Кіріспе

Кембридж ритуалистері – негізінен Англияның Кембридж қаласындағы, сондай-ақ Джейн Эллен Харрисон, Ф. М. Корнфорд, Гилберт Мюррей (іс жүзінде Оксфорд университетінен), А. Б. Кук, Джордж Томсон және басқалар сияқты классикалық ғалымдардың танымал тобы болды. Олар ритуалға, атап айтқанда, мифтерді және классикалық драманың ерте нысандарын ритуалдың, негізінен eniautos daimon немесе Жыл патшасының маусымдық өлтірулерінен пайда болғаны ретінде түсіндіруге жасаған тырыстары үшін осы атауға ие болды. Оларды кейде миф және ритуал мектебі немесе классикалық антропологтар деп те атайды.

Құрбандық және драма

1913 жылы Гилберт Мюррей «Алтын бұта» еңбегінен шабыттандырылып, жылдық рухты өлтіруді «трагедияның пайда болуы туралы қалыптасқан көзқарас» деп жариялады. Оның айтуынша, жылдық Даймон өршіп, мақтанады, сосын жауынан қаза табады, ол осылайша кісі өлтірушіге айналып, өзі де құрылуға тиіс. Бірақ он жыл өткен соң Фрейзердің тезисін грек трагедиясына тым қатаң қолдану сынға түсе бастады. Ал 1960 жылдары Роберт Фейглс «Трагедияның ритуалдық бастаулары толығымен күмәнді, көбінесе қызу пікірталас тудырады» деді.

Әсерлер

Классикалық филология саласындағы еңбектері арқылы олар классикаға ғана емес, Стэнли Эдгар Хайман немесе Нортроп Фрай сияқты әдеби сыншыларға да зор әсер етті. Эмиль Дюркгеймнің ықпалымен әсіресе Ф. М. Корнфорд, француз әлеуметтанушысының ұжымдық өкілдіктер туралы ұғымын, ежегі гректердегі діни, көркемдік, философиялық және ғылыми өрнектің әлеуметтік формаларын талдау үшін пайдаланды. Топқа, әсіресе Харрисонға әсер еткен басқа да маңызды тұлғалар – Дарвин, Джеймс Фрейзер, Маркс, Ницше және Фрейд болды.