Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Orientalium Ecclesiarum, Шығыс католик шіркеулері туралы Жарлық деп аталады, Екінші Ватикан Кеңесінің 16 магистериялық құжатының бірі. "Orientalium Ecclesiarum" – латын тілінде "Шығыс шіркеулерінен" деген мағынаны білдіреді және Жарлықтың алғашқы жолынан алынған. Кеңестің ең қысқа құжаттарының бірі болып, 1964 жылдың 20 қарашасында 2054 дауыспен мақұлданды, 64 қарсы дауыс берді, ал 1964 жылдың 21 қарашасында 2110 дауыспен 39 қарсы дауыспен бекітілді, сондай-ақ сол күні Папа Павел VI оны жариялады. Жарлық Шығыс католиктерінің Әулие Тақпен толық бірлікте болып, өздерінің ерекше литургиялық тәжірибелерін сақтау құқығын мойындайды. Жарлық Шығыс католиктерін "өз ата-бабаларының дәстүрлеріне оралу үшін қадамдар жасауға" шақырады. Жарлықтың бұл тұсы латындылуға қарсы бағытталған. Бұл құжат Шығыс шіркеулерінің кейбір дербес өкілеттіктерін көрсетеді. Атап айтқанда, Патриарх (немесе қажет болған жағдайда, бас архиепископ) және синод епархиялар құруға, өз патриархатында епископтарды тағайындауға, кішігірім ордендердің құқықтары мен міндеттерін (соның ішінде субдиакондық) заңдастыруға және өздерінің дәстүрлері бойынша Пасханы тойлау күнін белгілеуге құқылы. Бұдан өзге, ол Шығыстағы қасиетті тағылымға қатысты ежелгі тәжірибені мойындады, яғни барлық Шығыс дін қызметкерлері епископтың батасын алған хризма арқылы осы тағылымды орындауға құқылы. Мұның бір салдары ретінде нәрестелердің қасиеттілікке қатысуының одан әрі практикасы ресми түрде мойындалды.
Orientalium Ecclesiarum, subtitled the Decree on the Eastern Catholic Churches is one of the Second Vatican Council's 16 magisterial documents. "Orientalium Ecclesiarum" is Latin for "of the Eastern Churches," and is taken from the first line of the decree. One of the shortest conciliar documents, it was approved on 20 November 1964 by a vote of 2,054 in favour and 64 opposed, and was confirmed by a vote of 2,110 to 39 on 21 November 1964, the day when it was promulgated by Pope Paul VI. The decree recognizes the right of Eastern Catholics to keep their own distinct liturgical practices while remaining in full communion with the Holy See. The decree exhorts Eastern Catholics to "take steps to return to their ancestral traditions." This aspect of the decree was directed against Latinisation. The document specifies some of the autonomous powers of the Eastern Churches. In particular, the Patriarch (or where applicable, major archbishop) and synod have the power to establish eparchies, to nominate bishops within their patriarchate, to legislate the rights and obligations of the minor orders (including subdiaconate), and to determine the date for celebrating Easter within their rite. It furthermore recognized the ancient practice in the East regarding the sacrament of confirmation (Chrismation), stating that all Eastern priests have the power to administer this sacrament using chrism blessed by a bishop. One of the implications of this is the further practice of infant communion was formally recognized.