Германиядағы христиандық миссиялық қоғам – Hermannsburger Mission тарихы. 1849 ж. құрылған, Луи Хармс негізін қалаған. Евангелиялық лютерандық миссиясының бөлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германдық христиандық миссионерлік қоғам
Германиядағы түпкілікті миссия
German Christian mission society
the original mission in Germany
Германнсбург миссиясы (Германнсбург миссиясы) 1849 жылы Люис Хармс тарапынан Германнсбургте, Солтүстік Германияның Целле қаласына жақын жерде Германнсбург миссионерлік орталығы (Missionsanstalt Hermannsburg) ретінде құрылды. 1977 жылы тәуелсіз миссионерлік қоғам Төменгі Саксониядағы евангелистік-лютерандық миссияның жұмысына біріктірілді. Осының нәтижесінде ол мемлекеттік шіркеу тарапынан мойындалған мекемеге айналды.
The Hermannsburg Mission (Hermannsburger Mission) was founded as the Hermannsburg Mission Centre (Missionsanstalt Hermannsburg) in 1849 in Hermannsburg, near Celle, North Germany, by Louis Harms. In 1977, the independent mission society was merged into the work of the Evangelical Lutheran Mission in Lower Saxony. As a result, it became an institution recognised by the state church.
Тарих
1849 жылдың 12 қазанында Луи Хармс (1808–1865) Германсбург миссионерлік семинариясын құрды. Бұл күн Германсбург миссиясының негізі қаланған күні болып саналады. Хармс 1844 жылдан бастап Лүнбург даласындағы Германсбургтегі Әулие Петр және Әулие Павел шіркеуінде жұмыс істеді, бастапқыда диаккон, кейін лютеран пасторы болды. Ол қауымда жақсы қызметкер ретінде танылды және нәрсені жанды ету қабілетімен ерекшеленді. Жексенбі кештері ауыл тұрғындары оны тыңдау үшін пасторлық үйдің дәлізіне жиналатын. Оның әңгімелері бірден ойын қозғап, білім беретін және адамдарды рухтандыратын. Жергілікті тарих оған мол материал берді. Оның әңгімелері «Хониг» (Төменгі неміс тілінде «Бад») және «Goldene Äpfel in silbernen Schalen» («Күміс табақтағы алтын алмалар») антологияларында жарияланды. Хармс уағыздары арқылы жақын маңдағы Гамбургтегі әулеттілерге дейін жеткен қайта жаңғыру қозғалысын бастады. 1849 жылдың 12 қазанында Хармс жаңадан құрған Германсбург миссионерлік семинариясына алғашқы студенттер орналасты. Ол өзінің інісі Теодорды алғашқы директор етіп тағайындады. Хармс қайыр-садақа жинау үшін талмай еңбек етті. Сөзді шешен және құлшынысты уағызшы Шотландияның кедейлеріне әсер еткен Дэвид Ливингстон сияқты, көптеген кедей адамдарды миссионерлік қызметке қызықтыра білді. Хармс Шығыс Африкадағы оромо халқымен (сол кезде галла деп аталған) миссионерлік жұмысты бастау арманында болды. Қажетті қаражат Германсбург қауымынан, кейін достарының үлкен тобынан жиналды. Ол тіпті «Кандаки» атты өз миссионерлік кемесін салып, оны Елшілердің істері 8:27-де есімдері аталған эфиопиялық патшайымның құрметіне атады. Алайда Эфиопияға жету әрекеті сәтсіз аяқталды. Осының салдарынан 1854 жылы Германсбург миссионерлері Оңтүстік Африканың Порт-Натал (қазіргі Дурбан) портына қонды. Олар сол жерде зулу халқының арасында жұмыс істей бастады, ал 1857 жылдан бастап Трансваальде де қызмет етті. 1859 жылы олар Шошоңда миссионерлік станция құрды және 1864 жылы Август Милиус Оңтүстік Үндістандағы телугу халқымен жұмысын бастады.
On 12 October 1849, Louis Harms (1808–1865) founded the Hermannsburg Mission Seminary. This date counts as the foundation date for the Hermannsburg Mission. Harms worked at St. Peter and St. Paul's Church in Hermannsburg on the Lüneburg Heath, from 1844, initially as a curate and, later, as its Lutheran pastor. He was considered a good minister by the community and had a great talent for bringing things alive. On Sunday evenings, the villagers gathered in the hallway of the rectory to listen to him. His stories simultaneously entertained, instructed and built people up. Local history provided him with lively material. His stories were published in the anthologies Honnig (Low German: "Honey") and Goldene Äpfel in silbernen Schalen ("Golden Apples in Silver Dishes"). With his preaching Harms sparked a revival movement that reached as far as the patricians in nearby Hamburg. On 12 October 1849, the first students moved into the Hermannsburg Mission Seminary, newly founded by Harms. He appointed his brother, Theodor, as the first director. Harms campaigned tirelessly for donations. The eloquent and energetic evangelist managed to interest a large number of poor men from the heath in mission service, not unlike the effect that David Livingstone had on the poor of Scotland. Harms had a vision to begin his missionary work with the Oromo people (then called the Galla) in East Africa. The necessary funds were raised from the Hermannsburg congregation and later a large circle of friends. He even succeeded in building his own mission ship, the Candace, which was named after the Ethiopian queen, Candace, mentioned in Acts 8.27. The attempt to get to Ethiopia, failed however. Consequently, the Hermannsburg missionaries landed at Port Natal (now Durban) in South Africa in 1854. There they began to work among the Zulu people, and from 1857, were also operating in the Transvaal. In 1859 they established a mission station in Shoshong and in 1864, August Mylius started his work with the Telugu in southern India.
Жұмыстың кеңейуі
Луи Хармс қайтыс болғаннан кейін оның інісі Теодор Хармс (1818–1885) оның орнына келді. Оның басшылығымен семинария және миссионерлік қызмет одан әрі дамыды. 1879 жылы екінші миссионерлік үй салынды және Карл Мютзефелдт (1842–1927) «миссия инспекторы» лауазымымен алғашқы директоры болып тағайындалды. Теодор Хармстың ізбасарлары, Эгмонт Хармс (1885–1916) және Джордж Хаччиус (1916–1926) басшылығымен миссионерлік жұмыс нығайтылды. Жаңа аймақтар ашылды: Австралия (1866), Солтүстік Америка (1866), Жаңа Зеландия (1875), Иран (1880), Бразилия (1898) және Эфиопия (1927). Бірақ, уақыт өте келе, барлық аймақтарға қолдау көрсетуді жалғастыру мүмкін болмады.
After the death of Louis Harms, his brother Theodor Harms (1818–1885) became his successor. Under his leadership, the seminary and missionary activity was further expanded. In 1879, the second mission house was built and Carl Mützelfeldt (1842–1927) became its first director in the appointment of "mission inspector". Under the leadership of Theodor Harms', successors, Egmont Harms, (1885–1916) and George Haccius (1916–1926) the missionary work was strengthened New areas were opened up: Australia (1866), North America (1866), New Zealand (1875), Iran (1880), Brazil (1898 ) and Ethiopia (1927). In the long run, however, not all areas could continue to be supported.
Германнсбург еркін шіркеуінің пайда болуы және миссионерлік іс-әрекетке әсері
Пруссия Ханновер Корольдігін басып алғаннан кейін, әсіресе Германсбургте, Пруссия королінің 1876 жылы міндетті азаматтық неке енгізуіне және мемлекетте жаңа неке рәсімін қабылдауына қарсылық күшейді. Теодор Хармс бұл мәселеде ерекше қарсылық танытты. Осының салдарынан Хармс және тағы бірнеше пасторлар қызметтерінен алынды. Ол Ганновердің евангелистік-лютерандық мемлекеттік шіркеуінен шығып кетті, және Германсбург қауымының көп бөлігі оны қолдады. 1878 жылдың 13 ақпанында олар мемлекеттік шіркеуден тәуелсіз Крест лютеран шіркеуін құрды. 1878 жылдың 30 сәуірінде Германсбургте өткен Синодта, Теодор Хармс төрағалық етіп, елдің тәуелсіз шіркеулерінің пасторлары мен өкілдері Ганновер евангелистік-лютерандық еркін шіркеуін құрды. 1886 жылы олар тағы да бөлініп кетті. Он үш приход «Германсбург еркін шіркеуін» құрды. Мемлекеттік шіркеуден бөліну Германсбург миссиясына ауыр салдарын тигізді. Ганноверлік ұлттық шіркеуден түскен қаржылық қаражат және оның қоғамдық орган ретіндегі мәртебесінен айырылды. 1890 жылы Ганновер шіркеуі мен Германсбург еркін шіркеуі арасында келісімге келді. Миссияны басқаруда мемлекеттік және еркін шіркеудің өкілдерінің болуын қамтамасыз ету үшін, 1972 жылға дейін қызмет еткен кодиректор (Kondirektor) лауазымы құрылды.
After the annexation of the Kingdom of Hanover by Prussia opposition was stirring, especially in Hermannsburg to the introduction by the King of Prussia of compulsory civil marriage in 1876 and the adoption of a new marriage liturgy in the state. Theodor Harms was especially vehement in his opposition. As a result, Harms and a number of other pastors were removed from office. He left the Evangelical Lutheran State Church of Hanover and was followed by the majority of the Hermannsburg community. On 13 February 1878, they established the Lutheran Church of the Cross, independently of the state church. At the Synod in Hermannsburg on 30 April 1878, under the chairmanship of Theodore Harms, pastors and representatives of the independent churches of the country founded the Hanoverian Evangelical Lutheran Free Church. In 1886, they split again. Thirteen parishes formed the "Hermannsburg Free Church". Separation from the state church had serious consequences for the Hermannsburg Mission. Collections from the Hanoverian national church and its character as the public body were both lost. In 1890, there was an agreement between the Hanover church and the Hermannsburg Free Church. So that members of both the state and free church were represented in the mission's management, the office of co director (Kondirektor) was created, which existed until 1972
Бүгінде Германсбург миссиясы
1977 жылы Германсбург миссиясы мемлекеттік шіркеуге ресми түрде қосылды. Бірақ, қордың заңды мәртебесін сақтап отыру арқасында, осы жердегі рухани жұмыстың ерекшелігін сақтау мүмкін болды. Төменгі Саксониядағы евангелистік-лютерандық миссия (ELM) ретінде ол Германсбургте орналасқан. Миссияның жұмысын 2003 жылдан бері пастор Мартина Хелмер Фам Сюан басқарып келеді. Бұл жұмыстың ең маңызды үлесшілері – Ганновер, Брансвик және Шаумбург-Липпе евангелистік-лютерандық мемлекеттік шіркеулері. Сонымен қатар, көптеген приходтар мен миссияның достастары оның жұмысын қолдайды. ELM аймақтағы көптеген адамдардың жеке қайырымдылықтарымен де қолдалады. Қазіргі таңда ELM жіберген миссионерлер Африка, Латын Америкасы, Үндістан және Сібірде жұмыс істеп жатыр. Миссия Германсбургтегі миссионерлік семинарияны бүгінге дейін сақтап келеді, онда жас дінтанушылар ELM серіктес шіркеулерінің бірінде қызмет етуге дайындалады. Германсбургтегі Людвиг Хармс үйі, миссионерлік семинария бастапқыда осы ғимаратта орналасқан, қазір кафе, кітап дүкені және «Бір әлем дүкені» бар заманауи конференциялар орталығына айналған. Онда «Кандис – Миссия мүмкін» атты көрме орналасқан, ол қызығушыларға ELM жұмысы және оның бүкіл әлемдік желісі туралы ақпарат береді.
In 1977, the formal integration of the Hermannsburg Mission into the state church took place. By maintaining the legal status of the foundation, however, it remained possible to preserve the special character of the spiritual work here. As the Evangelical Lutheran Mission in Lower Saxony (ELM), it continues to be based in Hermannsburg. The head of the mission's work since 2003 is Rev. Martina Helmer Pham Xuan. The most important contributors to the work are the Evangelical Lutheran state churches of Hanover, Brunswick and Schaumburg Lippe. In addition, many parishes and friends of the mission support its work. The ELM is also supported by private donations from many people in the region. Currently missionaries and missionaries sent out by the ELM are working in Africa, Latin America, India and Siberia. The mission maintains a mission seminary in Hermannsburg to this day, where young theologians are prepared for service within one of the partner churches of the ELM. The Ludwig Harms House in Hermannsburg, in whose building the mission seminary was originally based, is now a modern conference centre with a cafe, bookshop and "One World Shop". It houses an exhibition called "Candace Mission Possible" to inform those interested about the work and worldwide network of the ELM.