Кіріспе
Католик шіркеуінің литургиялық дұғалары, күндіз және түнде белгіленген уақытта оқылады. Католик шіркеуінің Рим ритуалының жалпы дұғасы. Сағат литургиясы (лат. *Liturgia Horarum*), құдайлық қызмет (лат. *Officium Divinum*) немесе Opus Dei ("Құдайдың жұмысы") – латын шіркеуінің каноникалық сағаттарын қамтитын католик дұғаларының жиынтығы. Сағат литургиясы "әр күннің сағатын белгілеп, күнді дұғамен қасиеттендіру" дұғаларының ресми жиынтығын құрайды. "Сағат литургиясы" термині христиандық Шығыс және Батыс елдерінде – әсіресе Екінші Ватикандық сотынан бұрынғы латын литургиялық рәсімдеріндегі – каноникалық сағаттарды оқу практикасына ретроспективті түрде қолданылды және 1971 жылы Латын шіркеуінің пайдалануы үшін жарияланған каноникалық сағаттардың ресми атауы болып табылады. Бұл дұғалар Құрбандықпен бірге шіркеудің жалпы дұғасын құрайды. Батыс және Шығыс дәстүрлерінің (оның ішінде латын католик, шығыс католик, шығыс православие, ассириялық, лютерандық, англикандық және басқа да протестант шіркеулері) христиандары каноникалық сағаттарды әр түрлі формада және әр түрлі атаулармен тойлайды. Сондықтан құдайлық қызметтің ән айтуы немесе оқуы – діни өмірдегі дұғаның негізін құрайды, ал кейбір монахтар мен жалқаулар ордендері Сағат литургиясының және ескі Рим бревиарының өз нұсқаларын жасайды. Діни қызметке дұға ету – діни қызметкер болуға ниеттенген діни қызметкерлер мен дьякондардың міндеті, ал дьякон болып қалуға ниеттенгендері тек бір бөлігін оқуға міндетті. Діни институттардың конституциялары әдетте мүшелерін кем дегенде бір бөлігін тойлауға және кейбір жағдайларда бірлесіп ("хорда") орындауға міндеттейді. Қасиетті тазалық сақтаған қыздар сағат литургиясын оқу міндетін қабылдау рәсімімен бірге алады. Латын шіркеуінде дінге сенбейтіндер "әулие қызметіне қатысуға, діни қызметкерлермен бірге немесе өздері арасында, тіпті жеке-жеке дұға етуге" шақырылады, бірақ олар бұған міндетті емес. Дінге сенбейтіндер Сағат литургиясын немесе оның бір бөлігін жеке ант беру арқылы дұға етуге міндеттеме алуы мүмкін. Римдік ритуалдың бүкіл Сағат литургиясының қазіргі ресми түрі төрт томдық латын тіліндегі *Liturgia Horarum* басылымында қамтылған, оның алғашқы басылымы 1971 жылы жарық көрді. Көп ұзамай ағылшын және басқа да жергілікті тілдердегі аудармалар жасалды және тиісті епископтар конференциялары оларды өз аумақтарында ресми деп жариялады. 1974 жылы негізінен Британдық Достастығы елдерінің католиктері үшін үш томдық *Divine Office* басылып шықты. 1975 жылы АҚШ католик епископтарының конференциясы мақұлдаған *New American Bible* (Жаңа американдық Киелі кітап) аудармаларынан алынған төрт томдық *Liturgy of the Hours* басылып шықты. 1989 жылғы епископтардың рәсімдік нұсқаулығының ағылшын тіліндегі аудармасы ІІІ бөлімінде епископ басқаратын Сағат литургиясы туралы нұсқауларды қамтиды, мысалы, маңызды мерекелерде кешкі дұға.
the public prayer of the Roman Rite of the Catholic Church
The Liturgy of the Hours (Latin: Liturgia Horarum), Divine Office (Latin: Officium Divinum), or Opus Dei ("Work of God") are a set of Catholic prayers comprising the canonical hours, of the Latin Church. The Liturgy of the Hours forms the official set of prayers "marking the hours of each day and sanctifying the day with prayer." The term "Liturgy of the Hours" has been retroactively applied to the practices of saying the canonical hours in both the Christian East and West–particularly within the Latin liturgical rites–prior to the Second Vatican Council, and is the official term for the canonical hours promulgated for usage by the Latin Church in 1971. Together with the Mass, it constitutes the public prayer of the church. Christians of both Western and Eastern traditions (including the Latin Catholic, Eastern Catholic, Eastern Orthodox, Oriental Orthodox, Assyrian, Lutheran, Anglican, and some other Protestant churches) celebrate the canonical hours in various forms and under various names. The chant or recitation of the Divine Office therefore forms the basis of prayer within the consecrated life, with some of the monastic or mendicant orders producing their own permutations of the Liturgy of the Hours and older Roman Breviary. Prayer of the Divine Office is an obligation undertaken by priests and deacons intending to become priests, while deacons intending to remain deacons are obliged to recite only a part. The constitutions of religious institutes generally oblige their members to celebrate at least parts and in some cases to do so jointly ("in choir"). Consecrated virgins take the duty to celebrate the liturgy of hours with the rite of consecration. Within the Latin Church, the lay faithful "are encouraged to recite the divine office, either with the priests, or among themselves, or even individually", though there is no obligation for them to do so. The laity may oblige themselves to pray the Liturgy of the Hours or part of it by a personal vow. The present official form of the entire Liturgy of the Hours of the Roman Rite is that contained in the four volume Latin language publication Liturgia Horarum, the first edition of which appeared in 1971. English and other vernacular translations were soon produced and were made official for their territories by the competent episcopal conferences. For Catholics in primarily Commonwealth nations, the three volume Divine Office, which uses a range of different English Bibles for the readings from Scripture, was published in 1974. The four volume Liturgy of the Hours, with Scripture readings from the New American Bible, appeared in 1975 with approval from the United States Conference of Catholic Bishops. The 1989 English translation of the Ceremonial of Bishops includes in Part III instructions on the Liturgy of the Hours which the bishop presides, for example the vesper on major solemnities.
Шығу тегі
Римдік ритуалдағы сағаттық литургияға қатысты жалпы нұсқаулықта былай делінген: «Құдай халқының жалпы және қауымдық дұғасы Шіркеудің ең алғашқы міндеттерінің бірі болып есептеледі. Кресшену рәсімінен өткендер бастапқыда «елшілердің үйретуіне, қауымдастыққа, нан үзуге және дұғаларға берілді» (Елшілердің істері 2:42). Елшілердің істері кітабында христиан қауымының бірге дұға еткені көп рет куәландырылған. Алғашқы Шіркеудің куәлігіне сәйкес, жекелеген сенушілер де белгілі бір уақытта дұғаға берілді. Біраз уақыттан соң, түрлі аймақтарда бірлесіп дұға ету үшін арнайы уақыт бөлу әдеті қалыптасты». Шындығында, ерте христиандар күнінің немесе түнің белгілі бір сағаттарында дұға оқу яһуди дәстүрін жалғастырды. Забурларда «таңда Саған дұға етіп, сыйынамын», «түн ортасында тұрып, алғыс айтамын», «таң, кеш және түстен кейін зарлап жылаймын», «күнде жеті рет Сені мақтаймын» сияқты сөздер кездеседі. Елшілер яһудилердің үшінші, алтыншы және тоғызыншы сағаттарда, сондай-ақ түн ортасында дұға ету әдетін сақтады (Елшілердің істері 10:3, 9; 16:25; т.б.). Сондықтан, жеті белгілі дұға уақыты шіркеудің алғашқы кезеңдерінен бері үйретіліп келеді; Апостолдық дәстүрде Гипполит христиандарға күніне жеті рет дұға етуді «оянғанда, кешкі шам жаққанда, ұйықтағанда, түн ортасында» және «күннің үшінші, алтыншы және тоғызыншы сағаттарында, олар Мәсіхтің құмарлық шегуімен байланысты» деп үйреткен. Сол кездегі христиан дұғасы яһуди дұғасына ұқсас болды: Забурларды оқу және Ескі Ұстазды оқу, оған Евангелиялар, Елшілердің істері және хаттар, ән-кұрылыстар қосылды. Басқа элементтер кейінгі ғасырларда қосылды.
Иудаизм мен ертедегі шіркеу
Каноникалық сағаттар еврейлердің дұғаларынан туындады. Бұл "мақтау құрбандығы" жануарлар құрбандығының орнына қолданыла бастады. Рим қалаларында форумдағы қоңырау таңғы сағат алтыда (Прима, "бірінші сағат") жұмыс күнінің басталуын хабарлады, таңғы сағат тоғызда (Терция, "үшінші сағат") күнің барысын көрсететін дауыс берді, түскі үзілісте (Секста, "алтыншы сағат") қоңырау соғылды, сағат үш шамасында (Нона, "тоғызыншы сағат") адамдарды қайта жұмысқа шақырды және кешкі сағат алтыда (кешкі дұға уақыты) жұмыс күнінің аяқталуын білдірді. Петір мен Жохан ғибадатханаға дұға етуге, сағат үш шамасында ("тоғызыншы сағат") барғанда, ғибадатхана есігіндегі мүгедек адамның жазылуы орын алды. Петірге жұрттан бөлек болмау туралы көрініс түскі сағат алтыда, "алтыншы сағатта" дұға етіп тұрғанда келді. Ерте шіркеуде псалмдар оқылды, олар каноникалық сағаттардың құрамында сақталды. 60 жылы Дидахе шәкірттеріне күніне үш рет "Пәктік дұғасын" оқуды ұсынды; бұл амал каноникалық сағаттарға да енді. Планий кіші (63 – шамамен 113 ж.) діндарлардың белгілі дұға уақыттарын ғана емес, сонымен қатар Евхаристиядан басқа, сол уақыттарға арналған нақты қызметтерді де атап көрсетті: "Олар күн шықпастан белгілі бір күні жиналатын, Мәсіхке Құдай ретінде дұға ететін, содан кейін олардың әдеті ажырасып, кейіннен қайта жиналып, бірлесіп зиянсыз тамақ ішу еді". Екінші және үшінші ғасырларда Александриялық Климент, Ориген және Тертуллиан сияқты шіркеу әулеттері таңғы және кешкі дұғалар, сондай-ақ терция, секста және нона уақыттарындағы дұғалар туралы жазды. Күнделікті таңғы және кешкі дұғалар күнделікті ғибадаттан бұрын оқылды, өйткені ғибадат алғашқыда тек жексенбі күндеріне ғана шектелді, содан кейін біртіндеп кейбір мереке күндеріне де тарады. Күнделікті дұға жексенбілік "ғибадаттан" (яғни алғыстан) алғыс айту тақырыбын жаңғыртып тұрды. Дұғалар жеке немесе топта оқылды. Үшінші ғасырда шөл әулеттері Пауылдың "үшінбай дұға ету" туралы бұйрығын орындау үшін бір топ монахтар белгілі бір сағатта дұға оқыса, екінші топ келесі дұғаны оқыды.
Орта ғасырлар
Шығыс және Батыстағы христиандық монахтар қауымдастықтарында үздіксіз белгілі уақытта оқылатын дұғаның форматы дамыған сайын, ұзақ дұғалар тез арада пайда болды, бірақ дұға циклы монастырьлардағы күнделікті өмірдің нормасына айналды. IV ғасырға қарай, каноникалық сағаттардың ерекшеліктері көбінесе қазіргі түріне келді. Әлемдік (монах емес) дін қызметкерлері мен мирян үшін белгілі уақытта оқылатын дұғалар қажеттілік бойынша әлдеқайда қысқа болды. Монахтар жұмыс істейтін көптеген шіркеулер мен базиликаларда, белгілі уақытта оқылатын дұғалардың формасы әлемдік және монахтық тәжірибенің қосындысы болды. Шығыста, Құдайға арналған қызметтер Иерусалим аймағынан Константинопольге көшті. Атап айтқанда, Феодор Студит (шамамен 758 – шамамен 826 ж.) Византия сарайының әдет-ғұрыптарынан бірқатар әсерлерді Кіші Азияда кең таралған монахтық тәжірибелермен біріктірді және өзі мен бауыры Иосиф жазған бірнеше әндерді қосты (толық мәліметтер үшін Типиконға қараңыз). Батыста, Әйгілі Бенедикттің Ережесі Рим базиликаларының әдет-ғұрыптарына сәйкес дұғаларға қатысты нұсқауларын үлгі етті. Ол христиан дұғасында рухани өмір мен денелік өмірдің ажырамас екендігін түсіндірді. Бенедиктиндер бұл дұғаларды Opus Dei немесе "Құдайдың жұмысы" деп атай бастады. Құдайға арналған қызмет шіркеу өмірінде маңызға ие болған сайын, рәсімдер күрделене түсті. Көп ұзамай, дұға оқу үшін псалмдарға арналған псалтир, күніне тағайындалған кітеліңізді табу үшін лекционарий, оқуды жариялау үшін Киелі кітап, ән салу үшін әндер жинағы сияқты түрлі кітаптар қажет болды. Орта ғасырларда кафедральдар мен базиликалардан алыстап, шіркеулер өскен сайын, сағаттарды ұйымдастырудың ықшамдатылған тәсілі қажет болды. Сондықтан, күнделікті қызметтің форматы мен қолданылатын мәтіндерді ұсынатын "Бревиарий" деп аталатын тізім жасалды. Бревиарийлер ақырында Римге де жетті, онда Папа Иннокентий III олардың қолданылуын Рим куриясына кеңейтті. Францискан монахтары саяхат кезінде пайдалану үшін бір томдық бревиарийді іздеді, сондықтан орден Breviarium Curiae-ді қабылдады, бірақ римдік псалтирдің орнына Галлия псалтирін қойды. Францискан монахтары осы бревиарийді біртіндеп Еуропаға таратты. Папа Николай III кеңінен қолданылатын францискандық бревиарийді Римде қолданылатын бревиарий ретінде қабылдады. XIV ғасырға қарай, бревиарийде каноникалық сағаттардың толық мәтіні болды.
Папа Пьос V қайта қарады
Трент кеңесі 1563 жылғы 4 желтоқсанда өткен соңғы сессиясында бревиар реформасын сол кездегі папа Пий IV-ке тапсырды. 1568 жылғы 9 шілдеде Трент кеңесін аяқтаған Пий IV-тің мұрагері, Папа Пий V, өзінің «Quod a nobis» Апостольдық конституциясымен «Римдік бревиар» деп аталатын басылымды жариялады. Ол оны екі жылдан кейін Римдік миссалын енгізгендей етіп, және «Quo primum» бұқасындағыға ұқсас тілді қолдана отырып, оның ережелерінің мәңгілік күші, жарияланған мәтінді барлық жерде қолдану міндеті және ештеңе қосуға немесе алып тастауға толық тыйым салу секілді талаптарды қойды. Ол шын мәнінде былай деді: «Бұл хатты өзгертуге немесе біздің рұқсатымызға, жарғымызға, өкімімізге, бұйрығымызға, жарлығымызға, шешімімізге, қалауымызға және тыйымымызға қарсы әрекет етуге ешкімге рұқсат жоқ. Егер біреу мұндай іс жасауға тырысса, ол Құдіреті шексіз Құдайдың және қасиетті апостолдар Петір мен Пауылдың қаһарына ұшырайтынын білсін». Мұндай бревиарлардың мысалдары: бенедиктиндердің (Breviarium Monasticum), кармелиттердің, картузиандардың, доминикандардың, премонстратанттардың және амброзиандық бревиарлар. Венециядағы Марк шіркеуі және оның қарауындағы төрт шіркеу 19 ғасырға дейін өзінің ерекше литургиясын, псалмдарын және латын тіліндегі аудармаларын сақтап келді. Пьос V-тің бревиарынан 200 жыл немесе одан да көп бұрын жергілікті рәсімдері болған көптеген шіркеулер, мысалы, Мантуя шіркеуі, өз бревиарларын, литургиялық күнтізбелерін және псалмдарын қолдануды жалғастырды.
Ағылшын тіліндегі ресми аудармалар
Қазір қолданыста үш ағылшын тіліндегі аударма бар.
Сағаттық литургия (ICEL аудармасы)
"Сағаттар литургиясы", Халықаралық литургиядағы ағылшын тілі комиссиясы (ICEL) жасаған, алғаш рет 1975 жылы АҚШ-тағы Католик кітап баспасынан шықты. Бұл басылым АҚШ, Канада және басқа да кейбір ағылшын тілді діндегі епархияларда қолдануға арналған ресми ағылшын тіліндегі нұсқа болып табылады. Ол төрт томдық, бұл құрылымы түпнұсқа латын тіліндегі үлгілі басылыммен толық сәйкес келеді. Забурлар 1963 жылғы "Грааль забурларынан" (сәл өңделген) алынған, ал Киітәптік оқулар мен Евангелия емес әндер 1970 жылғы "Жаңа американдық Киітәп" алғашқы басылымынан алынған. Дұғалар мен тілектерді Халықаралық литургиядағы ағылшын тілі комиссиясы (ICEL) аударған. ELLC нұсқалары Евангелия әндері сияқты материалдар үшін қолданылады. Ерекшелік – көптеген забурлардың соңындағы забур дұғалары, бұл Мозараби дәстүрінен шыққан "Забур дұғалары кітабы" (Liber Orationum Psalmographus) ICEL-дің аудармасы. "Сағат литургиясының" қысқартылған нұсқаларын әртүрлі баспагерлерден табуға болады: "Christian Prayer" (St Paul's Daughters және Catholic Book Publishing Company), "Shorter Christian Prayer" (Catholic Book Publishing Company) және "Daytime Prayer" (Catholic Book Publishing Company). 2007 жылы Liturgy Training Publications "Мунделейн забурларын" жариялады, онда таңғы, кешкі және түнгі дұғалар, өлгендерге арналған қызмет, 1963 жылғы "Грааль" аудармасындағы забурлар арнайы жазылған әндерге қойылған, сондай-ақ латынша "Liturgia Horarum" әндерінен аударылған әндер бар. "Құдайлық қызмет" және "Сағат литургиясы" басылымдарының екеуі де латын тіліндегі 1971 жылғы editio typica-ға негізделген.
Сағаттық литургия (ICEL/Африкалық аударма)
2009 жылы Римде Африка епископтарының Синодына орай, Африкадағы Католик шіркеуі, Paulines Publications Africa арқылы, Liturgia Horarum, editio typica altera негізінде Сағат Литургиясының жаңа ағылшын тіліндегі басылымын жариялады. Осы басылымдағы антифондар мен дұғалар ICEL-дің 1975 жылғы Сағат Литургиясының аудармасынан алынған, сондай-ақ Жалпы Рим күнтізбесіне қосылған жаңа әулиелерге арналған ғибадаттар үшін жасалған жеке аудармалар мен Liturgia Horarum, editio typica altera-да қосылған жексенбі күндері үш жылдық циклға арналған Benedictus және Magnificat антифондары да бар. Забурлар Revised Grail Psalter нұсқасынан, ал қалған библейлік мәтіндер New American Bible нұсқасынан алынған. Қазіргі таңға дейін, бұл Liturgia Horarum, editio typica altera негізіндегі ағылшын тіліндегі кеңселердің жалғыз ресми басылымы болып табылады.
Англикандықтар қолданады
2009 жылғы апостолдық конституция «Anglicanorum coetibus» арқылы бұрынғы англикандар үшін жеке ординариаттар құрылғаннан кейін, англикандық дәстүрді көрсететін англикандық тәртіптегі қызмет нысаны іздестірілді. Англия мен Уэльстегі Уолсингэм анамыздың жеке ординариатта Уолсингэм анамыздың әдет-ғұрыптары қабылданды. 2020 жылы «Құдайға құлшылық: Күнделікті қызмет» жаңа Құдайға құлшылық ретінде жарияланды. Екі басылым бар: 2020 жылдың соңында Әулие Петр тақтысының жеке ординариаттары үшін жарық көрген Солтүстік Америкалық басылым және 2021 жылы Уолсингэм анамыздың жеке ординариаттарындағы әдет-ғұрыпты алмастыру және Австралия, Жапония және Океаниядағы Оңтүстік Крест анамыздың жеке ординариаттары үшін қызмет енгізу үшін шығарылатын Ұлттар Достастығы басылымы. Күнделікті қызмет негізінен англикандық дәстүрден дамыған болса да, Сағаттар литургиясының ерекше қолданылуы болып саналады.
Литургиялық түрлендіру
Төрт апталық циклде дерлік толық Забур кітабын таратумен қатар, шіркеу Рим күнтізбесінде белгіленген литургиялық жылдың реттілігіне сәйкес, арнайы мерекелерді атау үшін тиісті әнұрандар, оқулар, псалмдар, әндер және антифондар ұсынады. Бұл таңдаулар "Мезгілдерге арналған бөлім" (Жаңа жыл, Рождество, Ұлы ораза және Пасха үшін) және "Қасиеттілерге арналған бөлім" (қасиеттілердің мереке күндері үшін) бөлімдерінде кездеседі.
Қолданылуы
Шақыру күні күннің каноникалық сағаттарынан бұрын "Раббым, ернімді аш. Менің аузым Сені мақтайды" (Зәб. 50/51:17) деп басталып, антифонмен және шақыру забурмен жалғасады, әдетте 94/95 забур. Барлық забурлар мен ән-жырлар антифондармен бірге оқылады. Егер шақыру қолданылмаса, әр сағат "Құдай, бізге көмектес, Раббым, бізге асығып көмектес" (Зәб. 69/70:2) тілегімен басталады. Содан кейін "Дәріп Раббыға" айтылады. Матинс немесе Оқулар кабинеті ең ұзақ сағат. Рим папасы Пий X Римдік Бревиарийді реформалағанға дейін, Матинсте жексенбі күндері 18, ал күнделікті күндері 12 забур оқылатын. Пий X папа бұл санды тоғыз забурға немесе забурдың бөліктеріне қысқартты, олар әлі де үш ноктюрнге бөлінген, әрбір үш забурдан кейін үш оқу келеді, көбінесе бір мәтіннің үш бөлігі оқылатын. Папа Павел VI-ның реформасы забурлардың немесе забур бөліктерінің санын үшке, ал оқулардың санын екіге дейін қысқартты, бірақ оларды ұзартты. Оразадан басқа жексенбі күндері, Пасха мен Рождество октаваларында, салтанатты және мереке күндерінде екінші оқудан кейін Te Deum әні оқылады, сосын жауап беріледі. Пий X реформасынан кейін Лаудс төрт забурға немесе забур бөліктеріне және Ескі Ұпайдың ән-жырларына дейін қысқартылды, бұл күнделікті Лаудс соңына 148-150 забурларды қосу әдетін тоқтатты. Забурлардың саны екіге дейін қысқартылды, сонымен қатар бұрынғыдан гөрі кең ауқымда таңдалған Ескі Ұпайдың бір ән-жыры да қалдырылды. Одан кейін қысқаша оқу, жауап және Бенедикт әні оқылады немесе айтылады. Веспердің құрылымы өте ұқсас, ерекшелігі Пий X оған бес забурды (қазір екі забур мен Жаңа Ұпайдың ән-жырларына дейін қысқартылған) тағайындады, ал Магнификат Бенедикттің орнын басты. Кейбір күндері Пий X-тің тәртібі бойынша, бірақ қазір әрқашан, одан кейін тілектер немесе дұғалар келеді. Қазіргі тәртіп бойынша соңғы дұғадан бұрын Әкеміз дұғасы оқылады. Терция, Секста және Нонаның құрылымы бірдей, әрқайсысы үш забурдан немесе забур бөліктерінен тұрады. Олардан кейін Жазбалардан қысқаша оқу оқылады, бұрын "кішкентай тарау" (капитул) деп аталған, содан кейін тілек және жауап беріледі. Пий X-тің тәртібіндегі Кіші Литания (Кирия және Әкеміз дұғасы) қазір алынып тасталды. Прима және Комплин де ұқсас құрылымға ие болды, бірақ Терция, Секста және Нонадан өзгеше.
Пайдаланылған кітаптар
Монастырлар мен соборларда Сағаттар литургиясын өткізу одан әрі күрделі болды. Монахтар немесе канондар қызмет ететін тұрақты тойлау үшін Забурлар үшін Забур кітабы, Киелі Жазу оқулары үшін лекционарий, басқа кітаптар үшін патристикалық және агиографиялық оқулар, тілектер үшін жинақтама, сондай-ақ әртүрлі әндер үшін антифонарий және респонсорий сияқты кітаптар қажет болды. Бұл кітаптар көбінесе үлкен болды, осылайша бірнеше монахтар бір кітаптан бірге ән шырқауға мүмкіндік алды. Күнделікті қызмет форматын көрсету және таңдалатын мәтіндерді анықтауға көмектесу үшін брейвиарлар деп аталатын кішірек кітаптар (этимологиялық тұрғыдан жинақ немесе қысқарту) жасалды. Бұл кітаптар қысқартылған түрде (өйткені олар әндерді жіберді) және кішкентай әріптермен бүкіл мәтіндерді берді, сондықтан оларды саяхаттағанда алып жүруге болады. Рим Папасы Иннокентий III оларды Рим Куриясында ресми етті, ал Францискан саяхатшы монахтары Breviarium Curiae-ні қабылдады және көп ұзамай оны бүкіл Еуропаға таратты. 14 ғасырға қарай, бұл брейвиарларда канондық сағаттардың толық мәтіні болды. Баспа өнерінің пайда болуы оларды көптеп өндіруге мүмкіндік берді. Трент Соборының соңғы сессиясында Папаға брейвиарды қайта қарау тапсырылды. 1568 жылдың 9 шілдесінде Папа Пий V өзінің Quod a nobis Апостолдық конституциясымен Римдік Брейвиар деп белгіленген брейвиардың басылымын жариялады, оны екі жылдан кейін өзінің Рим Миссалын енгізгендей етіп енгізді. Миссалды жариялаған Quo primum бұқасындағыға ұқсас тілді қолданып, ол оның ережелерінің мәңгілік күші туралы мәлімдеді және жарияланған мәтінді барлық жерде міндетті етуді талап етті. Ол ешнәрсе қосуға немесе алып тастауға қатаң тыйым салды: «Бұл хатты өзгертуге немесе біздің рұқсатымыз, заңдарымыз, ережелеріміз, бұйрықтарымыз, жарлықтарымыз, жарлықтарымыз, тыйымдарымыз туралы ескертулерге қайшы келетін ешкімге рұқсат етілмейді. Егер біреу мұндай әрекетке баратын болса, ол Құдіреті шексіз Құдайдың және қасиетті апостолдар Петір мен Пауылдың ашуына ұшырайтынын білсін». Папа Пий X кітапты терең қайта қарауы үшін Рим Брейвиар реформасын қараңыз. Соңында, Папа Павел VI 1970 жылдың 1 қарашасындағы Laudis Canticum Апостолдық конституциясымен жаңа түзетулер енгізді. Литургияны оқуға қатысты көптеген ережелер (немесе нұсқаулар) нақтыланды және қызметті орындау әдісі оңайлатылды. Бірінші сағат ІІ Ватикан Соборымен жойылды. Үш аралық сағаттың – Терция, Секста және Нонаның – тек біреуі ғана міндетті болды. Забурлар мен ән-күйлерді оқу бір апта емес, төрт аптаға бөлінді. Папа Павел VI-нің жеке шешімімен, қайта қарау комиссиясының көпшілік пікіріне қарсы, үш қарғыс жырлары (58, 83 және 109) Забур жинағынан алынып тасталды және басқа жырлардан ұқсас тармақтар алынды, бұл әрқайсысының тақырыбында көрсетілген. Джозеф Бриуди өкінген бұл түзетулер 1971 жылғы Сағаттар литургиясының Жалпы нұсқаулығында «белгілі бір психологиялық қиындықтарға» байланысты деп түсіндірілді, тіпті егер қарғыс жырлары Жаңа өсиетте келтірілген болса да, мысалы, Аян 6:10 (ESV), және оларды қарғыс ретінде пайдалануға ешқандай ниет болмады. Рим тәртібіне сәйкес қайта қаралған Сағаттар литургиясының (Liturgia Horarum) екі үлгілік басылымын Рим баспасы шығарды. Қазіргі кездегі үлгілік басылым – 1985 жылы жарияланған Liturgia Horarum, editio typica altera (1985 және 1987 жылдар аралығында басылып, 2000 жылы қайта басылған). Бұл кітапта оқулар, забурлар және әндер үшін Клементина емес, «Жаңа Вульгата» латын тіліндегі Киелі кітап қолданылады. Ол Жаңа Вульгатаға сәйкес кейбір оқулар мен жауаптардың мәтінін өзгертті және әр жексенбіде Бенедикт пен Магнификатқа үш антифон қосты, бұл Ізгі хабар оқуларының үш жылдық циклын көрсетеді. Рим Папасы Урбан VIII гимндерге енгізген түзетулерге наразылық білдірді. Забурлар мен Киелі Жазудың ұзын оқуларына тармақ нөмірлері қосылды, ал Забурлар Септуагинта нөмірлерін және (жақшада) Масорет мәтінінің нөмірлерін алды. Салтанатты баталар мен өкініш актілері үшін Missale Romanum-нан алынған жаңа мәтіндер қосымшаға қосылды. Қазірге дейін бұл екінші латын үлгілік басылым тек «Африка үшін Сағаттар литургиясы» деп аударылған. Алдыңғы басылым екі ағылшын тіліндегі аудармада жарық көрген, біреуі «Сағаттар литургиясы», екіншісі «Құдайлық қызмет» деп аталады. Сағаттар литургиясының Жалпы нұсқаулығы – Сағаттар литургиясын оқу және рәсімдерін реттейтін ресми Папалық құжат. Ол алғаш рет 1971 жылы жарияланды.
Оқитындық міндеті
Католик шіркеуінің латын шіркеуінде діни қызметкер болуға ниеттенген епископтар, діни қызметкерлер және дьякондар күн сайын сағаттардың толық тізбесін оқуға міндетті, олар күннің тиісті уақыттарын мүмкіндігінше мұқият сақтайды және оларға қатысты бекітілген литургиялық кітаптардың мәтінін қолданады. Тұрақты дьякондар өздерінің епископтық конференциясы белгілеген деңгейде осы міндетті орындауға тиіс. Мұндай институттар мен қоғамдардың дьякон, діни қызметкер немесе епископтары дін қызметкерлері ретінде өздерінің қатаң міндеттемелеріне бағынышты. Латын шіркеуінің дін қызметкерлері сағат литургиясының қазіргі нұсқасының орнына 1961 жылы Иоанн XXIII жариялаған Римдік Бревиардың нұсқасын қолдана отырып, Офис намазын оқу міндетін заңды түрде орындай алады. 2007 жылғы Summorum Pontificum motu proprio-да діни өмір институттары мен апостолдық өмір қоғамдарына жататын қауымдарға 1962 жылғы Рим Миссалының басылымын монастырлық немесе қауымдық мейрамда жиі, әдетте немесе тұрақты түрде пайдалану үшін тек олардың жоғары басшыларының рұқсатын алу қажет екендігі айтылса да, ол 1962 жылғы Рим Бревиарын пайдалану туралы мұндай мәлімдеме жасамайды, бірақ оның қолданылуы олардың конституцияларымен рұқсат етуі мүмкін. Шіркеудің қызметтеріне қатысатын миряндар (лектор, әнші, қасиетті тағамды таратушы, катехист, діни білім беру директорлары немесе мектеп директорлары, алтарь қызметкерлері, діни өмірге немесе семинарияға баруды ойлағандар) белсенді түрде қатысуға шақырылады. Кейбір бағышталған өмір институттарының конституциялары, әсіресе бенедиктиндік монахтар мен монахтар қауымдары, сондай-ақ басқалары, оларды бір апта ішінде барлық псалмдар оқылатын тәртіпке бағындырады. Бұл, ішінара, Оқулар кеңсесінің ұзартылуы және Prime сағатын сақтау арқылы жүзеге асырылады.