Католик архиепископы, Ватикан банкінің бұрынғы басшысы (1922–2006)
Paul Marcinkus
Пауль Марцинкус (1922-2006) – американдық католик архиепископы, Ватикан Банкінің (IOR) президенті. Биографиясы, қызметі және Рим Папасымен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик архиепископы, Ватикан банкінің бұрынғы басшысы (1922–2006)
Catholic archbishop, former head of the Vatican Bank (1922–2006)
Пол Казимир Марсинкус (/m//ɑr/'/s//ɪ//ŋ//k//ə//s/; 15 қаңтар 1922 – 20 ақпан 2006) – американдық католик архиепископы және 1971 жылдан 1989 жылға дейін «Дін істері институты», көбінесе Ватикан банкі деп белгілі болған мекеменің президенті.
Paul Casimir Marcinkus (/m//ɑr/'/s//ɪ//ŋ//k//ə//s/; January 15, 1922 – February 20, 2006) was an American archbishop of the Catholic Church and president of the Institute for the Works of Religion, commonly known as the Vatican Bank, from 1971 to 1989.
Ерте өмір
Марсинкус Иллинойс штатының Цицеро қаласында литвалық иммигранттардың ұлы және бес баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Оның әкесі әртүрлі жұмыстардың қатарында терезе тазалаушы болып жұмыс істеді. 1953 жылы диплом алғаннан кейін, ол Рим Папасының діни академиясында болашақ дипломаттарға арналған екі жылдық бағдарламаны аяқтады және Боливияға тағайындалды, сондай-ақ кейде Папа Иоанн XXIII-нің аудармашысы болып қызмет етті. Пауыл VI басшылығымен ол Папаның шетелге сапарларын ұйымдастыруға көмектесті. Оның бойының ұзындығы мен дене бітімі Пауыл VI-нің "бейресми күзетшісі" ретінде оған жақсы қызмет етті. 1969 жылдың 6 қаңтарында ол Хортаның титул архиепископы ретінде епископтық киелену рәсімін қабылдады. 1979 жылы Марсинкусқа қарсы, солшыл террористік ұйым – Қызыл Бригадалардың, оны ұрлау немесе өлтіру мақсатымен іздеп отырғаны туралы хабар тарады, оның мекенжайы және басқа да құжаттар ұйымның екі мүшесі, Валерио Моруччи мен Адриана Фаранданың пәтерінен табылғаннан кейін. 1981 жылы Иоанн Павел II Марсинкусты архиепископ қылып көтерді және оны Ватикан қалалық мемлекетінің вице-президенті, де-факто губернаторы етіп тағайындады. 1982 жылы ол Португалияның Фатима қаласында Папа Иоанн Павел II-ге жасалған қастандыққа қатысты, шабуыл жасаған, көңілі дұрыс емес дін қызметкері Хуан Мария Фернандес и Крон Папаға штыкпен шабуыл жасаған кезде, оның алдын алды. Шындығында, Португалия полициясының бірнеше қызметкерлері шабуылшыны ұстап, қаруын алып қойды, осылайша Папаның жараланбауына мүмкіндік берді.
Marcinkus was born in Cicero, Illinois, the son of Lithuanian immigrants and the youngest of five children. His father worked as a window cleaner, among other occupations. Upon earning his degree in 1953, he completed the two year program for prospective diplomats at the Pontifical Ecclesiastical Academy and was assigned to Bolivia and served on occasion as an interpreter for Pope John XXIII Under Paul VI, he helped manage arrangements for papal overseas trips. His height and muscular build served him well as an "informal bodyguard" for Paul VI, On January 6, 1969, he received his episcopal consecration as Titular Archbishop of Horta. In 1979, Marcinkus was reported as having been targeted by the Red Brigades, a far left terrorist group, for possible kidnap or assassination after his address and other documents were found in the apartment of two group members, Valerio Morucci and Adriana Faranda. In 1981, John Paul II promoted Marcinkus to archbishop and made him vice president of the Governorate of the Vatican City state, in effect its governor. In 1982, he allegedly thwarted an assassination attempt against Pope John Paul II in Fátima, Portugal, when Juan Maria Fernandez y Krohn, a reportedly disturbed priest, attacked the Pope with a bayonet. In fact, several Portuguese police officers grabbed and disarmed the attacker, preventing the Pope from being stabbed.
Ватикан банкі қызметінде болған жылдары
1968 жылы Пауыл VI Марсинкусты Ватикан банкінің хатшысы етіп тағайындады. 1971 жылы 48 жасында ол президент болып тағайындалды және 1989 жылға дейін осы қызметте қалды. Марсинкус қабілетті әкімші болғанымен, банкирлік тәжірибесі болмаған. Ватикан банкіне алғашқы тағайындалғаннан кейін, ол бірнеше қаржы институтында қысқа мерзімді (күндерден апталарға дейін) оқу және тағылымдамадан өтті. Марсинкус "өзіне тағылған айыптауларды ауыр деп есептейді, бірақ олар АҚШ-та өзін қорғау үшін Ватикан банкінің құпиясын бұзуға жеткілікті дәлелді емес еді. Жоғары деңгейде Марсинкусқа қарсы іс одан әрі жалғастырылмауы туралы келісімге келді" деді. 1982 жылдың шілдесінде Марсинкус Еуропаның газеттері мен журналдарында кеңінен жарияланған қаржылық дау-дамағдарлықтарға, әсіресе Масондық ложа "Пропаганда Дуэ" (немесе "P2") қатысқан "Banco Ambrosiano" банкінің құлдырауына қатысты болды. Марсинкус Багам аралдарындағы Нассауда орналасқан "Ambrosiano Overseas" компаниясының директоры болды және бірнеше жыл бойы "Ambrosiano" банкінің төрағасы, қаржыгер Роберто Кальвимен байланыста болды. Ол сонымен қатар мафиямен байланысы бар Мишель Синдонамен де байланыста болды. 1982 жылдың маусымында Лондонның Блэкфриарс көпірінің астында Кальвидің денесі табылғаннан кейін дау-дамағдарлық кеңейді. Марсинкус ешқашан қылмыстық істе айыпталушы болған жоқ. Ол Ватикан банкінің басшысы қызметінен көп ұзамай кетті, ал банк басқаруын дін қызметкерлері емес адамдар иеленді. Ватикан ақырында кредиторлармен келісім бойынша 145 миллион фунт төледі, ал Марсинкус 1986 жылы "Шіркеуді "Аве Мария" арқылы басқаруға болмайды" деп мәлімдеді. Кейін Марсинкус өзінің сөзін дұрыс түсінбегендерін айтты, ол шын мәнінде: "Менің жұмысшыларым зейнеткерлікке шыққанда зейнетақы күтеді, оларға 'Сізге 400 рет "Аве Мария" төлеймін' деудің қажеті жоқ" деді. 1990 жылдың 30 қазанында ол Ватикан қызметінен кетті.
Paul VI appointed Marcinkus secretary of the Vatican Bank in 1968. He was named its president in 1971 at the age of 48, serving in that role until 1989. Although an able administrator, Marcinkus had no prior experience as a banker. Upon his initial appointment to the Vatican Bank, he underwent brief training and short (of days to weeks) observational periods at several financial institutions. Marcinkus said "he considered the charges against him serious, but not based enough on fact that he would violate the Vatican Bank's confidentiality to defend himself back in the States, it was agreed on the highest levels that the case against Marcinkus could not be pursued any further." In July 1982, Marcinkus was implicated in financial scandals being reported on the front pages of newspapers and magazines throughout Europe, particularly the collapse of the Banco Ambrosiano, in which Propaganda Due (aka "P2"), a Masonic Lodge, was involved. Marcinkus had been a director of Ambrosiano Overseas, based in Nassau, Bahamas, and had been involved with Ambrosiano's chairman, financier Roberto Calvi, for a number of years. He also was involved with Michele Sindona, who had links with the Mafia. The scandal widened, after the body of Calvi, whose Banco Ambrosiano had dealt with Marcinkus, was found hanging under London's Blackfriars Bridge in June 1982. Marcinkus himself was never charged with a crime. He stepped aside as head of the Vatican Bank soon after, with a board of laymen assuming control of the bank. The Vatican eventually paid £145 million in a settlement with creditors, with Marcinkus observing in 1986 that "You can't run the Church on Hail Marys." Marcinkus later said that he was misquoted, what he actually said was: "When my workers come to retire, they expect a pension; it's no use my saying to them 'I'll pay you 400 Hail Marys." He resigned his Vatican position on October 30, 1990.
Дәлелсіз мәлімдемелер
1984 жылы Дэвид Яллоп Марсинкусты Папа Иоанн Павел І-нің болжамды "қатылымы" үшін күдікті деп атады; Яллоп мафия мен еркін мұрагерлерге қатысты бірнеше күдіктілерді айыптады. Мысалы, Лакки Лучаноның туысы деп мәлімдеген Энтони Раймонди 2019 жылы өзінің туысы Марсинкусқа Папаны өлтіруге көмектескенін айтты. Иоанн Павел І-нің өміріне арналған коллекцияны басқаратын Каналле-д'Агордо мұражайының директоры Лорис Серафини бұл болжамды кісі өлтіруді "өзгермейтін миф" деп сипаттайды, ал "Вашингтон Пост" газетінде жарияланған Чико Харлан мен Стефано Питреллинің баяндамасында былай делінген: "Бір Папалық дәрігер жүрек талмасының өлімнің ең мүмкін себебі екеніне сенді. Ал бұрын Папаны емдеген тағы бір дәрігер, себебінің қан айналымымен байланысты екендігіне "клиникалық күмән жоқ" деді."
In 1984, Marcinkus was named by David Yallop as a possible accomplice in the claimed "murder" of Pope John Paul I; Yallop made allegations regarding a number of suspects, involving the Mafia and Freemasonry. For instance, Anthony Raimondi, who purports to be a nephew of Lucky Luciano, claimed in 2019 that he helped his alleged cousin Marcinkus murder the pope. Loris Serafini, director of a museum in Canale d'Agordo overseeing a collection covering John Paul I's life, refers to the purported murder as "an unshakable myth", and Chico Harlan and Stefano Pitrelli, writing for the Washington Post, report that: "One papal doctor believed heart attack was the likeliest cause of death. Another doctor who'd previously treated the pope said there was "no clinical doubt" that the cause was circulatory
Кейінгі өмір және өлім
Марсинкус 1990 жылы Чикаго архиепископиясына қайтып келді, кейін Аризонаға зейнетке шықты, онда Сан-Ситидегі Римнің Киелі Климент шіркеуінде көмекші пастор болып қызмет етті. Ол Амброзиано жанжалындағы рөлі туралы әңгімелеуден бас тартты. Архиепископ Марсинкус Аризона штатының Сан-Сити қаласында 84 жасында, себебі белгісіз күйі қайтыс болды.
Marcinkus returned to the Archdiocese of Chicago in 1990 before retiring to Arizona, where he lived as an assistant parish priest at St. Clement of Rome Church in Sun City. He declined to discuss his role in the Ambrosiano scandal. Archbishop Marcinkus died in Sun City, Arizona, aged 84, of undisclosed causes.
Танымал мәдениетте
Марсинкусты итальяндық "Құдайдың банкирлері" фильмінде актер Рутгер Хауэр сомдады. Фрэнсис Форд Копполаның "Құда әкесі" фильмінің үшінші бөлігінде актер Донал Доннели архиепископ Гилдей рөлін ойнады. Бұл кейіпкердің Марсинкус негізінде жасалғаны жиі айтылады. 2006 жылы Марсинкусты актер Жак Сернас 2006 жылғы итальяндық телесериал "Папа Иоанн Павел I: Құдайдың күлкісінде" бейнеледі. Том Фланнеридің "Марсинкус" (2006) атты бір актерлік спектаклі Пенсильвания штатындағы Уилкс-Барре және Скрантон қалаларында ойналып, жағымды пікірлерге ие болды. Марсинкусты актер Рэндалл Пол Роберто Фаенцаның 2016 жылғы "La Verità Sta in Cielo" ("Ақиқат көкте") фильмінде ойнады. Джордж Харрисонның "P2 Vatican Blues (Last Saturday Night)" әнінде еске алынған.
Marcinkus was played by actor Rutger Hauer in the Italian film The Bankers of God. In Francis Ford Coppola's The Godfather Part III, actor Donal Donnelly portrayed Archbishop Gilday. The character is widely perceived as based on Marcinkus. In 2006, Marcinkus was played by actor Jacques Sernas in the 2006 Italian TV Series Pope John Paul I: The Smile of God. Tom Flannery's one man play Marcinkus (2006) played in Wilkes Barre and Scranton, Pennsylvania to positive reviews. Marcinkus was portrayed by actor Randall Paul in Roberto Faenza's 2016 film La Verità Sta in Cielo ('The Truth Lies in Heaven'). Mentioned in the George Harrison song, "P2 Vatican Blues (Last Saturday Night)".