабуылдаушы ойыншыға допты алып жүруге мүмкіндік береді, бұл қорғаушы жасаған кез келген таңдауды «қате» таңдауға айналдырады. Қорғаушы ойыншының өзінің таңдауымен ойыннан шығуының нәтижесінде, әдетте сол қорғаушыны бөгеп тұратын шабуылдаушы ойыншы енді басқа қорғаушыны бөгеп, қорғанысқа құлап түсуді, квотербектің шабуылын, соғуын немесе қабылдаушыға пас беруді жабу үшін күшті қысым жасауға мүмкіндік алады. Осылайша, үштік опция екі қорғаушыны бөгемей-ақ жояды. Бұл екі шабуылдаушы сызықты әртүрлі қорғаушыларды бөгеуге мүмкіндік береді, көбінесе ішкі қорғаушыларды. Бұл QB-ға «оқу» үшін суға түсу кілті мен соғу кілтін анықтап беруге мүмкіндік береді және тек сыртқы қолдау қорғаушысын (әдетте қауіпсіздік) және терең өту бағытын орындайтын қорғаушыны қалдыруы керек. Пеппер Роджерс пен Гомер Смит «Футболдың Жетісу сүйегі T-құрамын орнату» еңбегінде: «Жеңілдеткіш блокермен үштік опцияны орындау – Жетісу сүйегі құрамының басты себебі» деп жазған. Жетісу сүйегінің және оның туындыларының табысына «қосымша блокер» концепциясы жетелейді. Бұрыш қорғаушысы сыртқы қабылдаушыны қорғайды. Қолдау/қауіпсіздік қорғанысқа көмектеседі және (көбінесе) ауыздықты қорғайды. Қорғаушы аяғы әдетте квотербекке шабуыл жасайды, ал қорғаныс тактигі фулбекке секіруді жүктейді. Бұл тапсырмалар ойын басталғанға дейін орындалуы керек, бұл қорғанысқа сегіз ойыншыны топтың екі жағына теңестіреді. Аталғандай, енді шабуылда басқа қорғаушыларды, әдетте ішкі жағынан бөгеп тастауға болатын желілер бар. Ойынның мақсаты – екі жақтағы бес қорғаушыны ұстап тұру. Осылайша, ойынға ең аз әсер ететін қорғаушы – офсайд бұрыш қорғаушысы немесе терең қауіпсіздік – жоба бойынша бұғатталмайды. Шабуылдаушы желілер енді ішкі жағынан блоктауға еркін, бірінші төменгі желіге және бірінші желіге ойынға кедергі келтіре алады. Эмори Беллард бірде: «Фулбектің қауіптілігін қорғанысқа қолдана алса, шабуыл дұрыс болады» деген. Содан кейін, жетекші блокер принципі күшке енеді. Жетекші блокер қорғаушы аяқты немесе қауіпсіздікті бөгеп тастауы мүмкін, содан кейін допты ұстап тұрған шабуылдаушы ойыншыға бірге-бірге мүмкіндік туады. Осы шабуылды тоқтату үшін қорғаныс блокты жеңуі немесе қорғаушыларды алаңға ағытуы керек. Бұл Жетісу сүйегін «толыққанды» шабуылға айналдырады. Шабуылда жүгіру ойынында бірге-бірге, ал пас беру ойынында ашық алаңда бірге-бірге мүмкіндіктерді алу жоспарланған. Жүгіруге көмектесуі және сонымен қатар пасқа қарсы қорғануы тиіс қауіпсіздік бұл шабуылда үлкен қысымға ұшырайды. Негізгі Жетісу сүйегі үштік опциясы алаңдағы әрбір қорғаушы үшін есеп береді. Әрбір қорғаушы негізгі ойын басталғанға дейін қауіп төндіреді. Негізгі ойынды асыра ойнауға немесе өтеуге шақыру бар, ал негізгі ойынды асыра ойнау немесе қате қадам жасау қорғанысты қателікті өтеуге ешкім қалмайтын қарсыластарға ашық қалдырады. Жетісу сүйегінде квотербек орталықтан допты алады, оның артында фулбек және екі жартылай қорғаушы (кейде «tailback» деп аталады) артта, біреуі сәл солға, екіншісі сәл оңға қарай орналасады. Төрт арқаның тізбегі кері Y немесе «жетісу сүйегі» пішінін құрайды. Әдетте бір кең қабылдаушы және бір тығыз ұшы болады, бірақ кейде екі кең қабылдаушы немесе екі тығыз ұшы да болуы мүмкін. Жетісу сүйегі жүгіруді жеңілдету үшін жасалған. Бұл квотербекке үштік опцияны сызықтың екі жағына оңай орындауға мүмкіндік береді. Квотербек бірінші кезекте бөгелмеген қорғаныс тактигін немесе сызықтық қорғаушыны оқиды. Ол оларды оқып, допты фулбектің ішегінен өткізеді. Егер қорғаныс тактигі/сызықтық қорғаушы фулбекті ұстауға тырысса, квотербек допты шығарып, келесі опцияны оқуға дейін сызық бойымен жүгіреді, әдетте қорғаушы аяғы/сыртқы сызықтық қорғаушы. Егер аяқ/сызықтық қорғаушы квотербекті ұстауға тырысса, доп артта қалған жартылай қорғаушыға жіберіледі. Жетекші жартылай қорғаушы – бұл жетекші блокер, әдетте сыртқы қорғаушыны, қауіпсіздікті немесе бұрышты блоктауға тырысады. Опция жағындағы тығыз ұш «аркамен» қауіпсіздікті бөгеу үшін босатылады.

The wishbone was designed to run a triple option with a lead blocker. The purpose of an option is to eliminate one defender without blocking him. Ideally, the defender must make a choice to eliminate one of two offensive players. This is a double option. This option offensive scheme forces a defender to choose one of two offensive players who can advance the ball and then allows the other offensive player to carry the ball, making whatever choice the defender made the "wrong" choice. Because of this aspect of the defensive player taking himself out of the play by his choice, the offensive player that would otherwise block that defensive player can now block a different defender, placing severe pressure on the defense to cover the dive, the quarterback run, the pitch or the pass to a receiver. The triple option, then, eliminates two defenders without blocking them. This frees two offensive linemen to block different defenders, usually inside defenders. This isolates the dive key and the pitch key for the QB to "read" and should leave only an outside support defender (usually a safety) and the cornerback to cover the End, who is running a deep pass route. As Pepper Rodgers and Homer Smith stated in "Installing Football's Wishbone T Offense", "To run a Triple Option with a lead blocker is the reason for the Wishbone formation." It is the "extra blocker" concept that drives the success of the wishbone and its derivatives. The cornerback must cover the outside receiver. The support/safety must support the run defense and (usually) covers the pitch back. The defensive end typically attacks the quarterback and a defensive tackle is assigned the fullback dive. These assignments must be made before the play begins and that totals eight defensive players to both sides of the ball. As stated above, however, the offense now has linemen that can be released to block other defenders, usually inside. The play is designed to handle five defenders on either side of the ball. Thus, the defender least able to affect the play, the offside cornerback or deep safety, is not blocked by design. The offensive linemen, now free to block inside, can block the first down lineman to the playside and the first linebacker to the playside. Emory Bellard once said, "If the threat of the fullback can be applied to the defense, the offense is sound.". Then, the lead back principle takes over. The lead back can block the defensive end or the safety and there is then a one on none possibility for the offensive player with the ball. In order to stop this attack, the defense must defeat blocks or flow defenders to the playside. This makes the wishbone a "complete" offense. The offense expects to get a one on none in the running game and a one on one in open space with the passing game. The safety, who must support the run and also defend against the pass, is under tremendous pressure in this attack. The basic wishbone triple option play accounts for every defender on the field. Every defender is threatened before the basic play begins. There is an invitation to overplay or compensate on the basic play and overplaying or making a misstep on the basic play leaves the defense open for counters that leave no one to make up for the mistake. The wishbone has the quarterback taking the snap from under center, with a fullback close behind him, and two halfbacks (sometimes called tailbacks) further back, one slightly to the left, and the other slightly to the right. The alignment of the four backs makes an inverted Y, or “wishbone”, shape. There is typically one wide receiver and one tight end, but sometimes two wide receivers, or two tight ends. The wishbone was designed to facilitate a running, option offense. It allows the quarterback to easily run the triple option to either side of the line. The quarterback first reads the defensive tackle or linebacker who is unblocked. As he reads the tackle/linebacker, he rides the ball in the fullback's gut. If the defensive tackle/linebacker looks to tackle the fullback the quarterback pulls the ball out and runs down the line to his next option read, usually the defensive end/outside linebacker. If the end/linebacker looks to tackle the quarterback, the ball is pitched to the trailing halfback. The lead halfback is a lead blocker usually looking to block the outside defensive player, a safety or corner. The tight end to the option side 'arc' releases to block the safety.