Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын жазушысы (1947 жылы туған)
English author (born 1947)
Мишель Магориан (6 қараша 1947 жылы туған) – ағылшын балалар кітаптарының авторы. Ол ең әйгілі туындысы – "Goodnight Mister Tom" романымен танымал, ол 1982 жылы британдық балалар әдебиеті бойынша Guardian Prize сыйлығына ие болды.
Michelle Magorian (born 6 November 1947) is an English author of children's books. She is best known for her first novel, Goodnight Mister Tom, which won the 1982 Guardian Prize for British children's books
Өмірбаян
Мишель Магориан Гэмпшир графтығындағы Портсмут қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Магориан Ирландияның Даун графтығынан шыққан. Жеңілінен жеті жасқа дейін Сингапур мен Австралияда тұрған. Бала кезінде ол мүмкіндігінше көп уақытын Саутсидегі Корольдер театрында өткізді. Оның арманы актриса болу еді. Роза Бруфордтың сөйлеу және драма колледжінде үш жыл оқығаннан кейін, ол Парижде Марсель Марсоның L'école Internationale de Mime мектебінде екі жыл білім алды. Содан кейін ол кәсіби актерлік мансабын бастады және Шотландиядан Девонға, содан кейін Йоркширге дейін ел бойынша гастрольдік сапарлар жасады, репертуарлық труппада кез келген рөлге ие болды. Мишельдің сахнадағы ең жаман рөлі – "Уомблз" мюзикліндегі Ориноко рөлі. Осының бәрі кезінде ол жасырын түрде әңгімелер жазып жүрді. 24 жасында ол балалар кітаптарына қызығушылық танытып, өзінің кітабын жазуға шешім қабылдады. Соның нәтижесінде "Қош, мырза Том" кітабы дүниеге келді. Кітаптағы идея "Джозеф пен түрлі-түсті жейдесі" әнінен алынған түстерден туды. Ол қоңыр түсті ескі, топырақты, ал жасыл түсті жастық түс деп ойлады. Уильям Бич кейіпкері оның ойына келді, себебі ол жұқа бағанасы бар бук ағашын елестетті, содан кейін оған бойы жұқа жігіт туралы ой келді. Әңгіменің кейбір егжей-тегжейлері анасының Екінші дүниежүзілік соғыста медбике болып жұмыс істеген кезіндегі әңгімелерінен алынған. Ол кітапты аяқтауға төрт жарым жыл жұмсады, себебі ол сол кезде театр саласында да жұмыс істеді. Кітапты аяқтағаннан кейін ол City Lit-тегі роман жазу курсына қатысты, онда кітабымен бөлісті. Кітап 1981 жылы Kestrel Books баспасынан шықты және тез арада халықаралық деңгейде танымал болды. Туған жерінде Магориан жыл сайынғы Guardian балалар көркем әдебиеті сыйлығын жеңіп алды, бұл британдық балалар жазушыларының қазылар алқасы шешімімен берілетін, өмірде бір рет ғана берілетін сыйлық. "Жүсті Генри" 2008 жылы Балалар кітабы номинациясында Коста кітап сыйлығын жеңіп алды.
Michelle Magorian was born in Portsmouth, Hampshire, and is of Irish descent, her father William Magorian being from County Down, Ireland She lived in Singapore and Australia from age seven to nine. As a child she spent as much time as possible in the Kings Theatre, Southsea. Her ambition was always to become an actress. After three years of study at the Rose Bruford College of Speech and Drama, she spent two years at Marcel Marceau's L'école Internationale de Mime in Paris. From there she launched into a professional acting career and spent a few years touring all over the country from Scotland to Devon and then Yorkshire working in repertory companies, taking any part she could. Michelle's worst stage part was playing Orinoco in The Wombles musical. All this time she had been secretly writing stories. When she was 24 she became interested in children's books, and decided to write one herself. The result was Goodnight Mister Tom. The idea for the book came from the colours in a song from Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat. She thought of brown as an earthy, old colour and green as a colour of youth. The character of William Beech came into her head because she thought of a beech tree with its slim trunk and it gave her the idea for a slim young boy. Some details for the story came from her mother's tales about her time as a nurse in World War II. She took four and a half years to complete it because she was also working in the theatre. After she had finished the book, she joined a novel writing class at City Lit, at which she shared the book. It was published by Kestrel Books in 1981 and quickly became an international success. At home Magorian won the annual Guardian Children's Fiction Prize, a once in a lifetime award judged by a panel of British children's writers
Just Henry won the 2008 Costa Book Award in the Children's Book category.