«Детройт Уилс»: Тарихы қысқа болған футбол командасы
Detroit Wheels
Детройт Уилс – тарихы қысқа ғана болған WFL лигасының командасы. Қаржылық қиындықтар, құқықтық мәселелер мен ойыншылардың таңдау кезіндегі проблемалар оның құлауына себеп болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоқ болған Әлемдік Футбол Лигасының (WFL) командасы
Defunct World Football League (WFL) team
"Детройт Уилс" – американдық футбол командасы, жоқ болған Әлемдік Футбол Лигасының негізін қалаушы мүшесі.
The Detroit Wheels were an American football team, a charter member of the defunct World Football League.
Негізін қалау
1973 жылы қазанда Гэри Дэвидсон WFL құрылғанын жариялағаннан кейін, оған Бад Хьюкул есімді адам Детройт қаласында команда құру туралы ұсыныс жасады. Алайда, Хьюкулдың бұрын көптеген заңдық мәселелерге қатысқандығы, оның ішінде 30 рет тұтқындалғаны және 27 сот ісі болғаны белгілі болды. Нәтижесінде, іріктеуден өткен 665 ойыншының ешқайсысы командаға ілікпеді. Команда иелері ойнауға арналған жер табуда да қиындыққа тап болды. Олардың бірінші таңдауы NFL-дің «Детройт Лайонз» және Мэйджо Лига Бейсболдың «Детройт Тайгерз» командаларының үйі – «Тайгер» стадионы еді. Бірақ «Арыстандардың» ықпалынан стадионды жалға алу мүмкін болмады. (Екінші футбол командасының жабынға келтіретін қосымша зиян бейсболшыларды да алаңдатты, әсіресе WFL кестесінің көп бөлігі «Тайгерз» маусымымен сәйкес келетін еді.) «Сильвердом» тағы бір жылға дайын болмады, ал «Детройт университеті» стадионы (Континентальдық футбол лигасының «Мичиган жебелері» командасының үйі) үш жыл бұрын бұзылған еді. Ли өзі бітірген «Мичиган университетіне» үлкен «Мичиган» стадионында ойнауға рұқсат сұрады, бірақ олар бас тартты. Соңында «Тиркалар» Мичиган штатының Ипсиланти қаласындағы 15 500 орындық «Шығыс Мичиган университетінің» Райнерсон стадионында ойнауға келісім жасады, бұл орын Детройт қаласынан 60 шақырым қашықтықта орналасқан. Стадионда сол кезде жарық жоқ еді, сондықтан «Тиркалар» жарықтарды өздері орнатуға мәжбүр болды; бұл жарықтар бүгінгі күнге дейін сақталған (кейін жаңартылғанмен). Клуб тіпті «EMU» бас жаттықтырушысы Дэн Бойстурді «Тиркалар» командасын басқаруға шақырды.
Soon after Gary Davidson announced the WFL's formation in October 1973, he was approached by a man named Bud Hucul about putting a team in Detroit. In a harbinger of things to come, however, it emerged that Hucul had a long history of legal problems, including 30 arrests and 27 lawsuits. which ended with none of the 665 potential players who tried out making the team. The owners also had trouble finding a place to play. Their first choice was Tiger Stadium, home of the NFL's Detroit Lions and Major League Baseball's Detroit Tigers. However, they were unable to lease the stadium due to pressure from the Lions. (The further damage to the turf that a second football team would cause was also a concern for baseball, especially since much of the WFL schedule coincided with the Tigers' season.) The Silverdome wouldn't be finished for another year, and University of Detroit Stadium (home of the Continental Football League's Michigan Arrows) had been demolished three years prior. Lee approached his alma mater, the University of Michigan, about playing at cavernous Michigan Stadium, only to be turned down. Finally, the Wheels signed a deal to play at Eastern Michigan University's 15,500 seat Rynearson Stadium in Ypsilanti, Michigan, 37 mile (60 km) from downtown Detroit. The stadium had no lighting at the time, and the Wheels had to install their own; these lights remain at the stadium to this day (although subsequently updated). The club even hired EMU's head coach, Dan Boisture, to helm the Wheels.
1974 жылғы маусым
Бұл жағдай алаңда да жағымсыз болды. "Wheels" командасында канадалық футбол лигасының тәжірибесі бар Бабба Уайч (бұрынғы NFL квотербек және бас жаттықтырушы Сэм Уайчтің інісі) болды, бірақ оларды қорғау нашар болды (Уайч бір ойында он бір рет құлатылды) және қабылдаушылар жетіспеді. Олардың алғашқы үйіндегі ойынына 10 631 адам келді, ал соңғы үйіндегі ойында 6 351 жанкүйер жиналды деп хабарланды (бірақ шын мәнінде 2000-ға жуық адам болды). Бір үйіндегі ойын, Портленд Стормға қарсы, Лондон, Онтариодағы J. W. Little стадионына көшірілді; Сторм командасының иесі Роберт Харрис Лондоннан шыққан және өз командасын Онтарио қаласына көшіріп, "Лондон Лордтары" деп атауды жоспарлаған, осы атпен жақында таратылған жартылай кәсіби команданың атын алуды ойлаған. Алайда, Канада үкіметі өз елінде АҚШ-тағы кәсіби футбол лигасының ойнауына және Канада футбол лигасына тиісіп, бәсекелесуіне қатысты қарсы болды; олар бірнеше ай бұрын Канада футбол заңын қабылдауға дайын тұрды, бұл Торонто командасын Мемфиске көшіруге мәжбүр етті. Харрис жергілікті промоутерлерден 30 000 доллар алды, ал "Сторм" командасы АҚШ-тан тыс жерде өткен жалғыз Дүниежүзілік футбол лигасының ойынында 5 105 жанкүйер алдында 18:7 есебімен жеңіске жетті (газеттерде 2000 адам болғаны туралы хабарланды). Жеңілістер жиналған сайын, команданың шалаңдық қаржылық құрылымы үлкен мәселеге айналды. Бойстур мен Гранделиус өмір сүруге жарамды кәсіби футбол ұйымын құруды өте қалаған, бірақ иелері ақша сұраған барлық өтініштерді қабылдамады. Гранделиус айтуынша, иелері жағдайдың қаншалықты нашар екенін түсінгенде "қорқып", жай ғана келіп кетіп қалды. Нәтижесінде, кәсіби лигадағы амалсыз құрылған команда пайда болды. Бір үйіндегі ойынға бағдарлама болмады, себебі баспаханаға ақы төленбеген. Бойстур бірнеше жаттығуды тоқтатуға мәжбүр болды, өйткені кір жуу ақысы төленбеді, команда киімсіз қалды. Олар телефон шоттарын төлей алмады, қонақ үйлерде бөлме брондауға және сыртқы ойындарға ұшуға алдын ала төлемсіз мүмкіндік болмады. Ойыншылар жалақы ала алмағандықтан тамақ пен жалдау ақысын бөлісуге мәжбүр болды; бірнеше ойыншы бір үйде тұруға келісті. Шағылысқа қатысатын Джон Хендерсон команданың сақтандыру полисі сыйлықақысы төленбегендіктен тоқтатылғанын білгеннен кейін, ұлының ауруханалық шотын өз қаражатынан төлеуге мәжбүр болды. Бұл жағдай Вайчті лига президенті Гэри Дэвидсонға хат жазып, лига кеңсесінен араласуды сұрауға итерді. Бұқаралық ақпарат құралдарындағы жарияланым өте аз болды. "Wheels" командасының тек үш ойыны теледидардан көрсетілді, олардың тек біреуі жергілікті жерде көрілді. 10 шілдеде Мемфиске қарсы өткен маусымның ашылу ойынын жергілікті WKBD телеарнасы көрсетті. 22 тамыздағы "Чикагоға" қарсы Ыпсилантидегі ойынды TVS ұлттық телеарнасы көрсетті, бірақ осы телеарнаның жергілікті филиалы, WKBD TV де көрсетпеді. 28 тамыздағы Филадельфиядағы ойынды жаңадан құрылған Home Box Office өзінің аз ғана абоненттеріне көрсетті, олардың ешқайсысы Детройт аймағында болған жоқ. TVS 25 қыркүйекте Нью-Йорктегі ойынды көрсетуді жоспарлаған, бірақ 1940 жылдардан бері Нью-Йорктегі Даунинг стадионының жарығы хабар таратуға жарамсыз болғандықтан бас тартты; бәрібір, екі команда да ойын уақытына жақында таралудың алдында болды. Радиода WWJ AM "Wheels" командасының барлық ойындарын, 21 шілдедегі Гавайдағы ойынды қоспағанда, көрсетті. Жаттықтырушылар да қиындықтарды сезінді. Көмекші жаттықтырушы Оуэн Деянович бір кезде көмекші Чик Харристің жертөлесінде тұруға мәжбүр болды, өйткені бірнеше үй иелері оған "Wheels" командасында жұмыс істейтінін білгеннен кейін үй жалдаудан бас тартты (бір үй иесіне екі айлық жалдау ақысы мен кепілдік депозиті үшін 1700 доллар жібергеніне қарамастан, сол кезде үлкен сома). Бойстур иелері түсіру жабдықтарын беруден бас тартқандықтан, ешқандай ойынды түсіре алмады.
Things weren't encouraging on the field, either. The Wheels had a quarterback with Canadian Football League experience in Bubba Wyche (brother of former NFL quarterback and head coach Sam Wyche), but little in the way of protection (Wyche was sacked eleven times in one game) or receivers. Only 10,631 people attended their first home game, and their final home contest drew an announced crowd of 6,351 fans (though actual attendance was closer to 2,000). One home game, against the Portland Storm, was moved to J. W. Little Stadium in London, Ontario; Storm owner Robert Harris was from London, and actually considered moving his club to the Ontario city and renaming them the London Lords, adopting the name of the recently folded semi pro team of that name. The Canadian government, however, was firmly against the idea of any US based pro football league playing in their country and encroaching on the established Canadian Football League; they had threatened to pass the Canadian Football Act a few months prior, which forced a proposed Toronto team to move to Memphis instead. Harris received $30,000 from local promoters and the Storm got their first win of the year, 18 7, in front of an announced crowd of 5,105 (though newspaper reports indicated there were only 2,000 people there), in the only World Football League game played outside the United States. As the losses piled up, the team's ramshackle financial structure became more problematic. Boisture and Grandelius badly wanted to put together a viable professional football organization, but the owners refused all requests for more money. According to Grandelius, the owners "panicked" when they realized how dire the situation was, and simply walked away. The result was what amounted to a club team in a professional league. For one home game, there were no programs available because the printer hadn't been paid. Boisture had to cancel several practices because the laundry bill went unpaid, leaving the team without uniforms. They couldn't pay their phone bill, and they were unable to reserve hotel rooms or fly to away games without advance payment. Players were forced to share food and rent due to missed paydays; several players ended up sharing a house. Wide receiver Jon Henderson had to pay his son's hospital bill out of pocket after finding out the team's insurance policy was cancelled for non payment of premiums. The situation prompted Wyche to write to league president Gary Davidson and beg the league office to intervene. Media coverage was spotty at best. Only three Wheels games were ever televised, only one of which was actually seen locally. The season opening loss to Memphis on July 10 was carried by local station WKBD TV. The August 22 contest against Chicago in Ypsilanti was carried nationally on TVS, but was blacked out on the network's local affiliate, also WKBD TV. The August 28 game in Philadelphia was carried by fledgling Home Box Office to its handful of subscribers, none of which were in the Detroit area. TVS had also planned to carry the September 25 game at New York, but begged off because the lighting at New York's Downing Stadium, dating from the 1940's, was inadequate for broadcast; in any case, both teams were on the brink of extinction by the time of the game. On radio, WWJ AM carried all but one Wheels game, the July 21 contest in Hawaii. The coaches were also feeling the effects as well. Assistant coach Owen Dejanovich was forced to live in the basement of fellow assistant Chick Harris for a time because several landlords refused to rent houses to him when they found out he worked for the Wheels (even after sending one landlord $1700 to cover two months rent and security deposit, a large sum of money at the time). Boisture was unable to film any games because the owners refused to provide filming equipment.