Фрэнклин Рузвельттің туған үйі – ұлттық тарихи ескерткіш
Home of Franklin D. Roosevelt National Historic Site
Фрэнклин Рузвельт ұлттық тарихи орны: Нью-Йорктегі Springwood мүлігі, АҚШ-тың 32-президентінің туған үйі, өмір бойындағы үйі және жерленген жері. Тарихты зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының ұлттық тарихи орны
National Historic Site of the United States
Франклин Д. Рузвельттың үйі ұлттық тарихи орны Нью-Йорк штатының Хайд Парк қаласындағы Спрингвуд мүлігін сақтайды. Спрингвуд – Америка Құрама Штаттарының 32-ші президенті Франклин Д. Рузвельттің туған жері, өмір бойы тұрған үйі және жерленген орны. Элеонора Рузвельт оның қасына жерленген. Бұл ұлттық тарихи орны 1945 жылы құрылған.
The Home of Franklin D. Roosevelt National Historic Site preserves the Springwood estate in Hyde Park, New York, United States. Springwood was the birthplace, lifelong home, and burial place of the 32nd president of the United States, Franklin D. Roosevelt. Eleanor Roosevelt is buried alongside him. The National Historic Site was established in 1945.
Ерте тарих
1697 жылы ағылшын коронасы Нью-Йорк қаласынан жергілікті ваппингер тайпасынан жер сатып алған тоғыз кәсіпкерге 220 шаршы миль (570 км²) жер берді ("Ұлы тоғыз серіктес патенті"). Бұл жер батысында Гудзон өзенінен басталып, шығысында Коннектикут шекарасына дейін созылды. Барлық серіктестердің өзенге тең қолжетімділігін қамтамасыз ету үшін, жағалау бойындағы жер тоғыз "Су учаскесіне" бөлінді; Спрингвуд Уильям Кридке берілген учаскеде орналасқан. Спрингвуд иелігіндегі үйдің ерте тарихы әлі де нақты белгілі болмаса да, қазіргі үйдің орталық бөлігі шамамен 1800 жылы салынған үлкен Федералдық стильдегі шаруа үйінен құралған деп саналады. 1845 жылы бұл иелікті Нью-Йорк қаласынан келген саудагер Джозиа Уилер сатып алды. Ол құрылысты сол кездегі сәнді итальяндық стильде жаңартып, оңтүстік жағында үш қабатты мұнарасы бар 15 бөлмеге дейін кеңейтті, сондай-ақ үйдің бойымен созылатын алдыңғы және артқы галереялар салды.
In 1697, the English Crown awarded a 220 square miles (570 km2) land grant (the "Great Nine Partners Patent") to a group of nine businessmen from New York City who had purchased the land from the native Wappinger people. The parcel extended from the Hudson River on the west to the border with Connecticut on the east. To ensure equal access to the river for all partners, the land along its shore was divided into nine "Water Lots"; Springwood is located on the one granted to William Creed. While the early history of the house on the Springwood estate remains unclear, it is believed that the central portion of the present day home is formed by a large Federal style farmhouse constructed around the year 1800. In 1845 the estate was purchased by Josiah Wheeler, a merchant from New York City. He remodeled the structure in the then fashionable Italianate style, expanding it to 15 rooms with a three story tower at the south end and front and rear piazzas spanning the length of the home.
Рузвельттің меншігі
1866 жылы шамамен бір шаршы мильге (2,5 шаршы шақырымға) дейін қысқартылған мүлікті Франклин Д. Рузвельттің әкесі Джеймс Рузвельт аға 40 000 АҚШ долларына сатып алды. Бұл кезде мата тігушінің күндік табысы бір доллардан да аз болатын. Мүлікте Джеймстің, жақын тұрған жылқы өсіруші үшін маңызды болған, сарай мен ат жарысы трассасы болды. 34 жыл өткен соң, 1900 жылы қайтыс болғанға дейін Джеймс үй мен жерді көптеген жақсартулармен толықтырды. Ол қызметшілердің қанатын кеңейтіп, екі бөлме қосты және жақын жерде кең көліктік сарай салдырды. 1882 жылы Франклин үйдің оңтүстік жағындағы екінші қабаттағы мұнарадағы жатын бөлмеде дүниеге келді. Сол кезде бұл бас жатын бөлме болды; бала кезінде ол және кейін оның ұлдары қолданған жатын бөлмесі де сол қабатта орналасқан. 1905 жылы Элеонора Рузвельтпен үйленгеннен кейін, жас жұбай оның анасы Сарамен бірге тұруға көшті. Мүлік Рузвельттің өмірінің барлық кезеңдерінде оның өмірінің орталығы болды. 1915 жылы Франклин анасымен бірге үйді соңғы рет кеңейтіп, жаңғырту жұмыстарын жүргізді. Бұл оның отбасының өсуіне орын жасады және оның амбицияларын көрсететін саяси әріптестерін қабылдауға қолайлы орта құрды. Рузвельт жаңа дизайнға көптеген идеялар енгізді, оларды анасының қаржылық мүмкіндіктерімен үйлестірді. Ол Нью-Йорк қаласындағы Хоппин мен Коэн фирмасына жобалау жұмыстарын тапсырды. Үйге екі үлкен тас қанат (Рузвельт жобалаған), мұнара және жалпақ шатыры бар үшінші қабат қосылды. Сыртқы қабырғасы ағаш жапсырмасынан шыңмен ауыстырылды, ал веранданың көп бөлігі балюстрадалы тас террасамен және кіреберіс алдындағы кішкентай бағаналы портикпен алмастырылды. Бұл өзгерістер үйдің сыртқы түріне ерекше көрнектілік берді. Ішкі жағы, бастапқы орналасудың көп бөлігін сақтап, негізінен Рузвельттің кітаптар, суреттер, маркалар мен монеталар жинақтарын орналастыру мақсатында қайта жобаланды. Жаңғырту жұмыстары 1916 жылы бір жылдың ішінде аяқталды. Рузвельт сонымен қатар айналадағы жерді кең көлемде ағаш отырғызу арқылы өзгертті. 1911 жылы ірі масштабты отырғызу басталғаннан бастап, 1945 жылы Рузвельт қайтыс болғанға дейін мүлікке 400 000-нан астам ағаш отырғызылды. Ақырында, мүліктің үлкен бөлігі Сиракуза университетінің Орман шаруашылығы факультетімен келісім бойынша тәжірибелік орман шаруашылығы стансасына айналдырылды. 1933 жылдың 4 наурызынан 1945 жылдың 12 сәуірінде қайтыс болғанға дейін президент болған кезінде Франклин Спрингвудқа шамамен 200 рет келді, бірақ соңынан өзінің жеке үйі ретінде жақын жердегі дөңгелекті креслоға ыңғайлы Топ Коттеджді салдырды. Негізгі мүлік "Жазғы Ақ үй" ретінде қызмет етті, онда Президент саяси әріптестерін және басқа да көрнекті ұлттық және халықаралық тұлғаларды қабылдады. 1939 жылдың маусым айында Ұлыбритания королі Георг VI және королева Елизавета, Канада премьер-министрі Уильям Лайон Маккензи Кингтің қатысуымен, Ұлыбритания монархының АҚШ-қа алғашқы сапары кезінде Спрингвудта қонақжайлылық танытты. Қонақтардың арасында Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилль, сондай-ақ Нидерланды королевасы Вильгельмина, принцесса Джулиана және принцесса Беатрикс, Норвегияның мұрагерлік князі Олаф және принцесса Марта болды. Бұдан басқа, Рузвельт бұл мүлікті өзінің және саяси әріптестерінің президенттікке кандидат болған төрт сайлаудың үшеуінің алдындағы кештерінде демалыс орны ретінде пайдаланды. Сайлау қорытындысы оның жеңіске жеткенін көрсеткен кезде, ол жеңіс сөзін айту үшін үйдің алдыңғы террасасына шығатын. Рузвельт Спрингвудқа соңғы рет 1945 жылдың наурыз айының соңғы аптасында, қайтыс болғаннан екі апта бұрын келді. Өзінің тілегі бойынша ол 1945 жылдың 15 сәуірінде Роза бағындағы күн сағатының жанына жерленді. 1962 жылы қайтыс болғаннан кейін оның әйелі оның қасына жерленді. Сондай-ақ, олардың әйгілі шотланд терьері Фала және Ф.Д.Р.-дың иелігіндегі неміс қойшысы Шеф те сол жерге жерленген.
In 1866, the estate, which had been reduced to approximately one square mile (2.5 square kilometers), was bought by James Roosevelt, Sr., Franklin D. Roosevelt's father, for US$40,000, at a time when a textile worker's earnings were less than a dollar a day. The property featured a stable and horse track, which was important to James, an avid horse breeder. Through his death, 34 years later in 1900, James made many improvements to the home and property. He enlarged the servants' wing, adding two rooms, and had a spacious carriage house built in the vicinity. In 1882, Franklin was born in what was then the second floor tower bedroom at the south end of the home. At the time, it functioned as the master bedroom; the bedroom which he, and later his sons, used during boyhood is nearby on the same floor. In 1905, after he and Eleanor Roosevelt married, the young couple moved in with his mother, Sara. The estate remained the center of Roosevelt's life in all stages of his career. In 1915, Franklin, together with his mother, undertook a final major enlargement and remodeling of the home. This both accommodated his growing family and created an environment suitable for entertaining political associates which reflected his ambitions. Roosevelt contributed many ideas for the new design, tempered by his mother's means. She commissioned the design work from the firm of Hoppin & Koen, of New York City. The home was more than doubled in size by adding two large fieldstone wings (designed by Roosevelt), a tower, and a third story with a flat roof. The clapboard exterior was replaced with stucco and most of the porch was replaced with a balustraded fieldstone terrace and a small columned portico around the entrance. These alterations gave the exterior of the house the look of a The interior, while retaining much of the original layout, was redesigned primarily with the aim of housing Roosevelt's growing collections of books, paintings, stamps, and coins. The remodeling work was finished within one year in 1916. Roosevelt also changed the appearance of the surrounding land by extensive tree plantings. Between 1911, when the large scale planting started, and Roosevelt's death in 1945, more than 400,000 trees were planted on the estate. Eventually, large portions of the estate were turned into an experimental forestry station under an agreement with the Forestry Department of Syracuse University. During his presidency from March 4, 1933, until his death on April 12, 1945, Franklin made almost 200 visits to Springwood, although he eventually built wheelchair friendly Top Cottage nearby as a home of his own. The main estate functioned as a "Summer White House" where the President hosted his political associates and other prominent national and international figures. In June 1939, when King George VI and Queen Elizabeth, accompanied by Prime Minister of Canada William Lyon Mackenzie King as minister in attendance, made the first visit of a reigning British monarch to the United States, they were hosted at Springwood. Other guests included British prime minister Winston Churchill, as well as European royalty such as Queen Wilhelmina, Princess Juliana, and Princess Beatrix of the Netherlands, and Crown Prince Olaf and Crown Princess Märtha of Norway. Further, Roosevelt used the estate as a retreat for himself and his political associates on the eves of three of the four elections in which he ran for president. When the incoming results indicated that he had won the election, he would go onto the front terrace to deliver his victory speech. Roosevelt made his last visit to Springwood in the final week of March 1945, about two weeks before his death. At his own wish he was buried near the sundial in the Rose Garden on April 15, 1945. His wife was buried at his side after her death in 1962. Also interred there are Fala, their famous Scottish Terrier, and Chief, a German Shepherd also owned by FDR.
АҚШ-қа арналған сыйлық
1941 жылы Рузвельт өзінің құжаттары мен оларды сақтау үшін салынған жаңа ғимаратты Франклин Д. Рузвельт президенттік кітапханасы және мұражайы ретінде жұртшылыққа ұсынды. 1943 жылы – президенттік лауазымында қайтыс болғанға дейін екі жыл қалғанда – Рузвельт мүлкін (Элеонораға бұрын берілген Вал Килден басқа) американ халқына сыйға тартты, бірақ отбасы мүліктің пайдалану құқығына өмір бойы ие болады деген шарт қойды. 1945 жылдың 21 қарашасында отбасы өз құқықтарынан бас тарғаннан кейін, мүлік АҚШ Ішкі істер министрлігіне берілді. Осы күннен бастап, мүлік Ұлттық саябақтар қызметінің басқаруындағы Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде сақталды және жұртшылыққа ашық болды. 2005 жылы осы нысанның жалпы ауданы 1 шаршы мильден асып, 108 611 адам келді.
In 1941, Roosevelt dedicated his papers and a new building to house them on the estate to the public, as the Franklin D. Roosevelt Presidential Library and Museum. In 1943—two years before he died in office—Roosevelt donated the entirety of the estate (except for Val Kill, which had been given to Eleanor) to the American people under the condition that his family maintained a lifetime right to usage of the property. On November 21, 1945, after the family had relinquished its rights, the estate was transferred to the U. S. Department of the Interior. Since then, the estate has been administered by the National Park Service as a National Historic Site and is open to the public. In 2005, the site covered a total area of more than a square mile and received 108,611 visitors.
Кіреберіс залы
Кіреберіс залының қабырғалары көбінесе Рузвельт коллекциясынан алынған картиналармен жабылған. Көрмеде негізінен теңіз суреттері және бірнеше тарихи карикатуралар қойылған. Оның бала кезіндегі құстар коллекциясынан алынған үлгілер де көрсетіліп тұр, сондай-ақ 29 жасындағы оның мүсіні де бар. Бас қабаттағы баспалдақтың артындағы бұрышта қолмен басқарылатын жүк көтергіш құрал орналасқан, оны мүмкіндігі шектеулі президент қабаттар арасында жылжу үшін пайдаланған.
The walls of the entrance hall are mostly covered with paintings from Roosevelt's collection. On display are mainly naval paintings as well as some historical cartoons. Specimens from his boyhood collection of birds are also on display, as well as a sculpture of him when he was 29. In the corner behind the main staircase is a manually operated trunk elevator, which the disabled president used to move between floors.
Қонақ бөлмесі мен кітапхана
Тұрғын бөлме мен кітапхана Рузвельттің жеке жинақтарымен жұмыс істеген орны болды; ол шамамен 14 000 томдық жеке кітапхана, 2000-нан астам теңіз суреттері, гравюралар мен литографиялар, 300-ден астам құс үлгілері, 200-ден астам кеме модельдері, 1,2 миллион марка, сондай-ақ мыңдаған монеталар, банкноттар, сайлау науқанына арналған белгілер мен медальондар жинады.
The living room and library was the place where Roosevelt worked on his private collections; he accumulated a personal library of approximately 14,000 volumes, over 2,000 naval paintings, prints, and lithographs, over 300 bird specimens, over 200 ship models, 1.2 million stamps, as well as thousands of coins, banknotes, campaign buttons, and medallions.
Музыкалық бөлме
Музыкалық бөлме (кейбір фарфор бұйымдарының шығу тегіне байланысты "Дрезден бөлмесі" деп те аталады) – көптеген қытай фарфоры мен лактан жасалған заттарды қамтитын ресми қабылдау бөлмесі. Бұл заттар Рузвельттің анасының отбасы Қытайда болған кезде алынған, онда оның әкесі Қытай саудасы арқылы үлкен байлыққа ие болған. Үйдің осы бөлігі, жанындағы асханамен бірге, қонақтарды ресми түрде қабылдау үшін пайдаланылған. Бөлмедегі фортепианоның үстінде Рузвельттердің белгілі қонақтарының қол қойылған фотосуреттері сақталған.
The music room (also known as the "Dresden Room" for the origin of some of the porcelain) is a formal parlor which contains many Chinese pieces of porcelain and lacquer ware. These were acquired when the family of Roosevelt's mother stayed in China, where her father made a fortune in the China trade. Together with the adjacent dining room, this part of the house was the setting for the formal entertaining of guests. A collection of autographed photographs of some of the Roosevelts' more famous guests is kept in the room on the piano.
Элеонора мен Франклин Рузвельттің жатын бөлмелері
1915 жылы үйді кеңейту кезінде жаңа қанаттардың бірінде Элеонора мен Франклин Рузвельттер үшін бірнеше бөлмеден тұратын жай жасалды. Алғашқыда бұл бөлмелерге отыру бөлмесі және екі киім ауыстыру бөлмесі кірген, бірақ 1921 жылы Рузвельт полиомиелитке шалдыққаннан кейін, киім ауыстыру бөлмелерінің бірі әйелі Элеонора үшін жеке жатын бөлмесіне, ал отыру бөлмесі анасы Сара үшін жатын бөлмесіне айналдырылды.
During the enlargement of the house in 1915 a suite of rooms was created for Eleanor and Franklin Roosevelt in one of the new wings. Originally these rooms included a sitting room and two dressing rooms, but after Roosevelt was diagnosed with poliomyelitis in 1921, one of the dressing rooms was converted into a separate bedroom for his wife Eleanor and the sitting room into a bedroom for his mother Sara.
"Снуггер"
Рузвельттің анасы Сара күнін бастау және үй шаруасын басқару үшін «Снаггериді» пайдаланған. Бұл бөлме 1915 жылғы кең ауқымды жөндеу жұмыстары кезінде ескі Оңтүстік залды галереяға және «Снаггериге» бөлу арқылы қазіргі түрінде құрылды. Бөлменің көлемі кішірейгеніне қарамастан, ескі залдың көптеген жиһаздары сақталғандықтан, «Снаггеридің» көрінісі тығыз.
The Snuggery was used by Roosevelt's mother, Sara, for beginning her day and conducting her business of running the household. The room was created in its present form during the extensive remodeling of 1915 by a division of the old South Parlor into a gallery and the Snuggery. Because most of the furniture of the old parlor was retained despite the reduction in size, the Snuggery has a cluttered appearance.