Жозеф Хейн Рейни: АҚШ Конгресінің алғашқы афроамерикалық өкілі
Joseph Rainey
Жозеф Хейн Рейни – АҚШ тарихындағы тұңғыш қара нәсілді конгрессмен. Республикалық саяхатшы, өкілдер палатасының төрағасы болған. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық республикашыл саясаткер (1832–1887)
American Republican politician (1832–1887)
Джозеф Хейн Рейни (21 маусым 1832 – 1 тамыз 1887) – американдық саясаткер. Ол АҚШ Өкілдер палатасында қызмет еткен алғашқы афроамерикалық және АҚШ Конгресінде қызмет еткен екінші афроамерикалық (Хайрам Ревелстен кейін). Оның қызметі Өкілдер палатасын басқарған кезеңді де қамтыды. Фермерлер мен плантаторлар отбасында дүниеге келген Рейни Республикалық партияның мүшесі болды.
Joseph Hayne Rainey (June 21, 1832 – August 1, 1887) was an American politician. He was the first black person to serve in the United States House of Representatives and the second black person (after Hiram Revels) to serve in the United States Congress. His service included time as presiding officer of the House of Representatives. Born into a family of farmers and planters, Rainey was a member of the Republican Party.
Ерте өмір және білім
Джозеф Хейн Рейни 1832 жылы Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласында туған. Оның анасы Грейс – үнді және француз тегінен шыққан.
Joseph Hayne Rainey was born in 1832 in Georgetown, South Carolina. His mother Grace was of Indigenous and French descent.
Америка Азаматтық соғысы
1861 жылы Америка Азамат соғысы басталған кезде Рейни Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласындағы бекіністерде жұмыс істеуге Конфедерация тарапынан әскери қызметке алынған бос қара нәсілділердің қатарында болды. Ол сонымен қатар блокаданы бұзуға тырысатын кемелерде аспаз бен жұмысшы болып та жұмыс істеді. 1862 жылы Рейни отбасымен бірге Солтүстік Каролина штатының Хатеррас мүйісінен 640 шақырым қашықтықта орналасқан, Ұлыбританияның Бермуда бекініс колониясына қашып кетті. Олар Бермудадағы Сент-Джордж қаласына қоныстанды (осы қаладан 1669 жылы губернатор Уильям Сейл басшылығымен Чарльстон мен Оңтүстік Каролина құрылған болатын). Сол жерде Рейни шаштараздықпен айналысты. Оның шаштаразханасына Барбер аллеясынан кіруге болады, ол «Такер үйінің» жер астындағы бөлмесінде орналасқан. Бұл үй Уотер-стрит пен Барбер аллеясының бұрышында орналасқан және бұрын Бермуданың Кеңес президенті және кейде губернатор міндетін атқарушы Генри Такердің үйі болған. Ал оның әйелі жеке тігін шеберханасын ашып, сәтті киім тігуші болды. 1865 жылы жұбайлар Бермуданың Гамильтон қаласына көшіп кетті, себебі Сент-Джордж қаласында сары қызылша індеті басталуына байланысты қауіп туды. Рейни Гамильтон қонақүйінде шаштараз және бармен болып жұмыс істеді, оның клиенттерінің көп бөлігі ақ нәсілді адамдар болды. Ол қоғамда құрметті мүшеге айналды және әйелімен бірге Бермудада жақсы өмір сүрді. 17 ғасырдан бері АҚШ-тың Оңтүстігіндегі бұрынғы колониялармен тығыз байланыс орнатып келген Бермуда соғыс кезінде үлкен пайда тапты, өйткені ағылшын және еуропалық қару-жарақ пен жабдықтарды Конфедерация блокадасын бұзып Чарльстон және басқа оңтүстік портына жеткізу осы жерден жүзеге асырылды. Бермудалық теңізшілер, Томас Лесли Оутербридж сияқты, блокаданы бұзуға тырысатын кемелерде жұмыс істеп, оңтүстікке қару-жарақ жеткізді. Дегенмен, барлық бермудалықтар Конфедерацияны қолдаған жоқ. Қара нәсілді бермудалықтар Конфедерация теңізшілерімен төбелес жасады, ал Конфедерация мақтасын өртке салушылар Сент-Джордж портында өртеп жіберді. Көптеген қара және ақ нәсілді бермудалықтар Одақ үшін, көбінесе АҚШ Әскери-теңіз күштерінде шайқасты. АҚШ армиясында қызмет еткендердің арасында 54-ші Массачусетс ерікті жаяу әскер полкінде қызмет еткен және 1863 жылдың тамызында Оңтүстік Каролинаның Чарльстон қаласына жақын орналасқан Форт-Вагнерге жасалған шабуыл кезінде алған жарақатынан қайтыс болған бірінші сержант Роберт Джон Симмонс, 1863 жылдан 1864 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Роберт Таппин, 31-ші түсті жаяу әскер полкінің Джон Уилсон мен Джозеф Томас, 26-шы түсті жаяу әскер полкінің Джон Томпсон, 6-шы түсті жаяу әскер полкінің Уэйт О. Харрис және Джордж Смит болды.
In 1861, with the outbreak of the American Civil War, Rainey was among the free black people who were conscripted by the Confederates to work on fortifications in Charleston, South Carolina. He also worked as a cook and laborer on blockade runner ships. In 1862, Rainey and his family escaped to the British Imperial fortress colony of Bermuda, 640 miles off Cape Hatteras, North Carolina. They settled in the town of St. George's, Bermuda (from which Charleston and South Carolina had been founded in 1669 under Governor William Sayle). There, Rainey worked as a barber. His shop was accessed from Barber's Alley and was located in the cellar of the "Tucker House", the building on the corner of Water Street and Barber's Alley that had previously been the home of Council President and sometimes acting Governor Henry Tucker of Bermuda. His wife, on the other hand, became a successful dressmaker with her own shop. In 1865, the couple moved to the town of Hamilton, Bermuda, when an outbreak of yellow fever threatened St. George's. Rainey worked at the Hamilton Hotel as a barber and a bartender, where his customers were mostly white. He became a respected member of the community and he and his wife earned a prosperous living in Bermuda. Bermuda, which had maintained close links with the former colonies in the South of the United States since the 17th Century, profited immensely from the war as the major point from which British and European manufactured weapons and supplies were trans shipped by Confederate blockade runners into Charleston and other Southern ports, and Bermudian seamen, like Thomas Leslie Outerbridge, crewed blockade runners smuggling arms to the blockaded South. Not all Bermudians supported the Confederates, however. Black Bermudian stevedores brawled with Confederate sailors, and cargoes of Confederate cotton were burnt by arsonists on the docks of St. George's. Many black and white Bermudians fought for the Union, mostly in the U. S. Navy. Those who served in the U. S. Army included First Sergeant Robert John Simmons, who served in the 54th Massachusetts Volunteer Infantry Regiment and died in August 1863 as a result of wounds received in an attack on Fort Wagner, near Charleston, South Carolina, Robert Tappin (who had previously served in the U. S. Navy from 1863 to 1864), John Wilson and Joseph Thomas of the 31st Colored Infantry Regiment, John Thompson of the 26th Colored Infantry, Wate O. Harris, of the 6th Coloured Infantry, and George Smith.
Кейінгі өмір және өлім
АҚШ Конгресінен кеткеннен кейін Рейни Оңтүстік Каролина штатындағы АҚШ Қаржы министрлігінің ішкі кірістер жөніндегі федералды агенті болып тағайындалды. Ол бұл қызметте екі жыл бойы жұмыс істеді, содан кейін жеке кәсіпкерлікпен айналыса бастады. Бес жыл бойы Вашингтон қаласында брокерлік және банк саласында жұмыс істеді. Рейни 1886 жылы зейнетке шығып, Оңтүстік Каролинаға қайтып оралды. 55 жасында безгекке шалдығып, бір жылдан кейін, 1887 жылдың тамыз айында туған жері Джорджтаун қаласында дүние салды.
After leaving the U. S. Congress, Rainey was appointed as a federal agent of the US Treasury Department for internal revenue in South Carolina. He held this position for two years, after which he began a career in private commerce. He worked in brokerage and banking in Washington, DC for five years. Rainey retired in 1886 and returned to South Carolina. At the age of 55, he contracted malaria and died less than a year later, in August 1887 in Georgetown, the city of his birth.
Мұра
2018 жылы Сара Э. Хант және епископ Гаррисон саяси шешімдерді қабылдауда әйелдердің, ұлттық азшылықтардың және консервативті көзқарастағы адамдардың даусын күшейту мақсатымен партиялық бағыты жоқ, 501(c)3 статусына ие Жозеф Рейни қоғамдық саясат орталығын құрды.
In 2018, the Joseph Rainey Center for Public Policy, a post partisan, 501(c)3 think tank was founded by Sarah E. Hunt and Bishop Garrison with the goal of empowering the voices of women, minorities and mavericks in public policy.